ปฐมกาล
Chapter 43
Freedom Bible (Thai)
vs Londona Biblio (Es…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ปฐมกาล 43

Freedom Bible (Thai)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1ความ​อดอยาก​ใน​แผ่นดิน​รุนแรง​มาก
1La malsato estis tre premanta en la lando.
2เมื่อ​พวก​เขา​กิน​ข้าว​ที่​นำ​มา​จาก​อียิปต์​หมด​แล้ว พ่อ​ก็​บอก​ว่า “กลับ​ไป​ซื้อ​อาหาร​มา​ให้​พวก​เรา​อีก​หน่อย”
2Kiam ili formanĝis la grenon, kiun ili venigis el Egiptujo, ilia patro diris al ili: Iru denove kaj aĉetu por ni iom da pano.
3ยูดาห์​ตอบ​ว่า “ชาย​คน​นั้น​กำชับ​พวก​เรา​อย่าง​หนัก​ว่า ‘ถ้า​น้อง​ของ​พวก​คุณ​ไม่​ได้​มา​ด้วย ก็​อย่า​มา​ให้​ผม​เห็น​หน้า​อีก’
3Tiam Jehuda diris al li jene: Tiu homo tre severe diris al ni: Ne aperu antaŭ mi, se via frato ne estos kun vi.
4ถ้า​พ่อ​ส่ง​น้อง​ไป​กับ​พวก​เรา พวก​เรา​ก็​จะ​ลง​ไป​ซื้อ​อาหาร​ให้​พ่อ
4Se vi sendos nian fraton kun ni, tiam ni iros kaj aĉetos por vi panon;
5แต่​ถ้า​พ่อ​ไม่​ส่ง​เขา​ไป พวก​เรา​ก็​ไม่​ลง​ไป เพราะ​ชาย​คน​นั้น​พูด​ไว้​ว่า ‘ถ้า​น้อง​ของ​พวก​คุณ​ไม่​ได้​มา​ด้วย ก็​อย่า​มา​ให้​ผม​เห็น​หน้า​อีก’”
5sed se vi ne sendos, tiam ni ne iros; ĉar tiu homo diris al ni: Ne aperu antaŭ mi, se via frato ne estos kun vi.
6อิสราเอล​พูด​ว่า “ทำไม​พวก​ลูก​ต้อง​ทำให้​พ่อ​ลำบาก​ด้วย​การ​บอก​เขา​ว่า​ยัง​มี​น้อง​อีก​คน?”
6Kaj Izrael diris: Kial vi faris al mi tian malbonon, kaj diris al la homo, ke vi havas ankoraŭ fraton?
7พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ชาย​คน​นั้น​ถาม​เรื่อง​พวก​เรา​และ​ครอบครัว​โดย​ตรง​ว่า ‘พ่อ​ของ​พวก​คุณ​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ไหม? ยัง​มี​น้อง​อีก​หรือ​เปล่า?’ พวก​เรา​ก็​ตอบ​ตาม​ที่​เขา​ถาม จะ​ไป​รู้​ได้​อย่างไร​ว่า​เขา​จะ​สั่ง​ว่า ‘พา​น้อง​ลง​มา​ด้วย’?”
7Kaj ili diris: La homo severe demandis pri ni kaj pri nia familio, dirante: Ĉu via patro ankoraŭ vivas? ĉu vi havas fraton? Kaj ni respondis al li tiujn demandojn. Ĉu ni povis scii, ke li diros: Venigu vian fraton?
8ยูดาห์​พูด​กับ​อิสราเอล​พ่อ​ของ​ตน​ว่า “ส่ง​เด็ก​ไป​กับ​ผม​เถอะ พวก​เรา​จะ​ได้​ลุก​ขึ้น​เดินทาง จะ​ได้​มี​ชีวิต​อยู่​และ​ไม่​ตาย ทั้ง​พวก​เรา พ่อ และ​เด็กๆ ของ​เรา​ด้วย
8Kaj Jehuda diris al sia patro Izrael: Sendu la knabon kun mi, tiam ni leviĝos kaj iros, por ke ni vivu kaj ne mortu, ni kaj vi kaj niaj infanoj.
9ผม​จะ​รับผิดชอบ​เขา​เอง พ่อ​จะ​เรียก​เขา​คืน​จาก​ผม​ได้ ถ้า​ผม​ไม่​พา​เขา​กลับ​มา​ยืน​ต่อ​หน้า​พ่อ ก็​ให้​ผม​รับผิด​เรื่อง​นี้​ไป​ตลอด​ชีวิต
9Mi garantios por li, el miaj manoj vi lin postulos. Se mi ne revenigos lin al vi kaj ne starigos antaŭ via vizaĝo, tiam mi estos kulpa antaŭ vi dum la tuta vivo.
10ถ้า​เรา​ไม่​มัว​ชักช้า ป่านนี้​คง​ไป​กลับ​มา​ได้​สอง​รอบ​แล้ว”
10Se ni ne prokrastus, ni jam du fojojn estus revenintaj.
11อิสราเอล​พ่อ​ของ​พวก​เขา​จึง​พูด​ว่า “ถ้า​จำเป็น​ต้อง​เป็น​อย่าง​นี้ ก็​ทำ​ตาม​นี้ เอา​ของ​ดี​ที่สุด​จาก​แผ่นดิน​ใส่​ถุง​ไป​เป็น​ของ​ฝาก​ให้​ชาย​คน​นั้น มี​ยาง​หอม น้ำผึ้ง เครื่องเทศ มดยอบ ถั่ว และ​อัลมอนด์​อย่าง​ละ​เล็กน้อย
11Tiam diris al ili ilia patro Izrael: Se estas tiel, tiam faru jene: prenu el la plej bonaj fruktoj de la lando en viajn vazojn, kaj alportu al la homo donacon: iom da balzamo kaj iom da mielo, aromaĵon kaj mirhon, pistakojn kaj migdalojn.
12เอา​เงิน​ไป​สอง​เท่า​ด้วย และ​นำ​เงิน​ที่​ถูก​คืน​มา​ไว้​ตรง​ปาก​กระสอบ​กลับ​ไป​ด้วย บางที​อาจ​เป็น​ความ​ผิดพลาด
12Kaj da mono prenu duoblan sumon en viajn manojn, kaj la monon, kiu estis metita returne en la aperturojn de viaj sakoj, redonu per viaj manoj: eble okazis eraro.
13พา​น้อง​ของ​พวก​ลูก​ไป​ด้วย ลุก​ขึ้น​กลับ​ไป​หา​ชาย​คน​นั้น
13Kaj vian fraton prenu, kaj leviĝu kaj iru returne al tiu homo.
14ขอ​พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์​ทำให้​ชาย​คน​นั้น​เมตตา​พวก​ลูก เพื่อ​เขา​จะ​ปล่อย​พี่น้อง​อีก​คน​กับ​เบนยามิน​กลับ​มา ถ้า​พ่อ​ต้อง​สูญเสีย​ลูก ก็​จำ​ต้อง​สูญเสีย”
14Kaj Dio la Plejpotenca akirigu al vi kompaton de tiu homo, ke li resendu kun vi vian alian fraton kaj Benjamenon; sed mi, se mi seninfaniĝis, mi restu seninfana.
15พวก​เขา​จึง​เอา​ของ​ฝาก เงิน 2 เท่า และ​เบนยามิน​ไป​ด้วย แล้ว​เดินทาง​ลง​ไป​อียิปต์​และ​ไป​ยืน​ต่อ​หน้า​โยเซฟ
15Kaj la homoj prenis tiujn donacojn, kaj da mono ili prenis duoblan sumon en siajn manojn, kaj ankaŭ Benjamenon; kaj ili leviĝis kaj iris Egiptujon kaj stariĝis antaŭ Jozef.
16เมื่อ​โยเซฟ​เห็น​เบนยามิน​มากับพวกเขา เขา​พูด​กับ​ผู้​ดูแล​บ้าน​ว่า “พา​คน​พวก​นี้​เข้า​ไป​ใน​บ้าน ฆ่า​สัตว์​และ​เตรียม​อาหาร​ไว้ เพราะ​พวก​เขา​จะ​กิน​ข้าว​กับ​ผม​ตอน​เที่ยง”
16Kiam Jozef vidis kun ili Benjamenon, li diris al la estro de sia domo: Enkonduku tiujn homojn en la domon, kaj buĉu bruton kaj pretigu; ĉar kun mi manĝos tiuj homoj hodiaŭ tagmeze.
17ชาย​คน​นั้น​ทำ​ตาม​ที่​โยเซฟ​สั่ง และ​พา​พวก​เขา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​โยเซฟ
17Kaj la homo faris, kiel diris Jozef, kaj la homo enkondukis tiujn homojn en la domon de Jozef.
18พวก​เขา​กลัว​เพราะ​ถูก​พา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​โยเซฟ จึง​พูด​กัน​ว่า “เขา​พา​เรา​เข้า​มา​เพราะ​เงิน​ที่​ถูก​คืน​ไว้​ใน​กระสอบ​ครั้ง​ก่อน​แน่ เขา​คง​จะ​หา​เรื่อง​เรา จู่​โจม​เรา แล้ว​จับ​เรา​เป็น​ทาส​พร้อม​ยึด​ลา​ของ​เรา”
18Kaj tiuj homoj ektimis, kiam oni enkondukis ilin en la domon de Jozef, kaj ili diris: Pro la mono, kiu antaŭe estis metita returne en niajn sakojn, oni enkondukis nin, por ĵeti sur nin kalumnion kaj ataki nin, kaj preni nin kiel sklavojn kune kun niaj azenoj.
19พวก​เขา​จึง​เข้า​ไป​หา​ผู้​ดูแล​บ้าน​ของ​โยเซฟ และ​พูด​กับ​เขา​ตรง​ประตู​บ้าน​ว่า
19Kaj ili aliris al la homo, kiu estis estro super la domo de Jozef, kaj ekparolis al li ĉe la pordo de la domo.
20“นาย​ท่าน​ครับ ครั้ง​ก่อน​พวก​เรา​ลง​มา​ซื้อ​อาหาร​จริงๆ
20Kaj ili diris: Pardonu, nia sinjoro! ni estis venintaj, por aĉeti panon;
21แต่​เมื่อ​ถึง​ที่​พัก​ระหว่าง​ทาง​และ​เปิด​กระสอบ ก็​พบ​ว่า​เงิน​ของ​แต่ละ​คน​อยู่​ตรง​ปาก​กระสอบ​ครบ​ตาม​น้ำหนัก พวก​เรา​จึง​นำ​เงิน​นั้น​กลับ​มา​ด้วย
21sed kiam ni venis al la noktohaltejo kaj ni malfermis niajn sakojn, ni ekvidis, ke la mono de ĉiu el ni estas en la aperturo de lia sako, nia mono laŭ ĝia plena pezo; tial ni ĝin realportis per niaj manoj.
22และ​พวก​เรา​ก็​นำ​เงิน​อีก​ส่วน​มา​ซื้อ​อาหาร พวก​เรา​ไม่​รู้​ว่า​ใคร​เอา​เงิน​ของ​เรา​ใส่​กลับ​เข้า​ไป​ใน​กระสอบ”
22Kaj alian monon ni alportis per niaj manoj, por aĉeti panon. Ni ne scias, kiu metis nian monon en niajn sakojn.
23เขา​ตอบ​ว่า “สบายใจ​ได้ อย่า​กลัว​เลย พระเจ้า​ของ​พวก​คุณ พระเจ้า​ของ​พ่อ​พวก​คุณ ให้​ทรัพย์​แก่​พวก​คุณ​ไว้​ใน​กระสอบ​เอง เงิน​ของ​พวก​คุณ​ผม​ได้​รับ​แล้ว” แล้ว​เขา​ก็​พา​สิเมโอน​ออก​มา​หา​พวก​เขา
23Kaj li diris: Estu trankvilaj, ne timu. Via Dio kaj la Dio de via patro donis al vi trezoron en viajn sakojn; vian monon mi ricevis. Kaj li elkondukis al ili Simeonon.
24ชาย​คน​นั้น​พา​พวก​เขา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​โยเซฟ เอา​น้ำ​มา​ให้​ล้าง​เท้า และ​เอา​อาหาร​ให้​ลา
24Kaj tiu homo enkondukis ilin en la domon de Jozef kaj donis akvon, kaj ili lavis siajn piedojn; kaj li donis manĝon al iliaj azenoj.
25พวก​เขา​เตรียม​ของ​ฝาก​ไว้​รอ​โยเซฟ​มา​ตอน​เที่ยง เพราะ​ได้ยิน​ว่า​จะ​กิน​อาหาร​กัน​ที่​นั่น
25Kaj ili pretigis la donacojn por la veno de Jozef tagmeze; ĉar ili aŭdis, ke tie ili manĝos panon.
26เมื่อ​โยเซฟ​กลับ​มาบ้าน พวก​เขา​ก็​นำ​ของ​ฝาก​เข้า​ไป​ให้​และ​ก้มกราบ​เขา​จน​ถึง​พื้น
26Kaj Jozef venis hejmen; kaj ili alportis al li en la domon la donacojn, kiujn ili havis en la manoj, kaj kliniĝis al li ĝis la tero.
27โยเซฟ​ถาม​สารทุกข์​สุกดิบ แล้ว​ถาม​ว่า “พ่อ​ชรา​ที่​พวก​คุณ​พูด​ถึง​สบาย​ดี​ไหม? ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​หรือ?”
27Kaj li demandis ilin pri ilia farto, kaj diris: Ĉu bone fartas via maljuna patro, pri kiu vi diris al mi? ĉu li vivas ankoraŭ?
28พวก​เขา​ตอบ​ว่า “พ่อ​ของ​พวก​เรา คน​รับใช้​ของ​ท่าน สบาย​ดี​และ​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่” แล้ว​พวก​เขา​ก็​ก้มกราบ​อีก​ครั้ง
28Kaj ili diris: Via sklavo nia patro fartas bone; li vivas ankoraŭ. Kaj ili kliniĝis kaj ĵetis sin antaŭ li sur la teron.
29โยเซฟ​เงย​หน้า​ขึ้น​เห็น​เบนยามิน​น้อง​ชาย​ร่วม​มารดา จึง​ถาม​ว่า “นี่​คือ​น้อง​คน​เล็ก​ที่​พวก​คุณ​พูด​ถึง​ใช่​ไหม?” แล้ว​พูด​กับ​เบนยามิน​ว่า “ขอ​พระเจ้า​เมตตา​เจ้า ลูก​เอ๋ย”
29Kaj li levis siajn okulojn, kaj ekvidis sian fraton Benjamen, la filon de lia patrino, kaj li diris: Ĉu tio estas via plej juna frato, pri kiu vi diris al mi? Kaj li diris: Dio vin favoru, mia filo.
30โยเซฟ​รีบ​ออก​ไป เพราะ​ใจ​เอ่อ​ล้น​ด้วย​ความ​รัก​ต่อ​น้อง​จน​อยาก​ร้องไห้ เขา​เข้า​ไป​ใน​ห้อง​ส่วนตัว​และ​ร้องไห้​ที่​นั่น
30Kaj Jozef forrapidis, ĉar ekflamis lia interno pro lia frato kaj li volis plori. Kaj li eniris en internan ĉambron kaj ploris tie.
31จาก​นั้น​ล้าง​หน้า​แล้ว​ออก​มา ข่ม​อารมณ์​ไว้​และ​สั่ง​ว่า “ยก​อาหาร​มา​ได้”
31Sed li lavis sian vizaĝon kaj eliris, kaj tenis sin forte, kaj diris: Surtabligu panon!
32คน​รับใช้​จัด​อาหาร​ให้​โยเซฟ​ต่างหาก ให้​พวก​พี่น้อง​ต่างหาก และ​ให้​ชาว​อียิปต์​ที่​กิน​กับ​เขา​ต่างหาก เพราะ​ชาว​อียิปต์​ถือ​ว่า​การ​กิน​อาหาร​ร่วม​กับ​ชาว​ฮีบรู​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ
32Kaj oni surtabligis por li aparte, kaj por ili aparte, kaj por la Egiptoj, kiuj manĝis kun li, aparte; ĉar la Egiptoj ne povas manĝi panon kun Hebreoj: tio estas abomenindaĵo por ili.
33พวก​พี่น้อง​นั่ง​ต่อ​หน้า​โยเซฟ​เรียง​จาก​คน​โต​ตาม​สิทธิ​ของ​คน​โต​ไป​จน​ถึง​คน​เล็ก​ตาม​อายุ พวก​เขา​มอง​หน้า​กัน​ด้วย​ความ​ประหลาด​ใจ
33Kaj ili sidiĝis antaŭ li, pli maljuna laŭ sia maljuneco kaj pli juna laŭ sia juneco; kaj la homoj miris unu antaŭ alia.
34โยเซฟ​ส่ง​อาหาร​จาก​โต๊ะ​ของ​ตน​ให้​พวก​เขา แต่​ส่วน​ของ​เบนยามิน​มาก​กว่า​ของ​คน​อื่น​ถึง 5 เท่า พวก​เขา​ดื่ม​กิน​กับ​โยเซฟ​อย่าง​รื่นเริง
34Kaj oni portis al ili manĝaĵon de lia tablo; sed la porcio de Benjamen estis kvinoble pli granda, ol la porcioj de ĉiuj. Kaj ili trinkis kaj ebriiĝis kun li.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.