Números 21
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1O cananeu, o rei de Arade, que habitava no Sul, ouviu que Israel vinha pelo caminho de Atarim. Ele lutou contra Israel e levou alguns deles como prisioneiros.
1Quod cum audisset Chananæus rex Arad, qui habitabat ad meridiem, venisse scilicet Israël per exploratorum viam, pugnavit contra illum, et victor existens, duxit ex eo prædam.
2Israel fez um voto ao SENHOR e disse: “Se de fato entregares este povo em minhas mãos, então destruirei totalmente as suas cidades.”
2At Israël voto se Domino obligans, ait: Si tradideris populum istum in manu mea, delebo urbes ejus.
3O SENHOR ouviu a voz de Israel e entregou os cananeus; e eles os destruíram totalmente, junto com as suas cidades. O nome do lugar foi chamado Horma.
3Exaudivitque Dominus preces Israël, et tradidit Chananæum, quem ille interfecit subversis urbibus ejus: et vocavit nomen loci illius Horma, id est, anathema.
4Eles viajaram do monte Hor pelo caminho do mar Vermelho, para contornar a terra de Edom. A alma do povo ficou muito desanimada por causa da jornada.
4Profecti sunt autem et de monte Hor, per viam quæ ducit ad mare Rubrum, ut circumirent terram Edom. Et tædere cœpit populum itineris ac laboris:
5O povo falou contra Deus e contra Moisés: “Por que vocês nos tiraram do Egito para morrermos no deserto? Pois não há pão, não há água, e a nossa alma detesta esta comida repugnante!”
5locutusque contra Deum et Moysen, ait: Cur eduxisti nos de Ægypto, ut moreremur in solitudine? deest panis, non sunt aquæ: anima nostra jam nauseat super cibo isto levissimo.
6O SENHOR enviou serpentes venenosas entre o povo, e elas morderam o povo. Muitas pessoas de Israel morreram.
6Quam ob rem misit Dominus in populum ignitos serpentes, ad quorum plagas et mortes plurimorum,
7O povo foi a Moisés e disse: “Nós pecamos, porque falamos contra o SENHOR e contra você. Ore ao SENHOR para que ele tire as serpentes de nós.” Moisés orou pelo povo.
7venerunt ad Moysen, atque dixerunt: Peccavimus, quia locuti sumus contra Dominum et te: ora ut tollat a nobis serpentes. Oravitque Moyses pro populo,
8O SENHOR disse a Moisés: “Faça uma serpente venenosa e coloque-a sobre uma haste. Acontecerá que todo aquele que for mordido, quando olhar para ela, viverá.”
8et locutus est Dominus ad eum: Fac serpentem æneum, et pone eum pro signo: qui percussus aspexerit eum, vivet.
9Moisés fez uma serpente de bronze e a colocou sobre a haste. Se uma serpente mordesse algum homem, quando ele olhava para a serpente de bronze, ele vivia.
9Fecit ergo Moyses serpentem æneum, et posuit eum pro signo: quem cum percussi aspicerent, sanabantur.
10Os filhos de Israel viajaram e acamparam em Obote.
10Profectique filii Israël castrametati sunt in Oboth.
11Eles viajaram de Obote e acamparam em Ije-Abarim, no deserto que está defronte de Moabe, em direção ao nascer do sol.
11Unde egressi fixere tentoria in Jeabarim, in solitudine quæ respicit Moab contra orientalem plagam.
12Dali eles viajaram e acamparam no vale de Zerede.
12Et inde moventes, venerunt ad torrentem Zared.
13Dali eles viajaram e acamparam do outro lado do Arnom, que está no deserto que se estende desde a fronteira dos amorreus; pois o Arnom é a fronteira de Moabe, entre Moabe e os amorreus.
13Quem relinquentes castrametati sunt contra Arnon, quæ est in deserto, et prominet in finibus Amorrhæi. Siquidem Arnon terminus est Moab, dividens Moabitas et Amorrhæos.
14Por isso é dito no O Livro das Guerras do SENHOR , “Vaebe em Sufa, os vales do Arnom,
14Unde dicitur in libro bellorum Domini: [Sicut fecit in mari Rubro, sic faciet in torrentibus Arnon.
15a encosta dos vales que se inclina para a habitação de Ar, e se apoia na fronteira de Moabe.”
15Scopuli torrentium inclinati sunt, ut requiescerent in Ar, et recumberent in finibus Moabitarum.]
16Dali eles viajaram para Beer; este é o poço do qual o SENHOR disse a Moisés: “Reúna o povo, e eu lhes darei água.”
16Ex eo loco apparuit puteus, super quo locutus est Dominus ad Moysen: Congrega populum, et dabo ei aquam.
17Então Israel cantou esta canção: “Brote, ó poço! Cantem para ele,
17Tunc cecinit Israël carmen istud: [Ascendat puteus.] Concinebant:
18o poço que os príncipes cavaram, que os nobres do povo cavaram, com o cetro e com os seus cajados.” Do deserto eles viajaram para Mataná;
18[Puteus, quem foderunt principes et paraverunt duces multitudinis in datore legis, et in baculis suis.] De solitudine, Matthana.
19e de Mataná para Naaliel; e de Naaliel para Bamote;
19De Matthana in Nahaliel: de Nahaliel in Bamoth.
20e de Bamote para o vale que está no campo de Moabe, até o topo de Pisga, que olha para o deserto.
20De Bamoth, vallis est in regione Moab, in vertice Phasga, quod respicit contra desertum.
21Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, dizendo:
21Misit autem Israël nuntios ad Sehon regem Amorrhæorum, dicens:
22“Deixe-me passar pela sua terra. Não nos desviaremos para os campos nem para as vinhas. Não beberemos da água dos poços. Iremos pela estrada do rei, até que tenhamos passado pela sua fronteira.”
22Obsecro ut transire mihi liceat per terram tuam: non declinabimus in agros et vineas; non bibemus aquas ex puteis: via regia gradiemur, donec transeamus terminos tuos.
23Seom não permitiu que Israel passasse pela sua fronteira, mas Seom reuniu todo o seu povo e saiu contra Israel no deserto, e chegou a Jaza. Ele lutou contra Israel.
23Qui concedere noluit ut transiret Israël per fines suos: quin potius exercitu congregato, egressus est obviam in desertum, et venit in Jasa, pugnavitque contra eum.
24Israel o feriu ao fio da espada e tomou posse de sua terra, desde o Arnom até o Jaboque, até os filhos de Amom; pois a fronteira dos filhos de Amom era fortificada.
24A quo percussus est in ore gladii, et possessa est terra ejus ab Arnon usque Jeboc, et filios Ammon: quia forti præsidio tenebantur termini Ammonitarum.
25Israel tomou todas essas cidades. Israel habitou em todas as cidades dos amorreus, em Hesbom e em todas as suas aldeias.
25Tulit ergo Israël omnes civitates ejus, et habitavit in urbibus Amorrhæi, in Hesebon scilicet, et viculis ejus.
26Pois Hesbom era a cidade de Seom, o rei dos amorreus, que havia lutado contra o antigo rei de Moabe e tomado toda a sua terra de suas mãos, até o Arnom.
26Urbs Hesebon fuit Sehon regis Amorrhæi, qui pugnavit contra regem Moab: et tulit omnem terram, quæ ditionis illius fuerat usque Arnon.
27Por isso, os que falam em provérbios dizem: “Venham para Hesbom. Que a cidade de Seom seja construída e estabelecida;
27Idcirco dicitur in proverbio: [Venite in Hesebon: ædificetur, et construatur civitas Sehon:
28pois um fogo saiu de Hesbom, uma chama da cidade de Seom. Ele devorou Ar de Moabe, os senhores dos lugares altos do Arnom.
28ignis egressus est de Hesebon, flamma de oppido Sehon, et devoravit Ar Moabitarum, et habitatores excelsorum Arnon.
29Ai de você, Moabe! Você está destruído, povo de Quemós! Ele entregou seus filhos como fugitivos, e suas filhas ao cativeiro, a Seom, rei dos amorreus.
29Væ tibi Moab; peristi popule Chamos. Dedit filios ejus in fugam, et filias in captivitatem regi Amorrhæorum Sehon.
30Nós os alvejamos. Hesbom pereceu até Dibom. Nós devastamos até Nofá, que se estende até Medeba.”
30Jugum ipsorum disperiit ad Hesebon usque Dibon: lassi pervenerunt in Nophe, et usque Medaba.]
31Assim Israel habitou na terra dos amorreus.
31Habitavit itaque Israël in terra Amorrhæi.
32Moisés mandou espiar Jazer. Eles tomaram as suas aldeias e expulsaram os amorreus que lá estavam.
32Misitque Moyses qui explorarent Jazer: cujus ceperunt viculos, et possederunt habitatores.
33Eles se viraram e subiram pelo caminho de Basã. Ogue, o rei de Basã, saiu contra eles, ele e todo o seu povo, para a batalha em Edrei.
33Verteruntque se, et ascenderunt per viam Basan, et occurrit eis Og, rex Basan, cum omni populo suo, pugnaturus in Edrai.
34O SENHOR disse a Moisés: “Não tenha medo dele, pois eu o entreguei em suas mãos, com todo o seu povo e a sua terra. Você fará com ele como fez com Seom, rei dos amorreus, que habitava em Hesbom.”
34Dixitque Dominus ad Moysen: Ne timeas eum, quia in manu tua tradidi illum, et omnem populum ac terram ejus: faciesque illi sicut fecisti Sehon, regi Amorrhæorum habitatori Hesebon.
35Então eles o feriram, com seus filhos e todo o seu povo, até que não houvesse sobreviventes; e tomaram posse de sua terra.
35Percusserunt igitur et hunc cum filiis suis, universumque populum ejus usque ad internecionem, et possederunt terram illius.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.