Juízes 9
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Abimeleque, filho de Jerubaal, foi a Siquém aos irmãos de sua mãe, e falou com eles e com toda a família da casa do pai de sua mãe, dizendo:
1И Авимелех син Јеровалов отиде у Сихем к браћи матере своје и рече њима и свему роду отачкога дома матере своје говорећи:
2“Por favor, falem aos ouvidos de todos os líderes de Siquém: ‘O que é melhor para vocês: que todos os filhos de Jerubaal, que são setenta homens, governem sobre vocês, ou que apenas um governe sobre vocês?’ Lembrem-se também de que eu sou osso e carne de vocês.”
2Кажите свим Сихемљанима: Шта вам је боље, да су вам господари седамдесет људи, сви синови Јеровалови, или да вам је господар један човек? И опомињите се да сам ја кост ваша и тело ваше.
3Os irmãos de sua mãe falaram todas estas palavras a respeito dele aos ouvidos de todos os líderes de Siquém. Os corações deles se inclinaram a seguir Abimeleque; pois disseram: “Ele é nosso irmão.”
3Тада рекоше браћа матере његове за њ свим Сихемљанима све те речи, и срце њихово приви се к Авимелеху, јер рекоше: Наш је брат.
4Eles lhe deram setenta peças de prata do templo de Baal-Berite, com as quais Abimeleque contratou homens vadios e inconsequentes que o seguiram.
4И дадоше му седамдесет сикала сребра из дома Вал-Веритовог, за које најми Авимелех људи празнова и скитница, те иђаху за њим.
5Ele foi à casa de seu pai em Ofra e matou os seus irmãos, os filhos de Jerubaal, sendo setenta homens, sobre uma mesma pedra; mas Jotão, o filho mais novo de Jerubaal, sobreviveu, pois se escondeu.
5И дође у кућу оца свог у Офру, и поби браћу своју, синове Јеровалове, седамдесет људи, на једном камену; али оста Јотам најмлађи син Јеровалов, јер се сакри.
6Todos os líderes de Siquém se reuniram com toda a casa de Milo, e foram e fizeram de Abimeleque rei, junto ao carvalho do pilar que estava em Siquém.
6Тада се скупише сви Сихемљани и сав дом Милов, и отидоше и поставише Авимелеха царем код храста који стоји у Сихему.
7Quando contaram isso a Jotão, ele foi e ficou no topo do monte Gerizim e, levantando a voz, clamou e lhes disse: “Ouçam-me, líderes de Siquém, para que Deus os ouça a vocês.
7А кад то јавише Јотаму, отиде и стаде наврх горе Гаризина, и подигавши глас свој повика и рече им: Чујте ме, Сихемљани, тако вас Бог чуо!
8Certa vez as árvores saíram para ungir um rei sobre si. Disseram à oliveira: ‘Reine sobre nós.’
8Ишла дрвета да помажу себи цара, па рекоше маслини: Буди нам цар.
9“Mas a oliveira lhes disse: ‘Deveria eu deixar de produzir o meu óleo, pelo qual honram a Deus e aos homens, e ir balançar sobre as árvores?’
9А маслина им рече: Зар ја да оставим претилину своју, којом се част чини Богу и људима, па да идем да тумарам за друга дрвета?
10“As árvores disseram à figueira: ‘Venha e reine sobre nós.’
10Потом рекоше дрвета смокви: Ходи ти, буди нам цар.
11“Mas a figueira lhes disse: ‘Deveria eu deixar a minha doçura e o meu bom fruto, e ir balançar sobre as árvores?’
11А смоква им рече: Зар ја да оставим сласт своју и красни род свој, па да идем да тумарам за друга дрвета?
12“As árvores disseram à videira: ‘Venha e reine sobre nós.’
12Тада рекоше дрвета виновој лози: Ходи ти, буди нам цар.
13“A videira lhes disse: ‘Deveria eu deixar o meu vinho novo, que alegra a Deus e aos homens, e ir balançar sobre as árvores?’
13А лоза им рече: Зар ја да оставим вино своје, које весели Бога и људе, па да идем да тумарам за друга дрвета?
14“Então todas as árvores disseram ao espinheiro: ‘Venha e reine sobre nós.’
14Тада сва дрвета рекоше трну: Ходи ти, буди нам цар.
15“O espinheiro disse às árvores: ‘Se na verdade vocês me ungem como rei sobre vocês, então venham e refugiem-se à minha sombra; mas se não, que saia fogo do espinheiro e devore os cedros do Líbano.’
15А трн одговори дрветима: Ако доиста хоћете мене да помажете себи за цара, ходите склоните се у хлад мој; ако ли нећете, нека изиђе огањ из трна и спали кедре ливанске.
16“Agora, pois, se vocês agiram com verdade e justiça ao fazerem de Abimeleque rei, e se trataram bem a Jerubaal e à sua casa, e lhe fizeram de acordo com o que as suas mãos mereciam
16Тако сада, јесте ли право и поштено радили поставивши Авимелеха царем? И јесте ли добро учинили Јеровалу и дому његовом? И јесте ли му учинили како вас је задужио?
17(pois o meu pai lutou por vocês, arriscou a própria vida e os livrou das mãos de Midiã;
17Јер је отац мој војевао за вас и није марио за живот свој, и избавио вас је из руку мадијанских.
18mas vocês se levantaram contra a casa do meu pai no dia de hoje e mataram os seus filhos, setenta homens, sobre uma mesma pedra, e fizeram de Abimeleque, o filho da sua serva, rei sobre os líderes de Siquém, porque ele é seu irmão);
18А ви данас устасте на дом оца мог, и побисте синове његове, седамдесет људи, на једном камену, и постависте царем Авимелеха, сина слушкиње његове, над Сихемљанима зато што је брат ваш.
19se vocês, portanto, agiram com verdade e justiça para com Jerubaal e para com a sua casa no dia de hoje, então alegrem-se em Abimeleque, e que ele também se alegre em vocês;
19Ако сте право и поштено радили данас према Јеровалу и његовом дому, веселите се с Авимелеха и он нека се весели с вас.
20mas se não, que saia fogo de Abimeleque e devore os líderes de Siquém e a casa de Milo; e que saia fogo dos líderes de Siquém e da casa de Milo e devore Abimeleque.”
20Ако ли нисте, нека изиђе огањ од Авимелеха и спали Сихемљане и дом Милов, и нека изиђе огањ од Сихемљана и од дома Миловог и спали Авимелеха.
21Jotão fugiu e escapou, indo para Beer e viveu ali, com medo de Abimeleque, seu irmão.
21Тада побеже Јотам, и побегав дође у Вир, и онде оста бојећи се Авимелеха брата свог.
22Abimeleque governou sobre Israel três anos.
22И влада Авимелех Израиљем три године.
23Então Deus enviou um espírito maligno entre Abimeleque e os líderes de Siquém; e os líderes de Siquém agiram traiçoeiramente com Abimeleque,
23Али Бог пусти злу вољу међу Авимелеха и међу Сихемљане; и Сихемљани изневерише Авимелеха.
24para que a violência cometida contra os setenta filhos de Jerubaal fosse vingada, e para que o sangue deles caísse sobre Abimeleque, seu irmão, que os matou, e sobre os líderes de Siquém, que fortaleceram as mãos dele para matar os seus próprios irmãos.
24Да би се осветила неправда учињена на седамдесет синова Јеровалових, и крв њихова да би дошла на Авимелеха брата њиховог, који их уби, и на Сихемљане, који укрепише руку његову да убије браћу своју.
25Os líderes de Siquém prepararam-lhe emboscadas no topo das montanhas, e roubavam todos os que passavam por eles naquele caminho; e contaram isso a Abimeleque.
25И Сихемљани пометаше му заседе по врховима горским, па плењаху све који пролажаху мимо њих оним путем. И би јављено Авимелеху.
26Gaal, filho de Ebede, veio com os seus irmãos e passou a morar em Siquém; e os líderes de Siquém puseram a sua confiança nele.
26Потом дође Гал син Еведов са својом браћом, и уђоше у Сихем, и Сихемљани се поуздаше у њ.
27Eles saíram ao campo, colheram em suas vinhas, pisaram as uvas, celebraram, e entraram no templo do seu deus, e comeram e beberam, e amaldiçoaram Abimeleque.
27И изишавши у поље браше винограде своје и газише грожђе, и веселише се; и уђоше у кућу бога свог; и једоше и пише, и псоваше Авимелеха.
28Gaal, filho de Ebede, disse: “Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que nós o sirvamos? Ele não é o filho de Jerubaal? E não é Zebul o seu oficial? Sirvam aos homens de Hamor, pai de Siquém! Mas por que nós deveríamos servi-lo?
28И Гал син Еведов рече: Ко је Авимелех и шта је Сихем, да му служимо? Није ли син Јеровалов? А Зевул није ли његов пристав? Служите синовима Емора оца Сихемовог. А што бисмо служили томе?
29Quem dera este povo estivesse sob o meu comando! Então eu removeria Abimeleque.” E disse a Abimeleque: “Aumente o seu exército e venha lutar!”
29О кад би тај народ био под мојом руком, да сметнем Авимелеха! И рече Авимелеху: Прикупи војску своју, и изиђи.
30Quando Zebul, o governante da cidade, ouviu as palavras de Gaal, filho de Ebede, a sua ira se acendeu.
30А кад чу Зевул, управитељ градски, речи Гала сина Еведовог, разгневи се врло.
31Ele enviou astutamente mensageiros a Abimeleque, dizendo: “Eis que Gaal, filho de Ebede, e os seus irmãos vieram a Siquém; e eis que eles estão incitando a cidade contra o senhor.
31И посла тајно посланике к Авимелеху и поручи му: Ево Гал син Еведов и браћа му дођоше у Сихем, и ево побунише град на те.
32Agora, portanto, levante-se de noite, você e o povo que está com você, e fique de emboscada no campo.
32Него устани ноћу ти и народ што је с тобом, и заседи у пољу.
33Ao amanhecer, assim que o sol nascer, você se levantará cedo e atacará a cidade. Eis que, quando ele e o povo que está com ele saírem contra você, então faça com eles o que a ocasião permitir.”
33А ујутро кад сунце огране, дигни се и удари на град; и ево он и народ који је с њим изићи ће преда те, па учини с њим шта ти може рука.
34Abimeleque se levantou de noite, com todo o povo que estava com ele, e montaram uma emboscada contra Siquém em quatro companhias.
34И Авимелех уста ноћу и сав народ што беше са њим; и заседоше Сихему у четири чете.
35Gaal, filho de Ebede, saiu e ficou à entrada da porta da cidade. Abimeleque se levantou da emboscada, e também o povo que estava com ele.
35А Гал син Еведов изиђе и стаде пред вратима градским; а Авимелех и народ што беше са њим изиђе из заседе.
36Quando Gaal viu as pessoas, disse a Zebul: “Eis que vêm pessoas descendo do topo das montanhas.” Zebul lhe disse: “Você está vendo as sombras das montanhas como se fossem homens.”
36А Гал видевши народ рече Зевулу: Ено народ силази сврх горе. А Зевул му одговори: Од сена горског чине ти се људи.
37Gaal falou novamente e disse: “Eis que há pessoas descendo pelo meio do campo, e uma companhia vem pelo caminho do carvalho de Meonenim.”
37Опет проговори Гал и рече: Ено народ силази с виса, и чета једна иде путем к шуми меоненимској.
38Então Zebul lhe disse: “Onde está agora aquela sua boca com a qual você disse: ‘Quem é Abimeleque, para que o sirvamos?’ Não é este o povo que você desprezou? Por favor, saia agora e lute contra eles.”
38А Зевул му рече: Где су ти сада уста, којима си говорио: Ко је Авимелех да му служимо? Није ли то онај народ који си презирао? Изиђи сада, и биј се с њим.
39Gaal saiu à frente dos líderes de Siquém e lutou contra Abimeleque.
39И изиђе Гал пред Сихемљанима, и поби се с Авимелехом.
40Abimeleque o perseguiu, e ele fugiu de diante dele, e muitos caíram feridos, até a entrada da porta.
40Али Авимелех га потера, и он побеже од њега; и падоше многи побијени до самих врата градских.
41Abimeleque fixou residência em Arumá; e Zebul expulsou Gaal e os seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
41И Авимелех оста у Аруми; а Зевул истера Гала и браћу његову, те не могаху седети у Сихему.
42No dia seguinte, o povo saiu ao campo; e avisaram Abimeleque.
42А сутрадан изиђе народ у поље и би јављено Авимелеху.
43Ele tomou o povo, dividiu-o em três companhias e armou emboscadas no campo; ele olhou, e eis que o povo saía da cidade. Então, ele se levantou contra eles e os feriu.
43А он узе народ свој и раздели га у три чете, и намести их у заседу у пољу; и кад виде где народ излази из града, скочи на њ их и поби их.
44Abimeleque e as companhias que estavam com ele avançaram e tomaram posição à entrada da porta da cidade; e as outras duas companhias atacaram todos os que estavam no campo e os feriram.
44Јер Авимелех и чета која беше с њим ударише и стадоше код врата градских; а друге две чете ударише на све оне који беху у пољу, и побише их.
45Abimeleque lutou contra a cidade o dia todo; tomou a cidade e matou o povo que nela estava. Ele destruiu a cidade e a semeou com sal.
45И Авимелех бијаше град цео онај дан, и узе га, и поби народ који беше у њему, и раскопа град, и посеја со по њему.
46Quando todos os líderes da torre de Siquém ouviram isso, entraram na fortaleza do templo de El-Berite.
46А кад то чуше који беху у кули сихемској, уђоше у кулу куће бога Верита.
47Foi relatado a Abimeleque que todos os líderes da torre de Siquém estavam reunidos.
47И би јављено Авимелеху да су се онде скупили сви који беху у кули сихемској.
48Abimeleque subiu ao monte Salmom, ele e todo o povo que estava com ele; e Abimeleque pegou um machado na mão, cortou um galho de árvore, levantou-o e colocou no ombro. Depois disse ao povo que estava com ele: “O que me viram fazer, apressem-se e façam como eu fiz!”
48Тада Авимелех изиђе на гору Салмон, он и сав народ што беху са њим; и узевши Авимелех секиру у руку одсече грану од дрвета и метну је на раме, и рече народу који беше с њим: Шта видесте да сам ја учинио, брзо чините као ја.
49Todos os homens, da mesma forma, cortaram cada um o seu galho, seguiram Abimeleque, os colocaram na base da fortaleza, e incendiaram a fortaleza sobre eles, de modo que todas as pessoas da torre de Siquém também morreram, cerca de mil homens e mulheres.
49И сваки из народа одсече себи грану, и пођоше за Авимелехом и пометаше гране око куле, и запалише њима град; и изгибоше сви који беху у кули сихемској, око хиљаду људи и жена.
50Em seguida, Abimeleque foi a Tebes, acampou contra Tebes e a tomou.
50Потом отиде Авимелех на Тевес, и стаде у логор код Тевеса, и узе га.
51Mas havia uma torre forte no meio da cidade, e todos os homens e mulheres da cidade fugiram para lá, trancaram-se por dentro e subiram para o telhado da torre.
51А беше тврда кула усред града, и у њу побегоше сви људи и жене и сви грађани, и затворивши се попеше се на кров од куле.
52Abimeleque chegou à torre e lutou contra ela; e aproximou-se da porta da torre para incendiá-la.
52А Авимелех дође до куле и удари на њу, и дође до врата од куле да је запали огњем.
53Uma certa mulher atirou uma pedra superior de moinho na cabeça de Abimeleque, quebrando-lhe o crânio.
53Али једна жена баци комад жрвња на главу Авимелеху и разби му главу.
54Então ele chamou depressa o jovem, seu escudeiro, e lhe disse: “Puxe a sua espada e me mate, para que não digam de mim: ‘Uma mulher o matou.’” Seu jovem o atravessou, e ele morreu.
54А он брже викну момка који му ношаше оружје, и рече му: Извади мач свој и уби ме, да не кажу за ме: Жена га је убила. И прободе га слуга његов, те умре.
55Quando os homens de Israel viram que Abimeleque estava morto, foram cada um para o seu lugar.
55А кад видеше Израиљци где погибе Авимелех, отидоше сваки у своје место.
56Assim Deus retribuiu a maldade de Abimeleque, que ele cometeu contra o seu pai ao matar os seus setenta irmãos;
56Тако плати Бог Авимелеху за зло које је учинио оцу свом убивши седамдесет браће своје.
57e Deus retribuiu toda a maldade dos homens de Siquém sobre as cabeças deles; e a maldição de Jotão, filho de Jerubaal, veio sobre eles.
57И све зло људи Сихемљана поврати Бог на њихове главе, и стече им се клетва Јотама сина Јероваловог.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.