Jeremías 2
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Freedom Bible (Thai)
1Y FUÉ á mí palabra de Jehová, diciendo:
1คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
2Anda, y clama á los oídos de Jerusalem, diciendo: Así dice Jehová: Heme acordado de ti, de la misericordia de tu mocedad, del amor de tu desposorio, cuando andabas en pos de mí en el desierto, en tierra no sembrada.
2“จงไปประกาศให้เยรูซาเล็มได้ยินว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “เรายังจำความเอื้ออาทรของเจ้าในวัยเยาว์ได้ จำความรักของเจ้าเมื่อเป็นเจ้าสาว จำได้ว่าเจ้าตามเราผ่านถิ่นกันดาร ในแผ่นดินที่ไม่มีใครเพาะปลูก
3Santidad era Israel á Jehová, primicias de sus nuevos frutos. Todos los que le devoran pecarán; mal vendrá sobre ellos, dice Jehová.
3อิสราเอลเป็นสิ่งบริสุทธิ์สำหรับพระยาห์เวห์ เป็นผลรุ่นแรกของผลผลิตของพระองค์ ทุกคนที่กลืนกินอิสราเอลจะต้องรับผิด ภัยร้ายจะมาถึงพวกเขา”’ พระยาห์เวห์กล่าว”
4Oid la palabra de Jehová, casa de Jacob, y todas las familias de la casa de Israel.
4ตระกูลยาโคบและทุกตระกูลในหมู่ชนอิสราเอล จงฟังคำของพระยาห์เวห์!
5Así dijo Jehová: ¿Qué maldad hallaron en mí vuestros padres, que se alejaron de mí, y se fueron tras la vanidad, y tornáronse vanos?
5พระยาห์เวห์กล่าวว่า “บรรพบุรุษของพวกเจ้าพบความไม่เที่ยงธรรมอะไรในเรา จึงตีตัวห่างจากเรา แล้วตามสิ่งไร้ค่าไป จนตนเองไร้ค่าไปด้วย?
6Y no dijeron: ¿Dónde está Jehová, que nos hizo subir de tierra de Egipto, que nos hizo andar por el desierto, por una tierra desierta y despoblada, por tierra seca y de sombra de muerte, por una tierra por la cual no pasó varón, ni allí habitó hombre?
6พวกเขาไม่ถามว่า ‘พระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน พระองค์ผู้พาพวกเราออกจากแผ่นดินอียิปต์ ผู้พาพวกเราผ่านถิ่นกันดาร ผ่านแผ่นดินทะเลทรายและหลุมลึก ผ่านแผ่นดินแห้งแล้งและเงาแห่งความตาย ผ่านแผ่นดินที่ไม่มีใครเดินทางผ่าน และไม่มีใครอาศัยอยู่?’
7Y os metí en tierra de Carmelo, para que comieseis su fruto y su bien: mas entrasteis, y contaminasteis mi tierra, é hicisteis mi heredad abominable.
7เราพาพวกเจ้าเข้ามาในแผ่นดินอุดมสมบูรณ์ เพื่อกินผลผลิตและสิ่งดี ๆ ในแผ่นดินนั้น แต่เมื่อเข้ามา พวกเจ้ากลับทำให้แผ่นดินของเราแปดเปื้อน ทำให้มรดกของเราเป็นสิ่งน่ารังเกียจ
8Los sacerdotes no dijeron: ¿Dónde está Jehová? y los que tenían la ley no me conocieron; y los pastores se rebelaron contra mí, y los profetas profetizaron en Baal, y anduvieron tras lo que no aprovecha.
8ปุโรหิตไม่ถามว่า ‘พระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน?’ ผู้ดูแลข้อบัญญัติไม่รู้จักเรา ผู้ปกครองก็ละเมิดต่อเรา ผู้เผยพระวจนะกล่าวคำพยากรณ์ในนามเทพบาอัล และตามสิ่งที่ไม่ให้ประโยชน์
9Por tanto entraré aún en juicio con vosotros, dijo Jehová, y con los hijos de vuestros hijos pleitearé.
9“เพราะฉะนั้น เราจะยังกล่าวโทษพวกเจ้า” พระยาห์เวห์กล่าว “และจะกล่าวโทษลูกหลานของพวกเจ้าต่อไป
10Porque pasad á las islas de Chîttim y mirad; y enviad á Cedar, y considerad cuidadosamente, y ved si se ha hecho cosa semejante á ésta:
10จงข้ามไปดูตามเกาะต่าง ๆ ของคิทธิม ส่งคนไปเคดาร์ พิจารณาให้ถี่ถ้วน ดูว่ามีเรื่องอย่างนี้เคยเกิดขึ้นหรือไม่
11Si alguna gente ha mudado sus dioses, bien que ellos no son dioses. Pero mi pueblo ha trocado su gloria por lo que no aprovecha.
11มีชนชาติไหนเปลี่ยนเทพเจ้าของตนบ้าง ทั้งที่สิ่งเหล่านั้นไม่ใช่เทพเจ้าจริง ๆ? แต่ชนชาติของเรากลับเอาความรุ่งโรจน์ของตนไปแลกกับสิ่งที่ไม่ให้ประโยชน์
12Espantaos, cielos, sobre esto, y horrorizaos; desolaos en gran manera, dijo Jehová.
12“ฟ้าสวรรค์เอ๋ย จงตกตะลึงกับเรื่องนี้ จงหวาดกลัวอย่างที่สุด จงร้างเปล่าอย่างยิ่ง” พระยาห์เวห์กล่าว
13Porque dos males ha hecho mi pueblo: dejáronme á mí, fuente de agua viva, por cavar para sí cisternas, cisternas rotas que no detienen aguas.
13“เพราะชนชาติของเราทำความชั่วสองอย่าง พวกเขาละทิ้งเรา ผู้เป็นน้ำพุแห่งน้ำที่มีชีวิต และสกัดบ่อเก็บน้ำไว้ให้ตนเอง เป็นบ่อแตกร้าวที่เก็บน้ำไม่ได้
14¿Es Israel siervo? ¿es esclavo? ¿por qué ha sido dado en presa?
14อิสราเอลเป็นทาสหรือ? เขาเกิดมาเป็นทาสหรือ? ทำไมจึงกลายเป็นเชลย?
15Los cachorros de los leones bramaron sobre él, dieron su voz; y pusieron su tierra en soledad; quemadas están sus ciudades, sin morador.
15สิงโตหนุ่มคำรามใส่เขา ส่งเสียงกึกก้อง ทำให้แผ่นดินของเขารกร้าง เมืองของเขาถูกเผาจนไม่มีใครอาศัยอยู่
16Aun los hijos de Noph y de Taphnes te quebrantaron la mollera.
16ชาวเมมฟิสและทาปานเหสก็ตีกระหม่อมเจ้าจนแตก
17¿No te acarreó esto tu dejar á Jehová tu Dios, cuando te hacía andar por camino?
17“เจ้าทำให้เรื่องนี้เกิดขึ้นกับตัวเองมิใช่หรือ เพราะเจ้าละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ขณะพระองค์นำเจ้าไปตามทาง?
18Ahora pues, ¿qué tienes tú en el camino de Egipto, para que bebas agua del Nilo? ¿y qué tienes tú en el camino de Asiria, para que bebas agua del río?
18แล้วเจ้าได้อะไรจากการไปอียิปต์เพื่อดื่มน้ำชีโหร์? หรือทำไมจึงเดินทางไปอัสซีเรียเพื่อดื่มน้ำจากแม่น้ำนั้น?
19Tu maldad te castigará, y tu apartamiento te condenará: sabe pues y ve cuán malo y amargo es tu dejar á Jehová tu Dios, y faltar mi temor en ti, dice el Señor Jehová de los ejércitos.
19“ความชั่วของเจ้าจะสั่งสอนเจ้าเอง การหันหลังให้เราจะตำหนิเจ้าเอง จงรู้และเห็นว่าการละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้านั้นชั่วร้ายและขมขื่นเพียงใด เพราะเจ้าละทิ้งพระองค์ และไม่ยำเกรงเรา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว
20Porque desde muy atrás he quebrado tu yugo, y roto tus ataduras; y dijiste: No serviré. Con todo eso, sobre todo collado alto y debajo de todo árbol umbroso, corrías tú, oh ramera.
20“นานมาแล้ว เราหักแอกของเจ้า และปลดเครื่องพันธนาการให้เจ้า แต่เจ้ากลับพูดว่า ‘ฉันจะไม่รับใช้’ บนเนินสูงทุกแห่งและใต้ต้นไม้เขียวทุกต้น เจ้าหมอบลง ทำตัวเป็นโสเภณี
21Y yo te planté de buen vidueño, simiente verdadera toda ella: ¿cómo pues te me has tornado sarmientos de vid extraña?
21ทั้งที่เราปลูกเจ้าไว้เป็นเถาองุ่นพันธุ์ดี เป็นเมล็ดพันธุ์บริสุทธิ์และแท้ แล้วทำไมเจ้าจึงกลับกลายเป็นกิ่งเสื่อมพันธุ์ขององุ่นต่างถิ่นสำหรับเรา?
22Aunque te laves con lejía, y amontones jabón sobre ti, tu pecado está sellado delante de mí, dijo el Señor Jehová.
22ต่อให้เจ้าล้างตัวด้วยน้ำด่าง และใช้สบู่มากมาย ความผิดของเจ้าก็ยังมีรอยปรากฏต่อหน้าเรา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์กล่าว
23¿Cómo dices: No soy inmunda, nunca anduve tras los Baales? Mira tu proceder en el valle, conoce lo que has hecho, dromedaria ligera que frecuentas sus carreras;
23“เจ้าพูดได้อย่างไรว่า ‘ฉันไม่ได้แปดเปื้อน ฉันไม่ได้ตามเทพบาอัลทั้งหลายไป’? จงดูทางที่เจ้าเดินในหุบเขา จงรู้ว่าเจ้าทำอะไรลงไป เจ้าเป็นอูฐโหนกเดียวตัวเมียที่วิ่งปราดไปมาตามทางของมัน
24Asna montés acostumbrada al desierto, que respira como quiere; ¿de su ocasión quién la detendrá? Todos los que la buscaren no se cansarán; hallaránla en su mes.
24เป็นลาป่าที่ชินกับถิ่นกันดาร สูดลมด้วยความอยาก เมื่อมันติดสัด ใครจะห้ามมันได้? ตัวที่ตามหามันไม่ต้องเหน็ดเหนื่อย ในเดือนที่มันติดสัดก็จะพบมัน
25Defiende tus pies de andar descalzos, y tu garganta de la sed. Mas dijiste: Hase perdido la esperanza; en ninguna manera: porque extraños he amado, y tras ellos tengo de ir.
25“จงระวังอย่าให้เท้าเปลือย และอย่าให้คอกระหายน้ำ แต่เจ้าพูดว่า ‘เปล่าประโยชน์ ไม่หรอก ฉันรักคนแปลกหน้า และฉันจะตามพวกเขาไป’
26Como se avergüenza el ladrón cuando es tomado, así se avergonzarán la casa de Israel, ellos, sus reyes, sus príncipes, sus sacerdotes, y sus profetas;
26ขโมยอับอายเมื่อถูกจับได้ฉันใด ชนอิสราเอลก็อับอายฉันนั้น ทั้งพวกเขา กษัตริย์ ขุนนาง ปุโรหิต และผู้เผยพระวจนะของพวกเขา
27Que dicen al leño: Mi padre eres tú; y á la piedra: Tú me has engendrado: pues me volvieron la cerviz, y no el rostro; y en el tiempo de su trabajo dicen: Levántate, y líbranos.
27พวกเขาพูดกับไม้ว่า ‘ท่านเป็นพ่อของฉัน’ และกับหินว่า ‘ท่านให้กำเนิดฉัน’ เพราะพวกเขาหันหลังให้เรา ไม่ยอมหันหน้ามา แต่เมื่อเดือดร้อนจะพูดว่า ‘ลุกขึ้นเถิด ช่วยพวกเราให้รอดด้วย!’
28¿Y dónde están tus dioses que hiciste para ti? Levántense, á ver si te podrán librar en el tiempo de tu aflicción: porque según el número de tus ciudades, oh Judá, fueron tus dioses.
28“แล้วเทพเจ้าที่พวกเจ้าทำขึ้นเองอยู่ที่ไหน? ให้พวกมันลุกขึ้นเถิด ถ้าช่วยพวกเจ้าให้รอดในยามเดือดร้อนได้ ยูดาห์เอ๋ย เจ้ามีเทพเจ้ามากเท่าจำนวนเมืองของเจ้า
29¿Por qué porfías conmigo? Todos vosotros prevaricasteis contra mí, dice Jehová.
29“ทำไมพวกเจ้าจึงกล่าวโทษเรา? พวกเจ้าทุกคนต่างละเมิดต่อเรา” พระยาห์เวห์กล่าว
30Por demás he azotado vuestros hijos; no han recibido corrección. Cuchillo devoró vuestros profetas como león destrozador.
30“เราตีลูกหลานของพวกเจ้าเสียเปล่า พวกเขาไม่ยอมรับการตักเตือน ดาบของพวกเจ้าเองกลืนกินผู้เผยพระวจนะของพวกเจ้า เหมือนสิงโตที่ทำลายล้าง
31¡Oh generación! ved vosotros la palabra de Jehová. ¿He sido yo á Israel soledad, ó tierra de tinieblas? ¿Por qué ha dicho mi pueblo: Señores somos; nunca más vendremos á ti?
31คนยุคนี้เอ๋ย จงพิจารณาคำของพระยาห์เวห์ เราเป็นถิ่นกันดารสำหรับอิสราเอลหรือ? หรือเป็นแผ่นดินมืดทึบ? ทำไมชนชาติของเราจึงพูดว่า ‘พวกเราหลุดเป็นอิสระแล้ว จะไม่มาหาพระองค์อีก’?
32¿Olvídase la virgen de su atavío, ó la desposada de sus sartales? mas mi pueblo se ha olvidado de mí por días que no tienen número.
32“สาวพรหมจารีจะลืมเครื่องประดับของตนได้หรือ? เจ้าสาวจะลืมชุดเจ้าสาวได้หรือ? แต่ชนชาติของเราลืมเรามานานวันจนนับไม่ถ้วน
33¿Por qué abonas tu camino para hallar amor, pues aun á las malvadas enseñaste tus caminos?
33เจ้าช่างรู้จักเตรียมทางไปแสวงหาความรัก! จนถึงกับสอนวิธีของเจ้าให้หญิงชั่วด้วย
34Aun en tus faldas se halló la sangre de las almas de los pobres, de los inocentes: no la hallé en excavación, sino en todas estas cosas.
34ชายกระโปรงของเจ้ายังมีเลือดของคนยากจนผู้บริสุทธิ์ เจ้าไม่ได้พบพวกเขาขณะงัดแงะเข้ามา แต่เป็นเพราะเรื่องเหล่านี้ทั้งหมด
35Y dices: Porque soy inocente, de cierto su ira se apartó de mí. He aquí yo entraré en juicio contigo, porque dijiste: No he pecado.
35“ถึงอย่างนั้นเจ้าก็พูดว่า ‘ฉันบริสุทธิ์ พระองค์คงหายโกรธฉันแล้ว’ “จงฟัง เราจะพิพากษาเจ้า เพราะเจ้าพูดว่า ‘ฉันไม่ได้ทำบาป’
36¿Para qué discurres tanto, mudando tus caminos? También serás avergonzada de Egipto, como fuiste avergonzada de Asiria.
36ทำไมเจ้าจึงเที่ยวเปลี่ยนทางไปมาอยู่เรื่อย? เจ้าจะอับอายเพราะอียิปต์ด้วย เหมือนที่เคยอับอายเพราะอัสซีเรีย
37También saldrás de él con tus manos sobre tu cabeza: porque Jehová deshechó tus confianzas, y en ellas no tendrás buen suceso.
37เจ้าจะออกจากที่นั่นโดยเอามือกุมศีรษะด้วย เพราะพระยาห์เวห์ปฏิเสธคนที่เจ้าไว้วางใจ เจ้าจะไม่เจริญรุ่งเรืองกับพวกเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.