Apocalipse 5
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Vi, na mão direita daquele que estava sentado no trono, um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
1И видех у десници Оног што сеђаше на престолу књигу написану изнутра и споља, запечаћену са седам печата.
2Vi um anjo poderoso proclamando em alta voz: “Quem é digno de abrir o livro e de quebrar os seus selos?”
2И видех анђела јаког где проповеда гласом великим: Ко је достојан да отвори књигу и да разломи печате њене?
3Ninguém, nem no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro ou olhar para dentro dele.
3И нико не могаше ни на небу ни на земљи, ни под земљом да отвори књиге ни да загледа у њу.
4Então eu chorava muito, porque ninguém foi achado digno de abrir o livro ou de olhar para dentro dele.
4И ја плаках много што се нико не нађе достојан да отвори и да прочита књигу, нити да загледа у њу.
5E um dos anciãos me disse: “Não chore. Eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, venceu para abrir o livro e os seus sete selos.”
5И један од старешина рече ми: Не плачи, ево је надвладао лав, који је од колена Јудиног, корен Давидов, да отвори књигу и разломи седам печата њених.
6Vi no meio do trono e dos quatro seres viventes, e no meio dos anciãos, um Cordeiro em pé, como se tivesse sido morto. Ele tinha sete chifres e sete olhos, que são os sete Espíritos de Deus enviados a toda a terra.
6И видех, и гле, насред престола и четири животиње, и посред старешина Јагње стајаше као заклано, и имаше седам рогова, и седам очију, које су седам духова Божијих посланих по свему свету.
7Então ele veio e pegou o livro da mão direita daquele que estava sentado no trono.
7И дође и узе књигу из деснице Оног што сеђаше на престолу.
8E quando ele pegou o livro, os quatro seres viventes e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo cada um deles uma harpa e taças de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos.
8И кад узе књигу, четири животиње и двадесет и четири старешине падоше пред Јагњетом, имајући сваки гусле, и златне чаше пуне тамјана, које су молитве светих.
9E eles cantavam um cântico novo, dizendo: “Tu és digno de pegar o livro e de abrir os seus selos, pois foste morto, e com o teu sangue nos compraste para Deus de toda tribo, língua, povo e nação,
9И певаху песму нову говорећи: Достојан си да узмеш књигу, и да отвориш печате њене; јер си се заклао, и искупио си нас Богу крвљу својом од сваког колена и језика и народа и племена,
10e nos fizeste reis e sacerdotes para o nosso Deus; e reinaremos sobre a terra.”
10И учинио си нас Богу нашем цареве и свештенике, и цароваћемо на земљи.
11Olhei e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos seres viventes, e dos anciãos. O número deles era dezenas de milhares de dezenas de milhares e milhares de milhares,
11И видех, и чух глас анђела многих око престола и животиња и старешина, и беше број њихов хиљада хиљада.
12dizendo em alta voz: “Digno é o Cordeiro que foi morto, de receber o poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e bênção!”
12Говорећи гласом великим: Достојно је Јагње заклано да прими силу и богатство и премудрост и јачину и част и славу и благослов.
13Ouvi toda criatura que está no céu, na terra, debaixo da terra, no mar, e tudo o que neles há, dizendo: “Àquele que está sentado no trono e ao Cordeiro sejam o louvor, a honra, a glória e o domínio para todo o sempre! Amém!”
13И свако створење, што је на небу, и на земљи, и под земљом, и што је на мору, и што је у њима, све чух где говоре: Ономе што седи на престолу, и Јагњету благослов и част и слава и држава ва век века.
14Os quatro seres viventes disseram: “Amém!” Então os anciãos prostraram-se e adoraram.
14И четири животиње говораху: Амин. И двадесет и четири старешине падоше и поклонише се Ономе што живи ва век века.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.