1 ซามูเอล
Chapter 17
Freedom Bible (Thai)
vs Modern Hebrew Bible
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

1 ซามูเอล 17

Freedom Bible (Thai)
Modern Hebrew Bible
1ชาว​ฟีลิสเตีย​รวม​ทัพ​เพื่อ​ทำ​สง​คราม​ที่​โส​โคห์​ใน​ดิน​แดน​ยูดาห์ แล้ว​ตั้ง​ค่าย​ระ​หว่าง​โส​โคห์​กับ​อา​เซ​คาห์​ที่​เอ​เฟส​ดัม​มิม
1ויאספו פלשתים את מחניהם למלחמה ויאספו שכה אשר ליהודה ויחנו בין שוכה ובין עזקה באפס דמים׃
2ซาอูล​กับ​ชาย​อิสราเอล​รวม​ทัพ​ตั้ง​ค่าย​ใน​หุบเขา​เอลาห์ และ​จัด​กำลัง​รบ​เผชิญ​หน้า​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย
2ושאול ואיש ישראל נאספו ויחנו בעמק האלה ויערכו מלחמה לקראת פלשתים׃
3ชาว​ฟีลิสเตีย​ยืน​อยู่​บน​ภูเขา​ฝั่ง​หนึ่ง ชาว​อิสราเอล​อยู่​อีก​ฝั่ง มี​หุบเขา​คั่น​กลาง
3ופלשתים עמדים אל ההר מזה וישראל עמדים אל ההר מזה והגיא ביניהם׃
4นักรบ​ตัวแทน​จาก​ค่าย​ฟีลิสเตีย​ชื่อ​โกลิอัท ชาวเมือง​กัท ผู้​สูง​หก​ศอก​กับ​อีก​หนึ่ง​คืบ ออก​มา
4ויצא איש הבנים ממחנות פלשתים גלית שמו מגת גבהו שש אמות וזרת׃
5เขา​สวม​หมวกเหล็ก​ทอง​สัมฤทธิ์​และ​เสื้อ​เกราะ​ถัก​ทอง​สัมฤทธิ์​หนัก​ห้า​พัน​เชเขล
5וכובע נחשת על ראשו ושריון קשקשים הוא לבוש ומשקל השריון חמשת אלפים שקלים נחשת׃
6เขา​มีสนับแข้ง​ทองสัมฤทธิ์ และ​มี​หอกซัด​ทอง​สัมฤทธิ์​อยู่​ระหว่าง​บ่า
6ומצחת נחשת על רגליו וכידון נחשת בין כתפיו׃
7ด้าม​หอก​ของ​เขา​ใหญ่​เหมือน​ไม้​คาน​เครื่อง​ทอ​ผ้า ปลาย​หอก​ทำ​ด้วย​เหล็ก​หนัก​หก​ร้อย​เชเขล มี​คน​ถือ​โล่​เดิน​นำ​หน้า​เขา
7וחץ חניתו כמנור ארגים ולהבת חניתו שש מאות שקלים ברזל ונשא הצנה הלך לפניו׃
8โกลิอัท​ยืน​ตะโกน​ใส่​กองทัพ​อิสราเอล​ว่า “ทำไม​พวก​เจ้า​ต้อง​ออก​มา​จัด​ทัพ​รบ? ฉัน​เป็น​ชาว​ฟีลิสเตีย ส่วน​พวก​เจ้า​เป็น​คน​รับ​ใช้​ซาอูล​ไม่ใช่​หรือ? เลือก​คน​หนึ่ง​ลง​มา​สู้​กับ​ฉัน​สิ
8ויעמד ויקרא אל מערכת ישראל ויאמר להם למה תצאו לערך מלחמה הלוא אנכי הפלשתי ואתם עבדים לשאול ברו לכם איש וירד אלי׃
9ถ้า​เขา​สู้​ชนะ​และ​ฆ่า​ฉัน​ได้ เรา​จะ​เป็น​คน​รับ​ใช้​พวก​เจ้า แต่​ถ้า​ฉัน​ชนะ​และ​ฆ่า​เขา​ได้ พวก​เจ้า​ต้อง​เป็น​คน​รับ​ใช้​เรา”
9אם יוכל להלחם אתי והכני והיינו לכם לעבדים ואם אני אוכל לו והכיתיו והייתם לנו לעבדים ועבדתם אתנו׃
10เขา​กล่าว​อีก​ว่า “วัน​นี้​ฉัน​ท้าทาย​กองทัพ​อิสราเอล ส่ง​คน​มา​สู้​กับ​ฉัน!”
10ויאמר הפלשתי אני חרפתי את מערכות ישראל היום הזה תנו לי איש ונלחמה יחד׃
11ซาอูล​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ได้ยิน​ก็​เสีย​ขวัญ​และ​กลัว​มาก
11וישמע שאול וכל ישראל את דברי הפלשתי האלה ויחתו ויראו מאד׃
12ดาวิด​เป็น​ลูก​ของ​เจสซี ชาว​เอฟราธาห์​จาก​เบธเลเฮม​ใน​ยูดาห์ เจสซี​มี​ลูกชาย​แปด​คน และ​ใน​สมัย​ซาอูล​เขา​ก็​แก่​ชรา​แล้ว
12ודוד בן איש אפרתי הזה מבית לחם יהודה ושמו ישי ולו שמנה בנים והאיש בימי שאול זקן בא באנשים׃
13ลูกชาย​สาม​คน​โต​ของ​เจสซี​ตาม​ซาอูล​ไป​สนามรบ ได้แก่ เอลีอับ​คนโต อาบีนาดับ​คน​รอง และ​ชัมมาห์​คน​ที่​สาม
13וילכו שלשת בני ישי הגדלים הלכו אחרי שאול למלחמה ושם שלשת בניו אשר הלכו במלחמה אליאב הבכור ומשנהו אבינדב והשלשי שמה׃
14ดาวิด​เป็น​คน​สุด​ท้อง ส่วน​พี่​ชาย​สาม​คน​โต​ตาม​ซาอูล​ไป
14ודוד הוא הקטן ושלשה הגדלים הלכו אחרי שאול׃
15ดาวิด​ไป ๆ มา ๆ ระหว่าง​ซาอูล​กับ​เบธเลเฮม เพื่อ​เลี้ยง​แกะ​ของ​พ่อ
15ודוד הלך ושב מעל שאול לרעות את צאן אביו בית לחם׃
16ชาว​ฟีลิสเตีย​คน​นั้น​ออก​มา​แสดง​ตัว​เช้า​และ​เย็น​ตลอด​สี่​สิบ​วัน
16ויגש הפלשתי השכם והערב ויתיצב ארבעים יום׃
17เจสซี​บอก​ดาวิด​ว่า “รีบ​เอา​ข้าว​คั่ว​หนึ่ง​เอฟาห์ กับ​ขนมปัง​สิบ​ก้อน​นี้​ไป​ให้​พี่ ๆ ที่​ค่าย
17ויאמר ישי לדוד בנו קח נא לאחיך איפת הקליא הזה ועשרה לחם הזה והרץ המחנה לאחיך׃
18และ​นำ​เนย​แข็ง​สิบ​ก้อน​นี้​ไป​ให้หัวหน้า​ทหาร​พัน​คน​ด้วย ดู​ว่า​พี่ ๆ เป็น​อย่างไร แล้ว​นำ​ข่าว​กลับ​มา”
18ואת עשרת חרצי החלב האלה תביא לשר האלף ואת אחיך תפקד לשלום ואת ערבתם תקח׃
19ตอน​นั้น​ซาอูล พี่​ชาย​ของ​ดาวิด และ​ทหาร​อิสราเอล​ทั้งหมด​อยู่​ใน​หุบเขา​เอลาห์ กำลัง​สู้​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย
19ושאול והמה וכל איש ישראל בעמק האלה נלחמים עם פלשתים׃
20เช้า​ตรู่ ดาวิด​ฝาก​แกะ​ไว้​กับ​คน​ดูแล แล้ว​นำ​เสบียง​ออก​ไป​ตาม​ที่​เจสซี​สั่ง เมื่อ​มา​ถึง​บริเวณ​ที่​จอด​เกวียน กองทัพ​กำลัง​โห่​ร้อง​ออก​สู่​สนามรบ
20וישכם דוד בבקר ויטש את הצאן על שמר וישא וילך כאשר צוהו ישי ויבא המעגלה והחיל היצא אל המערכה והרעו במלחמה׃
21อิสราเอล​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย​จัด​ทัพ​เผชิญ​หน้า​กัน
21ותערך ישראל ופלשתים מערכה לקראת מערכה׃
22ดาวิด​ฝาก​สัมภาระ​ไว้​กับ​คน​ดูแล แล้ว​วิ่ง​ไป​หา​พี่​ชาย​ใน​กองทัพ​เพื่อ​ทักทาย
22ויטש דוד את הכלים מעליו על יד שומר הכלים וירץ המערכה ויבא וישאל לאחיו לשלום׃
23ระหว่าง​พูด​คุย โกลิอัท​นักรบ​ตัวแทน​จาก​เมือง​กัท​ก็​ออก​จาก​แนว​ทัพ​ฟีลิสเตีย​มา​พูด​ท้าทาย​เหมือน​เดิม ดาวิด​ได้ยิน
23והוא מדבר עמם והנה איש הבנים עולה גלית הפלשתי שמו מגת ממערות פלשתים וידבר כדברים האלה וישמע דוד׃
24ชาย​อิสราเอล​ทั้งหมด​พอ​เห็น​เขา​ก็​หนี​ด้วย​ความ​หวาด​กลัว
24וכל איש ישראל בראותם את האיש וינסו מפניו וייראו מאד׃
25พวก​เขา​พูด​กัน​ว่า “เห็น​คน​ที่​ออก​มา​หรือ​ยัง? เขา​มา​ท้าทาย​อิสราเอล กษัตริย์​จะ​ให้​ทรัพย์​สมบัติ​มากมาย​แก่​คน​ที่​ฆ่า​เขา ยก​ลูกสาว​ให้​แต่งงาน​ด้วย และ​ยกเว้น​ภาษี​ให้​ครอบครัว​พ่อ​ของ​คน​นั้น​ใน​อิสราเอล”
25ויאמר איש ישראל הראיתם האיש העלה הזה כי לחרף את ישראל עלה והיה האיש אשר יכנו יעשרנו המלך עשר גדול ואת בתו יתן לו ואת בית אביו יעשה חפשי בישראל׃
26ดาวิด​ถาม​คน​ที่​ยืน​อยู่​ใกล้​ว่า “คน​ที่​ฆ่า​ชาว​ฟีลิสเตีย​ผู้​นี้​และ​ลบ​ความ​อัปยศ​จาก​อิสราเอล​จะ​ได้​อะไร? ชาว​ฟีลิสเตีย​ที่​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​คน​นี้​เป็น​ใคร จึง​กล้า​ท้าทาย​กองทัพ​ของ​พระเจ้า​ผู้ทรง​พระชนม์?”
26ויאמר דוד אל האנשים העמדים עמו לאמר מה יעשה לאיש אשר יכה את הפלשתי הלז והסיר חרפה מעל ישראל כי מי הפלשתי הערל הזה כי חרף מערכות אלהים חיים׃
27พวก​เขา​ก็​ตอบ​ดาวิด​ซ้ำ​ว่า “คน​ที่​ฆ่า​เขา​จะ​ได้​สิ่ง​เหล่า​นั้น”
27ויאמר לו העם כדבר הזה לאמר כה יעשה לאיש אשר יכנו׃
28เอลีอับ​พี่​ชาย​คน​โต​ได้ยิน​ดาวิด​พูด​กับ​คน​เหล่า​นั้น​ก็​โกรธ​จัด​และ​ว่า “เจ้า​ลง​มา​ทำไม? ฝาก​แกะ​ไม่​กี่​ตัว​ไว้​กับ​ใคร​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร? ฉัน​รู้​ว่า​เจ้า​หยิ่ง​และ​ใจ​ชั่ว เจ้า​ลง​มา​เพียง​เพื่อ​ดู​การ​รบ!”
28וישמע אליאב אחיו הגדול בדברו אל האנשים ויחר אף אליאב בדוד ויאמר למה זה ירדת ועל מי נטשת מעט הצאן ההנה במדבר אני ידעתי את זדנך ואת רע לבבך כי למען ראות המלחמה ירדת׃
29ดาวิด​ตอบ​ว่า “ฉัน​ทำ​อะไร​ผิด​อีก? ไม่มี​เหตุ​ให้​ฉัน​พูด​หรือ?”
29ויאמר דוד מה עשיתי עתה הלוא דבר הוא׃
30เขา​หัน​ไป​ถาม​คน​อื่น​เรื่อง​เดิม และ​ได้​รับคำ​ตอบ​เหมือน​เดิม
30ויסב מאצלו אל מול אחר ויאמר כדבר הזה וישבהו העם דבר כדבר הראשון׃
31มี​คน​ได้ยิน​คำ​พูด​ของ​ดาวิด​แล้ว​นำ​ไป​บอก​ซาอูล ซาอูล​จึง​เรียก​เขา​มา
31וישמעו הדברים אשר דבר דוד ויגדו לפני שאול ויקחהו׃
32ดาวิด​บอก​ซาอูล​ว่า “อย่า​ให้​ใคร​เสีย​ขวัญ​เพราะ​ชาย​คน​นั้น​เลย ผม​ผู้รับ​ใช้​ของ​ท่าน​จะ​ไป​สู้​กับ​เขา”
32ויאמר דוד אל שאול אל יפל לב אדם עליו עבדך ילך ונלחם עם הפלשתי הזה׃
33ซาอูล​ตอบ​ว่า “เจ้า​ไป​สู้​เขา​ไม่​ไหว เจ้า​ยัง​เป็น​เด็ก​หนุ่ม แต่​เขา​เป็น​นักรบ​มา​ตั้งแต่​หนุ่ม”
33ויאמר שאול אל דוד לא תוכל ללכת אל הפלשתי הזה להלחם עמו כי נער אתה והוא איש מלחמה מנעריו׃
34ดาวิด​กล่าว​ว่า “ผม​เคย​เลี้ยง​แกะ​ให้​พ่อ เมื่อ​สิงโต​หรือ​หมี​มา​คาบ​ลูก​แกะ​ไป​จาก​ฝูง
34ויאמר דוד אל שאול רעה היה עבדך לאביו בצאן ובא הארי ואת הדוב ונשא שה מהעדר׃
35ผม​ก็​ไล่​ตาม ตี​มัน และ​ช่วย​ลูก​แกะ​ออก​จาก​ปาก​มัน ถ้า​มัน​หัน​มา​ทำร้าย ผม​จะ​คว้า​เครา​ของ​มัน ตี​จน​ตาย
35ויצאתי אחריו והכתיו והצלתי מפיו ויקם עלי והחזקתי בזקנו והכתיו והמיתיו׃
36ผม​ฆ่า​ทั้ง​สิงโต​และ​หมี​มา​แล้ว ชาว​ฟีลิสเตีย​ที่​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​คน​นี้​ก็​จะ​เป็น​เหมือน​พวก​มัน เพราะ​เขา​ท้าทาย​กองทัพ​ของ​พระเจ้า​ผู้ทรง​พระชนม์”
36גם את הארי גם הדוב הכה עבדך והיה הפלשתי הערל הזה כאחד מהם כי חרף מערכת אלהים חיים׃
37ดาวิด​กล่าว​อีก​ว่า “พระยาห์เวห์​ผู้ทรง​ช่วย​ผม​ให้​พ้น​อุ้งเท้า​สิงโต​และ​หมี จะ​ทรง​ช่วย​ให้​พ้น​มือ​ชาว​ฟีลิสเตีย​คน​นี้” ซาอูล​บอก​ว่า “ไป​เถอะ ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​กับ​เจ้า”
37ויאמר דוד יהוה אשר הצלני מיד הארי ומיד הדב הוא יצילני מיד הפלשתי הזה ויאמר שאול אל דוד לך ויהוה יהיה עמך׃
38ซาอูล​ให้​ดาวิด​สวม​เสื้อผ้า​ของ​ตน สวม​หมวกเหล็ก​ทอง​สัมฤทธิ์​และ​เสื้อ​เกราะ​ถัก​ให้
38וילבש שאול את דוד מדיו ונתן קובע נחשת על ראשו וילבש אתו שריון׃
39ดาวิด​คาด​ดาบ​ทับ​เสื้อ​แล้ว​ลอง​เดิน​ดู แต่​เขา​ยัง​ไม่​เคย​ลอง​ใช้​อุปกรณ์​เหล่า​นี้ เขา​จึง​บอก​ซาอูล​ว่า “ผม​ใส่​ของ​พวก​นี้​ไป​ไม่​ได้ เพราะ​ยัง​ไม่​เคย​ลอง​ใช้” แล้ว​ถอด​ออก
39ויחגר דוד את חרבו מעל למדיו ויאל ללכת כי לא נסה ויאמר דוד אל שאול לא אוכל ללכת באלה כי לא נסיתי ויסרם דוד מעליו׃
40ดาวิด​ถือ​ไม้​เท้า เลือก​ก้อน​หิน​เรียบ​ห้า​ก้อน​จาก​ลำธาร ใส่​ใน​กระเป๋า​ย่าม​ของ​คน​เลี้ยง​แกะ ถือ​สาย​เหวี่ยง​หิน​ไว้​ใน​มือ​แล้ว​เดิน​เข้าไป​หา​ชาว​ฟีลิสเตีย
40ויקח מקלו בידו ויבחר לו חמשה חלקי אבנים מן הנחל וישם אתם בכלי הרעים אשר לו ובילקוט וקלעו בידו ויגש אל הפלשתי׃
41โกลิอัท​เดิน​เข้า​มา​หา​ดาวิด โดย​มี​คน​ถือ​โล่​เดิน​นำ
41וילך הפלשתי הלך וקרב אל דוד והאיש נשא הצנה לפניו׃
42เขา​มอง​ดาวิด​แล้ว​ดู​หมิ่น เพราะ​เห็น​เป็น​เพียง​เด็ก​หนุ่ม​ผิว​อม​แดง​หน้าตา​ดี
42ויבט הפלשתי ויראה את דוד ויבזהו כי היה נער ואדמני עם יפה מראה׃
43โกลิอัท​พูด​ว่า “ฉัน​เป็น​หมา​หรือ เจ้า​ถึง​ถือ​ไม้​มา​ใส่​ฉัน?” แล้ว​เขา​สาป​แช่ง​ดาวิด​ใน​นาม​เทพเจ้า​ของ​ตน
43ויאמר הפלשתי אל דוד הכלב אנכי כי אתה בא אלי במקלות ויקלל הפלשתי את דוד באלהיו׃
44เขา​กล่าว​ว่า “เข้า​มา​สิ ฉัน​จะ​เอา​เนื้อ​เจ้า​ให้​ฝูง​นก​บน​ฟ้า​และ​สัตว์​ใน​ทุ่ง​กิน”
44ויאמר הפלשתי אל דוד לכה אלי ואתנה את בשרך לעוף השמים ולבהמת השדה׃
45ดาวิด​ตอบ​ว่า “เจ้า​มา​หา​ฉัน​ด้วย​ดาบ หอก และ​หอกซัด แต่​ฉัน​มา​หา​เจ้า​ใน​พระนาม​พระยาห์เวห์​จอมทัพ พระเจ้า​ของกอง​ทัพ​อิสราเอล​ที่​เจ้า​ท้าทาย
45ויאמר דוד אל הפלשתי אתה בא אלי בחרב ובחנית ובכידון ואנכי בא אליך בשם יהוה צבאות אלהי מערכות ישראל אשר חרפת׃
46วัน​นี้​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​มอบ​เจ้า​ไว้​ใน​มือ​ฉัน ฉัน​จะ​โจมตี​เจ้า​และ​ตัด​หัว​เจ้า ฉัน​จะ​เอา​ศพ​ทหาร​ฟีลิสเตีย​ให้​ฝูง​นก​บน​ฟ้า​และ​สัตว์​ป่า​บน​แผ่น​ดิน​กิน เพื่อ​คน​ทั้ง​โลก​จะ​รู้​ว่า​มี​พระเจ้า​ใน​อิสราเอล
46היום הזה יסגרך יהוה בידי והכיתך והסרתי את ראשך מעליך ונתתי פגר מחנה פלשתים היום הזה לעוף השמים ולחית הארץ וידעו כל הארץ כי יש אלהים לישראל׃
47และ​ทุก​คน​ที่​ชุมนุม​กัน​จะ​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ทรง​ช่วย​ให้​รอด​ด้วย​ดาบ​หรือ​หอก เพราะ​สงคราม​นี้​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์ พระองค์​จะ​ทรง​มอบ​พวก​เจ้า​ไว้​ใน​มือ​เรา”
47וידעו כל הקהל הזה כי לא בחרב ובחנית יהושיע יהוה כי ליהוה המלחמה ונתן אתכם בידנו׃
48เมื่อ​โกลิอัท​เดิน​เข้า​มา​หา ดาวิด​รีบ​วิ่ง​ไป​ยัง​แนว​ทัพ​เพื่อ​สู้​กับ​เขา
48והיה כי קם הפלשתי וילך ויקרב לקראת דוד וימהר דוד וירץ המערכה לקראת הפלשתי׃
49ดาวิด​ล้วง​ย่าม หยิบ​ก้อน​หิน​ใส่​สาย​เหวี่ยง แล้ว​ยิง​ถูก​หน้าผาก​โกลิอัท หิน​ฝัง​เข้าไป​ใน​หน้า​ผาก เขา​ล้ม​หน้า​คว่ำ​ลง​กับ​พื้น
49וישלח דוד את ידו אל הכלי ויקח משם אבן ויקלע ויך את הפלשתי אל מצחו ותטבע האבן במצחו ויפל על פניו ארצה׃
50ดัง​นั้น​ดาวิด​จึง​ชนะ​ชาว​ฟีลิสเตีย​คน​นั้นด้วย​สาย​เหวี่ยง​และ​ก้อน​หิน ยิง​เขา​จน​ตาย ทั้ง​ที่​ใน​มือ​ดาวิด​ไม่มี​ดาบ
50ויחזק דוד מן הפלשתי בקלע ובאבן ויך את הפלשתי וימיתהו וחרב אין ביד דוד׃
51ดาวิด​วิ่ง​ไป​ยืน​เหนือ​ร่าง​โกลิอัท ชัก​ดาบ​ของ​เขา​ออก​จาก​ฝัก ฆ่า​เขา​และ​ใช้​ดาบ​นั้น​ตัด​หัว เมื่อ​ชาว​ฟีลิสเตีย​เห็น​ว่า​นักรบ​ตัวแทน​ของ​ตน​ตาย​แล้ว​ก็​หนี
51וירץ דוד ויעמד אל הפלשתי ויקח את חרבו וישלפה מתערה וימתתהו ויכרת בה את ראשו ויראו הפלשתים כי מת גבורם וינסו׃
52ชาย​อิสราเอล​และ​ยูดาห์​ลุก​ขึ้น​โห่​ร้อง​ไล่​ตาม​ชาว​ฟีลิสเตีย​ไป​จนถึง​กา​อี​และ​ประตู​เมือง​เอโครน ชาว​ฟีลิสเตีย​ที่​บาด​เจ็บ​ล้ม​ลง​ตาม​ทาง​ไป​ชา​อา​รา​อิม จนถึง​เมือง​กัท​และ​เอโครน
52ויקמו אנשי ישראל ויהודה וירעו וירדפו את הפלשתים עד בואך גיא ועד שערי עקרון ויפלו חללי פלשתים בדרך שערים ועד גת ועד עקרון׃
53ชาว​อิสราเอล​กลับ​จาก​การ​ไล่​ตาม แล้ว​เข้า​ปล้น​ค่าย​ฟีลิสเตีย
53וישבו בני ישראל מדלק אחרי פלשתים וישסו את מחניהם׃
54ดาวิด​นำ​ศีรษะ​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ไป​เยรูซาเล็ม แต่​เก็บ​ชุด​เกราะ​ของ​เขา​ไว้​ใน​เต็นท์​ของ​ตน
54ויקח דוד את ראש הפלשתי ויבאהו ירושלם ואת כליו שם באהלו׃
55เมื่อ​ซาอูล​เห็น​ดาวิด​ออก​ไป​สู้​กับ​โกลิอัท เขา​ถาม​อับเนอร์​แม่ทัพ​ว่า “อับเนอร์ เด็ก​หนุ่ม​คน​นั้น​เป็น​ลูก​ใคร?” อับเนอร์​ตอบ​ว่า “ขอ​สาบาน​ต่อ​ชีวิต​ของ​ฝ่า​บาท ข้าพเจ้า​ไม่​ทราบ”
55וכראות שאול את דוד יצא לקראת הפלשתי אמר אל אבנר שר הצבא בן מי זה הנער אבנר ויאמר אבנר חי נפשך המלך אם ידעתי׃
56กษัตริย์​สั่ง​ว่า “ไป​สืบ​มา​ว่า​เขา​เป็น​ลูก​ใคร”
56ויאמר המלך שאל אתה בן מי זה העלם׃
57เมื่อ​ดาวิด​กลับ​จาก​การ​ฆ่า​โกลิอัท อับเนอร์​พา​เขา​ไป​เฝ้า​ซาอูล ดาวิด​ยัง​ถือ​ศีรษะ​ของ​โกลิอัท​อยู่
57וכשוב דוד מהכות את הפלשתי ויקח אתו אבנר ויבאהו לפני שאול וראש הפלשתי בידו׃
58ซาอูล​ถาม​ว่า “หนุ่ม​น้อย เจ้า​เป็น​ลูก​ใคร?” ดาวิด​ตอบ​ว่า “ผม​เป็น​ลูก​ของ​เจสซี​ชาว​เบธเลเฮม ผู้รับ​ใช้​ของ​ท่าน”
58ויאמר אליו שאול בן מי אתה הנער ויאמר דוד בן עבדך ישי בית הלחמי׃

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.