Евангелие от Луки 18
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Сказал также им притчу о том, что должно всегда молиться и не унывать,
1Hij zeide hun nog een gelijkenis over de noodzakelijkheid, om altijd te bidden, en nooit de moed te verliezen.
2говоря: в одном городе был судья, который Бога не боялся и людей не стыдился.
2Hij sprak: In zekere stad was een rechter, die God niet vreesde, en zich aan de mensen niet stoorde.
3В том же городе была одна вдова, и она, приходя к нему, говорила: защити меня от соперника моего.
3Ook was er een weduwe in die stad, die naar hem toe ging, en sprak: Verschaf me recht tegenover mijn tegenpartij.
4Но он долгое время не хотел. А после сказал сам в себе: хотя я и Бога не боюсь и людей не стыжусь,
4Een tijd lang wilde hij niet. Maar later zei hij bij zichzelf: Ofschoon ik God niet vrees en me aan de mensen niet stoor,
5но, как эта вдова не дает мне покоя, защищу ее, чтобы она не приходила больше докучать мне.
5zal ik toch die weduwe maar recht doen, omdat ze mij lastig valt, en anders me eindeloos komt vervelen.
6И сказал Господь: слышите, что говорит судья неправедный?
6En de Heer sprak: Hoort wat de onrechtvaardige rechter zegt.
7Бог ли не защитит избранных Своих, вопиющих к Нему день и ночь, хотя и медлит защищать их?
7En zou God dan aan zijn uitverkorenen geen recht doen, die dag en nacht tot Hem roepen? Of zou Hij ze lang laten wachten?
8сказываю вам, что подаст им защиту вскоре. Но Сын Человеческий, придя, найдет ли веру на земле?
8Ik zeg u: Hij zal hun recht doen met spoed. Maar zal de Mensenzoon bij zijn komst wel geloof op aarde vinden?
9Сказал также к некоторым, которые уверены были о себе, что они праведны, и уничижали других, следующую притчу:
9Nog sprak Hij deze gelijkenis tegen hen, die van eigen gerechtigheid overtuigd zijn, en anderen verachten.
10два человека вошли в храм помолиться: один фарисей, а другой мытарь.
10Twee mensen gingen op naar de tempel, om er te bidden: de één was een farizeër, de ander een tollenaar.
11Фарисей, став, молился сам в себе так: Боже! благодарю Тебя, что я не таков, как прочие люди, грабители, обидчики, прелюбодеи, или как этот мытарь:
11De farizeër stond recht overeind, en bad bij zichzelf: O God, ik dank U, dat ik niet ben als de andere mensen: rovers, onrechtvaardigen, echtbrekers, of ook als die tollenaar ginds.
12пощусь два раза в неделю, даю десятую часть из всего, что приобретаю.
12Ik vast tweemaal per week, en geef tienden van al wat ik bezit.
13Мытарь же, стоя вдали, не смел даже поднять глаз на небо; но, ударяя себя в грудь, говорил: Боже! будь милостив ко мне грешнику!
13Maar de tollenaar bleef op een afstand, en durfde zelfs zijn ogen niet ten hemel heffen; hij sloeg zich op de borst, en sprak: O God, wees mij, zondaar, genadig.
14Сказываю вам, что сей пошел оправданным в дом свой более, нежели тот: ибо всякий, возвышающий сам себя, унижен будет, а унижающий себя возвысится.
14Ik zeg u: Deze ging gerechtvaardigd naar huis, in plaats van den andere. Want wie zich verheft zal vernederd, en wie zich vernedert, zal verheven worden.
15Приносили к Нему и младенцев, чтобы Он прикоснулся к ним; ученики же, видя то, возбраняли им.
15Men bracht zelfs de kinderen naar Hem toe, opdat Hij ze aanraken zou. Toen de leerlingen dit zagen, wezen ze hen af.
16Но Иисус, подозвав их, сказал: пустите детей приходить ко Мне и не возбраняйте им, ибо таковых есть Царствие Божие.
16Maar Jesus riep ze naar Zich toe, en sprak: Laat de kinderen bij Mij komen, en houdt ze niet tegen. Want het koninkrijk Gods is voor hen, die zijn zoals zij.
17Истинно говорю вам: кто не примет Царствия Божия, как дитя, тот не войдет в него.
17Voorwaar, Ik zeg u: Wie het koninkrijk Gods niet aanneemt als een kind, zal er niet ingaan.
18И спросил Его некто из начальствующих: Учитель благий! что мне делать, чтобы наследовать жизнь вечную?
18Een heel voornaam man ondervroeg Hem, en sprak: Goede Meester, wat moet ik doen, om het eeuwige leven te verkrijgen?
19Иисус сказал ему: что ты называешь Меня благим? никто не благ, как только один Бог;
19Jesus zeide hem: Waarom noemt ge Mij goed? Niemand is goed, dan God alleen.
20знаешь заповеди: не прелюбодействуй, не убивай, не кради, не лжесвидетельствуй, почитай отца твоего и матерь твою.
20Ge kent de geboden: “Gij zult geen overspel doen; gij zult niet doodslaan; gij zult niet stelen; gij zult geen valse getuigenis geven; eer uw vader en moeder”.
21Он же сказал: все это сохранил я от юности моей.
21Hij antwoordde: Dit alles heb ik onderhouden reeds van mijn jeugd af
22Услышав это, Иисус сказал ему: еще одного недостает тебе: все, что имеешь, продай и раздай нищим, и будешь иметь сокровище на небесах, и приходи, следуй за Мною.
22Toen Jesus dit hoorde, zeide Hij hem: Eén ding ontbreekt u nog; verkoop wat ge bezit, geef het aan de armen, en ge zult een schat in de hemel bezitten. Kom dan, en volg Mij.
23Он же, услышав сие, опечалился, потому что был очень богат.
23Maar toen hij dit hoorde, werd hij bedroefd; want hij was zeer rijk.
24Иисус, видя, что он опечалился, сказал: как трудно имеющим богатство войти в Царствие Божие!
24Toen Jesus zijn droefheid zag, zeide Hij: Hoe moeilijk zullen zij, die rijkdommen bezitten, het koninkrijk Gods binnengaan.
25ибо удобнее верблюду пройти сквозь игольные уши, нежели богатому войти в Царствие Божие.
25Een kameel gaat gemakkelijker door het oog van een naald, dan een rijke in het koninkrijk Gods.
26Слышавшие сие сказали: кто же может спастись?
26De toehoorders zeiden: Wie kan dan zalig worden?
27Но Он сказал: невозможное человекам возможно Богу.
27Hij sprak: Wat onmogelijk is bij de mensen, is mogelijk bij God.
28Петр же сказал: вот, мы оставили все и последовали за Тобою.
28Toen zei Petrus: Zie, wij hebben alles verlaten, en zijn U gevolgd.
29Он сказал им: истинно говорю вам: нет никого, кто оставил бы дом, или родителей, или братьев, или сестер, или жену, или детей для Царствия Божия,
29Hij zei hun: Voorwaar, Ik zeg u: Er is niemand, die huis, ouders of broers, vrouw of kinderen verlaat om het koninkrijk Gods,
30и не получил бы гораздо более в сие время, и в век будущий жизни вечной.
30of hij zal veel meer terug ontvangen in deze tijd, en in de toekomstige wereld het eeuwige leven.
31Отозвав же двенадцать учеников Своих, сказал им: вот, мы восходим в Иерусалим, и совершится все, написанное через пророков о Сыне Человеческом,
31Nu nam Hij het twaalftal ter zijde, en sprak tot hen: Zie, wij gaan op naar Jerusalem; en alles wat door de profeten over den Mensenzoon is geschreven, zal worden vervuld.
32ибо предадут Его язычникам, и поругаются над Ним, и оскорбят Его, и оплюют Его,
32Want Hij zal worden overgeleverd aan de heidenen; Hij zal worden bespot, mishandeld, bespuwd.
33и будут бить, и убьют Его: и в третий день воскреснет.
33Men zal Hem geselen en doden; maar op de derde dag zal Hij verrijzen.
34Но они ничего из этого не поняли; слова сии были для них сокровенны, и они не разумели сказанного.
34Ze begrepen er niets van; dit woord bleef hun duister, en ze verstonden niet wat er gezegd werd.
35Когда же подходил Он к Иерихону, один слепой сидел у дороги, прося милостыни,
35Toen Hij nu Jericho naderde, zat er een blinde te bedelen langs de weg.
36и, услышав, что мимо него проходит народ, спросил: что это такое?
36Hij hoorde de menigte voorbijgaan, en vroeg, wat er gebeurde.
37Ему сказали, что Иисус Назорей идет.
37Men vertelde hem, dat Jesus van Názaret voorbijkwam.
38Тогда он закричал: Иисус, Сын Давидов! помилуй меня.
38Toen riep hij luide: Jesus, Zoon van David, ontferm U mijner.
39Шедшие впереди заставляли его молчать; но он еще громче кричал: Сын Давидов! помилуй меня.
39Zij, die vooropgingen, vielen ruw tegen hem uit, om hem tot zwijgen te brengen. Maar hij riep nog harder: Zoon van David, ontferm U mijner.
40Иисус, остановившись, велел привести его к Себе: и, когда тот подошел к Нему, спросил его:
40Jesus bleef staan, en liet hem bij Zich brengen. En toen hij genaderd was, vroeg Hij hem:
41чего ты хочешь от Меня? Он сказал: Господи! чтобы мне прозреть.
41Wat wilt ge, dat Ik voor u doe? Hij sprak: Heer, dat ik zien zal!
42Иисус сказал ему: прозри! вера твоя спасла тебя.
42Jesus zeide hem: Zie! Uw geloof heeft u gered.
43И он тотчас прозрел и пошел за Ним, славя Бога; и весь народ, видя это, воздал хвалу Богу.
43En aanstonds zag hij, volgde Hem, en verheerlijkte God. Al het volk zag het, en bracht glorie aan God.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.