เอสเธอร์ 6
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1คืนนั้นกษัตริย์นอนไม่หลับ จึงสั่งให้นำหนังสือพงศาวดารที่บันทึกเหตุการณ์ไว้มาอ่านให้พระองค์ฟัง
1That night the king passed without sleep, and he commanded the histories and chronicles of former times to be brought him. And when they were reading them before him,
2พบข้อความบันทึกไว้ว่า โมรเดคัยเคยแจ้งเรื่องบิกธานาและเทเรช ขันทีสองคนของกษัตริย์ที่เฝ้าประตู ซึ่งคิดจะทำร้ายกษัตริย์อาหสุเอรัส
2They came to that place where it was written, how Mardochai had discovered the treason of Bagathan and Thares the eunuchs, who sought to kill king Assuerus.
3กษัตริย์ถามว่า “โมรเดคัยได้รับเกียรติและการยกย่องอะไรเป็นการตอบแทนเรื่องนี้แล้วบ้าง?” บรรดาผู้รับใช้ที่อยู่กับพระองค์ตอบว่า “ยังไม่ได้ทำอะไรให้เขาเลย”
3And when the king heard this, he said: What honour and reward hath Mardochai received for this fidelity? His servants and ministers said to him: He hath received no reward at all.
4กษัตริย์ถามว่า “ใครอยู่ในลาน?” ขณะนั้นฮามานเพิ่งเข้ามาในลานชั้นนอกของพระราชวัง เพื่อทูลกษัตริย์ให้แขวนคอโมรเดคัยบนตะแลงแกงที่เขาเตรียมไว้
4And the king said immediately: Who is in the court? for Aman was coming in to the inner court of the king’s house, to speak to the king, that he might order Mardochai to be hanged upon the gibbet which was prepared for him.
5ผู้รับใช้ทูลว่า “นั่น ฮามานยืนอยู่ในลาน” กษัตริย์สั่งว่า “ให้เขาเข้ามา”
5The servants answered: Aman standeth in the court, and the king said: Let him come in.
6ฮามานจึงเข้ามา กษัตริย์ถามเขาว่า “ควรทำอย่างไรให้คนที่กษัตริย์ต้องการให้เกียรติ?” ฮามานคิดในใจว่า “กษัตริย์จะต้องการให้เกียรติใครมากไปกว่าข้าพเจ้า?”
6And when he was come in, he said to him: What ought to be done to the man whom the king is desirous to honour? But Aman thinking in his heart, and supposing that the king would honour no other but himself,
7ฮามานตอบว่า “สำหรับคนที่กษัตริย์ต้องการให้เกียรตินั้น
7Answered: The man whom the king desireth to honour,
8ขอให้นำเครื่องแต่งกายที่พระองค์สวมและม้าที่พระองค์ขี่มา ม้าตัวนั้นมีมงกุฎสวมอยู่บนหัว
8Ought to be clothed with the king’s apparel, and to be set upon the horse that the king rideth upon, and to have the royal crown upon his head,
9แล้วมอบเครื่องแต่งกายกับม้าให้เจ้านายผู้สูงศักดิ์ที่สุดคนหนึ่งของกษัตริย์ ให้แต่งกายให้คนที่พระองค์ต้องการให้เกียรติ แล้วให้เขาขี่ม้าผ่านลานเมือง พร้อมประกาศนำหน้าเขาว่า ‘คนที่กษัตริย์ต้องการให้เกียรติจะได้รับการปฏิบัติเช่นนี้!’”
9And let the first of the king’s princes and nobles hold his horse, and going through the street of the city, proclaim before him and say: Thus shall he be honoured, whom the king hath a mind to honour.
10กษัตริย์จึงบอกฮามานว่า “รีบไปนำเครื่องแต่งกายกับม้าตามที่พูดมา แล้วทำเช่นนี้ให้โมรเดคัยชาวยิวที่นั่งอยู่ประตูวัง อย่าให้ขาดสิ่งใดที่พูดไว้แม้แต่อย่างเดียว”
10And the king said to him: Make haste and take the robe and the horse, and do as thou hast spoken to Mardochai the Jew, who sitteth before the gates of the palace. Beware thou pass over any of those things which thou hast spoken.
11ฮามานจึงนำเครื่องแต่งกายกับม้ามา แต่งกายให้โมรเดคัย แล้วให้เขาขี่ม้าผ่านลานเมือง พร้อมประกาศนำหน้าว่า “คนที่กษัตริย์ต้องการให้เกียรติจะได้รับการปฏิบัติเช่นนี้!”
11So Aman took the robe and the horse, and arraying Mardochai in the street of the city, and setting him on the horse, went before him, and proclaimed: This honour is he worthy of, whom the king hath a mind to honour.
12โมรเดคัยกลับไปที่ประตูวัง ส่วนฮามานรีบกลับบ้านด้วยความเศร้าโศก คลุมศีรษะไว้
12But Mardochai returned to the palace gate: and Aman made haste to go to his house, mourning and having his head covered:
13ฮามานเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้เศเรชผู้เป็นภรรยาและเพื่อนทุกคนฟัง บรรดาปราชญ์ของเขากับเศเรชจึงบอกว่า “ถ้าโมรเดคัยที่ท่านเริ่มพ่ายแพ้ต่อเขานั้นเป็นเชื้อสายยิว ท่านก็จะเอาชนะเขาไม่ได้ แต่จะต้องพ่ายแพ้ต่อเขาอย่างแน่นอน”
13And he told Zares his wife, and his friends, all that had befallen him. And the wise men whom he had in counsel, and his wife answered him: If Mardochai be of the seed of the Jews, before whom thou hast begun to fall, thou canst not resist him, but thou shalt fall in his sight.
14ขณะที่ยังพูดกันอยู่ ขันทีของกษัตริย์ก็มาถึงและรีบพาฮามานไปยังงานเลี้ยงที่เอสเธอร์เตรียมไว้
14As they were yet speaking, the king’s eunuchs came, and compelled him to go quickly to the banquet which the queen had prepared.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.