ดาเนียล 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1ในปีแรกของรัชกาลดาริอัส บุตรของอาหสุเอรัส ผู้มีเชื้อสายมีเดีย และได้รับแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์เหนืออาณาจักรของชาวเคลเดีย
1In the first year of Darius the son of Assuerus of the seed of the Medes, who reigned over the kingdom of the Chaldeans:
2ในปีแรกของรัชกาลนั้น ข้าพเจ้า ดาเนียล เข้าใจจากหนังสือทั้งหลายว่า ตามคำที่พระยาห์เวห์ บอกแก่เยเรมียาห์ผู้พยากรณ์ ความร้างเปล่าของเยรูซาเล็มจะครบกำหนดเจ็ดสิบปี
2The first year of his reign, I Daniel understood by books the number of the years, concerning which the word of the Lord came to Jeremias the prophet, that seventy years should be accomplished of the desolation of Jerusalem.
3ข้าพเจ้าหันไปหาพระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้า เพื่ออธิษฐานวิงวอนขอ อดอาหาร และใช้ผ้ากระสอบกับขี้เถ้า
3And I set my face to the Lord my God, to pray and make supplication with fasting, and sackcloth, and ashes.
4ข้าพเจ้าอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพเจ้า ยอมรับความผิดและกล่าวว่า “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม พระองค์รักษาพันธสัญญาและความรักเมตตาต่อคนที่รักพระองค์และทำตามคำสั่งของพระองค์
4And I prayed to the Lord my God, and I made my confession, and said: I beseech thee, O Lord God, great and terrible, who keepest the covenant, and mercy to them that love thee, and keep thy commandments.
5พวกเราทำบาป ประพฤติผิด ทำชั่ว และกบฏ หันเหจากข้อบัญญัติและข้อกำหนดของพระองค์
5We have sinned, we have committed iniquity, we have done wickedly, and have revolted: and we have gone aside from thy commandments, and thy judgments.
6พวกเราไม่ฟังผู้พยากรณ์ ผู้รับใช้ของพระองค์ ซึ่งพูดในพระนามของพระองค์กับกษัตริย์ ผู้ปกครอง บรรพบุรุษของพวกเรา และประชาชนทุกคนในแผ่นดิน
6We have not hearkened to thy servants the prophets, that have spoken in thy name to our kings, to our princes, to our fathers, and to all the people of the land.
7“พระผู้เป็นเจ้า ความเที่ยงธรรมเป็นของพระองค์ แต่ความอับอายเป็นของพวกเรา ดังที่เป็นอยู่วันนี้ ทั้งชาวยูดาห์ ผู้คนในเยรูซาเล็ม และชาวอิสราเอลทั้งหมด ทั้งที่อยู่ใกล้และไกล ในทุกประเทศที่พระองค์ขับไล่พวกเขาไป เพราะพวกเขาล่วงละเมิดต่อพระองค์
7To thee, O Lord, justice: but to us confusion of face, as at this day to the men of Juda, and to the inhabitants of Jerusalem, and to all Israel to them that are near, and to them that are far off in all the countries whither thou hast driven them, for their iniquities by which they have sinned against thee.
8พระผู้เป็นเจ้า พวกเราต้องอับอาย ทั้งกษัตริย์ ผู้ปกครอง และบรรพบุรุษของพวกเรา เพราะพวกเราทำบาปต่อพระองค์
8O Lord, to us belongeth confusion of face, to our princes, and to our fathers that have sinned.
9พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของพวกเรามีความเมตตาและการให้อภัย เพราะพวกเรากบฏต่อพระองค์
9But to thee, the Lord our God, mercy and forgiveness, for we have departed from thee:
10พวกเราไม่เชื่อฟังพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา และไม่ดำเนินตามกฎที่พระองค์ให้ไว้ผ่านผู้พยากรณ์ ผู้รับใช้ของพระองค์
10And we have not hearkened to the voice of the Lord our God, to walk in his law, which he set before us by his servants the prophets.
11ชาวอิสราเอลทั้งหมดฝ่าฝืนกฎของพระองค์ หันเหไป ไม่ยอมฟังเสียงของพระองค์ “คำสาปและคำสาบานที่เขียนไว้ในกฎของโมเสส ผู้รับใช้ของพระเจ้า จึงหลั่งลงบนพวกเรา เพราะพวกเราทำบาปต่อพระองค์
11And all Israel have transgressed thy law, and have turned away from hearing thy voice, and the malediction, and the curse, which is written in the book of Moses the servant of God, is fallen upon us, because we have sinned against him.
12พระองค์ทำให้คำที่กล่าวโทษพวกเราและผู้พิพากษาที่ตัดสินพวกเราเป็นจริง ด้วยการนำภัยพิบัติใหญ่หลวงมาสู่พวกเรา ทั่วใต้ฟ้าไม่เคยมีเหตุการณ์อย่างที่เกิดขึ้นกับเยรูซาเล็ม
12And he hath confirmed his words which he spoke against us, and against our princes that judged us, that he would bring in upon us a great evil, such as never was under all the heaven, according to that which hath been done in Jerusalem.
13ภัยพิบัติทั้งหมดนี้มาถึงพวกเราตามที่เขียนไว้ในกฎของโมเสส แต่พวกเราไม่ได้วิงวอนขอความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา เพื่อจะหันจากความชั่วและเข้าใจความจริงของพระองค์
13As it is written in the law of Moses, all this evil is come upon us: and we entreated not thy face, O Lord our God, that we might turn from our iniquities, and think on thy truth.
14พระยาห์เวห์จึงเฝ้าดูภัยพิบัตินั้น และนำมาสู่พวกเรา เพราะพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา เที่ยงธรรมในทุกสิ่งที่ทำ แต่พวกเราไม่เชื่อฟังพระองค์
14And the Lord hath watched upon the evil, and hath brought it upon us: the Lord our God is just in all his works which he hath done: for we have not hearkened to his voice.
15“ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเรา พระองค์นำประชาชนของพระองค์ออกจากแผ่นดินอียิปต์ด้วยมืออันทรงพลัง และสร้างชื่อเสียงให้พระองค์เองดังที่ปรากฏอยู่วันนี้ พวกเราทำบาป พวกเราทำชั่ว
15And now, O Lord our God, who hast brought forth thy people out of the land of Egypt with a strong hand, and hast made thee a name as at this day: we have sinned, we have committed iniquity,
16พระผู้เป็นเจ้า ตามความเที่ยงธรรมทุกประการของพระองค์ โปรดหันความโกรธและความเดือดดาลออกไปจากเยรูซาเล็ม เมืองของพระองค์ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ เพราะบาปของพวกเราและความชั่วของบรรพบุรุษ เยรูซาเล็มและประชาชนของพระองค์จึงถูกคนรอบข้างดูหมิ่น
16O Lord, against all thy justice: let thy wrath and thy indignation be turned away, I beseech thee, from thy city Jerusalem, and from thy holy mountain. For by reason of our sins, and the iniquities of our fathers, Jerusalem, and thy people are a reproach to all that are round about us.
17“พระเจ้าของพวกเรา โปรดฟังคำอธิษฐานและคำวิงวอนของผู้รับใช้ของพระองค์ โปรดแสดงพระเมตตาต่อสถานศักดิ์สิทธิ์ที่ร้างเปล่า เพื่อเห็นแก่พระผู้เป็นเจ้า
17Now therefore, O our God, hear the supplication of thy servant, and his prayers: and shew thy face upon thy sanctuary which is desolate, for thy own sake.
18พระเจ้าของข้าพเจ้า โปรดเงี่ยหูฟัง เปิดตาดูความร้างเปล่าของพวกเรา และเมืองที่เรียกตามพระนามของพระองค์ พวกเราไม่ได้วิงวอนต่อพระองค์เพราะความเที่ยงธรรมของตน แต่เพราะความเมตตาอันยิ่งใหญ่ของพระองค์
18Incline, O my God, thy ear, and hear: open thy eyes, and see our desolation, and the city upon which thy name is called: for it is not for our justifications that we present our prayers before thy face, but for the multitude of thy tender mercies.
19พระผู้เป็นเจ้า โปรดฟัง! พระผู้เป็นเจ้า โปรดให้อภัย! พระผู้เป็นเจ้า โปรดรับฟังและลงมือทำ! อย่ารอช้าเลย พระเจ้าของข้าพเจ้า เพื่อเห็นแก่พระองค์เอง เพราะเมืองและประชาชนของพระองค์เรียกตามพระนามของพระองค์”
19O Lord, hear: O Lord, be appeased: hearken and do: delay not for thy own sake, O my God: because thy name is invocated upon thy city, and upon thy people.
20ขณะข้าพเจ้ากำลังพูด อธิษฐาน ยอมรับบาปของตนและของชาวอิสราเอล ประชาชนของข้าพเจ้า และวิงวอนต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพเจ้า เพื่อภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า
20Now while I was yet speaking, and praying, and confessing my sins, and the sins of my people of Israel, and presenting my supplications in the sight of my God, for the holy mountain of my God:
21ขณะกำลังอธิษฐานอยู่นั้น ชายชื่อกาเบรียลที่ข้าพเจ้าเคยเห็นในนิมิตครั้งแรก ถูกส่งให้บินมาอย่างรวดเร็ว และแตะตัวข้าพเจ้าในเวลาประมาณถวายเครื่องบูชาตอนเย็น
21As I was yet speaking in prayer, behold the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, flying swiftly touched me at the time of the evening sacrifice.
22เขาสอนและพูดกับข้าพเจ้าว่า “ดาเนียล ข้าพเจ้ามาให้ท่านมีปัญญาและความเข้าใจ
22And he instructed me, and spoke to me, and said: O Daniel, I am now come forth to teach thee, and that thou mightest understand.
23เมื่อท่านเริ่มวิงวอน คำสั่งก็ออกมา ข้าพเจ้ามาบอกท่าน เพราะท่านเป็นที่รักอย่างยิ่ง จงพิจารณาเรื่องนี้และเข้าใจนิมิต
23From the beginning of thy prayers the word came forth: and I am come to shew it to thee, because thou art a man of desires: therefore do thou mark the word, and understand the vision.
24“มีคำสั่งกำหนดเจ็ดสิบสัปดาห์ไว้สำหรับประชาชนและเมืองศักดิ์สิทธิ์ของท่าน เพื่อยุติการฝ่าฝืน ทำให้บาปสิ้นสุด ลบล้างความผิด นำความเที่ยงธรรมที่ดำรงอยู่ตลอดไปมา ปิดผนึกนิมิตและคำพยากรณ์ และเจิมสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด
24Seventy weeks are shortened upon thy people, and upon thy holy city, that transgression may be finished, and sin may have an end, and iniquity may be abolished; and everlasting justice may be brought; and vision and prophecy may be fulfilled; and the saint of saints may be anointed.
25“จงรู้และเข้าใจว่า ตั้งแต่คำสั่งให้ฟื้นฟูและสร้างเยรูซาเล็มออกมา จนถึงผู้ได้รับการเจิม ซึ่งเป็นผู้ปกครอง จะเป็นเวลาเจ็ดสัปดาห์และหกสิบสองสัปดาห์ เมืองจะได้รับการสร้างใหม่ มีถนนและคูเมือง แม้ในยามยากลำบาก
25Know thou therefore, and take notice: that from the going forth of the word, to build up Jerusalem again, unto Christ the prince, there shall be seven weeks, and sixty-two weeks: and the street shall be built again, and the walls in straitness of times.
26หลังจากหกสิบสองสัปดาห์ ผู้ได้รับการเจิม จะถูกกำจัด และไม่เหลืออะไรเลย ประชาชนของผู้ปกครองที่มา จะทำลายเมืองและสถานศักดิ์สิทธิ์ จุดจบจะมาพร้อมน้ำท่วม และจะมีสงครามจนถึงที่สุด ความร้างเปล่าถูกกำหนดไว้แล้ว
26And after sixty-two weeks Christ shall be slain: and the people that shall deny him shall not be his. And a people with their leader that shall come, shall destroy the city and the sanctuary: and the end thereof shall be waste, and after the end of the war the appointed desolation.
27เขาจะทำพันธสัญญาที่มั่นคงกับคนจำนวนมากเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ กลางสัปดาห์นั้น เขาจะทำให้การถวายเครื่องบูชายัญและเครื่องบูชายุติลง จะมีผู้ทำให้ร้างเปล่ามาบนปีกของสิ่งน่ารังเกียจ และความโกรธจะหลั่งลงเหนือสิ่งที่ร้างเปล่าจนถึงจุดจบโดยสิ้นเชิงที่กำหนดไว้”
27And he shall confirm the covenant with many, in one week: and in the half of the week the victim and the sacrifice shall fall: and there shall be in the temple the abomination of desolation: and the desolation shall continue even to the consummation, and to the end.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.