2 Самуел 20
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Аколо ера ун ом де нимик, нумит Шеба, фиул луй Бикри, Бениамитул. Ел а сунат дин трымбицэ ши а зис: „Ной н-авем ничо парте ку Давид, ничо моштенире ку фиул луй Исай! Фиекаре ла кортул сэу, Исраеле!”
1Aconteceu estar ali um homem perverso, cujo nome era Seba, filho de Bicri, um benjamita; e ele tocou a trombeta e disse: “Não temos parte em Davi, nem temos herança no filho de Jessé. Cada um para a sua tenda, ó Israel!”
2Ши тоць бэрбаций луй Исраел с-ау депэртат де Давид ши ау урмат пе Шеба, фиул луй Бикри. Дар бэрбаций луй Иуда ау рэмас крединчошь ымпэратулуй лор ши л-ау ынсоцит де ла Йордан пынэ ла Иерусалим.
2Assim, todos os homens de Israel deixaram de seguir Davi e seguiram a Seba, filho de Bicri; mas os homens de Judá permaneceram unidos ao seu rei, desde o Jordão até Jerusalém.
3Давид а интрат ярэшь ын каса луй, ла Иерусалим. Ымпэратул а луат челе зече циитоаре пе каре ле лэсасе пентру паза касей ши ле-а пус ынтр-о касэ суб пазэ; а ынгрижит де еле, дар н-а интрат ла еле. Ши ау фост ынкисе пынэ ын зиуа морций лор, трэинд ын вэдувие.
3Davi chegou à sua casa em Jerusalém; e o rei pegou as dez mulheres, suas concubinas, que ele havia deixado para cuidarem da casa, e as colocou sob guarda e as proveu de sustento, mas não se deitou com elas. Assim elas ficaram trancadas até o dia da morte delas, vivendo como viúvas.
4Ымпэратул а зис луй Амаса: „Кямэ-мь песте трей зиле пе бэрбаций луй Иуда, ши ту сэ фий де фацэ аич.”
4Então o rei disse a Amasa: “Convoque os homens de Judá para se reunirem em três dias, e você esteja presente aqui.”
5Амаса а плекат сэ кеме пе Иуда, дар а зэбовит песте время пе каре й-о хотэрысе ымпэратул.
5Assim Amasa foi convocar os homens de Judá, mas ele demorou mais do que o tempo fixado que lhe havia sido designado.
6Давид а зис атунч луй Абишай: „Шеба, фиул луй Бикри, не ва фаче акум май мулт рэу декыт Абсалом. Я ту ынсуць пе служиторий стэпынулуй тэу ши урмэреште-л, ка ну кумва сэ гэсяскэ четэць ынтэрите ши сэ се аскундэ динаинтя ноастрэ.”
6Davi disse a Abisai: “Agora Seba, filho de Bicri, nos fará mais mal do que Absalão fez. Pegue os servos do seu senhor e persiga-o, para que ele não consiga cidades fortificadas para si e escape da nossa vista.”
7Ши Абишай а плекат, урмат де оамений луй Иоаб, де керетиць ши де пелетиць, ши де тоць витежий; ау ешит дин Иерусалим ка сэ урмэряскэ пе Шеба, фиул луй Бикри.
7Os homens de Joabe saíram atrás dele, com os quereteus, os peleteus e todos os homens valentes; e eles saíram de Jerusalém para perseguir Seba, filho de Bicri.
8Кынд ау фост лынгэ пятра чя маре каре есте ла Габаон, Амаса а ажунс ынаинтя лор. Иоаб ера ынчинс ку о сабие пе дясупра хайнелор де рэзбой ку каре ера ымбрэкат; еа ера легатэ ла коапсэ ши стэтя ын тякэ ши, кынд а ынаинтат Иоаб, сабия а алунекат.
8Quando estavam junto à grande pedra que fica em Gibeom, Amasa veio ao encontro deles. Joabe estava vestido com a sua roupa de guerra que havia colocado, e sobre ela havia um cinto com uma espada presa na cintura, em sua bainha; e enquanto ele caminhava, a espada caiu.
9Иоаб а зис луй Амаса: „Ешть сэнэтос, фрате?” Ши, ку мына дряптэ, а апукат пе Амаса де барбэ сэ-л сэруте.
9Joabe perguntou a Amasa: “Tudo bem com você, meu irmão?” E Joabe segurou Amasa pela barba com a mão direita, para beijá-lo.
10Амаса н-а луат сяма ла сабия каре ера ын мына луй Иоаб, ши Иоаб л-а ловит ку еа ын пынтече ши й-а вэрсат мэрунтаеле пе пэмынт, фэрэ сэ-й май дя о а доуа ловитурэ. Ши Амаса а мурит. Иоаб ши фрателе сэу Абишай ау урмэрит пе Шеба, фиул луй Бикри.
10Mas Amasa não prestou atenção à espada que estava na mão de Joabe. Então Joabe o feriu com ela no estômago e derramou as suas entranhas por terra, e não o feriu novamente; e ele morreu. Joabe e Abisai, seu irmão, perseguiram Seba, filho de Bicri.
11Ун бэрбат динтре оамений луй Иоаб а рэмас лынгэ Амаса ши зичя: „Чине вря пе Иоаб ши чине есте пентру Давид? Сэ урмезе пе Иоаб!”
11Um dos jovens de Joabe ficou perto do corpo e disse: “Quem é a favor de Joabe, e quem é por Davi, que siga Joabe!”
12Амаса се ростоголя ын сынӂе ын мижлокул друмулуй, ши омул ачела, вэзынд кэ тот попорул се опреште, а трас пе Амаса дин друм, пе ун кымп, ши а арункат о хайнэ пе ел кынд а вэзут кэ тоць чей че ажунӂяу лынгэ ел се опряу.
12Amasa estava revolvido em seu próprio sangue no meio da estrada. Quando o homem viu que todo o povo parava, ele arrastou Amasa da estrada para o campo, e jogou um manto sobre ele, ao ver que todos os que chegavam perto dele paravam.
13Дупэ че а фост луат дин друм, фиекаре а урмат пе Иоаб, ка сэ урмэряскэ пе Шеба, фиул луй Бикри.
13Quando ele foi removido da estrada, todo o povo seguiu atrás de Joabe para perseguir Seba, filho de Bicri.
14Иоаб а стрэбэтут тоате семинцииле луй Исраел ынспре Абел-Бет-Маака ши тоць бэрбаций де сямэ с-ау стрынс ши л-ау урмат.
14Ele passou por todas as tribos de Israel até Abel, a Bete-Maaca, e todos os beritas. Eles se reuniram e também foram atrás dele.
15Ау венит ши ау ымпресурат пе Шеба ын Абел-Бет-Маака ши ау ридикат ымпотрива четэций ун вал каре атинӂя ынтэритура. Тот попорул каре ера ку Иоаб сэпа зидул ка сэ-л факэ сэ кадэ.
15Eles chegaram e o sitiaram em Abel de Bete-Maaca, e construíram uma rampa de cerco contra a cidade, e ela se ergueu contra a muralha exterior; e todo o povo que estava com Joabe batia na muralha para derrubá-la.
16Атунч, о фемее ынцеляптэ а ынчепут сэ стриӂе дин четате: „Аскултаць, аскултаць! Спунець, вэ рог, луй Иоаб: ‘Апропие-те пынэ аич, кэч вряу сэ-ць ворбеск!’”
16Então uma mulher sábia gritou de dentro da cidade: “Ouçam, ouçam! Por favor, digam a Joabe: 'Aproxime-se daqui, para que eu possa falar com você.'”
17Ел с-а апропият де еа, ши фемея а зис: „Ту ешть Иоаб?” Ел а рэспунс: „Еу сунт.” Ши еа й-а зис: „Аскултэ ворбеле роабей тале.” Ел й-а рэспунс: „Аскулт.”
17Ele se aproximou dela; e a mulher perguntou: “Você é Joabe?” Ele respondeu: “Sou eu.” Então ela lhe disse: “Ouça as palavras da sua serva.” Ele respondeu: “Estou ouvindo.”
18Ши еа а зис: „Одиниоарэ ера обичеюл сэ се спунэ: ‘Сэ ынтребэм ын Абел!’ Ши тотул се испрэвя астфел.
18Então ela falou, dizendo: “Antigamente costumavam dizer: 'Certamente pedirão conselho em Abel', e assim resolviam uma questão.
19Еу сунт уна дин четэциле лиништите ши крединчоасе дин Исраел, ши ту кауць сэ перзь о четате каре есте о мамэ ын Исраел! Пентру че ай нимичи ту моштениря Домнулуй?”
19Eu sou uma das pacíficas e fiéis em Israel. Você procura destruir uma cidade e uma mãe em Israel. Por que você devoraria a herança do SENHOR?”
20Иоаб а рэспунс: „Департе, департе де мине гындул сэ нимическ сау сэ дэрым!
20Joabe respondeu: “Longe de mim, longe de mim, que eu devore ou destrua!
21Ну есте аша! Дар ун ом дин мунтеле луй Ефраим, нумит Шеба, фиул луй Бикри, а ридикат мына ымпотрива ымпэратулуй Давид; даци-л ынкоаче нумай пе ел, ши мэ вой депэрта де четате.” Фемея а зис луй Иоаб: „Ятэ, капул луй ыць ва фи арункат песте зид.”
21O caso não é este. Mas um homem da região montanhosa de Efraim, chamado Seba, filho de Bicri, levantou a mão contra o rei, contra Davi. Entreguem-me apenas ele, e eu me retirarei da cidade.” A mulher disse a Joabe: “Eis que a cabeça dele será jogada para você por cima da muralha.”
22Ши фемея с-а дус ши а ындуплекат пе тот попорул ку ынцелепчуня ей; ау тэят капул луй Шеба, фиул луй Бикри, ши л-ау арункат луй Иоаб. Иоаб а сунат дин трымбицэ; с-ау ымпрэштият де лынгэ четате ши фиекаре с-а дус ын кортул луй. Ши Иоаб с-а ынторс ла Иерусалим, ла ымпэрат.
22Então a mulher foi a todo o povo na sua sabedoria. Eles cortaram a cabeça de Seba, filho de Bicri, e a jogaram para Joabe. Ele tocou a trombeta, e eles se dispersaram da cidade, cada um para a sua tenda. Então Joabe voltou a Jerusalém, para o rei.
23Иоаб ера май-маре песте тоатэ оштиря луй Исраел; Беная, фиул луй Иехоиада, ера ын фрунтя керетицилор ши а пелетицилор;
23Ora, Joabe comandava todo o exército de Israel; Benaia, filho de Joiada, comandava os quereteus e os peleteus;
24Адорам ера май-маре песте дэрь; Иосафат, фиул луй Ахилуд, ера скриитор (архивар);
24Adorão estava encarregado dos homens sujeitos a trabalhos forçados; Josafá, filho de Ailude, era o cronista;
25Шея ера логофэт; Цадок ши Абиатар ерау преоць
25Seva era o escrivão; Zadoque e Abiatar eram sacerdotes;
26ши Ира дин Иаир ера службаш де стат ал луй Давид.
26e Ira, o jairita, era o ministro principal de Davi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.