שמואל ב 21
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְהִ֣י רָעָב֩ בִּימֵ֨י דָוִ֜ד שָׁלֹ֣שׁ שָׁנִ֗ים שָׁנָה֙ אַחֲרֵ֣י שָׁנָ֔ה וַיְבַקֵּ֥שׁ דָּוִ֖ד אֶת־פְּנֵ֣י יְהוָ֑ה ס וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֗ה אֶל־שָׁאוּל֙ וְאֶל־בֵּ֣ית הַדָּמִ֔ים עַל־אֲשֶׁר־הֵמִ֖ית אֶת־הַגִּבְעֹנִֽים׃
1ในสมัยดาวิดเกิดการกันดารอาหารติดต่อกันสามปี ดาวิดจึงแสวงหาพระพักตร์พระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์ตรัสว่า “เรื่องนี้เกิดเพราะซาอูลและวงศ์วานของเขามีเลือดเปื้อนมือ เพราะซาอูลฆ่าชาวกิเบโอน”
2וַיִּקְרָ֥א הַמֶּ֛לֶךְ לַגִּבְעֹנִ֖ים וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֑ם וְהַגִּבְעֹנִ֞ים לֹ֣א מִבְּנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֣ל הֵ֗מָּה כִּ֚י אִם־מִיֶּ֣תֶר הָאֱמֹרִ֔י וּבְנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ נִשְׁבְּע֣וּ לָהֶ֔ם וַיְבַקֵּ֤שׁ שָׁאוּל֙ לְהַכֹּתָ֔ם בְּקַנֹּאת֥וֹ לִבְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל וִיהוּדָֽה׃
2กษัตริย์เรียกชาวกิเบโอนมาพบ ชาวกิเบโอนไม่ใช่ชาวอิสราเอล แต่เป็นชนที่เหลือจากชาวอาโมไรต์ ชาวอิสราเอลเคยสาบานต่อพวกเขา แต่ซาอูลพยายามฆ่าพวกเขาด้วยความหวงแหนชาวอิสราเอลและยูดาห์
3וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ אֶל־הַגִּבְעֹנִ֔ים מָ֥ה אֶעֱשֶׂ֖ה לָכֶ֑ם וּבַמָּ֣ה אֲכַפֵּ֔ר וּבָרְכ֖וּ אֶת־נַחֲלַ֥ת יְהוָֽה׃
3ดาวิดถามชาวกิเบโอนว่า “ข้าควรทำอะไรให้พวกท่าน? ข้าจะชดใช้ความผิดนี้อย่างไร พวกท่านจึงจะให้พรแก่มรดกของพระยาห์เวห์?”
4וַיֹּ֧אמְרוּ ל֣וֹ הַגִּבְעֹנִ֗ים אֵֽין־לָ֜נוּ כֶּ֤סֶף וְזָהָב֙ עִם־שָׁא֣וּל וְעִם־בֵּית֔וֹ וְאֵֽין־לָ֥נוּ אִ֖ישׁ לְהָמִ֣ית בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וַיֹּ֛אמֶר מָֽה־אַתֶּ֥ם אֹמְרִ֖ים אֶעֱשֶׂ֥ה לָכֶֽם׃
4ชาวกิเบโอนตอบว่า “เรื่องระหว่างเรากับซาอูลและวงศ์วานของเขาไม่ใช่เรื่องเงินทอง และเราไม่มีสิทธิ์ประหารใครในอิสราเอล” ดาวิดตอบว่า “พวกท่านบอกมาเถิด ข้าจะทำให้”
5וַיֹּֽאמְרוּ֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ הָאִישׁ֙ אֲשֶׁ֣ר כִּלָּ֔נוּ וַאֲשֶׁ֖ר דִּמָּה־לָ֑נוּ נִשְׁמַ֕דְנוּ מֵֽהִתְיַצֵּ֖ב בְּכָל־גְּבֻ֥ל יִשְׂרָאֵֽל׃
5พวกเขาทูลกษัตริย์ว่า “ชายที่ทำลายพวกเราและวางแผนจะกำจัดพวกเราไม่ให้เหลือในเขตแดนอิสราเอลนั้น
6יֻתַּן לָ֜נוּ שִׁבְעָ֤ה אֲנָשִׁים֙ מִבָּנָ֔יו וְהוֹקַֽעֲנוּם֙ לַֽיהוָ֔ה בְּגִבְעַ֥ת שָׁא֖וּל בְּחִ֣יר יְהוָ֑ה ס וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ אֲנִ֥י אֶתֵּֽן׃
6ขอให้มอบลูกหลานชายของเขาเจ็ดคนแก่เรา เราจะแขวนพวกเขาถวายแด่พระยาห์เวห์ที่กิเบอาห์ของซาอูล ผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเลือก” กษัตริย์ตอบว่า “ข้าจะมอบให้”
7וַיַּחְמֹ֣ל הַמֶּ֔לֶךְ עַל־מְפִי־בֹ֖שֶׁת בֶּן־יְהוֹנָתָ֣ן בֶּן־שָׁא֑וּל עַל־שְׁבֻעַ֤ת יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר בֵּֽינֹתָ֔ם בֵּ֣ין דָּוִ֔ד וּבֵ֖ין יְהוֹנָתָ֥ן בֶּן־שָׁאֽוּל׃
7แต่กษัตริย์ไว้ชีวิตเมฟีโบเชท บุตรของโยนาธาน ผู้เป็นบุตรของซาอูล เพราะคำสาบานต่อพระยาห์เวห์ระหว่างดาวิดกับโยนาธาน บุตรของซาอูล
8וַיִּקַּ֣ח הַמֶּ֡לֶךְ אֶת־שְׁ֠נֵי בְּנֵ֨י רִצְפָּ֤ה בַת־אַיָּה֙ אֲשֶׁ֣ר יָלְדָ֣ה לְשָׁא֔וּל אֶת־אַרְמֹנִ֖י וְאֶת־מְפִבֹ֑שֶׁת וְאֶת־חֲמֵ֗שֶׁת בְּנֵי֙ מִיכַ֣ל בַּת־שָׁא֔וּל אֲשֶׁ֥ר יָלְדָ֛ה לְעַדְרִיאֵ֥ל בֶּן־בַּרְזִלַּ֖י הַמְּחֹלָתִֽי׃
8กษัตริย์นำอารโมนีกับเมฟีโบเชท บุตรชายสองคนที่ริสปาห์ บุตรสาวของอัยยาห์ คลอดให้ซาอูล และบุตรชายห้าคนของเมราบ บุตรสาวของซาอูล ที่นางคลอดให้อาดรีเอล บุตรของบารซิลลัย ชาวเมโหลาห์
9וַֽיִּתְּנֵ֞ם בְּיַ֣ד הַגִּבְעֹנִ֗ים וַיֹּקִיעֻ֤ם בָּהָר֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וַיִּפְּל֥וּ שְׁבַעְתָּ֖ם יָ֑חַד וְהֵ֨מָּה הֻמְת֜וּ בִּימֵ֤י קָצִיר֙ בָּרִ֣אשֹׁנִ֔ים בִּתְחִלַּ֖ת קְצִ֥יר שְׂעֹרִֽים׃
9ส่งให้ชาวกิเบโอน พวกเขาแขวนชายทั้งเจ็ดบนภูเขาต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ ทั้งเจ็ดตายพร้อมกันในวันแรก ๆ ของฤดูเก็บเกี่ยว ตอนเริ่มเก็บข้าวบาร์เลย์
10וַתִּקַּ֣ח רִצְפָּה֩ בַת־אַיָּ֨ה אֶת־הַשַּׂ֜ק וַתַּטֵּ֨הוּ לָ֤הּ אֶל־הַצּוּר֙ מִתְּחִלַּ֣ת קָצִ֔יר עַ֛ד נִתַּךְ־מַ֥יִם עֲלֵיהֶ֖ם מִן־הַשָּׁמָ֑יִם וְלֹֽא־נָתְנָה֩ ע֨וֹף הַשָּׁמַ֜יִם לָנ֤וּחַ עֲלֵיהֶם֙ יוֹמָ֔ם וְאֶת־חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶ֖ה לָֽיְלָה׃
10ริสปาห์บุตรสาวอัยยาห์เอาผ้ากระสอบปูไว้บนโขดหินสำหรับตน ตั้งแต่เริ่มฤดูเก็บเกี่ยวจนฝนจากฟ้าตกลงบนร่างเหล่านั้น กลางวันนางไม่ยอมให้นกเกาะร่างพวกเขา กลางคืนก็ไม่ให้สัตว์ป่าเข้ามา
11וַיֻּגַּ֖ד לְדָוִ֑ד אֵ֧ת אֲשֶׁר־עָשְׂתָ֛ה רִצְפָּ֥ה בַת־אַיָּ֖ה פִּלֶ֥גֶשׁ שָׁאֽוּל׃
11มีคนบอกดาวิดถึงสิ่งที่ริสปาห์บุตรสาวอัยยาห์ นางสนมของซาอูลทำ
12וַיֵּ֣לֶךְ דָּוִ֗ד וַיִּקַּ֞ח אֶת־עַצְמ֤וֹת שָׁאוּל֙ וְאֶת־עַצְמוֹת֙ יְהוֹנָתָ֣ן בְּנ֔וֹ מֵאֵ֕ת בַּעֲלֵ֖י יָבֵ֣ישׁ גִּלְעָ֑ד אֲשֶׁר֩ גָּנְב֨וּ אֹתָ֜ם מֵרְחֹ֣ב בֵּֽית־שַׁ֗ן אֲשֶׁ֨ר תְּלָא֥וּם שָׁ֙מָּה֙ פְּלִשְׁתִּ֔ים בְּי֨וֹם הַכּ֧וֹת פְּלִשְׁתִּ֛ים אֶת־שָׁא֖וּל בַּגִּלְבֹּֽעַ׃
12ดาวิดจึงไปรับกระดูกของซาอูลและโยนาธานบุตรชายจากชาวยาเบชกิเลอาด ผู้เคยลอบนำกระดูกเหล่านั้นมาจากถนนในเมืองเบธชาน ซึ่งชาวฟีลิสเตียแขวนศพทั้งสองไว้ในวันที่ฆ่าซาอูลที่กิลโบอา
13וַיַּ֤עַל מִשָּׁם֙ אֶת־עַצְמ֣וֹת שָׁא֔וּל וְאֶת־עַצְמ֖וֹת יְהוֹנָתָ֣ן בְּנ֑וֹ וַיַּ֣אַסְפ֔וּ אֶת־עַצְמ֖וֹת הַמּוּקָעִֽים׃
13ดาวิดนำกระดูกของซาอูลกับโยนาธานกลับมา พวกเขายังรวบรวมกระดูกของชายที่ถูกแขวนด้วย
14וַיִּקְבְּר֣וּ אֶת־עַצְמוֹת־שָׁא֣וּל וִיהוֹנָֽתָן־בְּ֠נוֹ בְּאֶ֨רֶץ בִּנְיָמִ֜ן בְּצֵלָ֗ע בְּקֶ֙בֶר֙ קִ֣ישׁ אָבִ֔יו וַֽיַּעֲשׂ֔וּ כֹּ֥ל אֲשֶׁר־צִוָּ֖ה הַמֶּ֑לֶךְ וַיֵּעָתֵ֧ר אֱלֹהִ֛ים לָאָ֖רֶץ אַֽחֲרֵי־כֵֽן׃ פ
14แล้วนำกระดูกของซาอูลกับโยนาธานไปฝังในดินแดนเบนยามินที่เศลา ในที่ฝังศพของคีช บิดาซาอูล พวกเขาทำตามที่กษัตริย์สั่งทุกอย่าง หลังจากนั้นพระเจ้าทรงตอบรับคำวิงวอนเพื่อแผ่นดิน
15וַתְּהִי־ע֧וֹד מִלְחָמָ֛ה לַפְּלִשְׁתִּ֖ים אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֵּ֨רֶד דָּוִ֜ד וַעֲבָדָ֥יו עִמּ֛וֹ וַיִּלָּחֲמ֥וּ אֶת־פְּלִשְׁתִּ֖ים וַיָּ֥עַף דָּוִֽד׃
15ชาวฟีลิสเตียทำสงครามกับอิสราเอลอีก ดาวิดลงไปรบพร้อมคนของท่าน แต่ดาวิดหมดแรง
16וְיִשְׁבִּ֨י בְּנֹ֜ב אֲשֶׁ֣ר׀ בִּילִידֵ֣י הָרָפָ֗ה וּמִשְׁקַ֤ל קֵינוֹ֙ שְׁלֹ֤שׁ מֵאוֹת֙ מִשְׁקַ֣ל נְחֹ֔שֶׁת וְה֖וּא חָג֣וּר חֲדָשָׁ֑ה וַיֹּ֖אמֶר לְהַכּ֥וֹת אֶת־דָּוִֽד׃
16อิชบีเบโนบซึ่งเป็นลูกหลานของยักษ์ ถือหอกที่มีน้ำหนักทองสัมฤทธิ์สามร้อยเชเขลและมีดาบใหม่ คิดจะฆ่าดาวิด
17וַיַּֽעֲזָר־לוֹ֙ אֲבִישַׁ֣י בֶּן־צְרוּיָ֔ה וַיַּ֥ךְ אֶת־הַפְּלִשְׁתִּ֖י וַיְמִיתֵ֑הוּ אָ֣ז נִשְׁבְּעוּ֩ אַנְשֵׁי־דָוִ֨ד ל֜וֹ לֵאמֹ֗ר לֹא־תֵצֵ֨א ע֤וֹד אִתָּ֙נוּ֙ לַמִּלְחָמָ֔ה וְלֹ֥א תְכַבֶּ֖ה אֶת־נֵ֥ר יִשְׂרָאֵֽל׃ פ
17แต่อาบีชัยบุตรนางเศรุยาห์มาช่วยดาวิด ตีชาวฟีลิสเตียคนนั้นจนตาย แล้วคนของดาวิดสาบานกับท่านว่า “ท่านอย่าออกไปรบกับเราอีกเลย มิฉะนั้นประทีปแห่งอิสราเอลจะดับ”
18וַֽיְהִי֙ אַֽחֲרֵי־כֵ֔ן וַתְּהִי־ע֧וֹד הַמִּלְחָמָ֛ה בְּג֖וֹב עִם־פְּלִשְׁתִּ֑ים אָ֣ז הִכָּ֗ה סִבְּכַי֙ הַחֻ֣שָׁתִ֔י אֶת־סַ֕ף אֲשֶׁ֖ר בִּילִדֵ֥י הָרָפָֽה׃ פ
18ต่อมามีสงครามกับชาวฟีลิสเตียอีกที่โกบ สิบเบคัยชาวหุชาห์ฆ่าสัฟ ลูกหลานของยักษ์
19וַתְּהִי־ע֧וֹד הַמִּלְחָמָ֛ה בְּג֖וֹב עִם־פְּלִשְׁתִּ֑ים וַיַּ֡ךְ אֶלְחָנָן֩ בֶּן־יַעְרֵ֨י אֹרְגִ֜ים בֵּ֣ית הַלַּחְמִ֗י אֵ֚ת גָּלְיָ֣ת הַגִּתִּ֔י וְעֵ֣ץ חֲנִית֔וֹ כִּמְנ֖וֹר אֹרְגִֽים׃ ס
19มีสงครามกับชาวฟีลิสเตียอีกที่โกบ เอลฮานัน บุตรยาอาเรโอเรกิม ชาวเบธเลเฮม ฆ่าชายผู้เป็นพี่น้องกับโกลิอัทชาวกัท ซึ่งด้ามหอกของเขาใหญ่เท่าคานเครื่องทอผ้า
20וַתְּהִי־ע֥וֹד מִלְחָמָ֖ה בְּגַ֑ת וַיְהִ֣י׀ אִ֣ישׁ מָד֗וֹן וְאֶצְבְּעֹ֣ת יָדָיו֩ וְאֶצְבְּעֹ֨ת רַגְלָ֜יו שֵׁ֣שׁ וָשֵׁ֗שׁ עֶשְׂרִ֤ים וְאַרְבַּע֙ מִסְפָּ֔ר וְגַם־ה֖וּא יֻלַּ֥ד לְהָרָפָֽה׃
20มีสงครามอีกที่กัท ชายร่างใหญ่คนหนึ่งมีนิ้วมือข้างละหกนิ้ว และนิ้วเท้าข้างละหกนิ้ว รวมยี่สิบสี่นิ้ว เขาก็เป็นลูกหลานของยักษ์ด้วย
21וַיְחָרֵ֖ף אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיַּכֵּ֙הוּ֙ יְה֣וֹנָתָ֔ן בֶּן־שִׁמְעָ֖ה אֲחִ֥י דָוִֽד׃
21เมื่อเขาท้าทายอิสราเอล โยนาธาน บุตรของชิเมอี ผู้เป็นพี่น้องกับดาวิดก็ฆ่าเขา
22אֶת־אַרְבַּ֥עַת אֵ֛לֶּה יֻלְּד֥וּ לְהָרָפָ֖ה בְּגַ֑ת וַיִּפְּל֥וּ בְיַד־דָּוִ֖ד וּבְיַ֥ד עֲבָדָֽיו׃ פ
22ชายทั้งสี่นี้เป็นลูกหลานของยักษ์ที่กัท พวกเขาล้มตายด้วยมือดาวิดและคนของท่าน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.