II. Samuela 17
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1OLELO aku la o Ahitopela ia Abesaloma, He pono na'u e wae aku ano i na kanaka he umikumamalua tausani, a e ku ae au a e hahai aku mahope o Davida i neia po.
1Além disso, Aitofel disse a Absalão: “Deixe-me agora escolher doze mil homens, e eu me levantarei e perseguirei Davi esta noite.
2A e loaa aku ia'u ia oi nawaliwali ia a me ke kanaka ole, a e hooweliweli aku au ia ia; a e holo aku na kanaka a pau me ia; a o ke alii wale no ka'u e pepehi aku ai.
2Cairei sobre ele enquanto está cansado e exausto, e o farei entrar em pânico. Todo o povo que está com ele fugirá. Matarei apenas o rei,
3A e hoihoi mai nei au i na kanaka a pau iou nei; o ke kanaka au e imi nei, na like ia me ka hoi hou ana mai o lakou a pau: pela e malu ai na kanaka a pau.
3e trarei de volta todo o povo a você. A morte do homem a quem você busca será como o retorno de todos. E todo o povo estará em paz.”
4He pono keia olelo i ka manao o Abesaloma a me na lunakahiko a pau o ka Iseraela.
4O conselho agradou muito a Absalão e a todos os anciãos de Israel.
5Alaila, i mai la o Abesaloma, E kahea aku hoi ia Husai no Areki; e lohe hoi kakou i kana olelo.
5Então Absalão disse: “Chamem agora também Husai, o arquita, e vamos ouvir o que ele também tem a dizer.”
6A hiki mai o Husai io Abesaloma la, olelo mai la o Abesaloma ia ia, i mai la, Pela ka Ahitopela i olelo mai ai: e hana anei kakou e like me kana olelo? A i ole, e olelo mai hoi oe.
6Quando Husai chegou a Absalão, Absalão lhe falou, dizendo: “Aitofel falou desta maneira. Devemos fazer o que ele diz? Se não, fale.”
7I aku la o Husai ia Abesaloma, O ka oleloao a Ahitopela ana i olelo mai ai, aohe pono ia i neia manawa.
7Husai disse a Absalão: “O conselho que Aitofel deu desta vez não é bom.”
8No ka mea, wahi a Husai, ua ike oe i kou makuakane a me na kanaka ona, he poe kanaka ikaika lakou, a ua ukiuki ko lakou naau me he bea la i kailiia aku kana ohana keiki ma ke kula; he kanaka kaua no hoi kou makuakane, aole ia e moe me na kanaka.
8Husai disse ainda: “Você conhece o seu pai e os seus homens, que eles são homens valentes, e são ferozes em suas mentes, como uma ursa no campo roubada de seus filhotes. O seu pai é um homem de guerra e não passará a noite com o povo.
9Aia no ia ua pee ma kekahi lua, i kekahi wahi paha: a i ka haule mua ana o kekahi mau mea o lakou, e olelo auanei ka poe lohe, He lukuia iwaena o ka poe hahai ia Abesaloma;
9Eis que ele agora está escondido em algum buraco, ou em algum outro lugar. Acontecerá que, quando alguns deles caírem no primeiro ataque, quem quer que ouça isso dirá: 'Houve uma matança entre o povo que segue Absalão!'
10A o ke koa, ka mea naau e like me ka naau o ka liona, e hehee loa ia: no ka mea, ua ike ka Iseraela a pau, he kanaka koa kou makuakane, a he poe kanaka ikaika hoi ka poe me ia.
10Então, mesmo aquele que é valente, cujo coração é como o coração de um leão, derreterá completamente; pois todo o Israel sabe que o seu pai é um homem valente, e que os que estão com ele são homens corajosos.
11Nolaila, eia kuu manao ke hai aku nei, I hoakoakoaia mai ka Iseraela a pau iou nei, mai Dana a hiki i Beeraseba, e like me ke one o ke kai ka nui loa; a e hele oe iho no i ke kaua.
11Mas eu aconselho que todo o Israel seja reunido a você, desde Dã até Berseba, como a areia que está junto ao mar em multidão; e que você mesmo vá à batalha.
12Pela kakou e hiki aku ai io na la i kahi e loaa aku ai ia ia, a e kau aku kakou maluna ona, e like me ka hau e kau mai maluna o ka honua: a oia, a o ka poe a pau me ia, aole loa e koe kekahi o lakou.
12Assim cairemos sobre ele em algum lugar onde for encontrado, e desceremos sobre ele como o orvalho cai sobre a terra, e não deixaremos vivo nem ele e nem um só de todos os homens que estão com ele.
13A ina paha ua komo aku ia iloko o kekahi kulanakauhale, alaila e lawe aku ka Iseraela a pau i na kaula i ua kulanakauhale la, a e kauo aku kakou ia wahi maloko o ka muliwai, a koe ole ma ia wahi kekahi pohaku liilii.
13Além disso, se ele tiver recuado para alguma cidade, então todo o Israel trará cordas para aquela cidade, e nós a arrastaremos para o rio, até que não se encontre ali nem uma pequena pedra.”
14I aku la o Abesaloma a me na kanaka a pau o ka Iseraela, ua oi aku ka pono o ka oleloao a Husai no Areki, mamua o ka oleloao a Ahitopela. No ka mea, ua manao mai o Iehova e hoolilo i ka oleloao akamai a Ahitopela i mea ole, i mea e hooili mai ai o Iehova i ka ino maluna o Abesaloma.
14Absalão e todos os homens de Israel disseram: “O conselho de Husai, o arquita, é melhor do que o conselho de Aitofel.” Pois o SENHOR havia ordenado frustrar o bom conselho de Aitofel, com o propósito de que o SENHOR trouxesse a ruína sobre Absalão.
15Alaila, olelo aku la o Husai ia Zadoka laua o Abiatara na kahuna, Pela a penei i oleloao aku ai o Ahitopela ia Abesaloma a me na lunakahiko o ka Iseraela; pela a penei hoi au i oleloao aku ai.
15Então Husai disse aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: “Aitofel aconselhou Absalão e os anciãos de Israel desta maneira; e eu os aconselhei daquela maneira.
16Nolaila, e hoouna koke aku olua e hai ia Davida, i ka i ana aku, Mai moe oe i neia po ma na papu o ka waonahele, e hele koke oe ma kela aoao, o pau loa ke alii a me na kanaka me ia i ke aleia.
16Agora, portanto, mandem depressa um mensageiro e avisem a Davi, dizendo: 'Não passe esta noite nos vaus do deserto, mas faça a travessia sem falta, para que não seja engolido o rei e todo o povo que está com ele.'”
17A ua noho o Ionatana laua o Ahimaaza ma Enerogela, no ka mea, aole pono e ikeia laua ke komo iloko o ke kulanakauhale, a hele aku la kekahi kauwawahine, a hai aku la ia laua: hele aku la hoi laua, a hai aku la i ke alii ia Davida.
17Ora, Jônatas e Aimaás estavam esperando em En-Rogel; e uma serva costumava ir e relatar a eles, e eles iam e contavam ao rei Davi; pois eles não podiam arriscar serem vistos entrando na cidade.
18Aka, ua ike no kekahi keiki ia laua, a hai aku la ia Abesaloma: aka, hele koke aku la laua a hiki aku la i ka hale o kekahi kanaka i Bahurima, a he luawai maloko o ka pahale ona, ilaila laua i iho ai.
18Mas um menino os viu e contou a Absalão. Então ambos foram embora apressadamente e chegaram à casa de um homem em Baurim, que tinha um poço em seu pátio; e eles desceram ali.
19Lalau aku la ka wahine i ka mea uhi, hohola iho la maluna o ka waha o ka luawai, a halii iho la i ka palaoa maluna iho: a ua ike ole ia ua mea la.
19A mulher pegou e estendeu uma coberta sobre a boca do poço, e espalhou grãos triturados sobre ela; e nada se percebeu.
20A hiki mai na kauwa a Abesaloma i ua wahine la ma ka hale, ninau mai la lakou, Auhea o Ahimaaza laua o Ionatana? I aku la ka wahine ia lakou, ua hala aku la laua ma kela aoao o ke kahawai. Imi aku la lakou, aole hoi i loaa, alaila hoi hou mai la lakou i Ierusalema.
20Os servos de Absalão chegaram à mulher na casa, e perguntaram: “Onde estão Aimaás e Jônatas?” A mulher lhes respondeu: “Eles atravessaram o riacho de água.” Quando eles procuraram e não os encontraram, voltaram para Jerusalém.
21A hala aku la lakou, pii mai la laua mailoko mai o ka luawai, hele aku la, a hai aku la i ke alii ia Davida. I aku la ia Davida, Eku ae, e holo koke ma kela aoao o ka wai; no ka mea, penei ka Ahitopela i olelo ku e ai ia oukou.
21Depois que eles partiram, eles subiram do poço, e foram e contaram ao rei Davi; e disseram a Davi: “Levantem-se e atravessem depressa as águas; pois assim aconselhou Aitofel contra vocês.”
22Alaila ku ae la o Davida a me na kanaka a pau me ia, a hele aku la ma kela aoao o Ioredane: a i ka wanaao, aole i koe kekahi o lakou i ka hele ole ma kela aoao o Ioredane.
22Então Davi se levantou, e todo o povo que estava com ele, e eles atravessaram o Jordão. Ao amanhecer, não faltava nem um sequer deles que não tivesse atravessado o Jordão.
23A ike aku la o Ahitopela, aole i hanaia e like me kana oleloao, hoee aku la ia i ka noho maluna o kona hoki, ku ae la ia, hoi hou aku la ia i kona wahi, i kona hale iho, i kona kulanakauhale, a kauoha aku la no ko ka hale ona, a kaawe iho la ia ia iho, a make; a ua kanuia oia ma ka halekupapau o kona makuakane.
23Quando Aitofel viu que o seu conselho não foi seguido, ele selou o seu jumento, levantou-se e foi para casa, na sua cidade, colocou a sua casa em ordem e se enforcou; e ele morreu, e foi sepultado no túmulo de seu pai.
24Alaila hele aku la o Davida i Mahanaima: a hele aku la hoi o Abesaloma ma kela aoao o Ioredane, oia a me na kanaka a pau o ka Iseraela me ia.
24Então Davi chegou a Maanaim. Absalão atravessou o Jordão, ele e todos os homens de Israel com ele.
25Hoonoho aku la o Abesaloma ia Amasa ma ko Ioaba wahi maluna o ka poe kaua: a o ua Amasa la, he keiki ia na kekahi kanaka no ka Iseraela, o Itera ka inoa, ka mea i komo aku iloko io Abigala la ke kaikamahine a Nahasa, a o ke kaikaina o Zeruia o ka makuwahine o Ioaba.
25Absalão colocou Amasa sobre o exército, em lugar de Joabe. Ora, Amasa era filho de um homem cujo nome era Itra, o israelita, que se deitou com Abigail, filha de Naás, irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26Hoomoana iho la ka Iseraela me Abesaloma ma ka aina o Gileada.
26Israel e Absalão acamparam na terra de Gileade.
27A hiki aku la o Davida i Mahanaima, ilaila o Sobi ke keiki a Nahasa no Raba o na mamo a Amona, a o Makira ke keiki a Amiela no Lodebara, a o Barezilai no Rogelima ma Gileada,
27Quando Davi chegou a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28Lawe mai la lakou i na moe a me na kiaha a me na ipu lepo a me na hua palaoa a me ka bale a me ka palaoa, a me ka palaoa papaa, a me ka papapa maka, a me ka pi, a me ka papapa papaa;
28trouxeram camas, bacias, vasilhas de barro, trigo, cevada, farinha, grãos torrados, feijão, lentilhas, grãos assados,
29A me ka meli, a me ka bata, a mo na hipa, a me ka waiubipipaa, na Davida a na ka poe kanaka me ia e ai ai: no ka mea, olelo ae la lakou, Ua pololi na kanaka, ua luhi a me ka makewai ma ka waonahele.
29mel, manteiga, ovelhas e queijos de leite de vaca, para Davi e para o povo que estava com ele comerem; pois disseram: “O povo está faminto, cansado e sedento no deserto.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.