2 Самуел 17
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ахитофел а зис луй Абсалом: „Ласэ-мэ сэ алег доуэспрезече мий де оамень! Мэ вой скула ши вой урмэри пе Давид кяр ын ноаптя ачаста.
1Além disso, Aitofel disse a Absalão: “Deixe-me agora escolher doze mil homens, e eu me levantarei e perseguirei Davi esta noite.
2Ыл вой луа пе неаштептате, кынд ва фи обосит ши ва авя мыниле слэбите, ыл вой ынспэймынта ши тот попорул каре есте ку ел ва фуӂи. Вой лови нумай пе ымпэрат
2Cairei sobre ele enquanto está cansado e exausto, e o farei entrar em pânico. Todo o povo que está com ele fugirá. Matarei apenas o rei,
3ши вой адуче ынапой ла тине пе тот попорул; моартя омулуй пе каре-л урмэрешть ва фаче ка тоць сэ се ынтоаркэ ши тот попорул ва фи ын паче.”
3e trarei de volta todo o povo a você. A morte do homem a quem você busca será como o retorno de todos. E todo o povo estará em paz.”
4Кувинтеле ачестя ау плэкут луй Абсалом ши тутурор бэтрынилор луй Исраел.
4O conselho agradou muito a Absalão e a todos os anciãos de Israel.
5Дар Абсалом а зис: „Кемаць ши пе Хушай, Аркитул, ши сэ аузим ши че ва зиче ел.”
5Então Absalão disse: “Chamem agora também Husai, o arquita, e vamos ouvir o que ele também tem a dizer.”
6Хушай а венит ла Абсалом, ши Абсалом й-а зис: „Ятэ кум а ворбит Ахитофел. Требуе сэ фачем че а зис ел сау ну? Спуне ту!”
6Quando Husai chegou a Absalão, Absalão lhe falou, dizendo: “Aitofel falou desta maneira. Devemos fazer o que ele diz? Se não, fale.”
7Хушай а рэспунс луй Абсалом: „Де дата ачаста, сфатул пе каре ци л-а дат Ахитофел ну есте бун.”
7Husai disse a Absalão: “O conselho que Aitofel deu desta vez não é bom.”
8Ши Хушай а зис: „Ту куношть витежия татэлуй тэу ши а оаменилор луй; сунт ынфурияць ка о урсоайкэ де пе кымп кэрея и с-ау рэпит пуий. Татэл тэу есте ун ом де рэзбой ши ну ва петрече ноаптя ку попорул;
8Husai disse ainda: “Você conhece o seu pai e os seus homens, que eles são homens valentes, e são ferozes em suas mentes, como uma ursa no campo roubada de seus filhotes. O seu pai é um homem de guerra e não passará a noite com o povo.
9ятэ, акум стэ аскунс ын врео гроапэ сау ын вреун алт лок. Ши дакэ, де ла ынчепут, вор кэдя уний суб ловитуриле лор, се ва аузи ындатэ ши се ва зиче: ‘Попорул каре урма пе Абсалом а фост ынфрынт!’
9Eis que ele agora está escondido em algum buraco, ou em algum outro lugar. Acontecerá que, quando alguns deles caírem no primeiro ataque, quem quer que ouça isso dirá: 'Houve uma matança entre o povo que segue Absalão!'
10Атунч, чел май витяз, кяр дакэ ар фи авут о инимэ де леу, се ва ынспэймынта, кэч тот Исраелул штие кэ татэл тэу есте ун витяз ши кэ аре ниште витежь ку ел.
10Então, mesmo aquele que é valente, cujo coração é como o coração de um leão, derreterá completamente; pois todo o Israel sabe que o seu pai é um homem valente, e que os que estão com ele são homens corajosos.
11Сфатул меу есте дар ка тот Исраелул сэ се стрынгэ ла тине, де ла Дан пынэ ла Беер-Шеба, о мулциме ка нисипул де пе марӂиня мэрий. Ши ту ынсуць сэ мерӂь ла луптэ.
11Mas eu aconselho que todo o Israel seja reunido a você, desde Dã até Berseba, como a areia que está junto ao mar em multidão; e que você mesmo vá à batalha.
12Дакэ вом ажунӂе ла ел ын вреун лок унде л-ам гэси, вом кэдя песте ел кум каде роуа пе пэмынт, ши ну ва скэпа ничунул, нич ел, нич вреунул дин оамений каре сунт ку ел.
12Assim cairemos sobre ele em algum lugar onde for encontrado, e desceremos sobre ele como o orvalho cai sobre a terra, e não deixaremos vivo nem ele e nem um só de todos os homens que estão com ele.
13Дакэ ва фуӂи ынтр-о четате, тот Исраелул ва дуче фуний ла четатя ачея ши о вом траӂе ын пырыу пынэ кынд ну ва май рэмыне ничо пятрэ ын еа.”
13Além disso, se ele tiver recuado para alguma cidade, então todo o Israel trará cordas para aquela cidade, e nós a arrastaremos para o rio, até que não se encontre ali nem uma pequena pedra.”
14Абсалом ши тоць оамений луй Исраел ау зис: „Сфатул луй Хушай, Аркитул, есте май бун декыт сфатул луй Ахитофел.” Дар Домнул хотэрысе сэ нимичяскэ бунул сфат ал луй Ахитофел, ка сэ адукэ ненорочиря песте Абсалом.
14Absalão e todos os homens de Israel disseram: “O conselho de Husai, o arquita, é melhor do que o conselho de Aitofel.” Pois o SENHOR havia ordenado frustrar o bom conselho de Aitofel, com o propósito de que o SENHOR trouxesse a ruína sobre Absalão.
15Хушай а зис преоцилор Цадок ши Абиатар: „Ахитофел а дат кутаре ши кутаре сфат луй Абсалом ши бэтрынилор луй Исраел, ши еу й-ам сфэтуит кутаре ши кутаре лукру.
15Então Husai disse aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: “Aitofel aconselhou Absalão e os anciãos de Israel desta maneira; e eu os aconselhei daquela maneira.
16Акум тримитець ындатэ штире луй Давид ши спунеци-й: ‘Ну ста ноаптя ын кымпииле пустиулуй, чи ду-те май департе, ка ну кумва ымпэратул ши тот попорул каре есте ку ел сэ фие ын примеждие сэ пярэ.’”
16Agora, portanto, mandem depressa um mensageiro e avisem a Davi, dizendo: 'Não passe esta noite nos vaus do deserto, mas faça a travessia sem falta, para que não seja engolido o rei e todo o povo que está com ele.'”
17Ионатан ши Ахимаац стэтяу лынгэ фынтына Рогуел. Служника веня ши ле адучя штирь, яр ей се дучяу сэ дя де весте ымпэратулуй Давид, кэч ну ындрэзняу сэ се арате ши сэ интре ын четате.
17Ora, Jônatas e Aimaás estavam esperando em En-Rogel; e uma serva costumava ir e relatar a eles, e eles iam e contavam ao rei Davi; pois eles não podiam arriscar serem vistos entrando na cidade.
18Дар одатэ й-а зэрит ун тынэр ши а спус луй Абсалом. Ей ау плекат амындой ын грабэ ши ау ажунс ла Бахурим, ла каса унуй ом каре авя о фынтынэ ын курте, ши с-ау коборыт ын еа.
18Mas um menino os viu e contou a Absalão. Então ambos foram embora apressadamente e chegaram à casa de um homem em Baurim, que tinha um poço em seu pátio; e eles desceram ali.
19Фемея а луат о ынвелитоаре, а ынтинс-о песте гура фынтыний ши а ымпрэштият урлуялэ пе еа, ка сэ ну дя нимик де бэнуит.
19A mulher pegou e estendeu uma coberta sobre a boca do poço, e espalhou grãos triturados sobre ela; e nada se percebeu.
20Служиторий луй Абсалом ау интрат ын касэ ла фемея ачаста ши ау зис: „Унде сунт Ахимаац ши Ионатан?” Фемея ле-а рэспунс: „Ау трекут пырыул.” Ау кэутат ши, негэсинду-й, с-ау ынторс ла Иерусалим.
20Os servos de Absalão chegaram à mulher na casa, e perguntaram: “Onde estão Aimaás e Jônatas?” A mulher lhes respondeu: “Eles atravessaram o riacho de água.” Quando eles procuraram e não os encontraram, voltaram para Jerusalém.
21Дупэ плекаря лор, Ахимаац ши Ионатан ау ешит дин фынтынэ ши с-ау дус сэ дя де штире ымпэратулуй Давид. Ау зис луй Давид: „Скулаци-вэ ши грэбици-вэ де тречець апа, кэч Ахитофел а плэнуит кутаре ши кутаре лукру ымпотрива воастрэ.”
21Depois que eles partiram, eles subiram do poço, e foram e contaram ao rei Davi; e disseram a Davi: “Levantem-se e atravessem depressa as águas; pois assim aconselhou Aitofel contra vocês.”
22Давид ши тот попорул каре ера ку ел с-ау скулат ши ау трекут Йорданул; кынд се лумина де зиуэ, ну рэмэсесе ничунул каре сэ ну фи трекут Йорданул.
22Então Davi se levantou, e todo o povo que estava com ele, e eles atravessaram o Jordão. Ao amanhecer, não faltava nem um sequer deles que não tivesse atravessado o Jordão.
23Ахитофел, кынд а вэзут кэ сфатул луй н-а фост урмат, а пус шауа пе мэгар ши а плекат акасэ, ын четатя луй. Шь-а пус каса ын рындуялэ ши с-а спынзурат. Кынд а мурит, л-ау ынгропат ын мормынтул татэлуй сэу.
23Quando Aitofel viu que o seu conselho não foi seguido, ele selou o seu jumento, levantou-se e foi para casa, na sua cidade, colocou a sua casa em ordem e se enforcou; e ele morreu, e foi sepultado no túmulo de seu pai.
24Давид ажунсесе ла Маханаим кынд а трекут Абсалом Йорданул, ынсоцит де тоць бэрбаций луй Исраел.
24Então Davi chegou a Maanaim. Absalão atravessou o Jordão, ele e todos os homens de Israel com ele.
25Абсалом а пус пе Амаса ын фрунтя оштирий, ын локул луй Иоаб. Амаса ера фиул унуй ом нумит Итра, Исраелитул, каре интрасе ла Абигал, фата луй Нахаш ши сора Церуей, мама луй Иоаб.
25Absalão colocou Amasa sobre o exército, em lugar de Joabe. Ora, Amasa era filho de um homem cujo nome era Itra, o israelita, que se deitou com Abigail, filha de Naás, irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26Исраел ши Абсалом ау тэбэрыт ын цара Галаадулуй.
26Israel e Absalão acamparam na terra de Gileade.
27Кынд а ажунс Давид ла Маханаим, Шоби, фиул луй Нахаш, дин Раба фиилор луй Амон, Макир, фиул луй Амиел, дин Лодебар, ши Барзилай, Галаадитул, дин Рогелим,
27Quando Davi chegou a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28ау адус патурь, лигене, васе де пэмынт, грыу, орз, фэинэ, грыу прэжит, боб, линте, ускэтурь,
28trouxeram camas, bacias, vasilhas de barro, trigo, cevada, farinha, grãos torrados, feijão, lentilhas, grãos assados,
29мьере, унт, ой ши брынзэ де вакэ. Ау адус ачесте лукрурь луй Давид ши попорулуй каре ера ку ел, ка сэ мэнынче, кэч зичяу: „Попорул ачеста требуе сэ фи суферит де фоаме, де обосялэ ши де сете, ын пустиу.”
29mel, manteiga, ovelhas e queijos de leite de vaca, para Davi e para o povo que estava com ele comerem; pois disseram: “O povo está faminto, cansado e sedento no deserto.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.