Бытие

Old Testament

New Testament

Chapter 8
Synodal Translation (Син…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1И вспомнил Бог о Ное, и о всех зверях, и о всех скотах, и о всех птицах, и о всех гадах пресмыкающихся, бывших с ним в ковчеге; и навел Бог ветер на землю, и воды остановились.
1Recordatus autem Deus Noë, cunctorumque animantium, et omnium jumentorum, quæ erant cum eo in arca, adduxit spiritum super terram, et imminutæ sunt aquæ.
2И закрылись источники бездны и окна небесные, и перестал дождь с неба.
2Et clausi sunt fontes abyssi, et cataractæ cæli: et prohibitæ sunt pluviæ de cælo.
3Вода же постепенно возвращалась с земли, и стала убывать вода по окончании ста пятидесяти дней.
3Reversæque sunt aquæ de terra euntes et redeuntes: et cœperunt minui post centum quinquaginta dies.
4И остановился ковчег в седьмом месяце, в семнадцатый день месяца, на горах Араратских.
4Requievitque arca mense septimo, vigesimo septimo die mensis, super montes Armeniæ.
5Вода постоянно убывала до десятого месяца; в первый день десятого месяца показались верхи гор.
5At vero aquæ ibant et decrescebant usque ad decimum mensem: decimo enim mense, primo die mensis, apparuerunt cacumina montium.
6По прошествии сорока дней Ной открыл сделанное им окно ковчега
6Cumque transissent quadraginta dies, aperiens Noë fenestram arcæ, quam fecerat, dimisit corvum,
7и выпустил ворона, чтобы видеть, убыла ли вода с земли, который, вылетев, отлетал и прилетал, пока осушилась земля от воды.
7qui egrediebatur, et non revertebatur, donec siccarentur aquæ super terram.
8Потом выпустил от себя голубя, чтобы видеть, сошла ли вода с лица земли,
8Emisit quoque columbam post eum, ut videret si jam cessassent aquæ super faciem terræ.
9но голубь не нашел места покоя для ног своих и возвратился к нему в ковчег, ибо вода была еще на поверхности всей земли; и он простер руку свою, и взял его, и принял к себе в ковчег.
9Quæ cum non invenisset ubi requiesceret pes ejus, reversa est ad eum in arcam: aquæ enim erant super universam terram: extenditque manum, et apprehensam intulit in arcam.
10И помедлил еще семь дней других и опять выпустил голубя из ковчега.
10Expectatis autem ultra septem diebus aliis, rursum dimisit columbam ex arca.
11Голубь возвратился к нему в вечернее время, и вот, свежий масличный лист во рту у него, и Ной узнал, что вода сошла с земли.
11At illa venit ad eum ad vesperam, portans ramum olivæ virentibus foliis in ore suo: intellexit ergo Noë quod cessassent aquæ super terram.
12Он помедлил еще семь дней других и опять выпустил голубя; и он уже не возвратился к нему.
12Expectavitque nihilominus septem alios dies: et emisit columbam, quæ non est reversa ultra ad eum.
13Шестьсот первого года жизни Ноевой к первому дню первого месяца иссякла вода на земле; и открыл Ной кровлю ковчега и посмотрел, и вот, обсохла поверхность земли.
13Igitur sexcentesimo primo anno, primo mense, prima die mensis, imminutæ sunt aquæ super terram: et aperiens Noë tectum arcæ, aspexit, viditque quod exsiccata esset superficies terræ.
14И во втором месяце, к двадцать седьмому дню месяца, земля высохла.
14Mense secundo, septimo et vigesimo die mensis arefacta est terra.
15И сказал Господь Бог Ною:
15Locutus est autem Deus ad Noë, dicens:
16выйди из ковчега ты и жена твоя, и сыновья твои, и жены сынов твоих с тобою;
16Egredere de arca, tu et uxor tua, filii tui et uxores filiorum tuorum tecum.
17выведи с собою всех животных, которые с тобою, от всякой плоти, из птиц, и скотов, и всех гадов, пресмыкающихся по земле: пусть разойдутся они по земле, и пусть плодятся и размножаются на земле.
17Cuncta animantia, quæ sunt apud te, ex omni carne, tam in volatilibus quam in bestiis et universis reptilibus, quæ reptant super terram, educ tecum, et ingredimini super terram: crescite et multiplicamini super eam.
18И вышел Ной и сыновья его, и жена его, и жены сынов его с ним;
18Egressus est ergo Noë, et filii ejus: uxor illius, et uxores filiorum ejus cum eo.
19все звери, и весь скот, и все гады, и все птицы, все движущееся по земле, по родам своим, вышли из ковчега.
19Sed et omnia animantia, jumenta, et reptilia quæ reptant super terram, secundum genus suum, egressa sunt de arca.
20И устроил Ной жертвенник Господу; и взял из всякого скота чистого и из всех птиц чистых и принес во всесожжение на жертвеннике.
20Ædificavit autem Noë altare Domino: et tollens de cunctis pecoribus et volucribus mundis, obtulit holocausta super altare.
21И обонял Господь приятное благоухание, и сказал Господь Бог в сердце Своем: не буду больше проклинать землю за человека, потому что помышление сердца человеческого - зло от юности его; и не буду больше поражать всего живущего, как Я сделал:
21Odoratusque est Dominus odorem suavitatis, et ait: Nequaquam ultra maledicam terræ propter homines: sensus enim et cogitatio humani cordis in malum prona sunt ab adolescentia sua: non igitur ultra percutiam omnem animam viventem sicut feci.
22впредь во все дни земли сеяние и жатва, холод и зной, лето и зима, день и ночь не прекратятся.
22Cunctis diebus terræ, sementis et messis, frigus et æstus, æstas et hiems, nox et dies non requiescent.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.