エレミヤ 2
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Freedom Bible (Thai)
1主の言葉が私に臨み、こう告げられた。
1คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
2「行って、エルサレムの耳にこう告げよ。『主はこう言われる。 「わたしは、あなたの若いころの慈しみ、 花嫁であった時のあなたの愛を覚えている。 あなたは荒野で、 種も蒔かれていない地で、わたしに従って来た。
2“จงไปประกาศให้เยรูซาเล็มได้ยินว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “เรายังจำความเอื้ออาทรของเจ้าในวัยเยาว์ได้ จำความรักของเจ้าเมื่อเป็นเจ้าสาว จำได้ว่าเจ้าตามเราผ่านถิ่นกันดาร ในแผ่นดินที่ไม่มีใครเพาะปลูก
3イスラエルは主にとって聖なるもの、 その収穫の初穂であった。 彼を食い尽くす者は皆、罪に問われる。 災いが彼らに臨む」と、主は言われる』」
3อิสราเอลเป็นสิ่งบริสุทธิ์สำหรับพระยาห์เวห์ เป็นผลรุ่นแรกของผลผลิตของพระองค์ ทุกคนที่กลืนกินอิสราเอลจะต้องรับผิด ภัยร้ายจะมาถึงพวกเขา”’ พระยาห์เวห์กล่าว”
4ヤコブの家よ、イスラエルの家のすべての氏族よ、主の言葉を聞け。
4ตระกูลยาโคบและทุกตระกูลในหมู่ชนอิสราเอล จงฟังคำของพระยาห์เวห์!
5主はこう言われる。 「あなたがたの父祖は、わたしにどんな不義を見つけたので、 わたしから遠く離れたのか。 彼らは価値のない、むなしいものに従って歩み、 自らも価値のない者となった。
5พระยาห์เวห์กล่าวว่า “บรรพบุรุษของพวกเจ้าพบความไม่เที่ยงธรรมอะไรในเรา จึงตีตัวห่างจากเรา แล้วตามสิ่งไร้ค่าไป จนตนเองไร้ค่าไปด้วย?
6彼らはこう言わなかった。 『私たちをエジプトの地から連れ上り、 荒野を通って導かれた主はどこにおられるのか。 砂漠と穴の地、 乾燥と死の陰の地、 だれも通らず、 人の住まない地を通って導かれた方はどこにおられるのか』と。
6พวกเขาไม่ถามว่า ‘พระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน พระองค์ผู้พาพวกเราออกจากแผ่นดินอียิปต์ ผู้พาพวกเราผ่านถิ่นกันดาร ผ่านแผ่นดินทะเลทรายและหลุมลึก ผ่านแผ่นดินแห้งแล้งและเงาแห่งความตาย ผ่านแผ่นดินที่ไม่มีใครเดินทางผ่าน และไม่มีใครอาศัยอยู่?’
7わたしはあなたがたを実り豊かな地に導き入れ、 その実と良いものを食べさせた。 しかし、あなたがたはそこに入ると、わたしの地を汚し、 わたしの相続地を忌まわしいものにした。
7เราพาพวกเจ้าเข้ามาในแผ่นดินอุดมสมบูรณ์ เพื่อกินผลผลิตและสิ่งดี ๆ ในแผ่นดินนั้น แต่เมื่อเข้ามา พวกเจ้ากลับทำให้แผ่นดินของเราแปดเปื้อน ทำให้มรดกของเราเป็นสิ่งน่ารังเกียจ
8祭司たちは、『主はどこにおられるのか』と言わず、 律法を扱う者たちは、わたしを知らなかった。 支配者たちもわたしに背き、 預言者たちはバアルによって預言し、 何の益にもならないものに従った。
8ปุโรหิตไม่ถามว่า ‘พระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน?’ ผู้ดูแลข้อบัญญัติไม่รู้จักเรา ผู้ปกครองก็ละเมิดต่อเรา ผู้เผยพระวจนะกล่าวคำพยากรณ์ในนามเทพบาอัล และตามสิ่งที่ไม่ให้ประโยชน์
9それゆえ、わたしはなお、あなたがたと争う」と、主は言われる。 「あなたがたの子孫とも争う。
9“เพราะฉะนั้น เราจะยังกล่าวโทษพวกเจ้า” พระยาห์เวห์กล่าว “และจะกล่าวโทษลูกหลานของพวกเจ้าต่อไป
10キティムの島々へ渡って見よ。 ケダルに人を遣わし、よく調べよ。 このようなことがかつてあったか、見よ。
10จงข้ามไปดูตามเกาะต่าง ๆ ของคิทธิม ส่งคนไปเคดาร์ พิจารณาให้ถี่ถ้วน ดูว่ามีเรื่องอย่างนี้เคยเกิดขึ้นหรือไม่
11一つの国が、自分たちの神々を取り替えたことがあるだろうか。 それらは本当は神々ではない。 しかし、わたしの民は自分たちの栄光を、 何の益にもならないものと取り替えた。
11มีชนชาติไหนเปลี่ยนเทพเจ้าของตนบ้าง ทั้งที่สิ่งเหล่านั้นไม่ใช่เทพเจ้าจริง ๆ? แต่ชนชาติของเรากลับเอาความรุ่งโรจน์ของตนไปแลกกับสิ่งที่ไม่ให้ประโยชน์
12天よ、このことに驚け。 恐ろしさに震え、 ひどくおののけ」と、主は言われる。
12“ฟ้าสวรรค์เอ๋ย จงตกตะลึงกับเรื่องนี้ จงหวาดกลัวอย่างที่สุด จงร้างเปล่าอย่างยิ่ง” พระยาห์เวห์กล่าว
13「わたしの民は二つの悪を行った。 生ける水の泉であるわたしを捨て、 自分たちのために水溜めを掘った。 水を保つことのできない、壊れた水溜めを。
13“เพราะชนชาติของเราทำความชั่วสองอย่าง พวกเขาละทิ้งเรา ผู้เป็นน้ำพุแห่งน้ำที่มีชีวิต และสกัดบ่อเก็บน้ำไว้ให้ตนเอง เป็นบ่อแตกร้าวที่เก็บน้ำไม่ได้
14イスラエルは奴隷なのか。 奴隷として生まれた者なのか。 それなのに、なぜ捕らわれの身となったのか。
14อิสราเอลเป็นทาสหรือ? เขาเกิดมาเป็นทาสหรือ? ทำไมจึงกลายเป็นเชลย?
15若い獅子たちが彼に向かってほえ、 声を上げた。 彼らはその地を荒れ果てさせ、 その町々を焼き払い、住む者のない所とした。
15สิงโตหนุ่มคำรามใส่เขา ส่งเสียงกึกก้อง ทำให้แผ่นดินของเขารกร้าง เมืองของเขาถูกเผาจนไม่มีใครอาศัยอยู่
16メンフィスとタフパンヘスの者たちも、 あなたの頭の頂を打ち砕いた。
16ชาวเมมฟิสและทาปานเหสก็ตีกระหม่อมเจ้าจนแตก
17あなたの神、主が道を導いておられた時、 あなたが主を捨てたために、 自らこのことを招いたのではないか。
17“เจ้าทำให้เรื่องนี้เกิดขึ้นกับตัวเองมิใช่หรือ เพราะเจ้าละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ขณะพระองค์นำเจ้าไปตามทาง?
18今、あなたは何のためにエジプトへ行き、 シホルの水を飲もうとするのか。 また、何のためにアッシリアへの道を行き、 大河の水を飲もうとするのか。
18แล้วเจ้าได้อะไรจากการไปอียิปต์เพื่อดื่มน้ำชีโหร์? หรือทำไมจึงเดินทางไปอัสซีเรียเพื่อดื่มน้ำจากแม่น้ำนั้น?
19あなた自身の悪があなたを懲らしめ、 あなたの背信があなたを責める。 それゆえ、知って、よく見よ。 あなたの神、主を捨て、 わたしを恐れないことが、 どれほど悪く、苦いことであるかを」と、 万軍の主 なる神は言われる。
19“ความชั่วของเจ้าจะสั่งสอนเจ้าเอง การหันหลังให้เราจะตำหนิเจ้าเอง จงรู้และเห็นว่าการละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้านั้นชั่วร้ายและขมขื่นเพียงใด เพราะเจ้าละทิ้งพระองค์ และไม่ยำเกรงเรา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว
20「はるか昔、わたしはあなたのくびきを砕き、 あなたの縄を断ち切った。 しかし、あなたは『私は仕えない』と言った。 あらゆる高い丘の上、 あらゆる青々とした木の下で身をかがめ、 不貞を重ねた。
20“นานมาแล้ว เราหักแอกของเจ้า และปลดเครื่องพันธนาการให้เจ้า แต่เจ้ากลับพูดว่า ‘ฉันจะไม่รับใช้’ บนเนินสูงทุกแห่งและใต้ต้นไม้เขียวทุกต้น เจ้าหมอบลง ทำตัวเป็นโสเภณี
21わたしはあなたを良質のぶどうの木、 純粋で確かな種として植えた。 それなのに、どうしてあなたは、 わたしにとって異質なぶどうの木の、 変わり果てた枝になってしまったのか。
21ทั้งที่เราปลูกเจ้าไว้เป็นเถาองุ่นพันธุ์ดี เป็นเมล็ดพันธุ์บริสุทธิ์และแท้ แล้วทำไมเจ้าจึงกลับกลายเป็นกิ่งเสื่อมพันธุ์ขององุ่นต่างถิ่นสำหรับเรา?
22たとえ灰汁で身を洗い、 多くの石けんを使っても、 あなたの咎はわたしの前に染みついている」と、 主なる神は言われる。
22ต่อให้เจ้าล้างตัวด้วยน้ำด่าง และใช้สบู่มากมาย ความผิดของเจ้าก็ยังมีรอยปรากฏต่อหน้าเรา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์กล่าว
23「どうしてあなたは、 『私は汚れていない。 バアルたちに従ってはいない』と言えるのか。 谷での自分の道を見よ。 自分が何をしたかを知れ。 あなたは道を縦横に駆け回る、 足の速い雌のらくだだ。
23“เจ้าพูดได้อย่างไรว่า ‘ฉันไม่ได้แปดเปื้อน ฉันไม่ได้ตามเทพบาอัลทั้งหลายไป’? จงดูทางที่เจ้าเดินในหุบเขา จงรู้ว่าเจ้าทำอะไรลงไป เจ้าเป็นอูฐโหนกเดียวตัวเมียที่วิ่งปราดไปมาตามทางของมัน
24荒野に慣れた野ろばが、 欲情して風をかぐようなものだ。 発情している時、だれがそれを引き止められるだろうか。 それを捜す者は疲れる必要がない。 発情期になれば、それを見つける。
24เป็นลาป่าที่ชินกับถิ่นกันดาร สูดลมด้วยความอยาก เมื่อมันติดสัด ใครจะห้ามมันได้? ตัวที่ตามหามันไม่ต้องเหน็ดเหนื่อย ในเดือนที่มันติดสัดก็จะพบมัน
25足を裸にせず、 喉が渇かないようにせよ。 しかし、あなたは言った。 『無駄だ。 いや、私は見知らぬ者たちを愛した。 彼らに従って行く』と。
25“จงระวังอย่าให้เท้าเปลือย และอย่าให้คอกระหายน้ำ แต่เจ้าพูดว่า ‘เปล่าประโยชน์ ไม่หรอก ฉันรักคนแปลกหน้า และฉันจะตามพวกเขาไป’
26盗人が見つかった時に恥じるように、 イスラエルの家も恥じる。 彼らも、その王たちも、高官たちも、 祭司たちも、預言者たちも。
26ขโมยอับอายเมื่อถูกจับได้ฉันใด ชนอิสราเอลก็อับอายฉันนั้น ทั้งพวกเขา กษัตริย์ ขุนนาง ปุโรหิต และผู้เผยพระวจนะของพวกเขา
27彼らは木に向かって、『あなたは私の父だ』と言い、 石に向かって、『あなたが私を生んだ』と言う。 彼らはわたしに顔ではなく、 背を向けた。 それなのに、苦難の時には、 『立ち上がって、私たちを救ってください』と言う。
27พวกเขาพูดกับไม้ว่า ‘ท่านเป็นพ่อของฉัน’ และกับหินว่า ‘ท่านให้กำเนิดฉัน’ เพราะพวกเขาหันหลังให้เรา ไม่ยอมหันหน้ามา แต่เมื่อเดือดร้อนจะพูดว่า ‘ลุกขึ้นเถิด ช่วยพวกเราให้รอดด้วย!’
28あなたが自分のために造った神々はどこにいるのか。 苦難の時にあなたを救えるのなら、 彼らを立ち上がらせよ。 ユダよ、あなたの神々は、 あなたの町々と同じ数だけいるからだ。
28“แล้วเทพเจ้าที่พวกเจ้าทำขึ้นเองอยู่ที่ไหน? ให้พวกมันลุกขึ้นเถิด ถ้าช่วยพวกเจ้าให้รอดในยามเดือดร้อนได้ ยูดาห์เอ๋ย เจ้ามีเทพเจ้ามากเท่าจำนวนเมืองของเจ้า
29なぜ、あなたがたはわたしと争うのか。 あなたがたは皆、わたしに背いた」と、主は言われる。
29“ทำไมพวกเจ้าจึงกล่าวโทษเรา? พวกเจ้าทุกคนต่างละเมิดต่อเรา” พระยาห์เวห์กล่าว
30「わたしはあなたがたの子らを打ったが、無駄であった。 彼らは懲らしめを受け入れなかった。 あなたがた自身の剣が預言者たちを食い尽くした。 滅ぼす獅子のように。
30“เราตีลูกหลานของพวกเจ้าเสียเปล่า พวกเขาไม่ยอมรับการตักเตือน ดาบของพวกเจ้าเองกลืนกินผู้เผยพระวจนะของพวกเจ้า เหมือนสิงโตที่ทำลายล้าง
31この世代よ、主の言葉に心を留めよ。 わたしはイスラエルにとって荒野であったのか。 深い闇の地であったのか。 なぜ、わたしの民は、 『私たちは自由になった。 もうあなたのもとには行かない』と言うのか。
31คนยุคนี้เอ๋ย จงพิจารณาคำของพระยาห์เวห์ เราเป็นถิ่นกันดารสำหรับอิสราเอลหรือ? หรือเป็นแผ่นดินมืดทึบ? ทำไมชนชาติของเราจึงพูดว่า ‘พวกเราหลุดเป็นอิสระแล้ว จะไม่มาหาพระองค์อีก’?
32おとめが自分の飾りを、 花嫁が自分の装いを忘れるだろうか。 それなのに、わたしの民は、 数え切れない日々の間、わたしを忘れている。
32“สาวพรหมจารีจะลืมเครื่องประดับของตนได้หรือ? เจ้าสาวจะลืมชุดเจ้าสาวได้หรือ? แต่ชนชาติของเราลืมเรามานานวันจนนับไม่ถ้วน
33あなたは愛を求めるために、 なんと巧みに自分の道を整えることか。 そのため、悪い女たちにさえ、 自分のやり方を教えた。
33เจ้าช่างรู้จักเตรียมทางไปแสวงหาความรัก! จนถึงกับสอนวิธีของเจ้าให้หญิงชั่วด้วย
34あなたの裾には、 貧しい罪なき者たちの血も見つかる。 彼らが押し入っているところを捕らえたのではない。 それなのに、これらすべてのことを行った。
34ชายกระโปรงของเจ้ายังมีเลือดของคนยากจนผู้บริสุทธิ์ เจ้าไม่ได้พบพวกเขาขณะงัดแงะเข้ามา แต่เป็นเพราะเรื่องเหล่านี้ทั้งหมด
35それでも、あなたは言った。 『私は罪がない。 確かに、主の怒りは私から去った』と。 見よ、わたしはあなたを裁く。 あなたが『私は罪を犯していない』と言うからだ。
35“ถึงอย่างนั้นเจ้าก็พูดว่า ‘ฉันบริสุทธิ์ พระองค์คงหายโกรธฉันแล้ว’ “จงฟัง เราจะพิพากษาเจ้า เพราะเจ้าพูดว่า ‘ฉันไม่ได้ทำบาป’
36なぜ、あなたは自分の道を変えようとして、 そんなにもあちこちへ行くのか。 あなたはアッシリアによって恥を受けたように、 エジプトによっても恥を受ける。
36ทำไมเจ้าจึงเที่ยวเปลี่ยนทางไปมาอยู่เรื่อย? เจ้าจะอับอายเพราะอียิปต์ด้วย เหมือนที่เคยอับอายเพราะอัสซีเรีย
37あなたはそこからも、 両手を頭に置いて出て行く。 主が、あなたの信頼する者たちを退けられたからだ。 あなたは彼らによって栄えることはない。」
37เจ้าจะออกจากที่นั่นโดยเอามือกุมศีรษะด้วย เพราะพระยาห์เวห์ปฏิเสธคนที่เจ้าไว้วางใจ เจ้าจะไม่เจริญรุ่งเรืองกับพวกเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.