Apocalipse 6
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como com voz de trovão: “Venha e veja!”
1И видех кад отвори Јагње један од седам печата, и чух једну од четири животиње где говори као глас громовни: Дођи и види.
2Então apareceu um cavalo branco, e o que estava montado nele tinha um arco. Foi-lhe dada uma coroa, e ele saiu como vencedor e para vencer.
2И видех, и гле, коњ бео, и онај што сеђаше на њему имаше стрелу; и њему се даде венац, и изиђе побеђујући, и да победи.
3Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: “Venha!”
3И кад отвори други печат, чух другу животињу где говори: Дођи и види.
4Saiu outro cavalo, vermelho. Ao que estava montado nele foi dado poder para tirar a paz da terra, e para que matassem uns aos outros. E foi-lhe dada uma grande espada.
4И изиђе други коњ риђ, и ономе што сеђаше на њему даде се да узме мир са земље, и да убија један другог, и даде му се мач велики.
5Quando ele abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: “Venha e veja!” E eis um cavalo preto, e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
5И кад отвори трећи печат, чух трећу животињу где говори: Дођи и види. И видех, и гле, коњ вран, и онај што сеђаше на њему имаше мерила у руци својој.
6Ouvi uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: “Um quênice de trigo por um denário, e três quênices de cevada por um denário! E não danifique o azeite e o vinho!”
6И чух глас између четири животиње где говори: Ока пшенице за грош, и три оке јечма за грош; а уља и вина неће бити.
7Quando ele abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivente dizendo: “Venha e veja!”
7И кад отвори четврти печат, чух глас четврте животиње где говори: Дођи и види.
8E eis um cavalo amarelo, e o nome do que estava montado nele era Morte. O Hades o seguia. Foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, com a fome, com a morte e com os animais selvagens da terra.
8И видех, и гле, коњ блед, и ономе што сеђаше на њему беше име смрт, и пакао иђаше за њим; и њему се даде област на четвртом делу земље да убије мачем и глађу и смрћу и зверињем земаљским.
9Quando ele abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas daqueles que haviam sido mortos por causa da Palavra de Deus e do testemunho do Cordeiro que eles mantinham.
9И кад отвори пети печат, видех под олтаром душе побијених за реч Божију и за сведочанство које имаху.
10Eles clamaram em alta voz, dizendo: “Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?”
10И повикаше гласом великим говорећи: Докле, Господару Свети и Истинити! Не судиш и не кајеш крв нашу на онима што живе на земљи?
11Uma longa veste branca foi dada a cada um deles. E foi-lhes dito que descansassem ainda por um pouco de tempo, até que seus conservos e seus irmãos completassem também a sua jornada, que também seriam mortos assim como eles foram.
11И дане бише свакоме од њих хаљине беле, и речено им би да почину још мало времена, докле се наврше и другари њихови и браћа њихова, који ваља да буду побијени као и они.
12Vi quando ele abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol tornou-se negro como pano de saco de crina, e toda a lua tornou-se como sangue.
12И видех кад отвори шести печат, и гле, затресе се земља врло, и сунце поста црно као врећа од кострети, и месец поста као крв;
13As estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando abalada por um vento forte.
13и звезде небеске падоше на земљу као што смоква одбацује пупке своје кад је велики ветар заљуља.
14O céu se recolheu como um pergaminho que se enrola. E cada montanha e ilha foi removida do seu lugar.
14И небо се измаче као књига кад се савије, и свака гора и острво с места својих покренуше се.
15Os reis da terra, os príncipes, os comandantes militares, os ricos, os fortes, e todo escravo e pessoa livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas.
15И цареви земаљски, и бољари, и богати, и војводе, и силни, и сваки роб, и сваки слободњак, сакрише се по пећинама и по камењацима горским;
16E diziam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós, e escondam-nos da presença daquele que está sentado no trono, e da ira do Cordeiro,
16и говорише горама и камењу: Падните на нас, и сакријте нас од лица Оног што седи на престолу, и од гнева Јагњетовог.
17pois chegou o grande dia da sua ira, e quem poderá subsistir?”
17Јер дође велики дан гнева Његовог, и ко може остати?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.