ปฐมกาล 24
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1อับราฮัมแก่มากแล้วและพระยาห์เวห์อวยพรเขาในทุกเรื่อง
1Abraham loe mitong boeh moe, saning doeh coeh boeh; Angraeng mah Abraham to hmuen boih ah tahamhoihaih paek.
2อับราฮัมพูดกับคนรับใช้คนอาวุโสที่สุดในเรือนซึ่งดูแลทุกสิ่งที่เขามีว่า“เอามือวางใต้ต้นขาของฉัน
2Abraham loe a imthung ih tamna kacoeh koek hoi a tawnh ih hmuennawk boih khenzawnkung khaeah, Na ban to ka phaih tlim ah tapawh ah;
3ฉันจะให้เจ้าสาบานต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งท้องฟ้าและพระเจ้าแห่งแผ่นดินว่าเจ้าจะไม่หาภรรยาให้ลูกชายฉันจากลูกสาวชาวคานาอันที่ฉันอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา
3ka capa hanah hae Kanaan nongpata zu ah lak pae han ai ah, van hoi long Sithaw khaeah Angraeng ih ahmin hoiah lokkamhaih kang saksak han;
4แต่ให้ไปยังบ้านเมืองและญาติพี่น้องของฉันแล้วหาภรรยาให้อิสอัคลูกชายฉันจากที่นั่น”
4ka prae ah kaimah ih acaengnawk khaeah caeh ah loe, ka capa Issak hanah zu to la paeh, tiah a naa.
5คนรับใช้ถามว่า“ถ้าผู้หญิงไม่ยอมตามผมมาที่ดินแดนนี้ผมต้องพาลูกชายของท่านกลับไปดินแดนที่ท่านจากมาหรือ”
5A tamna mah anih khaeah, Nongpata mah hae prae ah angzoh hanah ka hnukah bang koeh ai nahaeloe kawbang maw ka sak han loe? Nang zohhaih prae ah na capa to hoih moe, ka caeh haih let han maw? tiah a naa.
6อับราฮัมตอบว่า“ระวังอย่าพาลูกชายฉันกลับไปที่นั่น
6Abraham mah, To ahmuen ah ka capa caeh haih let hmah.
7พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งท้องฟ้าเป็นผู้พาฉันออกจากบ้านพ่อและดินแดนที่ฉันเกิดพระองค์พูดกับฉันและสาบานว่า‘เราจะมอบดินแดนนี้ให้ลูกหลานของเจ้า’พระองค์จะส่งทูตของพระองค์ไปนำหน้าเจ้าและเจ้าจะหาภรรยาให้ลูกชายฉันจากที่นั่นได้
7Kam pa imthung hoi kaimah ih acaeng kaminawk ohhaih prae thung hoiah kai zaehoikung, van Angraeng Sithaw mah, Na caanawk khaeah hae prae hae ka paek han, tiah ang thuih moe, lokmaihaih to a sak boeh; ka capa han to ahmuen ih zu to na lak pae thai hanah, na hma ah angmah ih van kami to patoeh tih hmang.
8ถ้าผู้หญิงไม่ยอมตามเจ้ามาเจ้าก็พ้นจากคำสาบานนี้ที่ให้ไว้กับฉัน แต่ห้ามพาลูกชายฉันกลับไปที่นั่น”
8Nongpata mah na hnukah bang han koeh ai nahaeloe, ka lokkamhaih thung hoiah na loih tih; toe ka capa to to ahmuen ah caeh haih let hmah, tiah a naa.
9คนรับใช้จึงวางมือใต้ต้นขาของอับราฮัมนายของตนและสาบานเรื่องนี้กับเขา
9To pongah a tamna mah angmah ih angraeng Abraham ih phaih tlim ah ban to tapawh moe, hae hmuen kawng pongah anih khaeah lokkamhaih to a sak.
10คนรับใช้เลือกอูฐของนายมา 10 ตัวและเอาของดีนานาชนิดของนายไปด้วย เขาออกเดินทางไปเมโสโปเตเมียถึงเมืองของนาโฮร์
10To pacoengah a tamna loe angmah angraeng ih kaengkuu hrang hato lak, angmah angraeng ih kahoih hmuen congcanawk to a sin pacoengah, Mesopotamia prae, Nahor vangpui ah caeh hanah amsak.
11เมื่อถึงนอกเมืองเขาให้อูฐคุกเข่าข้างบ่อน้ำตอนเย็นซึ่งเป็นเวลาที่หญิงสาวออกมาตักน้ำ
11Nongpatanawk tuidok tue duembang phak naah loe, vangpui tasa bang ih tui ohhaih ahmuen ah kaengkuu hrangnawk to taboksak.
12เขาอธิษฐานว่า“พระยาห์เวห์พระเจ้าของอับราฮัมนายของผมขอให้วันนี้ผมทำภารกิจนี้สำเร็จและขอให้พระองค์แสดงความเมตตาต่อนายของผม
12To naah anih mah, Aw ka angraeng Abraham ih Angraeng Sithaw, vaihni ah ka thuih ih lok hae angcoengsak ah loe, ka angraeng Abraham nuiah na tahmenhaih amtuengsak ah.
13ตอนนี้ผมยืนอยู่ข้างตาน้ำและลูกสาวของคนในเมืองกำลังออกมาตักน้ำ
13Khenah, hae ih tui khaw taengah kang doet, vangpui thung ih nongpatanawk tuidok han angzoh o naah,
14ขอให้เป็นอย่างนี้ถ้าผมพูดกับหญิงสาวคนหนึ่งว่า‘ช่วยลดเหยือกลงให้ผมดื่มน้ำหน่อย’แล้วเธอตอบว่า‘ดื่มสิท่านฉันจะให้อูฐของท่านดื่มด้วย’ก็ขอให้เธอเป็นคนที่พระองค์กำหนดไว้สำหรับอิสอัคคนรับใช้ของพระองค์แล้วผมจะรู้ว่าพระองค์แสดงความเมตตาต่อนายของผม”
14Tangla maeto khaeah, tui tabu to amtii raeh loe tui naek hanah na paek thoem ah, tiah ka naa han, to naah anih mah, Nae khae, nangmah ih kaengkuu hrangnawk hanah doeh tui kang dok paek han, tiah kathui nongpata to na tamna Issak ih zu ah om nasoe; to naah ni ka angraeng nuiah tahmenhaih nam tuengsak, tito ka panoek thai tih, tiah a naa.
15ก่อนที่เขาจะพูดจบเรเบคาห์ก็เดินออกมาพร้อมเหยือกบนไหล่ เธอเป็นลูกสาวของเบธูเอลซึ่งเป็นลูกของมิลคาห์กับนาโฮร์ผู้เป็นพี่น้องกับอับราฮัม
15To tiah lawkthuih pacoeng ai naah, khenah, Abraham ih amnawk Nahor zu Milkah capa, Bethuel ih canu, Rebekah loe tui tabu to sin moe, angzoh.
16หญิงสาวสวยมากและยังเป็นสาวพรหมจารีไม่เคยหลับนอนกับชายคนใด เธอลงไปที่ตาน้ำเติมน้ำใส่เหยือกแล้วเดินขึ้นมา
16To nongpata loe kranghoih parai moe, kacuem tangla ah oh; kawbaktih nongpa hoiah doeh iip vai ai vop; anih loe tuikhaw ah caeh tathuk moe, tui to dok pacoengah angzoh tahang let.
17คนรับใช้วิ่งไปหาและพูดว่า“ขอน้ำจากเหยือกให้ผมดื่มสักหน่อยได้ไหม”
17To naah tamna loe nongpata khaeah karangah caeh moe, anih khaeah, Na tui tabu pong ih tui to na naesak thoem ah, tiah a naa.
18เธอตอบว่า“ดื่มสิท่าน”แล้วรีบลดเหยือกลงมาพยุงไว้ในมือให้เขาดื่ม
18Anih mah, Ka angraeng, nae khae, tiah a naa. A ban pong ih tui tabu to karangah amtik moe, naek hanah tui to a paek.
19พอเขาดื่มเสร็จเธอพูดว่า“ฉันจะตักน้ำให้อูฐของท่านด้วยจนมันดื่มอิ่ม”
19Anih han naek tui paek pacoengah, nongpata mah, Nang ih kaengkuu hrangnawk hanah doeh tui kang dok pae han, tiah a naa.
20เธอรีบเทน้ำจากเหยือกลงรางแล้ววิ่งกลับไปที่บ่อตักน้ำอีกตักให้อูฐทุกตัว
20Tui tabu pong ih tui to okduk pongah karangah a lawn moe, tuidok let hanah tui khaw ah a caeh let; kaengkuu hrangnawk to tui a paek boih.
21ชายคนนั้นยืนมองเธอเงียบๆอย่างตั้งใจเพื่อจะรู้ว่าพระยาห์เวห์ทำให้การเดินทางของเขาสำเร็จหรือไม่
21To kami mah nongpata to hnuk naah dawnrai, Angraeng mah anih kholong caehhaih to hmacawnsak maw, cawnsak ai, tito panoek hanah anghngai duem.
22เมื่ออูฐดื่มน้ำเสร็จชายคนนั้นหยิบห่วงทองคำหนักครึ่งเชเขล และกำไลทองสองวงสำหรับมือของเธอหนักรวม 10 เชเขล
22Kaengkuu hrangnawk tuinaeksak boih pacoengah, to kami mah shekel ahap kazit naa tangkraeng, shekel hato kazit sui hoiah sak ih banlakok to lak moe,
23แล้วถามว่า“เธอเป็นลูกสาวใคร ช่วยบอกผมหน่อย ที่บ้านพ่อของเธอมีที่ให้พวกเราพักคืนนี้ไหม”
23nang loe mi ih canu aa? Na thui ah, kaicae toem hanah nam pa ih im to kong tih maw? tiah a naa.
24เธอตอบว่า“ฉันเป็นลูกสาวของเบธูเอลลูกของมิลคาห์ซึ่งมิลคาห์คลอดให้นาโฮร์”
24Nongpata mah anih khaeah, Kai loe Nahor ih zu Milkah capa, Bethuel ih canu ah ka oh, tiah a naa.
25แล้วพูดต่อว่า“ที่บ้านเรามีทั้งฟางและอาหารสัตว์มากพอและมีที่ให้พักด้วย”
25To nongpata mah anih khaeah, Caphaeh hoi caaknaek doeh kakhawt ah oh moe, iih haih ahmuen doeh oh bae, tiah a naa.
26ชายคนนั้นก้มศีรษะลงและนมัสการพระยาห์เวห์
26To naah to kami mah akuep moe, Angraeng to a bok.
27เขากล่าวว่า“ขอสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของอับราฮัมนายของผมผู้ไม่ได้ละทิ้งความเมตตาและความซื่อสัตย์ที่มีต่อนายของผม พระยาห์เวห์นำผมมาตามทางจนถึงบ้านของญาตินาย”
27Anih mah, a tahmenhaih hoi oepthohhaih to caehtaak ai, ka angraeng Abraham ih Angraeng Sithaw loe, tahamhoihaih om nasoe; kholong ka caeh naah ka angraeng ih nawkamyanawk im ah Angraeng mah ang patoeh boeh, tiah a thuih.
28หญิงสาววิ่งกลับบ้านไปเล่าเรื่องเหล่านี้ให้คนในบ้านแม่ฟัง
28Nongpata loe cawnh moe, amno ih imthung takoh khaeah to ih hmuen kawng to a thuih pae.
29เรเบคาห์กับลาบันเป็นพี่น้องกันลาบันวิ่งออกไปหาชายคนนั้นที่ตาน้ำ
29Rebekah mah Laban, tiah ahmin kaom a thangqoi maeto tawnh; anih loe to kami ohhaih ahmuen tui khaw ah karangah cawnh.
30เมื่อลาบันเห็นห่วงทองและกำไลที่มือของเรเบคาห์และได้ยินเธอเล่าว่า“ชายคนนั้นพูดกับฉันแบบนี้”เขาก็ออกมาหาชายคนนั้นซึ่งยังยืนอยู่ข้างอูฐที่ตาน้ำ
30Laban mah naa tangkraeng hoi a tanuh ban ih banlakok to hnuk moe, Abraham tamna mah thuih ih lok doeh Rebekah khae hoi a thaih pongah, to kami khaeah a caeh, to naah to kami loe tui khaw taengah kaom kaengkuu hrangnawk ohhaih ahmuen ah angdoet.
31ลาบันกล่าวว่า“เชิญเข้ามาเถอะผู้ที่พระยาห์เวห์อวยพร จะยืนอยู่ข้างนอกทำไม ผมเตรียมบ้านและที่สำหรับอูฐไว้แล้ว”
31Anih khaeah, Angraeng mah tahamhoihaih paek ih kami nang, angzo ah, tipongah tasa bangah nang doet sut loe? Nang hanah im ka pathoep moe, kaengkuu hrangnawk ohhaih ahmuen doeh ka sak boeh, tiah a naa.
32ชายคนนั้นเข้าบ้านแล้วปลดของจากอูฐ เขาเอาฟางกับอาหารมาให้อูฐและเอาน้ำมาล้างเท้าของตนกับคนที่มาด้วย
32To kami to im ah caeh haih moe, kaengkuu hrang pong ih hmuennawk to amtiksak; kaengkuu hrangnawk hanah caphaeh hoi caak koi hmuennawk to a paek; angmah hoi angmah ih kaminawk khok amsaeh hanah tui doeh a sin pae.
33พวกเขายกอาหารมาให้แต่เขาบอกว่า“ผมยังไม่กินจนกว่าจะเล่าธุระที่มาให้ฟัง” ลาบันตอบว่า“พูดมาเถอะ”
33To pacoengah anih han buh to patoem pae, toe anih mah, Ka thuih han koi lok ka thui ai karoek to buh ka caa mak ai, tiah a naa. Laban mah, To tih nahaeloe thui khae, tiah a naa.
34เขาเริ่มว่า“ผมเป็นคนรับใช้ของอับราฮัม
34To pongah to kami mah, Kai loe Abraham ih tamna ah ka oh.
35พระยาห์เวห์อวยพรนายของผมอย่างมากจนเขากลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ พระองค์ให้เขามีฝูงแกะ ฝูงโค เงิน ทอง ทาสชาย ทาสหญิง อูฐและลา
35Sithaw mah ka angraeng to kating ai tahamhoihaih to paek pongah, anih loe angraeng parai; tuuunawk, maitawnawk, phoisa hoi suinawk, a tamna nongpa hoi nongpatanawk, kaengkuu hrang hoi laa hrangnawk doeh tawnh mang.
36ซาราห์ภรรยาของนายคลอดลูกชายให้นายตอนที่เธอแก่แล้วและนายยกทุกสิ่งที่มีให้ลูกคนนี้
36Ka angraeng ih zu Sarah mah mitong pacoengah capa maeto sak pae moe, a tawnh ih hmuenmaenawk boih a capa hanah paek.
37นายให้ผมสาบานว่า‘อย่าหาภรรยาให้ลูกชายฉันจากลูกสาวชาวคานาอันในดินแดนที่ฉันอาศัยอยู่
37Ka angraeng mah, Ka ohhaih prae thung ih, Kanaan tanuhnawk to ka capa han zu ah la pae hmah;
38แต่ให้ไปที่บ้านพ่อและญาติของฉันแล้วหาภรรยาให้ลูกชายจากที่นั่น’
38toe kam pa ih imthung takohnawk hoi kaimah ih acaeng kaminawk khaeah caeh ah loe, ka capa han zu to la paeh, tiah lok ang kamsak.
39ผมถามนายว่า‘ถ้าผู้หญิงไม่ยอมตามผมมาล่ะ’
39To naah kai mah ka angraeng khaeah, Nongpata mah ka hnukah bang han koeh ai nahaeloe kawbang maw ka sak han loe? tiah ka naa.
40นายตอบว่า‘พระยาห์เวห์ผู้ที่ฉันดำเนินชีวิตอยู่ต่อหน้าพระองค์จะส่งทูตของพระองค์ไปกับเจ้าและทำให้การเดินทางของเจ้าสำเร็จเจ้าจะหาภรรยาให้ลูกชายฉันจากญาติและบ้านพ่อของฉัน
40To naah anih mah kai khaeah, Kai loe, Angraeng hmaa ah kacaeh, to Angraeng mah angmah ih van kami to nang hoi nawnto patoeh ueloe, kholong na caehhaih hmacawnsak tih; kaimah ih acaeng hoi kam pa imthung takoh thung ih kami to ka capa han zu ah na la pae thaih tih hmang;
41เมื่อเจ้าไปถึงญาติของฉันเจ้าก็พ้นจากคำสาบาน ถ้าพวกเขาไม่ยอมมอบนางให้เจ้าเจ้าก็พ้นจากคำสาบานของฉัน’
41ka caengnawk khaeah na caeh pacoengah loe, kang saksak ih lokkamhaih thung hoiah na loih tih boeh; nihcae mah zu na paek o ai cadoeh, nang loe kang saksak ih lokkamhaih thung hoiah na loih tih boeh, tiah ang naa.
42วันนี้เมื่อมาถึงตาน้ำผมอธิษฐานว่า‘พระยาห์เวห์พระเจ้าของอับราฮัมนายของผมถ้าพระองค์จะทำให้การเดินทางที่ผมมานี้สำเร็จ
42Vaihniah tui ohhaih ahmuen ah ka phak naah, Aw, ka angraeng Abraham ih Angraeng Sithaw, kholong ka caehhaih hae hma na cawnsak nahaeloe,
43ตอนนี้ผมยืนอยู่ข้างตาน้ำ ขอให้หญิงสาวที่ออกมาตักน้ำและผมบอกว่า“ขอน้ำจากเหยือกให้ผมดื่มสักหน่อย”
43khenah, Kai loe tui ohhaih ahmuen taengah kang doet, tui kadoh tangla cuem angzoh naah anih khaeah, Na tui tabu pong ih tui to na naesak thoem ah, tiah ka naa han;
44แล้วเธอตอบว่า“ดื่มสิท่านฉันจะตักให้อูฐของท่านด้วย”ก็ขอให้เธอเป็นผู้หญิงที่พระยาห์เวห์กำหนดไว้สำหรับลูกชายของนาย’
44to naah anih mah, Nae khae, nang ih kaengkuu hrangnawk han doeh tui kang dok pae han, tiah thui kami to ka angraeng capa hanah Angraeng mah qoih ih zu ah om nasoe, tiah lawk ka thuih.
45ก่อนผมจะพูดในใจจบเรเบคาห์ก็ออกมาพร้อมเหยือกบนไหล่ เธอลงไปตักน้ำที่ตาน้ำ ผมบอกว่า‘ขอน้ำให้ผมดื่มหน่อย’
45Ka palung thung hoi lawkthuih boeng ai naah, Angmah ih palaeng ah tui tabu koeng moe, angzo Rebekah to ka hnuk; anih loe tuikung ah caeh tathuk moe, tui to a dok; to naah kai mah anih khaeah, Tui na naesak thoem ah, tiah ka naa.
46เธอรีบลดเหยือกจากไหล่แล้วพูดว่า‘ดื่มสิท่านฉันจะให้อูฐของท่านดื่มด้วย’ผมจึงดื่มและเธอก็ให้อูฐดื่มด้วย
46To naah anih mah angmah palaeng nui ih tuidue to karangah amtik moe, Nae khae, nang ih kaengkuu hrangnawk doeh tui ka paek han, tiah ang naa. To pongah tui to ka naek pacoengah, kaengkuu hrangnawk to tui a paek.
47ผมถามว่า‘เธอเป็นลูกสาวใคร’ เธอตอบว่า‘ลูกสาวของเบธูเอลลูกชายของนาโฮร์ซึ่งมิลคาห์คลอดให้เขา’ ผมจึงใส่ห่วงทองที่จมูกเธอและสวมกำไลที่มือ
47To pongah kai mah, Nang loe mi ih canu aa? tiah lok ka dueng. Anih mah, Milkah mah sak ih Nahor capa, Bethuel ih canu ni, tiah ang pathim. To naah kai mah anih hanah naa tangkraeng to ka paek moe, a ban ah banlakok to ka buensak.
48แล้วผมก้มศีรษะนมัสการพระยาห์เวห์และสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของอับราฮัมนายของผมผู้พาผมมาถูกทางจนได้พบลูกสาวของชายผู้เป็นพี่น้องกับนายเพื่อให้เป็นภรรยาของลูกชายนาย
48To pacoengah ka kuep moe, Angraeng to ka bok; ka angraeng Abraham amnawk ih canu patoeng to, a capa ih zu ah laksak hanah, katoeng loklam ah zaehoikung, ka angraeng Abraham ih Angraeng Sithaw to tahamhoihaih ka paek pacoengah, Angraeng to ka bok.
49ตอนนี้ถ้าพวกท่านจะแสดงความเมตตาและความซื่อสัตย์ต่อนายของผมก็บอกผมถ้าไม่ก็บอกเพื่อผมจะได้หันไปทางขวาหรือทางซ้าย”
49Vaihi ka angraeng nuiah tahmenhaih hoi oepthohhaih nam tueng o sak han maw, nam tueng o sak han ai, tito na thui oh; kai doeh bantang bangah maw, to ai boeh loe banqoi bangah maw, angqoi moe ka caeh han, tiah a thuih pae.
50ลาบันกับเบธูเอลตอบว่า“เรื่องนี้มาจากพระยาห์เวห์ พวกเราจะพูดว่าดีหรือไม่ดีกับท่านก็ไม่ได้
50Laban hoi Bethuel mah, Hae hmuen loe Angraeng mah khokhan ih boeh ni; nang khaeah kasae kahoih kang thui hoi thai mak ai.
51เรเบคาห์อยู่ตรงหน้าท่านแล้ว พาเธอไปให้เป็นภรรยาลูกชายของนายท่านตามที่พระยาห์เวห์กล่าวเถอะ”
51Khenah, Rebakah loe na hma ah oh; anih to la ah loe, caeh haih ah; Angraeng mah thuih ih lok baktih toengah, anih loe na angraeng capa ih zu ah om nasoe, tiah a thuih pae hoi.
52เมื่อคนรับใช้ของอับราฮัมได้ยินคำของพวกเขาเขาก็หมอบลงถึงพื้นนมัสการพระยาห์เวห์
52Nihnik mah thuih ih lok to Abraham ih tamna mah thaih naah, Long ah akuep moe, Angraeng to a bok.
53จากนั้นเขานำเครื่องประดับเงิน เครื่องประดับทองและเสื้อผ้ามามอบให้เรเบคาห์พร้อมมอบของมีค่าให้ลาบันและแม่ของเธอ
53To pacoengah sui hoi phoisa, amthoephaih khukbuennawk to a lak moe, Rebekah hanah a paek pacoengah, atho kana hmuennawk to a thangqoi hoi amno hanah doeh a paek.
54ชายคนนั้นกับคนที่มาด้วยกินดื่มและพักค้างคืน เช้าขึ้นเขาพูดว่า“ขอให้ผมกลับไปหานายของผมเถอะ”
54To pacoengah angmah hoi nawnto angzo kaminawk hoi nawnto buhcaak o moe, qum to a iih o; khawnbang khawnthaw ah angthawk o pacoengah, anih mah, Ka angraeng khaeah na caehsak lai ah, tiah a naa.
55ลาบันกับแม่ของเรเบคาห์ตอบว่า“ให้หญิงสาวอยู่กับพวกเราอีกสักหลายวันอย่างน้อย 10 วันแล้วค่อยไป”
55Toe a thangqoi hoi amno mah, Tangla loe kaicae khaeah ni hato om rae nasoe, to pacoengah na caeh haih tih hmang, tiah a naa.
56เขาตอบว่า“อย่ารั้งผมไว้เลยในเมื่อพระยาห์เวห์ทำให้การเดินทางของผมสำเร็จแล้ว ขอให้ผมกลับไปหานาย”
56Anih mah nihnik khaeah, Na kang hoi hmah; Angraeng mah kholong ka caehhaih hmacawnsak boeh pongah, ka angraeng khaeah na caehsak raeh, tiah a naa.
57พวกเขาพูดว่า“เรียกหญิงสาวมาถามกัน”
57To pacoengah nihnik mah, Tangla to kawk si loe, lokdueng rae si, tiah a naa hoi.
58พวกเขาเรียกเรเบคาห์มาแล้วถามว่า“เธอจะไปกับชายคนนี้ไหม” เธอตอบว่า“ไป”
58To pongah Rebekah to kawk hoi moe, anih khaeah, Hae kami hoi nawnto na caeh han maw? tiah lok a dueng hoi naah, anih mah, Ka caeh han, tiah a naa.
59พวกเขาจึงส่งเรเบคาห์ซึ่งเป็นพี่น้องกันกับพวกเขาไปพร้อมแม่นมคนรับใช้ของอับราฮัมและคนของเขา
59To pongah angmah ih tanuh Rebekah hoi anih khenzawnkung loe, Abraham ih tamna, anih hoi nawnto angzo kaminawk hoi nawnto a caehsak.
60พวกเขาอวยพรเรเบคาห์ว่า“เรเบคาห์เราเป็นพี่น้องกันขอให้เธอเป็นแม่ของคนนับพันนับหมื่นและขอให้ลูกหลานของเธอยึดประตูเมืองของคนที่เกลียดพวกเขา”
60Rebekah to tahamhoihaih paek hoi moe, anih khaeah, Ka tanuh, sing sangto kaminawk ih amno ah om nasoe loe, na caanawk mah misanawk ih khongkha to toep o nasoe, tiah a naa hoi.
61เรเบคาห์กับหญิงสาวที่ติดตามเธอลุกขึ้นขี่อูฐตามชายคนนั้นไป คนรับใช้จึงพาเรเบคาห์ออกเดินทาง
61To pacoengah Rebekah hoi anih ih nongpatanawk angthawk o moe, kaengkuu hrang nuiah angthueng o pacoengah, to kami hnuk ah bang o; Abraham ih tamna mah Rebakah to lak moe, a caeh haih.
62อิสอัคกลับมาจากทางเบเออร์ลาไฮรอยเพราะเขาอาศัยอยู่ในดินแดนตอนใต้
62To naah Issak loe aloih bang prae ah oh pongah, Beer Lahai Roi hoiah angzoh toeng.
63ตอนเย็นอิสอัคออกไปครุ่นคิดอยู่ในทุ่ง เมื่อมองขึ้นไปก็เห็นอูฐกำลังเดินมา
63Niduem naah loe khopoek hanah lawk ah caeh, a danh naah kangzo kaengkuu hrangnawk to a hnuk.
64เรเบคาห์มองขึ้นไปเห็นอิสอัคก็ลงจากอูฐ
64Rebekah mah doeh danh tahang naah, Issak to a hnuk; to naah kaengkuu hrang nui hoi anghum tathuk moe,
65เธอถามคนรับใช้ว่า“ผู้ชายที่กำลังเดินในทุ่งมาพบพวกเราคือใคร” คนรับใช้ตอบว่า“นายของผมเอง” เรเบคาห์จึงหยิบผ้าคลุมมาคลุมตัว
65aicae dawt hanah taw ah angzo kami loe mi aa? tiah tamna to lok a dueng naah, tamna mah anih loe ka angraeng ni, tiah a naa. To pongah mikhmai khukhaih to a lak moe, a mikhmai to khuk.
66คนรับใช้เล่าให้อิสอัคฟังทุกเรื่องที่เขาทำมา
66To pacoengah tamna mah kangcoeng hmuennawk to Issak khaeah a thuih pae boih.
67อิสอัคพาเรเบคาห์เข้าไปในเต็นท์ของซาราห์แม่ของเขารับเรเบคาห์เป็นภรรยาและรักเธอ อิสอัคจึงคลายความโศกหลังจากแม่เสียชีวิต
67Issak mah anih to amno Sarah ohhaih imthung ah caeh haih moe, Rebekah to a zu haih; anih loe Issak ih zu ah angcoeng, Issak mah anih to palung pongah, amno duek pacoengah doeh poek monghaih to tawnh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.