Amós
Chapter 4
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1Ouçam esta palavra, vocês, vacas de Basã, que estão no monte de Samaria, que oprimem os pobres, que esmagam os necessitados, que dizem aos seus maridos: “Tragam-nos bebidas!”
1[Audite verbum hoc, vaccæ pingues, quæ estis in monte Samariæ, quæ calumniam facitis egenis et confringitis pauperes; quæ dicitis dominis vestris: Afferte, et bibemus.
2O Senhor DEUS jurou por sua santidade: “Eis que virão dias sobre vocês em que as levarão com ganchos, e as últimas de vocês com anzóis de pesca.
2Juravit Dominus Deus in sancto suo, quia ecce dies venient super vos, et levabunt vos in contis, et reliquias vestras in ollis ferventibus.
3Vocês sairão pelas brechas do muro, cada uma indo direto para a frente; e vocês se lançarão em Harmom”, diz o SENHOR.
3Et per aperturas exibitis altera contra alteram, et projiciemini in Armon, dicit Dominus.]
4“Vão a Betel e pequem; a Gilgal, e pequem ainda mais. Tragam os seus sacrifícios todas as manhãs, os seus dízimos a cada três dias,
4[Venite ad Bethel, et impie agite; ad Galgalam, et multiplicate prævaricationem: et afferte mane victimas vestras, tribus diebus decimas vestras.
5ofereçam um sacrifício de ação de graças daquilo que é levedado, e proclamem ofertas voluntárias e gabem-se delas; pois é isso que lhes agrada, filhos de Israel”, diz o Senhor DEUS.
5Et sacrificate de fermentato laudem, et vocate voluntarias oblationes, et annuntiate; sic enim voluistis, filii Israël, dicit Dominus Deus.
6“Eu também lhes dei dentes limpos em todas as suas cidades, e falta de pão em todos os povoados; contudo, vocês não se voltaram para mim”, diz o SENHOR.
6Unde et ego dedi vobis stuporem dentium in cunctis urbibus vestris, et indigentiam panum in omnibus locis vestris; et non estis reversi ad me, dicit Dominus.
7“Eu também retive a chuva de vocês, quando ainda faltavam três meses para a colheita; e fiz chover sobre uma cidade, e fiz com que não chovesse sobre outra cidade. Um campo recebeu chuva, e o campo onde não choveu secou.
7Ego quoque prohibui a vobis imbrem, cum adhuc tres menses superessent usque ad messem: et plui super unam civitatem, et super alteram civitatem non plui; pars una compluta est, et pars super quam non plui, aruit.
8Assim, duas ou três cidades foram cambaleando até uma só cidade para beber água, e não se saciaram; contudo, vocês não se voltaram para mim”, diz o SENHOR.
8Et venerunt duæ et tres civitates ad unam civitatem ut biberent aquam, et non sunt satiatæ; et non redistis ad me, dicit Dominus.
9“Eu os feri com praga e ferrugem muitas vezes em seus jardins e em suas vinhas, e os enxames de gafanhotos devoraram as suas figueiras e as suas oliveiras; contudo, vocês não se voltaram para mim”, diz o SENHOR.
9Percussi vos in vento urente, et in aurugine: multitudinem hortorum vestrorum et vinearum vestrarum, oliveta vestra et ficeta vestra comedit eruca: et non redistis ad me, dicit Dominus.
10“Enviei pragas entre vocês como fiz no Egito. Matei os seus jovens à espada, e levei embora os seus cavalos. Enchi as suas narinas com o mau cheiro do seu acampamento; contudo, vocês não se voltaram para mim”, diz o SENHOR.
10Misi in vos mortem in via Ægypti; percussi in gladio juvenes vestros, usque ad captivitatem equorum vestrorum, et ascendere feci putredinem castrorum vestrorum in nares vestras: et non redistis ad me, dicit Dominus.
11“Eu destruí alguns de vocês, como quando Deus destruiu Sodoma e Gomorra, e vocês foram como um tição tirado do fogo; contudo, vocês não se voltaram para mim”, diz o SENHOR.
11Subverti vos sicut subvertit Deus Sodomam et Gomorrham, et facti estis quasi torris raptus ab incendio: et non redistis ad me, dicit Dominus.
12“Portanto, assim farei a você, ó Israel; e porque farei isso a você, prepare-se para encontrar o seu Deus, ó Israel.”
12Quapropter hæc faciam tibi, Israël: postquam autem hæc fecero tibi, præparare in occursum Dei tui, Israël.
13Pois, eis que aquele que forma os montes, cria o vento, declara ao homem qual é o seu pensamento, que faz da manhã escuridão, e pisa nos lugares altos da terra: O SENHOR, o Deus dos Exércitos, é o seu nome.”
13Quia ecce formans montes, et creans ventum, et annuntians homini eloquium suum, faciens matutinam nebulam, et gradiens super excelsa terræ: Dominus Deus exercituum nomen ejus.]

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.