שמואל ב 6
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וַיֹּ֨סֶף ע֥וֹד דָּוִ֛ד אֶת־כָּל־בָּח֥וּר בְּיִשְׂרָאֵ֖ל שְׁלֹשִׁ֥ים אָֽלֶף׃
1ดาวิดรวบรวมทหารที่คัดเลือกแล้วทั้งหมดของอิสราเอลอีกครั้ง จำนวนสามหมื่นคน
2וַיָּ֣קָם׀ וַיֵּ֣לֶךְ דָּוִ֗ד וְכָל־הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר אִתּ֔וֹ מִֽבַּעֲלֵ֖י יְהוּדָ֑ה לְהַעֲל֣וֹת מִשָּׁ֗ם אֵ֚ת אֲר֣וֹן הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁר־נִקְרָ֣א שֵׁ֗ם שֵׁ֣ם יְהוָ֧ה צְבָא֛וֹת יֹשֵׁ֥ב הַכְּרֻבִ֖ים עָלָֽיו׃
2ดาวิดกับทุกคนที่อยู่กับเขาออกจากบาอาเลยูดาห์ เพื่ออัญเชิญหีบของพระเจ้าจากที่นั่น หีบนี้เรียกขานด้วยพระนาม คือพระนามของพระยาห์เวห์จอมทัพ ผู้ประทับเหนือเครูบ
3וַיַּרְכִּ֜בוּ אֶת־אֲר֤וֹן הָֽאֱלֹהִים֙ אֶל־עֲגָלָ֣ה חֲדָשָׁ֔ה וַיִּשָּׂאֻ֔הוּ מִבֵּ֥ית אֲבִינָדָ֖ב אֲשֶׁ֣ר בַּגִּבְעָ֑ה וְעֻזָּ֣א וְאַחְי֗וֹ בְּנֵי֙ אֲבִ֣ינָדָ֔ב נֹהֲגִ֖ים אֶת־הָעֲגָלָ֥ה חֲדָשָֽׁה׃
3พวกเขาวางหีบของพระเจ้าบนเกวียนใหม่ แล้วนำออกจากบ้านอาบีนาดับที่ตั้งอยู่บนเนินเขา อุสซาห์กับอาหิโยบุตรชายของอาบีนาดับเป็นผู้ขับเกวียนใหม่นั้น
4וַיִּשָּׂאֻ֗הוּ מִבֵּ֤ית אֲבִֽינָדָב֙ אֲשֶׁ֣ר בַּגִּבְעָ֔ה עִ֖ם אֲר֣וֹן הָאֱלֹהִ֑ים וְאַחְי֕וֹ הֹלֵ֖ךְ לִפְנֵ֥י הָאָרֽוֹן׃
4พวกเขานำหีบของพระเจ้าออกจากบ้านอาบีนาดับบนเนินเขา โดยอาหิโยเดินนำหน้าหีบ
5וְדָוִ֣ד׀ וְכָל־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל מְשַֽׂחֲקִים֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה בְּכֹ֖ל עֲצֵ֣י בְרוֹשִׁ֑ים וּבְכִנֹּר֤וֹת וּבִנְבָלִים֙ וּבְתֻפִּ֔ים וּבִמְנַֽעַנְעִ֖ים וּֽבְצֶלְצֶלִֽים׃
5ดาวิดกับวงศ์วานอิสราเอลทั้งหมดบรรเลงดนตรีต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ ด้วยเครื่องดนตรีทุกชนิดที่ทำจากไม้สนไซเปรส ทั้งพิณ เครื่องสาย รำมะนา กรับ และฉาบ
6וַיָּבֹ֖אוּ עַד־גֹּ֣רֶן נָכ֑וֹן וַיִּשְׁלַ֨ח עֻזָּ֜א אֶל־אֲר֤וֹן הָֽאֱלֹהִים֙ וַיֹּ֣אחֶז בּ֔וֹ כִּ֥י שָׁמְט֖וּ הַבָּקָֽר׃
6เมื่อมาถึงลานนวดข้าวของนาโคน วัวสะดุด อุสซาห์จึงยื่นมือไปจับหีบของพระเจ้าไว้
7וַיִּֽחַר־אַ֤ף יְהוָה֙ בְּעֻזָּ֔ה וַיַּכֵּ֥הוּ שָׁ֛ם הָאֱלֹהִ֖ים עַל־הַשַּׁ֑ל וַיָּ֣מָת שָׁ֔ם עִ֖ם אֲר֥וֹן הָאֱלֹהִֽים׃
7พระยาห์เวห์ทรงกริ้วอุสซาห์ และพระเจ้าทรงตีเขาที่นั่นเพราะความผิดของเขา เขาจึงตายข้างหีบของพระเจ้า
8וַיִּ֣חַר לְדָוִ֔ד עַל֩ אֲשֶׁ֨ר פָּרַ֧ץ יְהוָ֛ה פֶּ֖רֶץ בְּעֻזָּ֑ה וַיִּקְרָ֞א לַמָּק֤וֹם הַהוּא֙ פֶּ֣רֶץ עֻזָּ֔ה עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃
8ดาวิดขุ่นเคืองที่พระยาห์เวห์ทรงปะทุพระพิโรธต่ออุสซาห์ จึงเรียกสถานที่นั้นว่าเปเรศอุสซาห์ ซึ่งยังเรียกกันเช่นนี้จนถึงทุกวันนี้
9וַיִּרָ֥א דָוִ֛ד אֶת־יְהוָ֖ה בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וַיֹּ֕אמֶר אֵ֛יךְ יָב֥וֹא אֵלַ֖י אֲר֥וֹן יְהוָֽה׃
9วันนั้นดาวิดกลัวพระยาห์เวห์และกล่าวว่า “หีบของพระยาห์เวห์จะมาอยู่กับข้าได้อย่างไร?”
10וְלֹֽא־אָבָ֣ה דָוִ֗ד לְהָסִ֥יר אֵלָ֛יו אֶת־אֲר֥וֹן יְהוָ֖ה עַל־עִ֣יר דָּוִ֑ד וַיַּטֵּ֣הוּ דָוִ֔ד בֵּ֥ית עֹבֵֽד־אֱד֖וֹם הַגִּתִּֽי׃
10ดาวิดจึงไม่ยอมนำหีบของพระยาห์เวห์ไปไว้กับท่านในเมืองของดาวิด แต่ดาวิดนำหีบไปไว้ที่บ้านโอเบดเอโดมชาวกัท
11וַיֵּשֶׁב֩ אֲר֨וֹן יְהוָ֜ה בֵּ֣ית עֹבֵ֥ד אֱדֹ֛ם הַגִּתִּ֖י שְׁלֹשָׁ֣ה חֳדָשִׁ֑ים וַיְבָ֧רֶךְ יְהוָ֛ה אֶת־עֹבֵ֥ד אֱדֹ֖ם וְאֶת־כָּל־בֵּיתֽוֹ׃
11หีบของพระยาห์เวห์อยู่ที่บ้านโอเบดเอโดมชาวกัทสามเดือน พระยาห์เวห์ทรงอวยพรโอเบดเอโดมและทุกคนในบ้านของเขา
12וַיֻּגַּ֗ד לַמֶּ֣לֶךְ דָּוִד֮ לֵאמֹר֒ בֵּרַ֣ךְ יְהוָ֗ה אֶת־בֵּ֨ית עֹבֵ֤ד אֱדֹם֙ וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר־ל֔וֹ בַּעֲב֖וּר אֲר֣וֹן הָאֱלֹהִ֑ים וַיֵּ֣לֶךְ דָּוִ֗ד וַיַּעַל֩ אֶת־אֲר֨וֹן הָאֱלֹהִ֜ים מִבֵּ֨ית עֹבֵ֥ד אֱדֹ֛ם עִ֥יר דָּוִ֖ד בְּשִׂמְחָֽה׃
12มีคนทูลกษัตริย์ดาวิดว่า “พระยาห์เวห์ทรงอวยพรครอบครัวโอเบดเอโดมและทุกสิ่งที่เขามี เพราะหีบของพระเจ้า” ดาวิดจึงไปรับหีบของพระเจ้าจากบ้านโอเบดเอโดม แล้วนำขึ้นมายังเมืองของดาวิดด้วยความยินดี
13וַיְהִ֗י כִּ֧י צָעֲד֛וּ נֹשְׂאֵ֥י אֲרוֹן־יְהוָ֖ה שִׁשָּׁ֣ה צְעָדִ֑ים וַיִּזְבַּ֥ח שׁ֖וֹר וּמְרִֽיא׃
13เมื่อคนหามหีบของพระยาห์เวห์เดินไปได้หกก้าว ดาวิดก็ถวายวัวตัวหนึ่งกับลูกวัวที่ขุนไว้เป็นเครื่องบูชา
14וְדָוִ֛ד מְכַרְכֵּ֥ר בְּכָל־עֹ֖ז לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְדָוִ֕ד חָג֖וּר אֵפ֥וֹד בָּֽד׃
14ดาวิดเต้นรำต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์สุดกำลัง โดยสวมเอโฟดผ้าลินิน
15וְדָוִד֙ וְכָל־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל מַעֲלִ֖ים אֶת־אֲר֣וֹן יְהוָ֑ה בִּתְרוּעָ֖ה וּבְק֥וֹל שׁוֹפָֽר׃
15ดาวิดกับวงศ์วานอิสราเอลทั้งหมดนำหีบของพระยาห์เวห์ขึ้นมา พร้อมเสียงโห่ร้องและเสียงแตร
16וְהָיָה֙ אֲר֣וֹן יְהוָ֔ה בָּ֖א עִ֣יר דָּוִ֑ד וּמִיכַ֨ל בַּת־שָׁא֜וּל נִשְׁקְפָ֣ה׀ בְּעַ֣ד הַחַלּ֗וֹן וַתֵּ֨רֶא אֶת־הַמֶּ֤לֶךְ דָּוִד֙ מְפַזֵּ֤ז וּמְכַרְכֵּר֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וַתִּ֥בֶז ל֖וֹ בְּלִבָּֽהּ׃
16ขณะที่หีบของพระยาห์เวห์เข้ามาในเมืองของดาวิด มีคาลบุตรสาวของซาอูลมองออกมาทางหน้าต่าง นางเห็นกษัตริย์ดาวิดกระโดดโลดเต้นต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ แล้วก็ดูหมิ่นท่านอยู่ในใจ
17וַיָּבִ֜אוּ אֶת־אֲר֣וֹן יְהוָ֗ה וַיַּצִּ֤גוּ אֹתוֹ֙ בִּמְקוֹמ֔וֹ בְּת֣וֹךְ הָאֹ֔הֶל אֲשֶׁ֥ר נָטָה־ל֖וֹ דָּוִ֑ד וַיַּ֨עַל דָּוִ֥ד עֹל֛וֹת לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה וּשְׁלָמִֽים׃
17พวกเขานำหีบของพระยาห์เวห์เข้ามาและตั้งไว้ตรงที่จัดไว้กลางกระโจมที่ดาวิดกางไว้สำหรับหีบ จากนั้นดาวิดถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและเครื่องบูชาแห่งสันติต่อพระยาห์เวห์
18וַיְכַ֣ל דָּוִ֔ד מֵהַעֲל֥וֹת הָעוֹלָ֖ה וְהַשְּׁלָמִ֑ים וַיְבָ֣רֶךְ אֶת־הָעָ֔ם בְּשֵׁ֖ם יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת׃
18เมื่อดาวิดถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและเครื่องบูชาแห่งสันติเสร็จแล้ว ท่านให้พรประชาชนในพระนามพระยาห์เวห์จอมทัพ
19וַיְחַלֵּ֨ק לְכָל־הָעָ֜ם לְכָל־הֲמ֣וֹן יִשְׂרָאֵל֮ לְמֵאִ֣ישׁ וְעַד־אִשָּׁה֒ לְאִ֗ישׁ חַלַּ֥ת לֶ֙חֶם֙ אַחַ֔ת וְאֶשְׁפָּ֣ר אֶחָ֔ד וַאֲשִׁישָׁ֖ה אֶחָ֑ת וַיֵּ֥לֶךְ כָּל־הָעָ֖ם אִ֥ישׁ לְבֵיתֽוֹ׃
19ท่านแจกขนมปัง อินทผลัม และลูกเกดให้ประชาชนอิสราเอลทั้งหมด ทั้งชายและหญิง คนละส่วน จากนั้นทุกคนก็กลับบ้านของตน
20וַיָּ֥שָׁב דָּוִ֖ד לְבָרֵ֣ךְ אֶת־בֵּית֑וֹ וַתֵּצֵ֞א מִיכַ֤ל בַּת־שָׁאוּל֙ לִקְרַ֣את דָּוִ֔ד וַתֹּ֗אמֶר מַה־נִּכְבַּ֨ד הַיּ֜וֹם מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר נִגְלָ֤ה הַיּוֹם֙ לְעֵינֵ֨י אַמְה֣וֹת עֲבָדָ֔יו כְּהִגָּל֥וֹת נִגְל֖וֹת אַחַ֥ד הָרֵקִֽים׃
20ดาวิดกลับไปให้พรแก่ครอบครัวของตน มีคาลบุตรสาวซาอูลออกมาพบท่านแล้วพูดว่า “วันนี้กษัตริย์อิสราเอลช่างดูมีเกียรติเสียจริง! ท่านเปิดเผยร่างกายต่อหน้าสาวใช้ของบรรดาข้ารับใช้ของท่าน ราวกับคนไร้ค่าเปิดเผยร่างกายอย่างไม่อาย!”
21וַיֹּ֣אמֶר דָּוִד֮ אֶל־מִיכַל֒ לִפְנֵ֣י יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֨ר בָּֽחַר־בִּ֤י מֵֽאָבִיךְ֙ וּמִכָּל־בֵּית֔וֹ לְצַוֹּ֨ת אֹתִ֥י נָגִ֛יד עַל־עַ֥ם יְהוָ֖ה עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל וְשִׂחַקְתִּ֖י לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃
21ดาวิดตอบมีคาลว่า “ข้าทำต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ ผู้ทรงเลือกข้ามากกว่าพ่อของเจ้าและวงศ์วานทั้งหมดของเขา ให้ข้าเป็นผู้นำเหนือประชาชนของพระยาห์เวห์ คือเหนืออิสราเอล ข้าจะเฉลิมฉลองต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์
22וּנְקַלֹּ֤תִי עוֹד֙ מִזֹּ֔את וְהָיִ֥יתִי שָׁפָ֖ל בְּעֵינָ֑י וְעִם־הָֽאֲמָהוֹת֙ אֲשֶׁ֣ר אָמַ֔רְתְּ עִמָּ֖ם אִכָּבֵֽדָה׃
22ข้าจะยอมให้ตัวเองดูไร้เกียรติยิ่งกว่านี้ และจะเห็นว่าตนต่ำต้อย แต่สาวใช้ที่เจ้าพูดถึงจะให้เกียรติข้า”
23וּלְמִיכַל֙ בַּת־שָׁא֔וּל לֹֽא־הָ֥יָה לָ֖הּ יָ֑לֶד עַ֖ד י֥וֹם מוֹתָֽהּ׃ פ
23มีคาลบุตรสาวของซาอูลไม่มีบุตรจนถึงวันตาย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.