เอสเธอร์
Chapter 6

เอสเธอร์

Freedom Bible (Thai)
vs Smith–Van Dyck Ara…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เอสเธอร์ 6

Freedom Bible (Thai)
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
1คืน​นั้น​กษัตริย์​นอน​ไม่​หลับ จึง​สั่ง​ให้​นำ​หนังสือ​พงศาวดาร​ที่​บันทึก​เหตุการณ์​ไว้​มา​อ่าน​ให้​พระองค์​ฟัง
1فِي تِلْكَ ٱللَّيْلَةِ طَارَ نَوْمُ ٱلْمَلِكِ، فَأَمَرَ بِأَنْ يُؤْتَى بِسِفْرِ تَذْكَارِ أَخْبَارِ ٱلْأَيَّامِ فَقُرِئَتْ أَمَامَ ٱلْمَلِكِ.
2พบ​ข้อความ​บันทึก​ไว้​ว่า โมรเดคัย​เคย​แจ้ง​เรื่อง​บิกธานา​และ​เทเรช ขันที​สอง​คน​ของ​กษัตริย์​ที่​เฝ้า​ประตู ซึ่ง​คิด​จะ​ทำร้าย​กษัตริย์​อาหสุเอรัส
2فَوُجِدَ مَكْتُوبًا مَا أَخْبَرَ بِهِ مُرْدَخَايُ عَنْ بِغْثَانَا وَتَرَشَ خَصِيَّيِ ٱلْمَلِكِ حَارِسَيِ ٱلْبَابِ، ٱللَّذَيْنِ طَلَبَا أَنْ يَمُدَّا أَيْدِيَهُمَا إِلَى ٱلْمَلِكِ أَحَشْوِيرُوشَ.
3กษัตริย์​ถาม​ว่า “โมรเดคัย​ได้​รับ​เกียรติ​และ​การ​ยกย่อง​อะไร​เป็นการ​ตอบแทน​เรื่อง​นี้​แล้ว​บ้าง?” บรรดา​ผู้รับใช้​ที่​อยู่​กับ​พระองค์​ตอบ​ว่า “ยัง​ไม่​ได้​ทำ​อะไร​ให้​เขา​เลย”
3فَقَالَ ٱلْمَلِكُ: «أَيَّةُ كَرَامَةٍ وَعَظَمَةٍ عُمِلَتْ لِمُرْدَخَايَ لِأَجْلِ هَذَا؟» فَقَالَ غِلْمَانُ ٱلْمَلِكِ ٱلَّذِينَ يَخْدِمُونَهُ: «لَمْ يُعْمَلْ مَعَهُ شَيْءٌ».
4กษัตริย์​ถาม​ว่า “ใคร​อยู่​ใน​ลาน?” ขณะ​นั้น​ฮามาน​เพิ่ง​เข้า​มา​ใน​ลาน​ชั้น​นอก​ของ​พระราชวัง เพื่อ​ทูล​กษัตริย์​ให้​แขวน​คอ​โมรเดคัย​บน​ตะแลงแกง​ที่​เขา​เตรียม​ไว้
4فَقَالَ ٱلْمَلِكُ: «مَنْ في ٱلدَّارِ؟» وَكَانَ هَامَانُ قَدْ دَخَلَ دَارَ بَيْتِ ٱلْمَلِكِ ٱلْخَارِجِيَّةَ لِكَيْ يَقُولَ لِلْمَلِكِ أَنْ يُصْلَبَ مُرْدَخَايُ عَلَى ٱلْخَشَبَةِ ٱلَّتِي أَعَدَّهَا لَهُ.
5ผู้รับใช้​ทูล​ว่า “นั่น ฮามาน​ยืน​อยู่​ใน​ลาน” กษัตริย์​สั่ง​ว่า “ให้​เขา​เข้า​มา”
5فَقَالَ غِلْمَانُ ٱلْمَلِكِ لَهُ: «هُوَذَا هَامَانُ وَاقِفٌ فِي ٱلدَّارِ». فَقَالَ ٱلْمَلِكُ: «لِيَدْخُلْ».
6ฮามาน​จึง​เข้า​มา กษัตริย์​ถาม​เขา​ว่า “ควร​ทำ​อย่างไร​ให้​คน​ที่​กษัตริย์​ต้องการ​ให้​เกียรติ?” ฮามาน​คิด​ใน​ใจ​ว่า “กษัตริย์​จะ​ต้องการ​ให้​เกียรติ​ใคร​มาก​ไป​กว่า​ข้าพเจ้า?”
6وَلَمَّا دَخَلَ هَامَانُ قَالَ لَهُ ٱلْمَلِكُ: «مَاذَا يُعْمَلُ لِرَجُلٍ يُسَرُّ ٱلْمَلِكُ بِأَنْ يُكْرِمَهُ؟» فَقَالَ هَامَانُ فِي قَلْبِهِ: «مَنْ يُسَرُّ ٱلْمَلِكُ بِأَنْ يُكْرِمَهُ أَكْثَرَ مِنِّي؟»
7ฮามาน​ตอบ​ว่า “สำหรับ​คน​ที่​กษัตริย์​ต้องการ​ให้​เกียรติ​นั้น
7فَقَالَ هَامَانُ لِلْمَلِكِ: «إِنَّ ٱلرَّجُلَ ٱلَّذِي يُسَرُّ ٱلْمَلِكُ بِأَنْ يُكْرِمَهُ
8ขอ​ให้​นำ​เครื่องแต่งกาย​ที่​พระองค์​สวม​และ​ม้า​ที่​พระองค์​ขี่​มา ม้า​ตัว​นั้น​มี​มงกุฎ​สวม​อยู่​บน​หัว
8يَأْتُونَ بِٱللِّبَاسِ ٱلسُّلْطَانِيِّ ٱلَّذِي يَلْبَسُهُ ٱلْمَلِكُ، وَبِالْفَرَسِ ٱلَّذِي يَرْكَبُهُ ٱلْمَلِكُ، وَبِتَاجِ ٱلْمُلْكِ ٱلَّذِي يُوضَعُ عَلَى رَأْسِهِ،
9แล้ว​มอบ​เครื่องแต่งกาย​กับ​ม้า​ให้​เจ้านาย​ผู้​สูงศักดิ์​ที่สุด​คน​หนึ่ง​ของ​กษัตริย์ ให้​แต่ง​กาย​ให้​คน​ที่​พระองค์​ต้องการ​ให้​เกียรติ แล้ว​ให้​เขา​ขี่​ม้า​ผ่าน​ลานเมือง พร้อม​ประกาศ​นำ​หน้า​เขา​ว่า ‘คน​ที่​กษัตริย์​ต้องการ​ให้​เกียรติ​จะ​ได้​รับ​การ​ปฏิบัติ​เช่น​นี้!’”
9وَيُدْفَعُ ٱللِّبَاسُ وَٱلْفَرَسُ لِرَجُلٍ مِنْ رُؤَسَاءِ ٱلْمَلِكِ ٱلْأَشْرَافِ، وَيُلْبِسُونَ ٱلرَّجُلَ ٱلَّذِي سُرَّ ٱلْمَلِكُ بِأَنْ يُكْرِمَهُ وَيُرَكِّبُونَهُ عَلَى ٱلْفَرَسِ فِي سَاحَةِ ٱلْمَدِينَةِ، وَيُنَادُونَ قُدَّامَهُ: هَكَذَا يُصْنَعُ لِلرَّجُلِ ٱلَّذِي يُسَرُّ ٱلْمَلِكُ بِأَنْ يُكْرِمَهُ».
10กษัตริย์​จึง​บอก​ฮามาน​ว่า “รีบ​ไป​นำ​เครื่องแต่งกาย​กับ​ม้า​ตาม​ที่​พูด​มา แล้ว​ทำ​เช่น​นี้​ให้​โมรเดคัย​ชาวยิว​ที่​นั่ง​อยู่​ประตูวัง อย่า​ให้​ขาด​สิ่ง​ใด​ที่​พูด​ไว้​แม้แต่​อย่าง​เดียว”
10فَقَالَ ٱلْمَلِكُ لِهَامَانَ: «أَسْرِعْ وَخُذِ ٱللِّبَاسَ وَٱلْفَرَسَ كَمَا تَكَلَّمْتَ، وَٱفْعَلْ هَكَذَا لِمُرْدَخَايَ ٱلْيَهُودِيِّ ٱلْجَالِسِ فِي بَابِ ٱلْمَلِكِ. لَا يَسْقُطْ شَيْءٌ مِنْ جَمِيعِ مَا قُلْتَهُ».
11ฮามาน​จึง​นำ​เครื่องแต่งกาย​กับ​ม้า​มา แต่ง​กาย​ให้​โมรเดคัย แล้ว​ให้​เขา​ขี่​ม้า​ผ่าน​ลานเมือง พร้อม​ประกาศ​นำ​หน้า​ว่า “คน​ที่​กษัตริย์​ต้องการ​ให้​เกียรติ​จะ​ได้​รับ​การ​ปฏิบัติ​เช่น​นี้!”
11فَأَخَذَ هَامَانُ ٱللِّبَاسَ وَٱلْفَرَسَ وَأَلْبَسَ مُرْدَخَايَ وَأَرْكَبَهُ فِي سَاحَةِ ٱلْمَدِينَةِ، وَنَادَى قُدَّامَهُ: «هَكَذَا يُصْنَعُ لِلرَّجُلِ ٱلَّذِي يُسَرُّ ٱلْمَلِكُ بِأَنْ يُكْرِمَهُ».
12โมรเดคัย​กลับ​ไป​ที่​ประตูวัง ส่วน​ฮามาน​รีบ​กลับ​บ้าน​ด้วย​ความ​เศร้าโศก คลุม​ศีรษะ​ไว้
12وَرَجَعَ مُرْدَخَايُ إِلَى بَابِ ٱلْمَلِكِ. وَأَمَّا هَامَانُ فَأَسْرَعَ إِلَى بَيْتِهِ نَائِحًا وَمُغَطَّى ٱلرَّأْسِ.
13ฮามาน​เล่า​ทุก​อย่าง​ที่​เกิด​ขึ้น​ให้​เศเรช​ผู้​เป็น​ภรรยา​และ​เพื่อน​ทุก​คน​ฟัง บรรดา​ปราชญ์​ของ​เขา​กับ​เศเรช​จึง​บอก​ว่า “ถ้า​โมรเดคัย​ที่​ท่าน​เริ่ม​พ่ายแพ้​ต่อ​เขา​นั้น​เป็น​เชื้อสาย​ยิว ท่าน​ก็​จะ​เอาชนะ​เขา​ไม่​ได้ แต่​จะ​ต้อง​พ่ายแพ้​ต่อ​เขา​อย่าง​แน่นอน”
13وَقَصَّ هَامَانُ عَلَى زَرَشَ زَوْجَتِهِ وَجَمِيعِ أَحِبَّائِهِ كُلَّ مَا أَصَابَهُ. فَقَالَ لَهُ حُكَمَاؤُهُ وَزَرَشُ زَوْجَتُهُ: «إِذَا كَانَ مُرْدَخَايُ ٱلَّذِي ٱبْتَدَأْتَ تَسْقُطُ قُدَّامَهُ مِنْ نَسْلِ ٱلْيَهُودِ، فَلَا تَقْدِرُ عَلَيْهِ، بَلْ تَسْقُطُ قُدَّامَهُ سُقُوطًا».
14ขณะ​ที่​ยัง​พูด​กัน​อยู่ ขันที​ของ​กษัตริย์​ก็​มา​ถึง​และ​รีบ​พา​ฮามาน​ไป​ยัง​งาน​เลี้ยง​ที่​เอสเธอร์​เตรียม​ไว้
14وَفِيمَا هُمْ يُكَلِّمُونَهُ وَصَلَ خِصْيَانُ ٱلْمَلِكِ وَأَسْرَعُوا لِلْإِتْيَانِ بِهَامَانَ إِلَى ٱلْوَلِيمَةِ ٱلَّتِي عَمِلَتْهَا أَسْتِيرُ.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.