2พงศ์กษัตริย์ 3
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1เยโฮรัมบุตรอาหับเริ่มครองราชย์เหนืออิสราเอลในสะมาเรีย ในปีที่สิบแปดแห่งรัชกาลเยโฮชาฟัทกษัตริย์แห่งยูดาห์ และครองราชย์สิบสองปี
1Judah siangpahrang Jehosaphat siangpahrang ah ohhaih saning hatlaitazetto naah, Ahab capa Jehoram loe Samaria ah Israel siangpahrang ah oh. Anih mah Samaria to saning hatlaihnetto uk.
2เขาทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ แต่ไม่เหมือนบิดาและมารดาของเขา เพราะเขารื้อเสาบูชาบาอัลที่บิดาของเขาสร้างไว้ออกไป
2Anih loe Angraeng mikhnukah kahoih ai hmuen to sak; anih loe ampa hoi amno mah sak ih kasae hmuen to sah ai; anih loe ampa mah sak ih Baal krang to phraek king.
3ถึงกระนั้น เขายังคงยึดติดกับบาปของเยโรโบอัมบุตรเนบัท ซึ่งทำให้อิสราเอลทำบาป เขาไม่ได้หันจากบาปเหล่านั้น
3Toe Israel kaminawk zaehaih sahsak, Nebat capa Jeroboam mah sak ih zaehaih to caehtaak ai ah, a sak toeng.
4เมชากษัตริย์แห่งโมอับเป็นผู้เลี้ยงแกะ เขาส่งลูกแกะหนึ่งแสนตัวและขนแกะผู้หนึ่งแสนตัวให้กษัตริย์แห่งอิสราเอล
4Moab siangpahrang Mesha loe tuu pacah kami ah oh, anih mah Israel siangpahrang hanah tuucaa sang cumvaito, tuumui hoi tuutae sang cumvaito paek poe han oh.
5แต่เมื่ออาหับสิ้นชีวิต กษัตริย์แห่งโมอับก็กบฏต่อกษัตริย์แห่งอิสราเอล
5Toe Ahab duek pacoengah loe, Moab siangpahrang mah Israel siangpahrang to misa angthawk thuih.
6ในเวลานั้นกษัตริย์เยโฮรัมออกจากสะมาเรียและรวบรวมกำลังพลอิสราเอลทั้งหมด
6To nathuem ah Jehoram siangpahrang loe Samaria hoiah caeh moe, Israel kaminawk to kroek.
7เขาส่งข่าวไปหาเยโฮชาฟัทกษัตริย์แห่งยูดาห์ว่า “กษัตริย์แห่งโมอับกบฏต่อข้าแล้ว ท่านจะไปกับข้าเพื่อรบกับโมอับหรือไม่?” เยโฮชาฟัทตอบว่า “ข้าจะไป ข้ากับท่านเป็นพวกเดียวกัน ประชาชนของข้ากับประชาชนของท่านก็เช่นกัน ม้าของข้ากับม้าของท่านก็เช่นกัน”
7Judah siangpahrang Jehosaphat khaeah kami to patoeh moe, Moab siangpahrang mah kai misa angthawk thuih boeh; Moab tuk hanah nang bomh han maw? tiah a naa. Anih mah, Kang bomh han, Kai doeh nang baktiah ka oh moe, kai ih kaminawk doeh nang ih kami, kai ih hrangnawk doeh, nang ih hrang baktiah ni oh, tiah a naa.
8แล้วเยโฮชาฟัทถามว่า “เราจะขึ้นไปทางไหน?” เยโฮรัมตอบว่า “ทางถิ่นทุรกันดารแห่งเอโดม”
8Anih mah, na bang ih loklam hoiah maw a caeh o tahang han? tiah a naa. Jehoram mah Edom praezaek bang hoiah caeh si, tiah a naa.
9กษัตริย์แห่งอิสราเอลจึงไปกับกษัตริย์แห่งยูดาห์และกษัตริย์แห่งเอโดม พวกเขาเดินทัพอ้อมเป็นเวลาเจ็ดวัน แต่ไม่มีน้ำสำหรับกองทัพหรือสัตว์ที่ไปกับกองทัพ
9To pongah Israel siangpahrang, Judah siangpahrang hoi Edom siangpahrangnawk loe nawnto caeh o; ni sarihto caeh o pacoeng loe, misatuh kaminawk hoi a hoih o ih moinawk naek hanah tui to tawn o ai boeh.
10กษัตริย์แห่งอิสราเอลพูดว่า “แย่แล้ว! พระยาห์เวห์เรียกกษัตริย์ทั้งสามนี้มารวมกันเพื่อให้อยู่ในอำนาจของโมอับ”
10To naah Israel siangpahrang mah, Alas! Angraeng mah hae siangpahrang thumtonawk hae, Moab kaminawk ban ah paek boeh mue! tiah thuih.
11แต่เยโฮชาฟัทถามว่า “ที่นี่ไม่มีผู้เผยพระวจนะของพระยาห์เวห์สักคนหรือ เพื่อเราจะได้ทูลถามพระยาห์เวห์ผ่านเขา?” ผู้รับใช้คนหนึ่งของกษัตริย์แห่งอิสราเอลตอบว่า “เอลีชาบุตรชาฟัท ผู้เคยคอยเทน้ำล้างมือให้เอลียาห์อยู่ที่นี่”
11Toe Jehosaphat mah, Angraeng khaeah lokdueng hanah, hae ah Angraeng ih tahmaa maeto doeh om ai maw? tiah a naa. To naah Israel siangpahrang ih tamna maeto mah, Elijah ban amsaeh han tui bawhkung, Shaphat capa Elisha hae ah oh, tiah a naa.
12เยโฮชาฟัทพูดว่า “พระดำรัสของพระยาห์เวห์อยู่กับเขา” ดังนั้นกษัตริย์แห่งอิสราเอล เยโฮชาฟัท และกษัตริย์แห่งเอโดมจึงลงไปหาเอลีชา
12Jehosaphat mah, Angraeng ih lok loe anih khaeah oh, tiah thuih pae. To pongah Israel siangpahrang, Jehosaphat hoi Edom siangpahrang to anih khaeah caeh o tathuk.
13เอลีชาพูดกับกษัตริย์แห่งอิสราเอลว่า “ข้าพเจ้าเกี่ยวอะไรกับท่าน? ไปหาพวกผู้เผยพระวจนะของบิดาท่านและพวกผู้เผยพระวจนะของมารดาท่านเถิด” กษัตริย์แห่งอิสราเอลตอบว่า “ไม่ เพราะพระยาห์เวห์เรียกกษัตริย์ทั้งสามนี้มารวมกันเพื่อให้อยู่ในอำนาจของโมอับ”
13Elisha mah Israel siangpahrang khaeah, Nang hoi timaw asaenghaih oh, nampa ih tahmaa hoi namno ih tahmaanawk khaeah caeh khae, tiah a naa. Israel siangpahrang mah, To tih na ai ni, hae siangpahrang thumtonawk loe Moab kaminawk ban ah paek hanah Angraeng mah nawnto pakhueng boeh, tiah a naa.
14เอลีชาพูดว่า “พระยาห์เวห์จอมทัพผู้ทรงพระชนม์อยู่ ซึ่งข้าพเจ้ายืนอยู่ต่อหน้าพระองค์ ถ้าไม่ใช่เพราะข้าพเจ้าให้เกียรติเยโฮชาฟัทกษัตริย์แห่งยูดาห์ ข้าพเจ้าจะไม่มองหน้าท่านหรือเหลียวแลท่านเลย
14Elisha mah, Tok ka sak pae ih, Misatuh Angraeng loe hing pongah, Judah siangpahrang Jehosaphat ih mikhmai ka khen ai nahaeloe, nang hae hnuk hanah ka koeh ai, khet mataeng doeh kang khen mak ai.
15แต่ตอนนี้จงนำนักดนตรีมาให้ข้าพเจ้า” เมื่อนักดนตรีบรรเลง อำนาจของพระยาห์เวห์ก็มาเหนือเอลีชา
15Toe katoeng kruek kop kami maeto angzo o haih ah, tiah a naa. Katoeng kruek kop kami mah katoeng to kruek naah, Elisha nuiah Angraeng ih ban to oh.
16เขาพูดว่า “พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘จงทำให้หุบเขานี้เต็มไปด้วยร่องน้ำ’
16Angraeng mah, Hae vacong hae tui ka koisak han, tiah thuih.
17เพราะพระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘พวกเจ้าจะไม่เห็นลมและจะไม่เห็นฝน แต่หุบเขานี้จะเต็มไปด้วยน้ำ พวกเจ้าจะได้ดื่ม ทั้งพวกเจ้าเอง ฝูงปศุสัตว์ และสัตว์อื่น ๆ ของพวกเจ้า
17Angraeng mah, Takhi hoi khotui to na hnu o mak ai; toe to ih vacongnawk loe tui hoiah koi o boih tih; nangmah hoi nangmah ih moinawk mah naek o pacoengah, kalah taw ih moinawk boih mah doeh nae o tih, tiah thuih.
18สำหรับพระยาห์เวห์แล้ว เรื่องนี้เป็นเรื่องง่าย พระองค์จะมอบชาวโมอับให้อยู่ในอำนาจของพวกท่านด้วย
18Hae hmuen loe Angraeng mikhnukah zoidaek hmuen ah ni oh; Moab kaminawk doeh nangcae ban ah na paek tih.
19พวกท่านจะโจมตีเมืองที่มีป้อมปราการทุกเมืองและเมืองชั้นดีทุกแห่ง โค่นต้นไม้ดีทุกต้น อุดตาน้ำทุกแห่ง และทำลายที่ดินดีทุกแปลงด้วยก้อนหิน’”
19Sipae hoi thungh ih vangpuinawk hoi kahoih koek vangpuinawk to phrae o boih ah; kahoih thingnawk to pakhruh o boih ah loe, tuikhawnawk to taet o boih ah; kahoih longnawk doeh thlung hoiah aphum oh loe, paro o boih ah, tiah a naa.
20ในตอนเช้า ประมาณเวลาถวายเครื่องบูชา ดูสิ น้ำไหลมาจากทางเอโดม และแผ่นดินแถบนั้นก็เต็มไปด้วยน้ำ
20Khawnbang cang hoi angbawnhaih atue phak naah loe, khenah, Edom bang hoiah tui to long, prae loe tui hoiah koi.
21เมื่อชาวโมอับทั้งหมดได้ยินว่ากษัตริย์ทั้งหลายยกทัพมารบกับพวกเขา พวกเขาก็รวมตัวกัน ทุกคนที่สามารถสวมเกราะออกรบได้ ตั้งแต่คนหนุ่มจนถึงคนแก่ และยืนประจำอยู่ที่ชายแดน
21Moab kaminawk boih mah nihcae tuk hanah siangpahrang thumto angzoh o boeh, tiah thaih o naah, nihcae loe nawkta mitong tih ai, maiphaw sin thaih kaminawk boih to kawk moe, ramri ah angangsak.
22พวกเขาลุกขึ้นแต่เช้า แสงอาทิตย์ส่องบนผิวน้ำ และชาวโมอับที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเห็นน้ำนั้นแดงเหมือนเลือด
22Khawnbang khawnthaw angthawk o naah, ni aengh mah tui to kah, to naah Moab kaminawk mah ho bang yaeh hoiah, athii baktiah kathim tui to a hnuk o.
23พวกเขาพูดว่า “นี่คือเลือด! กษัตริย์เหล่านั้นคงถูกทำลายแล้ว และพวกเขาคงฆ่าฟันกันเอง ตอนนี้ชาวโมอับเอ๋ย ไปเอาของปล้นกันเถิด!”
23To naah nihcae mah, Hae loe athii boeh ni! Siangpahrangnawk loe angmacae hoi angmacae anghum o boeh; to pongah Moab kaminawk, vaihi nihcae ih hmuenmae to la o si, tiah thuih o.
24เมื่อพวกเขามาถึงค่ายอิสราเอล ชาวอิสราเอลก็ลุกขึ้นโจมตีชาวโมอับจนพวกเขาหนีไป ชาวอิสราเอลรุกเข้าไปในแผ่นดินและโจมตีชาวโมอับต่อไป
24Israel kaminawk ataihaih ahmuen ah Moab kaminawk angzoh o naah, Israelnawk mah angang o moe, Moab kaminawk to takroek o; nihcae loe Israelnawk hmaa ah cawnh o; Israelnawk mah nihcae to Moab prae karoek to patom o moe, hum o.
25พวกเขาทำลายเมืองต่าง ๆ และแต่ละคนโยนก้อนหินลงในที่ดินดีทุกแปลงจนเต็ม พวกเขายังอุดตาน้ำทุกแห่งและโค่นต้นไม้ดีทั้งหมด จนในคีร์ฮาเรเชทเหลือเพียงก้อนหิน แต่พวกนักเหวี่ยงหินยังเข้าโอบรอบและโจมตีเมืองนั้น
25Vangpui boih phraek pae o, lawk kahoih ahmuennawk boih to thlung koi mongah vah pae o; tuikhawnawk to patet pae o moe, kahoih thingnawk to pakruk pae o king; Kir-Haraseth vangpui ih sipae thlungnawk khue ni caeh o taak, toe ngazai sin kaminawk mah to vangpui to takui o moe, tuk o.
26เมื่อกษัตริย์แห่งโมอับเห็นว่าการรบรุนแรงเกินกำลัง เขาจึงนำทหารถือดาบเจ็ดร้อยคนพยายามตีฝ่าไปยังกษัตริย์แห่งเอโดม แต่ทำไม่สำเร็จ
26Moab siangpahrang mah, misa mah pazawk tih boeh, tiah panoek naah, Edom siangpahrang ataihaih ahmuen hoiah misatuk hanah, sumsen sin kami cumvai sarihtonawk to caeh haih, toe anih mah pazawk thai ai.
27แล้วเขานำบุตรชายคนโตซึ่งจะขึ้นครองราชย์แทน มาถวายเป็นเครื่องเผาบูชาบนกำแพงเมือง เกิดความโกรธแค้นอย่างรุนแรงต่ออิสราเอล พวกเขาจึงถอนทัพออกจากเขาและกลับไปยังแผ่นดินของตน
27To pacoengah angmah zuengah siangpahrang ah kaom han koi calu to lak moe, vangpui sipae nuiah angbawnhaih to a sak; to tiah sakhaih to Israelnawk hanah paroeai panuet thok hmuen ah poek o pongah, angqoi o moe, angmacae prae ah amlaem o taak.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.