เอสรา 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1เมื่อดำเนินการเรื่องเหล่านี้เสร็จแล้ว บรรดาเจ้านายมาหาข้าพเจ้าและกล่าวว่า “ชาวอิสราเอล ปุโรหิต และชาวเลวีไม่ได้แยกตัวจากชนชาติในดินแดนต่าง ๆ แต่ทำสิ่งน่ารังเกียจตามชนชาติเหล่านั้น คือชาวคานาอัน ฮิตไทต์ เปริสซี เยบุส อัมโมน โมอับ อียิปต์ และอาโมไรต์
1Da das alles war ausgerichtet, traten zu mir die Obersten und sprachen: Das Volk Israel und die Priester und Leviten sind nicht abgesondert von den Völkern in den Ländern nach ihren Greueln, nämlich die Kanaaniter, Hethiter, Pheresiter, Jebusiter, Ammoniter, Moabiter, Ägypter und Amoriter;
2พวกเขาแต่งงานกับบุตรสาวของชนชาติเหล่านั้น ทั้งให้บุตรชายของตนแต่งงานด้วย เชื้อสายที่แยกไว้สำหรับพระเจ้าจึงปะปนกับชนชาติในดินแดนเหล่านั้น ยิ่งกว่านั้น บรรดาเจ้านายและผู้ปกครองกลับเป็นผู้นำในการทำความผิดนี้”
2denn sie haben derselben Töchter genommen sich und ihren Söhnen und den heiligen Samen gemein gemacht mit den Völkern in den Ländern. Und die Hand der Obersten und Ratsherren war die vornehmste in dieser Missetat.
3เมื่อข้าพเจ้าได้ยินเรื่องนี้ ก็ฉีกเสื้อและเสื้อคลุม ทึ้งผมและหนวดเครา แล้วนั่งลงด้วยความตกตะลึง
3Da ich solches hörte, zerriß ich mein Kleid und meinen Rock und raufte mein Haupthaar und Bart aus und saß bestürzt.
4ทุกคนที่หวาดกลัวต่อถ้อยคำของพระเจ้าแห่งอิสราเอลมารวมกันรอบข้าพเจ้า เพราะความผิดของผู้กลับจากการเนรเทศ ข้าพเจ้านั่งตกตะลึงอยู่จนถึงเวลาถวายเครื่องบูชาตอนเย็น
4Und es versammelten sich zu mir alle, die des HERRN Wort, des Gottes Israels, fürchteten, um der Vergreifung willen derer, die gefangen gewesen waren; und ich saß bestürzt bis an das Abendopfer.
5เมื่อถึงเวลาถวายเครื่องบูชาตอนเย็น ข้าพเจ้าลุกขึ้นจากที่นั่งด้วยความอับอาย ทั้งที่เสื้อและเสื้อคลุมยังฉีกขาด แล้วคุกเข่ากางมือออกต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพเจ้า
5Und um das Abendopfer stand ich auf von meinem Elend und zerriß mein Kleid und meinen Rock und fiel auf meine Kniee und breitete meine Hände aus zu dem HERRN, meinem Gott,
6และกล่าวว่า “พระเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าละอายจนหน้าแดง ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นหาพระองค์ พระเจ้าของข้าพเจ้า เพราะความชั่วของพวกเราท่วมสูงเหนือศีรษะ และความผิดของพวกเรากองสูงถึงสวรรค์
6und sprach: Mein Gott, ich schäme mich und scheue mich, meine Augen aufzuheben zu dir, mein Gott; denn unsre Missetat ist über unser Haupt gewachsen und unsre Schuld ist groß bis in den Himmel.
7ตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษจนถึงวันนี้ พวกเรามีความผิดมหันต์ เพราะความชั่วของเรา ทั้งพวกเรา กษัตริย์ และปุโรหิตของเรา จึงตกอยู่ใต้อำนาจของกษัตริย์ในดินแดนต่าง ๆ ถูกฆ่าด้วยดาบ ถูกจับเป็นเชลย ถูกปล้น และได้รับความอับอายอย่างที่เป็นอยู่ในวันนี้
7Von der Zeit unsrer Väter an sind wir in großer Schuld gewesen bis auf diesen Tag, und um unsrer Missetat willen sind wir und unsre Könige und Priester gegeben in die Hand der Könige in den Ländern, ins Schwert, ins Gefängnis in Raub und in Scham des Angesichts, wie es heutigestages geht.
8แต่บัดนี้ ในช่วงเวลาสั้น ๆ พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเราได้แสดงความกรุณา ให้พวกเราบางส่วนหนีรอดมาได้ และให้เราปักหลักในสถานที่บริสุทธิ์ของพระองค์ เพื่อพระเจ้าของเราจะได้ทำให้ดวงตาของเราสดใสขึ้น และฟื้นชีวิตเราได้บ้างท่ามกลางการเป็นทาส
8Nun aber ist einen kleinen Augenblick Gnade von dem HERRN, unserm Gott, geschehen, daß uns noch Entronnene übriggelassen sind, daß er uns gebe einen Nagel an seiner heiligen Stätte, daß unser Gott unsre Augen erleuchte und gebe uns ein wenig Leben, da wir Knechte sind.
9เพราะพวกเราเป็นทาส แต่พระเจ้าของเราไม่ได้ทอดทิ้งเราในการเป็นทาส พระองค์เมตตาเราต่อหน้ากษัตริย์ทั้งหลายแห่งเปอร์เซีย เพื่อฟื้นชีวิตเรา ให้เราสร้างพระวิหารของพระเจ้าของเราขึ้นใหม่และซ่อมแซมส่วนที่พังทลาย ทั้งให้เรามีกำแพงคุ้มกันในยูดาห์และเยรูซาเล็ม
9Denn wir sind Knechte, und unser Gott hat uns nicht verlassen, ob wir Knechte sind, und hat Barmherzigkeit zu uns geneigt vor den Königen in Persien, daß sie uns das Leben gelassen haben und erhöht das Haus unsers Gottes und aufgerichtet seine Verstörung und uns gegeben einen Zaun in Juda und Jerusalem.
10“พระเจ้าของเรา หลังจากนี้ พวกเราจะพูดอะไรได้อีก เพราะเราละทิ้งคำสั่งของพระองค์
10Nun, was sollen wir sagen, unser Gott, nach diesem, daß wir deine Gebote verlassen haben,
11ที่พระองค์ให้ผ่านบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์ คือผู้เผยพระวจนะว่า ‘ดินแดนที่พวกคุณกำลังจะเข้าไปครอบครองนั้นมีมลทิน เพราะมลทินของชนชาติที่อยู่ที่นั่น พวกเขาทำสิ่งน่ารังเกียจจนมลทินของพวกเขาเต็มดินแดนตั้งแต่ปลายหนึ่งถึงอีกปลายหนึ่ง
11die du durch deine Knechte, die Propheten, geboten hast und gesagt: Das Land, darein ihr kommt, es zu erben, ist ein unreines Land durch die Unreinigkeit der Völker in den Ländern in ihren Greueln, womit sie es an allen Enden voll Unreinigkeit gemacht haben.
12ดังนั้น อย่ายกบุตรสาวของพวกคุณให้แต่งงานกับบุตรชายของพวกเขา และอย่าให้บุตรชายของพวกคุณแต่งงานกับบุตรสาวของพวกเขา อย่าส่งเสริมความสงบสุขหรือความรุ่งเรืองของพวกเขา ไม่ว่าในเวลาใด เพื่อพวกคุณจะเข้มแข็ง ได้กินผลผลิตดี ๆ ของดินแดนนี้ และมอบดินแดนนี้เป็นมรดกแก่ลูกหลานตลอดไป’
12So sollt ihr nun eure Töchter nicht geben ihren Söhnen, und ihre Töchter sollt ihr euren Söhnen nicht nehmen; und sucht nicht ihren Frieden noch ihr Gutes ewiglich, auf daß ihr mächtig werdet und esset das Gute im Lande und vererbt es auf eure Kinder ewiglich.
13“สิ่งทั้งปวงที่เกิดกับเราเป็นเพราะการกระทำชั่วและความผิดมหันต์ของเรา ถึงกระนั้น พระองค์ พระเจ้าของเรา ก็ลงโทษเราน้อยกว่าที่ความชั่วของเราสมควรได้รับ และให้พวกเราเหลือรอดมาได้เช่นนี้
13Und nach dem allem, was über uns gekommen ist um unsrer bösen Werke großer Schuld willen, hast du, unser Gott, unsre Missetat verschont und hast uns eine Errettung gegeben, wie es da steht.
14แล้วเราจะฝ่าฝืนคำสั่งของพระองค์อีก และแต่งงานกับชนชาติที่ทำสิ่งน่ารังเกียจเหล่านี้หรือ พระองค์จะไม่โกรธเราจนทำลายเราหมดสิ้น ไม่เหลือใครและไม่มีใครหนีรอดเลยหรือ
14Sollten wir wiederum deine Gebote lassen fahren, daß wir uns mit den Völkern dieser Greuel befreundeten? Wirst du nicht über uns zürnen, bis daß es ganz aus sei, daß nichts Übriges noch keine Errettung sei?
15พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล พระองค์ชอบธรรม เพราะพวกเราเหลือรอดหนีมาได้ดังที่เห็นในวันนี้ โปรดมองดู พวกเราอยู่ต่อหน้าพระองค์ทั้งที่มีความผิด เพราะความผิดนี้ ไม่มีใครยืนอยู่ต่อหน้าพระองค์ได้”
15HERR, Gott Israels, du bist gerecht; denn wir sind übriggeblieben als Errettete, wie es heute steht. Siehe, wir sind vor dir in unsrer Schuld; denn um deswillen ist nicht zu bestehen vor dir.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.