ดาเนียล 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1ในปีแรกของรัชกาลดาริอัส บุตรของอาหสุเอรัส ผู้มีเชื้อสายมีเดีย และได้รับแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์เหนืออาณาจักรของชาวเคลเดีย
1Khalden ram ah aka manghai Madai tiingan lamkah Ahasuerus capa Darius kah kum khat dongah om coeng.
2ในปีแรกของรัชกาลนั้น ข้าพเจ้า ดาเนียล เข้าใจจากหนังสือทั้งหลายว่า ตามคำที่พระยาห์เวห์ บอกแก่เยเรมียาห์ผู้พยากรณ์ ความร้างเปล่าของเยรูซาเล็มจะครบกำหนดเจ็ดสิบปี
2Kum sawmrhih vaengah Jerusalem imrhong la a om ham BOEIPA loh tonghma Jeremiah taengah ol a paek bangla kum kah a tarhing tah a manghai nah kum khat vaengah kai Daniel loh cabu rhangneh ka yakming.
3ข้าพเจ้าหันไปหาพระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้า เพื่ออธิษฐานวิงวอนขอ อดอาหาร และใช้ผ้ากระสอบกับขี้เถ้า
3Te dongah Pathen tlap hamla thangthuinah, huithuinah, yaehnah, tlamhni, hmaiphu neh ka Boeipa taengla ka maelhmai te ka hoi
4ข้าพเจ้าอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพเจ้า ยอมรับความผิดและกล่าวว่า “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม พระองค์รักษาพันธสัญญาและความรักเมตตาต่อคนที่รักพระองค์และทำตามคำสั่งของพระองค์
4Ka Pathen BOEIPA taengah ka thangthui neh ka phoe tih, “Ka Boeipa aw Pathen tah boeilen tih a rhih om pai. Paipi te a ngaithuen dongah amah aka lungnah taeng neh a olpaek aka ngaithuen taengah sitlohnah a khueh.
5พวกเราทำบาป ประพฤติผิด ทำชั่ว และกบฏ หันเหจากข้อบัญญัติและข้อกำหนดของพระองค์
5Ka tholh uh tih ka paihaeh uh dongah ka boe rhoe ka boe uh coeng. Kan tloelh uh tih na olpaek lamkah neh na laitloeknah lamloh ka nong uh coeng.
6พวกเราไม่ฟังผู้พยากรณ์ ผู้รับใช้ของพระองค์ ซึ่งพูดในพระนามของพระองค์กับกษัตริย์ ผู้ปกครอง บรรพบุรุษของพวกเรา และประชาชนทุกคนในแผ่นดิน
6Namah sal tonghma ol te ka hnatun uh moenih. Te rhoek loh namah ming neh ka manghai rhoek, ka mangpa, a pa rhoek taengah khaw khohmuen pilnam boeih taengah khaw a thui uh coeng.
7“พระผู้เป็นเจ้า ความเที่ยงธรรมเป็นของพระองค์ แต่ความอับอายเป็นของพวกเรา ดังที่เป็นอยู่วันนี้ ทั้งชาวยูดาห์ ผู้คนในเยรูซาเล็ม และชาวอิสราเอลทั้งหมด ทั้งที่อยู่ใกล้และไกล ในทุกประเทศที่พระองค์ขับไล่พวกเขาไป เพราะพวกเขาล่วงละเมิดต่อพระองค์
7Duengnah he ka Boeipa nang kah ni. Tedae tihnin kah bangla maelhmai yahpohnah he kaimih taengah khaw, Judah hlang taengah khaw, Jerusalem khosa rhoek taengah khaw, Israel boeih taengah khaw, diklai pum kah a yoei a hla taengah om coeng. Amamih kah boekoeknah dongah nang taengah boe a koek vangbangla teah amih pahoi na heh coeng.
8พระผู้เป็นเจ้า พวกเราต้องอับอาย ทั้งกษัตริย์ ผู้ปกครอง และบรรพบุรุษของพวกเรา เพราะพวกเราทำบาปต่อพระองค์
8BOEIPA aw namah taengah ka tholh uh dongah kaimih ham tah maelhmai kah yahpohnah he ka manghai rhoek taeng neh ka mangpa rhoek taengah khaw, a pa rhoek taengah khaw om.
9พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของพวกเรามีความเมตตาและการให้อภัย เพราะพวกเรากบฏต่อพระองค์
9Amah te ka tloelh lalah khaw ka Boeipa tah kaimih ham haidamnah neh khodawkngainah Pathen la om.
10พวกเราไม่เชื่อฟังพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา และไม่ดำเนินตามกฎที่พระองค์ให้ไว้ผ่านผู้พยากรณ์ ผู้รับใช้ของพระองค์
10A sal tonghma rhoek kut lamloh kaimihmih mikhmuh ah m'paek a olkhueng dongah pongpa ham mamih kah Pathen BOEIPA ol te ka hnatun uh moenih .
11ชาวอิสราเอลทั้งหมดฝ่าฝืนกฎของพระองค์ หันเหไป ไม่ยอมฟังเสียงของพระองค์ “คำสาปและคำสาบานที่เขียนไว้ในกฎของโมเสส ผู้รับใช้ของพระเจ้า จึงหลั่งลงบนพวกเรา เพราะพวกเราทำบาปต่อพระองค์
11Israel pum long khaw na olkhueng te a poe uh tih a taengphael dongah na ol te hnatun uh pawh. A taengah ka tholh uh dongah ni Pathen kah Sal Moses olkhueng khuiah a daek bangla thaephoeinah neh olhlo te kaimih soah nan hawk.
12พระองค์ทำให้คำที่กล่าวโทษพวกเราและผู้พิพากษาที่ตัดสินพวกเราเป็นจริง ด้วยการนำภัยพิบัติใหญ่หลวงมาสู่พวกเรา ทั่วใต้ฟ้าไม่เคยมีเหตุการณ์อย่างที่เกิดขึ้นกับเยรูซาเล็ม
12Te phoeiah a ol tah a ol bangla a thoh coeng. Te te kaimih taeng neh kaimih kah laitloek rhoek taengah a thui coeng. Kaimih sokah lai aka tloek loh kaimih soah yoethae a len hang khuen. Te dongah Jerusalem kah a saii bang te vaan boeih kah a hmuiah a saii noek moenih.
13ภัยพิบัติทั้งหมดนี้มาถึงพวกเราตามที่เขียนไว้ในกฎของโมเสส แต่พวกเราไม่ได้วิงวอนขอความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา เพื่อจะหันจากความชั่วและเข้าใจความจริงของพระองค์
13Moses kah olkhueng dongah a daek bangla yoethae cungkuem he kaimih soah pai coeng. Tedae kaimih kathaesainah lamloh mael ham neh na oltak dongah cangbam ham kaimih kah Pathen BOEIPA mikhmuh ah ka kothae uh pawh
14พระยาห์เวห์จึงเฝ้าดูภัยพิบัตินั้น และนำมาสู่พวกเรา เพราะพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา เที่ยงธรรมในทุกสิ่งที่ทำ แต่พวกเราไม่เชื่อฟังพระองค์
14BOEIPA loh yoethae kawng dongah hak tih te te kaimih soah a pai sak. Ka Pathen BOEIPA loh a bibi boeih dongah a dueng la a saii dae a ol te ka hnatun uh moenih
15“ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของพวกเรา พระองค์นำประชาชนของพระองค์ออกจากแผ่นดินอียิปต์ด้วยมืออันทรงพลัง และสร้างชื่อเสียงให้พระองค์เองดังที่ปรากฏอยู่วันนี้ พวกเราทำบาป พวกเราทำชั่ว
15Ka Boeipa neh kaimih kah Pathen aw, na pilnam te Egypt khohmuen lamloh tlungluen kut neh na khuen. Tahae khohnin kah bangla namah ming ham na saii dongah ka tholh uh tih ka boe uh coeng.
16พระผู้เป็นเจ้า ตามความเที่ยงธรรมทุกประการของพระองค์ โปรดหันความโกรธและความเดือดดาลออกไปจากเยรูซาเล็ม เมืองของพระองค์ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ เพราะบาปของพวกเราและความชั่วของบรรพบุรุษ เยรูซาเล็มและประชาชนของพระองค์จึงถูกคนรอบข้างดูหมิ่น
16Ka Boeipa aw, na duengnah loh a cungkuem bangla na thintoek neh na kosi te na tlang cim neh na khopuei Jerusalem lamloh mael laeh saeh. Kaimih kah tholhnah dong neh a pa rhoek kathaesainah dongah ni Jerusalem neh na pilnam ka kaepvai boeih taengah kokhahnah la a om.
17“พระเจ้าของพวกเรา โปรดฟังคำอธิษฐานและคำวิงวอนของผู้รับใช้ของพระองค์ โปรดแสดงพระเมตตาต่อสถานศักดิ์สิทธิ์ที่ร้างเปล่า เพื่อเห็นแก่พระผู้เป็นเจ้า
17Kaimih kah Pathen aw na sal kah thangthuinah neh a huithuinah he hnatun laeh. Na rhokso dingrhak soah khaw ka Boeipa hamla na maelhmai sae sak.
18พระเจ้าของข้าพเจ้า โปรดเงี่ยหูฟัง เปิดตาดูความร้างเปล่าของพวกเรา และเมืองที่เรียกตามพระนามของพระองค์ พวกเราไม่ได้วิงวอนต่อพระองค์เพราะความเที่ยงธรรมของตน แต่เพราะความเมตตาอันยิ่งใหญ่ของพระองค์
18Ka Pathen aw na hna te kaeng lamtah han ya lah, na mik te dai rhoe dai lamtah kaimih neh khopuei a pong he hmu lah. Te te na ming la a khue dae ta. Na mikhmuh ah ka huithuinah kan tloeng he kaimih kah duengnah dongah pawt tih na haidamnah a yet dongah ni.
19พระผู้เป็นเจ้า โปรดฟัง! พระผู้เป็นเจ้า โปรดให้อภัย! พระผู้เป็นเจ้า โปรดรับฟังและลงมือทำ! อย่ารอช้าเลย พระเจ้าของข้าพเจ้า เพื่อเห็นแก่พระองค์เอง เพราะเมืองและประชาชนของพระองค์เรียกตามพระนามของพระองค์”
19Ka Boeipa hnatun dae, ka Boeipa khodawkngai dae, ka Boeipa hnatung dae. Ka Pathen namah ham uelh mueh la saii laeh. Na ming he na khopuei ham neh na pilnam ham ni a khue
20ขณะข้าพเจ้ากำลังพูด อธิษฐาน ยอมรับบาปของตนและของชาวอิสราเอล ประชาชนของข้าพเจ้า และวิงวอนต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพเจ้า เพื่อภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า
20Ka thui li vaengah ka thangthui neh , ka tholhnah khaw, ka pilnam Israel kah tholhnah khaw ka phoe . Te phoeiah ka Pathen kah hmuencim tlang ham ka Pathen BOEIPA mikhmuh ah ka lungmacil loh koep
21ขณะกำลังอธิษฐานอยู่นั้น ชายชื่อกาเบรียลที่ข้าพเจ้าเคยเห็นในนิมิตครั้งแรก ถูกส่งให้บินมาอย่างรวดเร็ว และแตะตัวข้าพเจ้าในเวลาประมาณถวายเครื่องบูชาตอนเย็น
21Thangthuinah neh ka thui li vaengah Gabriel hlang te lamhma kah mangthui neh ka hmuh . Anih te ding la ha ding tih hlaem kah khocang tue vaengah kai taengah ha pai.
22เขาสอนและพูดกับข้าพเจ้าว่า “ดาเนียล ข้าพเจ้ามาให้ท่านมีปัญญาและความเข้าใจ
22A thuicaih tih kamah m'voek vaengah, “Daniel nang te yakmingnah neh cangbam ham ka lo coeng.
23เมื่อท่านเริ่มวิงวอน คำสั่งก็ออกมา ข้าพเจ้ามาบอกท่าน เพราะท่านเป็นที่รักอย่างยิ่ง จงพิจารณาเรื่องนี้และเข้าใจนิมิต
23Na huithuinah a moe vaengah ol ha pai. Te dongah nang kah sanaep te thui hamla ka lo. Te dongah ol te yakming lamtah a hmuethma te khaw yakming laeh.
24“มีคำสั่งกำหนดเจ็ดสิบสัปดาห์ไว้สำหรับประชาชนและเมืองศักดิ์สิทธิ์ของท่าน เพื่อยุติการฝ่าฝืน ทำให้บาปสิ้นสุด ลบล้างความผิด นำความเที่ยงธรรมที่ดำรงอยู่ตลอดไปมา ปิดผนึกนิมิตและคำพยากรณ์ และเจิมสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด
24Na pilnam ham neh na hmuencim khopuei ham a yalh sawmrhih tloek pah. A boekoeknah bawt sak ham neh catui hnah ham khaw, tholhnah boirhaem cing sak ham neh thaesainah te dawth pah ham khaw, kumhal duengnah khuen ham neh mangthui te catui hnah ham khaw, tonghma neh hmuencim kah hmuencim koelh ham khaw om coeng.
25“จงรู้และเข้าใจว่า ตั้งแต่คำสั่งให้ฟื้นฟูและสร้างเยรูซาเล็มออกมา จนถึงผู้ได้รับการเจิม ซึ่งเป็นผู้ปกครอง จะเป็นเวลาเจ็ดสัปดาห์และหกสิบสองสัปดาห์ เมืองจะได้รับการสร้างใหม่ มีถนนและคูเมือง แม้ในยามยากลำบาก
25Te dongah ming lamtah Jerusalem thoh ham neh sak hamla ol aka thoeng te cangbam laeh. A koelh rhaengsang hil yalh rhih neh yalh sawmrhuk panit khuiah toltung neh imhlai khaw a thoh vetih a sak suidae khobing tue la om ni.
26หลังจากหกสิบสองสัปดาห์ ผู้ได้รับการเจิม จะถูกกำจัด และไม่เหลืออะไรเลย ประชาชนของผู้ปกครองที่มา จะทำลายเมืองและสถานศักดิ์สิทธิ์ จุดจบจะมาพร้อมน้ำท่วม และจะมีสงครามจนถึงที่สุด ความร้างเปล่าถูกกำหนดไว้แล้ว
26Yalh sawmrhuk panit hnuk lamtah a koelh te a hnawt vetih anih te om voel mahpawh. Pilnam rhaengsang aka pai loh khopuei neh hmuencim te a phae ni. Anih bawtnah tah lungpook bangla caemtloek a bawt hil cu tih pong.
27เขาจะทำพันธสัญญาที่มั่นคงกับคนจำนวนมากเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ กลางสัปดาห์นั้น เขาจะทำให้การถวายเครื่องบูชายัญและเครื่องบูชายุติลง จะมีผู้ทำให้ร้างเปล่ามาบนปีกของสิ่งน่ารังเกียจ และความโกรธจะหลั่งลงเหนือสิ่งที่ร้างเปล่าจนถึงจุดจบโดยสิ้นเชิงที่กำหนดไว้”
27Paipi te a yet neh yalh khat a len sak ni. Tedae yalh rhakthuem vaengah hmueih neh khocang a paa sak ni. Te vaengah a phae dongkah sarhingkoi te a boeinah hil a pong sak. Te phoeiah a tloek bangla aka pong soah a hawk
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.