ปฐมกาล 43
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
1ความอดอยากในแผ่นดินรุนแรงมาก
1那地的饑荒甚大。
2เมื่อพวกเขากินข้าวที่นำมาจากอียิปต์หมดแล้ว พ่อก็บอกว่า “กลับไปซื้ออาหารมาให้พวกเราอีกหน่อย”
2他們從 埃及 帶來的糧食吃盡了，他們的父親就對他們說：「你們再去給我糴些糧來。」
3ยูดาห์ตอบว่า “ชายคนนั้นกำชับพวกเราอย่างหนักว่า ‘ถ้าน้องของพวกคุณไม่ได้มาด้วย ก็อย่ามาให้ผมเห็นหน้าอีก’
3猶大 對他說：「那人諄諄地告誡我們說：『你們的兄弟若不與你們同來，你們就不得見我的面。』
4ถ้าพ่อส่งน้องไปกับพวกเรา พวกเราก็จะลงไปซื้ออาหารให้พ่อ
4你若打發我們的兄弟與我們同去，我們就下去給你糴糧；
5แต่ถ้าพ่อไม่ส่งเขาไป พวกเราก็ไม่ลงไป เพราะชายคนนั้นพูดไว้ว่า ‘ถ้าน้องของพวกคุณไม่ได้มาด้วย ก็อย่ามาให้ผมเห็นหน้าอีก’”
5你若不打發他去，我們就不下去，因為那人對我們說：『你們的兄弟若不與你們同來，你們就不得見我的面。』」
6อิสราเอลพูดว่า “ทำไมพวกลูกต้องทำให้พ่อลำบากด้วยการบอกเขาว่ายังมีน้องอีกคน?”
6以色列 說：「你們為甚麼這樣害我，告訴那人你們還有兄弟呢？」
7พวกเขาตอบว่า “ชายคนนั้นถามเรื่องพวกเราและครอบครัวโดยตรงว่า ‘พ่อของพวกคุณยังมีชีวิตอยู่ไหม? ยังมีน้องอีกหรือเปล่า?’ พวกเราก็ตอบตามที่เขาถาม จะไปรู้ได้อย่างไรว่าเขาจะสั่งว่า ‘พาน้องลงมาด้วย’?”
7他們回答說：「那人詳細問到我們和我們的親屬，說：『你們的父親還在嗎？你們還有兄弟嗎？』我們就按着他所問的告訴他，焉能知道他要說『必須把你們的兄弟帶下來』呢？」
8ยูดาห์พูดกับอิสราเอลพ่อของตนว่า “ส่งเด็กไปกับผมเถอะ พวกเราจะได้ลุกขึ้นเดินทาง จะได้มีชีวิตอยู่และไม่ตาย ทั้งพวกเรา พ่อ และเด็กๆ ของเราด้วย
8猶大 又對他父親 以色列 說：「你打發童子與我同去，我們就起身下去，好叫我們和你，並我們的 婦人 孩子，都得存活，不至於死。
9ผมจะรับผิดชอบเขาเอง พ่อจะเรียกเขาคืนจากผมได้ ถ้าผมไม่พาเขากลับมายืนต่อหน้าพ่อ ก็ให้ผมรับผิดเรื่องนี้ไปตลอดชีวิต
9我為他作保；你可以從我手中追討，我若不帶他回來交在你面前，我情願永遠擔罪。
10ถ้าเราไม่มัวชักช้า ป่านนี้คงไปกลับมาได้สองรอบแล้ว”
10我們若沒有耽擱，如今第二次都回來了。」
11อิสราเอลพ่อของพวกเขาจึงพูดว่า “ถ้าจำเป็นต้องเป็นอย่างนี้ ก็ทำตามนี้ เอาของดีที่สุดจากแผ่นดินใส่ถุงไปเป็นของฝากให้ชายคนนั้น มียางหอม น้ำผึ้ง เครื่องเทศ มดยอบ ถั่ว และอัลมอนด์อย่างละเล็กน้อย
11他們的父親 以色列 說：「若必須如此，你們就當這樣行：可以將這地土產中最好的乳香、蜂蜜、香料、沒藥、榧子、杏仁都取一點，收在器具裏，帶下去送給那人作禮物，
12เอาเงินไปสองเท่าด้วย และนำเงินที่ถูกคืนมาไว้ตรงปากกระสอบกลับไปด้วย บางทีอาจเป็นความผิดพลาด
12又要手裏加倍地帶銀子，並將歸還在你們口袋內的銀子仍帶在手裏；那或者是錯了。
13พาน้องของพวกลูกไปด้วย ลุกขึ้นกลับไปหาชายคนนั้น
13也帶着你們的兄弟，起身去見那人。
14ขอพระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์ทำให้ชายคนนั้นเมตตาพวกลูก เพื่อเขาจะปล่อยพี่น้องอีกคนกับเบนยามินกลับมา ถ้าพ่อต้องสูญเสียลูก ก็จำต้องสูญเสีย”
14但願全能的上帝使你們在那人面前蒙憐憫，釋放你們的那弟兄和 便雅憫 回來。我若喪了兒子，就喪了吧！」
15พวกเขาจึงเอาของฝาก เงิน 2 เท่า และเบนยามินไปด้วย แล้วเดินทางลงไปอียิปต์และไปยืนต่อหน้าโยเซฟ
15於是，他們拿着那禮物，又手裏加倍地帶銀子，並且帶着 便雅憫 ，起身下到 埃及 ，站在 約瑟 面前。
16เมื่อโยเซฟเห็นเบนยามินมากับพวกเขา เขาพูดกับผู้ดูแลบ้านว่า “พาคนพวกนี้เข้าไปในบ้าน ฆ่าสัตว์และเตรียมอาหารไว้ เพราะพวกเขาจะกินข้าวกับผมตอนเที่ยง”
16約瑟 見 便雅憫 和他們同來，就對家宰說：「將這些人領到屋裏。要宰殺牲畜，預備 筵席 ，因為晌午這些人同我吃飯。」
17ชายคนนั้นทำตามที่โยเซฟสั่ง และพาพวกเขาเข้าไปในบ้านของโยเซฟ
17家宰就遵着 約瑟 的命去行，領他們進 約瑟 的屋裏。
18พวกเขากลัวเพราะถูกพาเข้าไปในบ้านของโยเซฟ จึงพูดกันว่า “เขาพาเราเข้ามาเพราะเงินที่ถูกคืนไว้ในกระสอบครั้งก่อนแน่ เขาคงจะหาเรื่องเรา จู่โจมเรา แล้วจับเราเป็นทาสพร้อมยึดลาของเรา”
18他們因為被領到 約瑟 的屋裏，就害怕，說：「領我們到這裏來，必是因為頭次歸還在我們口袋裏的銀子，找我們的錯縫，下手害我們，強取我們為奴僕，搶奪我們的驢。」
19พวกเขาจึงเข้าไปหาผู้ดูแลบ้านของโยเซฟ และพูดกับเขาตรงประตูบ้านว่า
19他們就挨近 約瑟 的家宰，在屋門口和他說話，
20“นายท่านครับ ครั้งก่อนพวกเราลงมาซื้ออาหารจริงๆ
20說：「我主啊，我們頭次下來實在是要糴糧。
21แต่เมื่อถึงที่พักระหว่างทางและเปิดกระสอบ ก็พบว่าเงินของแต่ละคนอยู่ตรงปากกระสอบครบตามน้ำหนัก พวกเราจึงนำเงินนั้นกลับมาด้วย
21後來到了住宿的地方，我們打開口袋，不料，各人的銀子，分量足數，仍在各人的口袋內，現在我們手裏又帶回來了。
22และพวกเราก็นำเงินอีกส่วนมาซื้ออาหาร พวกเราไม่รู้ว่าใครเอาเงินของเราใส่กลับเข้าไปในกระสอบ”
22另外又帶下銀子來糴糧。不知道先前誰把銀子放在我們的口袋裏。」
23เขาตอบว่า “สบายใจได้ อย่ากลัวเลย พระเจ้าของพวกคุณ พระเจ้าของพ่อพวกคุณ ให้ทรัพย์แก่พวกคุณไว้ในกระสอบเอง เงินของพวกคุณผมได้รับแล้ว” แล้วเขาก็พาสิเมโอนออกมาหาพวกเขา
23家宰說：「你們可以放心，不要害怕，是你們的上帝和你們父親的上帝賜給你們財寶在你們的口袋裏；你們的銀子，我早已收了。」他就把 西緬 帶出來，交給他們。
24ชายคนนั้นพาพวกเขาเข้าไปในบ้านของโยเซฟ เอาน้ำมาให้ล้างเท้า และเอาอาหารให้ลา
24家宰就領他們進 約瑟 的屋裏，給他們水洗腳，又給他們草料餵驢。
25พวกเขาเตรียมของฝากไว้รอโยเซฟมาตอนเที่ยง เพราะได้ยินว่าจะกินอาหารกันที่นั่น
25他們就預備那禮物，等候 約瑟 晌午來，因為他們聽見要在那裏吃飯。
26เมื่อโยเซฟกลับมาบ้าน พวกเขาก็นำของฝากเข้าไปให้และก้มกราบเขาจนถึงพื้น
26約瑟 來到家裏，他們就把手中的禮物拿進屋去給他，又俯伏在地，向他下拜。
27โยเซฟถามสารทุกข์สุกดิบ แล้วถามว่า “พ่อชราที่พวกคุณพูดถึงสบายดีไหม? ยังมีชีวิตอยู่หรือ?”
27約瑟 問他們好，又問：「你們的父親－就是你們所說的那老人家平安嗎？他還在嗎？」
28พวกเขาตอบว่า “พ่อของพวกเรา คนรับใช้ของท่าน สบายดีและยังมีชีวิตอยู่” แล้วพวกเขาก็ก้มกราบอีกครั้ง
28他們回答說：「你僕人－我們的父親平安；他還在。」於是他們低頭下拜。
29โยเซฟเงยหน้าขึ้นเห็นเบนยามินน้องชายร่วมมารดา จึงถามว่า “นี่คือน้องคนเล็กที่พวกคุณพูดถึงใช่ไหม?” แล้วพูดกับเบนยามินว่า “ขอพระเจ้าเมตตาเจ้า ลูกเอ๋ย”
29約瑟 舉目看見他同母的兄弟 便雅憫 ，就說：「你們向我所說那頂小的兄弟就是這位嗎？」又說：「小兒啊，願上帝賜恩給你！」
30โยเซฟรีบออกไป เพราะใจเอ่อล้นด้วยความรักต่อน้องจนอยากร้องไห้ เขาเข้าไปในห้องส่วนตัวและร้องไห้ที่นั่น
30約瑟 愛弟之情發動，就急忙尋找可哭之地，進入自己的屋裏，哭了一場。
31จากนั้นล้างหน้าแล้วออกมา ข่มอารมณ์ไว้และสั่งว่า “ยกอาหารมาได้”
31他洗了臉出來，勉強隱忍，吩咐人擺飯。
32คนรับใช้จัดอาหารให้โยเซฟต่างหาก ให้พวกพี่น้องต่างหาก และให้ชาวอียิปต์ที่กินกับเขาต่างหาก เพราะชาวอียิปต์ถือว่าการกินอาหารร่วมกับชาวฮีบรูเป็นสิ่งน่ารังเกียจ
32他們就為 約瑟 單擺了一席，為那些人又擺了一席，也為和 約瑟 同吃飯的 埃及 人另擺了一席，因為 埃及 人不可和 希伯來 人一同吃飯；那原是 埃及 人所厭惡的。
33พวกพี่น้องนั่งต่อหน้าโยเซฟเรียงจากคนโตตามสิทธิของคนโตไปจนถึงคนเล็กตามอายุ พวกเขามองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ
33約瑟 使眾弟兄在他面前排列坐席，都按着長幼的次序，眾弟兄就彼此詫異。
34โยเซฟส่งอาหารจากโต๊ะของตนให้พวกเขา แต่ส่วนของเบนยามินมากกว่าของคนอื่นถึง 5 เท่า พวกเขาดื่มกินกับโยเซฟอย่างรื่นเริง
34約瑟 把他面前的食物分出來，送給他們；但 便雅憫 所得的比別人多五倍。他們就飲酒，和 約瑟 一同宴樂。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.