เอสรา
Chapter 9

เอสรา

Freedom Bible (Thai)
vs Judson Burmese Bib…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เอสรา 9

Freedom Bible (Thai)
Judson Burmese Bible (1840)
1เมื่อดำเนินการเรื่องเหล่านี้เสร็จแล้ว บรรดาเจ้านายมาหาข้าพเจ้าและกล่าวว่า “ชาวอิสราเอล ปุโรหิต และชาวเลวีไม่ได้แยกตัวจากชนชาติในดินแดนต่าง ๆ แต่ทำสิ่งน่ารังเกียจตามชนชาติเหล่านั้น คือชาวคานาอัน ฮิตไทต์ เปริสซี เยบุส อัมโมน โมอับ อียิปต์ และอาโมไรต์
1ထို အမှုပြီး မှ၊ အကြီး အကဲတို့သည် ငါ့ ထံ သို့လာ ၍ ယဇ်ပုရောဟိတ် ၊ လေဝိ သားအစရှိသော ဣသရေလ အမျိုးသားတို့သည် ဤပြည်သား ရင်းတို့နှင့် ပေါင်းဘော် သဖြင့်၊ ခါနာနိ လူ၊ ဟိတ္တိ လူ၊ ဖေရဇိ လူ၊ ယေဗုသိ လူ၊ အမ္မုန် လူ၊ မောဘ လူ၊ အဲဂုတ္တု လူ၊ အာမောရိ လူတို့ ရွံရှာ ဘွယ်သောအကျင့် ကို ကျင့်ကြပါ၏။
2พวกเขาแต่งงานกับบุตรสาวของชนชาติเหล่านั้น ทั้งให้บุตรชายของตนแต่งงานด้วย เชื้อสายที่แยกไว้สำหรับพระเจ้าจึงปะปนกับชนชาติในดินแดนเหล่านั้น ยิ่งกว่านั้น บรรดาเจ้านายและผู้ปกครองกลับเป็นผู้นำในการทำความผิดนี้”
2အကြောင်း မူကား၊ သူ တို့သမီး များကို ကိုယ် ဘို့ ၎င်း၊ ကိုယ် သား ဘို့ ၎င်း၊ သိမ်း ယူသဖြင့် ၊ သန့်ရှင်း သော အမျိုး သည် ဤပြည်သား ရင်းအမျိုးနှင့် ရောနှော လျက်ရှိ၍ ၊ အကြီး အကဲနှင့် မင်း အရာရှိတို့သည်၊ ဤဒုစရိုက် အမှုကို အဦးပြုကြပြီတကားဟု ကြားပြောကြ၏။
3เมื่อข้าพเจ้าได้ยินเรื่องนี้ ก็ฉีกเสื้อและเสื้อคลุม ทึ้งผมและหนวดเครา แล้วนั่งลงด้วยความตกตะลึง
3ထို စကား ကို ငါ ကြား လျှင် အတွင်း အဝတ်၊ အပြင် အဝတ်ကို ဆုတ် ၍ ဆံပင် နှင့် မုတ်ဆိတ် ကို နှုတ် ပစ်လျက်၊ မိန်းမော တွေဝေလျက် ထိုင် နေ၏။
4ทุกคนที่หวาดกลัวต่อถ้อยคำของพระเจ้าแห่งอิสราเอลมารวมกันรอบข้าพเจ้า เพราะความผิดของผู้กลับจากการเนรเทศ ข้าพเจ้านั่งตกตะลึงอยู่จนถึงเวลาถวายเครื่องบูชาตอนเย็น
4ထိုအခါ ဣသရေလ အမျိုး၏ ဘုရား သခင်ထာဝရဘုရား အမိန့် တော်ကို ကြောက်ရွံ သောသူအပေါင်း တို့သည်၊ သိမ်း သွားခြင်းကို ခံရသောသူတို့ ပြစ်မှားသော အပြစ် ကြောင့် ၊ ငါ့ ထံ မှာစည်းဝေး ၍၊ ညဦးယံ ယဇ် ပူဇော်ချိန်တိုင်အောင် ငါ သည်မိန်းမော တွေဝေလျက် နေ ၏။
5เมื่อถึงเวลาถวายเครื่องบูชาตอนเย็น ข้าพเจ้าลุกขึ้นจากที่นั่งด้วยความอับอาย ทั้งที่เสื้อและเสื้อคลุมยังฉีกขาด แล้วคุกเข่ากางมือออกต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพเจ้า
5ညဦးယံ ယဇ် ပူဇော်ချိန်တွင် ၊ စိတ်ပျက် ရာမှ ထ ၍ အတွင်း အဝတ်၊ ပြင် အဝတ်ကို ဆုတ် ပြီးလျှင် ၊ ဒူး ထောက် ၍ ၊ ငါ ၏ ဘုရား သခင်ထာဝရဘုရား ထံ တော်သို့ လက်ဝါး တို့ကို ဖြန့် လျက်၊
6และกล่าวว่า “พระเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าละอายจนหน้าแดง ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นหาพระองค์ พระเจ้าของข้าพเจ้า เพราะความชั่วของพวกเราท่วมสูงเหนือศีรษะ และความผิดของพวกเรากองสูงถึงสวรรค์
6အို အကျွန်ုပ် ဘုရား သခင်၊ ကိုယ်တော်သို့ မမျှော် မ ကြည့်ဝံ့၊ ရှက်ကြောက် ၍ မျက်နှာနီပါ၏။ အကျွန်ုပ် ဘုရား သခင်၊ အကျွန်ုပ် တို့ ပြုမိသော ဒုစရိုက် တို့သည် အကျွနုပ်တို့ ခေါင်း ပေါ် မှာ အထပ်ထပ် လွှမ်းမိုး၍ ၊ ကြီးစွာသော အပြစ် သည် မိုဃ်းကောင်းကင် သို့ မှီ ပါ၏။
7ตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษจนถึงวันนี้ พวกเรามีความผิดมหันต์ เพราะความชั่วของเรา ทั้งพวกเรา กษัตริย์ และปุโรหิตของเรา จึงตกอยู่ใต้อำนาจของกษัตริย์ในดินแดนต่าง ๆ ถูกฆ่าด้วยดาบ ถูกจับเป็นเชลย ถูกปล้น และได้รับความอับอายอย่างที่เป็นอยู่ในวันนี้
7ဘိုးဘေး လက်ထက် မှစ၍ ယနေ့ တိုင်အောင် ၊ အလွန် ပြစ်မှား ပါပြီ။ ကိုယ် အပြစ် ကြောင့် ရှင်ဘုရင် နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ် မှစ၍၊ အကျွန်ုပ် တို့သည် ယနေ့ တိုင်အောင်ခံသကဲ့သို့ ၊ တပါးအမျိုးသားရှင်ဘုရင် လက် သို့ အပ် ခြင်း၊ အသေ သတ်ခြင်း၊ သိမ်း သွားခြင်း၊ လုယက် ခြင်း၊ မျက်နှာပျက် ခြင်းကို ခံရပါ၏။
8แต่บัดนี้ ในช่วงเวลาสั้น ๆ พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเราได้แสดงความกรุณา ให้พวกเราบางส่วนหนีรอดมาได้ และให้เราปักหลักในสถานที่บริสุทธิ์ของพระองค์ เพื่อพระเจ้าของเราจะได้ทำให้ดวงตาของเราสดใสขึ้น และฟื้นชีวิตเราได้บ้างท่ามกลางการเป็นทาส
8ယခု ခဏ တွင်၊ အကျွန်ုပ် တို့၏ ဘုရား သခင်ထာဝရဘုရား သည်၊ အကျွန်ုပ် တို့ကို ဘေးမဲ့လွှတ် ၍ ကျန် ကြွင်းစေလျက် ၊ သန့်ရှင်း သော ဌာန တော်၌ စွဲထားသော တံစို့ ကိုပေး တော်မူသောကျေးဇူး တော်ကြီးလှပါ၏။ အကျွန်ုပ် တို့ဘုရား သခင်သည် အကျွန်ုပ် တို့ မျက်စိ ကို လင်း စေ၍ ၊ အကျွန်ုပ် တို့ ကျွန် ခံနေရာ၌ အသက်ရှု ပြန်ရသော အခွင့်ကိုပေး တော်မူပြီ။
9เพราะพวกเราเป็นทาส แต่พระเจ้าของเราไม่ได้ทอดทิ้งเราในการเป็นทาส พระองค์เมตตาเราต่อหน้ากษัตริย์ทั้งหลายแห่งเปอร์เซีย เพื่อฟื้นชีวิตเรา ให้เราสร้างพระวิหารของพระเจ้าของเราขึ้นใหม่และซ่อมแซมส่วนที่พังทลาย ทั้งให้เรามีกำแพงคุ้มกันในยูดาห์และเยรูซาเล็ม
9အကျွန်ုပ် တို့သည် ကျွန် ခံလျက်နေရပါ၏။ ထိုသို့ ကျွန် ခံလျက် နေရသော်လည်း ၊ အကျွန်ုပ် တို့၏ ဘုရား သခင် သည် စွန့်ပစ် တော်မ မူ။ အကျွန်ုပ် တို့ အသက် လွတ် ခြင်းငှါ ၎င်း၊ အကျွန်ုပ် တို့ ဘုရား သခင်၏အိမ် တော်ကို ထူထောင် ၍ ၊ ပြိုပျက် ရာတို့ကို ပြုပြင် ခြင်းငှါ ၎င်း ၊ ယုဒ ပြည် ယေရုရှလင် မြို့၌ ခိုလှုံရာအရပ်ကို အကျွန်ုပ် အား ပေး ခြင်းငှါ ၎င်း ၊ ပေရသိ ရှင် ဘုရင်တို့သည် အကျွန်ုပ် တို့၌ ကျေးဇူးပြုချင်သော စေတနာ စိတ်ကိုပေး သနားတော်မူပြီ။
10“พระเจ้าของเรา หลังจากนี้ พวกเราจะพูดอะไรได้อีก เพราะเราละทิ้งคำสั่งของพระองค์
10ယခု လည်း အိုအကျွန်ုပ် တို့၏ ဘုရား သခင်၊ ဤသို့ ပြုမိပြီးမှ၊
11ที่พระองค์ให้ผ่านบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์ คือผู้เผยพระวจนะว่า ‘ดินแดนที่พวกคุณกำลังจะเข้าไปครอบครองนั้นมีมลทิน เพราะมลทินของชนชาติที่อยู่ที่นั่น พวกเขาทำสิ่งน่ารังเกียจจนมลทินของพวกเขาเต็มดินแดนตั้งแต่ปลายหนึ่งถึงอีกปลายหนึ่ง
11အဘယ် သို့လျှောက် ရပါမည်နည်း။
12ดังนั้น อย่ายกบุตรสาวของพวกคุณให้แต่งงานกับบุตรชายของพวกเขา และอย่าให้บุตรชายของพวกคุณแต่งงานกับบุตรสาวของพวกเขา อย่าส่งเสริมความสงบสุขหรือความรุ่งเรืองของพวกเขา ไม่ว่าในเวลาใด เพื่อพวกคุณจะเข้มแข็ง ได้กินผลผลิตดี ๆ ของดินแดนนี้ และมอบดินแดนนี้เป็นมรดกแก่ลูกหลานตลอดไป’
12ကိုယ်တော်က၊ သင် တို့သွား ၍ သိမ်း ယူလတံ့ သော ပြည် သည်၊ ပြည်သူ ပြည်သားတို့ အညစ် အကြေးကြောင့် ညစ်ညူး သော ပြည် ဖြစ်၏။ တပြည်လုံး ကို ရွံရှာ ဘွယ်အမှုတို့နှင့် ပြည့် စေကြပြီ။ သို့ဖြစ်၍ သင် တို့သမီး ကို သူ တို့သား အား မ ပေးစား ကြနှင့်။ သူ တို့၏သမီး ကို သင် တို့သား နှင့် မ စုံဘက် စေကြနှင့်။ သူ တို့ချမ်းသာ နှင့် သူ တို့စည်းစိမ် ကို အလျှင်းမ ပြုစု ကြနှင့်။ သင်တို့သည် ခွန်အား ကြီး၍ မြေ အသီး အနှံကို စား ရသောအခွင့်၊ ထိုမြေ ကို ကိုယ် သား မြေးတို့၌ နိစ္စ အမွေမြေဖြစ်စေ၍၊ အပ်ရသောအခွင့်ရှိစေခြင်းငှါ၊ ထိုသို့ကျင့်၍ နေကြလော့ဟု ကိုယ်တော် ကျွန် ၊ ပရောဖက် တို့အားဖြင့်မှာ ထားတော်မူသော ပညတ် စကားတော်ကို အကျွန်ုပ်တို့သည် နား မထောင်ပါ တကား။
13“สิ่งทั้งปวงที่เกิดกับเราเป็นเพราะการกระทำชั่วและความผิดมหันต์ของเรา ถึงกระนั้น พระองค์ พระเจ้าของเรา ก็ลงโทษเราน้อยกว่าที่ความชั่วของเราสมควรได้รับ และให้พวกเราเหลือรอดมาได้เช่นนี้
13အကျွန်ုပ် တို့၏ ဘုရား သခင်ထာဝရဘုရား တည်းဟူသောကိုယ်တော် သည် အကျွန်ုပ် တို့ခံထိုက်သမျှသော အပြစ် ဒဏ်ကိုပေး တော်မမူသော်လည်း ၊ အကျွန်ုပ် တို့သည် ကိုယ်တိုင်ပြု မိသော ဒုစရိုက် အမှု၊ ကြီး စွာသော လွန်ကျူးခြင်းအပြစ် ကြောင့် ၊ ဤမျှလောက်ခံရ ပြီးမှ ၎င်း၊ ကိုယ်တော်သည် ဤ မျှလောက် ချမ်းသာ ပေး တော်မူပြီးမှ၎င်း၊
14แล้วเราจะฝ่าฝืนคำสั่งของพระองค์อีก และแต่งงานกับชนชาติที่ทำสิ่งน่ารังเกียจเหล่านี้หรือ พระองค์จะไม่โกรธเราจนทำลายเราหมดสิ้น ไม่เหลือใครและไม่มีใครหนีรอดเลยหรือ
14အကျွန်ုပ်တို့သည် ပညတ် တရားတော်တို့ကို တဖန် လွန်ကျူး ၍ ၊ ဤ ရွံရှာ ဘွယ်အမှုတို့ကို ပြုတတ်သော လူမျိုး နှင့် ပေါင်းဘော် လျှင် တယောက်မျှမလွတ်၊ မ ကျန် ကြွင်းစေခြင်းငှါ ၊ အမျက် တော်ထွက်၍ အကျွန်ုပ် တို့ကို ဖျက်ဆီး တော်မူမည်မဟုတ် လော။
15พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล พระองค์ชอบธรรม เพราะพวกเราเหลือรอดหนีมาได้ดังที่เห็นในวันนี้ โปรดมองดู พวกเราอยู่ต่อหน้าพระองค์ทั้งที่มีความผิด เพราะความผิดนี้ ไม่มีใครยืนอยู่ต่อหน้าพระองค์ได้”
15အို ဣသရေလ အမျိုး၏ ဘုရား သခင်ထာဝရဘုရား ၊ ကိုယ်တော် သည် ဖြောင့်မတ် တော်မူ၏။ အကျွန်ုပ် တို့သည် ယနေ့ အသက် လွတ်၍ ကျန် ကြွင်းသေးသောသူဖြစ် ပါ၏။ ကိုယ် အပြစ် များကို ရှေ့ တော်၌ တောင်းပန်ပါ၏။ ထို အပြစ်ကြောင့် ၊ ရှေ့ တော်၌ နေရာ မရနိုင်ပါဟု တောင်းလျှောက်လေ၏။

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.