2 Crônicas 6
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Então Salomão disse: “O SENHOR disse que habitaria nas densas trevas.
1Тада рече Соломун: Господ је рекао да ће наставати у мраку.
2Mas eu construí uma casa e um lar para ti, um lugar para habitares para sempre.”
2А ја сазидах дом Теби за стан и место да у њему наставаш до века.
3O rei virou o rosto e abençoou toda a assembleia de Israel; e toda a assembleia de Israel estava de pé.
3И окренувши се лицем својим цар благослови сав збор Израиљев, а сав збор Израиљев стајаше.
4Ele disse: “Bendito seja o SENHOR, o Deus de Israel, que falou com a sua boca a Davi, meu pai, e com as suas mãos o cumpriu, dizendo:
4И рече: Благословен да је Господ Бог Израиљев, који је говорио својим устима Давиду оцу мом и испунио руком својом, говорећи:
5‘Desde o dia em que tirei o meu povo da terra do Egito, não escolhi cidade alguma entre todas as tribos de Israel para nela construir uma casa, para que o meu nome estivesse ali, e não escolhi homem algum para ser líder sobre o meu povo Israel;
5Од оног дана кад изведох народ свој из земље мисирске, не изабрах града међу свим племенима Израиљевим да се сазида дом где би било име моје, нити изабрах човека који би био вођ народу мом Израиљу,
6mas agora escolhi Jerusalém, para que o meu nome esteja ali; e escolhi Davi para estar sobre o meu povo Israel.’
6него изабрах Јерусалим да у њему буде име моје, и изабрах Давида да буде над народом мојим Израиљем.
7Ora, estava no coração de Davi, meu pai, construir uma casa para o nome do SENHOR, o Deus de Israel.
7И науми Давид отац мој да сазида дом имену Господа Бога Израиљевог.
8Mas o SENHOR disse a Davi, meu pai: ‘Como estava em seu coração construir uma casa para o meu nome, você fez bem em ter isso em seu coração;
8Али Господ рече Давиду, оцу мом: Што си наумио сазидати дом имену мом, добро си учинио што си то наумио.
9contudo, você não construirá a casa, mas o seu filho, que será gerado por você, ele construirá a casa para o meu nome.’
9Али нећеш ти сазидати тај дом, него син твој који ће изаћи из бедара твојих, он ће сазидати дом имену мом.
10“O SENHOR cumpriu a sua palavra que falou; pois eu me levantei no lugar de Davi, meu pai, e me assento no trono de Israel, como o SENHOR prometeu, e construí a casa para o nome do SENHOR, o Deus de Israel.
10И тако испуни Господ реч своју коју је рекао, јер устах на место оца свог Давида и седох на престо Израиљев, као што је рекао Господ, и сазидах овај дом имену Господа Бога Израиљевог.
11Lá coloquei a arca, na qual está a aliança do SENHOR, que ele fez com os filhos de Israel.”
11И наместих овде ковчег, у коме је завет Господњи што је учинио синовима Израиљевим.
12Ele se colocou diante do altar do SENHOR, na presença de toda a assembleia de Israel, e estendeu as suas mãos
12Потом стаде Соломун пред олтар Господњи, пред свим збором Израиљевим, и подиже руке своје.
13(pois Salomão tinha feito uma plataforma de bronze, de cinco côvados de comprimento, cinco côvados de largura e três côvados de altura, e a tinha colocado no meio do pátio; ele ficou em pé sobre ela, ajoelhou-se diante de toda a assembleia de Israel e estendeu as suas mãos para o céu).
13А беше начинио Соломун подножје од бронзе и метнуо га насред трема, пет лаката дуго и пет лаката широко, а три лакта високо; па стаде на њ, и клече на колена пред свим збором Израиљевим, и подиже руке своје к небу.
14Então ele disse: “Ó SENHOR, Deus de Israel, não há Deus como tu nos céus ou na terra — tu que guardas a aliança e o amor leal para com os teus servos que andam diante de ti de todo o coração;
14И рече: Господе Боже Израиљев! Нема Бога таквог какав си Ти ни на небу ни на земљи, који чуваш завет и милост слугама, који ходе пред Тобом свим срцем својим;
15que cumpriste para com o teu servo Davi, meu pai, aquilo que lhe prometeste. Sim, tu falaste com a tua boca, e com a tua mão o cumpriste, como se vê neste dia.
15који си испунио слузи свом Давиду, оцу мом, шта си му рекао; шта си устима својим рекао то си руком својом испунио, као што се види данас.
16“Agora, pois, ó SENHOR, Deus de Israel, cumpre para com o teu servo Davi, meu pai, aquilo que lhe prometeste, dizendo: ‘Nunca te faltará um homem diante de mim para se assentar no trono de Israel, desde que os teus filhos guardem o seu caminho, para andarem na minha lei como tu andaste diante de mim.’
16Сада дакле, Господе Боже Израиљев, држи Давиду оцу мом шта си му рекао говорећи: Неће ти нестати човека испред мене који би седео на престолу Израиљевом, само ако ушчувају синови твоји пут свој ходећи по закону мом, као што си ти ходио преда мном.
17Agora, pois, ó SENHOR, Deus de Israel, que se confirme a tua palavra, que falaste ao teu servo Davi.
17Сада дакле, Господе Боже Израиљев, нека се потврди реч Твоја коју си рекао слузи свом Давиду.
18“Mas será que Deus realmente habitará com os homens na terra? Eis que os céus e os céus dos céus não podem te conter; quanto menos esta casa que eu construí!
18Али, хоће ли доиста Бог становати на земљи? Ето, небо, и небеса над небесима не могу Те обухватити, а камоли овај дом што га сазидах.
19Ainda assim, atenta para a oração do teu servo e para a sua súplica, ó SENHOR, meu Deus, para ouvires o clamor e a oração que o teu servo faz diante de ti;
19Али погледај на молитву слуге свог и на молбу његову, Господе Боже мој, чуј вику и молитву којом Ти се данас моли слуга Твој.
20para que os teus olhos estejam abertos dia e noite para esta casa, para o lugar onde disseste que colocarias o teu nome, para ouvires a oração que o teu servo fará voltado para este lugar.
20Да буду очи Твоје отворене над домом овим дању и ноћу, над овим местом, где си рекао да ћеш наместити име своје, да чујеш молитву којом ће се молити слуга Твој на овом месту.
21Ouve as súplicas do teu servo e do teu povo Israel, quando orarem voltados para este lugar. Sim, ouve do teu lugar de habitação, dos céus; e, quando ouvires, perdoa.
21Чуј молбе слуге свог и народа свог Израиља, којима ће се молити на овом месту, чуј с места где станујеш, с неба, чуј и смилуј се.
22“Se um homem pecar contra o seu próximo, e lhe for exigido um juramento para fazê-lo jurar, e ele vier e jurar diante do teu altar nesta casa,
22Кад ко згреши ближњему свом, те му се да заклетва, да се закуне, и заклетва дође пред Твој олтар у овом дому,
23então ouve dos céus, age e julga os teus servos, retribuindo ao ímpio, para trazer o seu proceder sobre a sua própria cabeça; e justificando o justo, para lhe retribuir de acordo com a sua justiça.
23Ти чуј с неба, и учини, и суди слугама својим плаћајући кривцу и дела његова обраћајући на његову главу, а правога правдајући и плаћајући му по правди његовој.
24“Se o teu povo Israel for derrotado diante do inimigo por ter pecado contra ti, e eles se voltarem novamente e confessarem o teu nome, e orarem e fizerem súplicas diante de ti nesta casa,
24И кад се разбије пред непријатељем народ Твој Израиљ зато што Ти згреше, па се обрате и дају славу имену Твом и помоле Ти се и замоле Те у овом дому,
25então ouve dos céus, perdoa o pecado do teu povo Israel e traze-os de volta à terra que deste a eles e aos seus pais.
25Ти чуј с неба, и опрости грех народу свом Израиљу, и доведи их опет у земљу, коју си дао њима и оцима њиховим.
26“Quando o céu se fechar e não houver chuva porque pecaram contra ti, se eles orarem voltados para este lugar e confessarem o teu nome, e se desviarem do seu pecado quando tu os afligires,
26Кад се затвори небо, те не буде дажда зато што згреше Теби, па Ти се замоле на овом месту и даду славу имену Твом и од греха се свог обрате, кад их намучиш,
27então ouve nos céus e perdoa o pecado dos teus servos, do teu povo Israel, ensinando-lhes o bom caminho em que devem andar, e envia chuva sobre a tua terra, que deste ao teu povo por herança.
27Ти чуј с неба, и опрости грех слугама својим и народу свом Израиљу показавши им пут добри којим ће ходити, и пусти дажд на земљу своју коју си дао народу свом у наследство.
28“Se houver fome na terra, se houver peste, se houver ferrugem ou mofo, gafanhotos ou lagartas; se os seus inimigos os cercarem na terra das suas cidades; qualquer que seja a praga ou qualquer que seja a doença que houver —
28Кад буде глад у земљи, кад буде помор, суша или медљика, скакавци или гусенице кад буду, или га стегне непријатељ његов у земљи његовој властитој, или како год зло и каква год болест,
29toda oração e súplica que for feita por qualquer homem, ou por todo o teu povo Israel, conhecendo cada um a sua própria praga e a sua própria dor, e estendendo as suas mãos para esta casa,
29сваку молбу и сваку молитву, која буде од кога год човека или од свега народа Твог Израиља, ко позна муку своју и бол свој, и подигне руке своје у овом дому,
30então ouve dos céus, o teu lugar de habitação, e perdoa, e dá a cada homem de acordo com todos os seus caminhos, cujo coração tu conheces (pois tu, somente tu, conheces os corações dos filhos dos homens),
30Ти чуј с неба, из стана свог, и опрости и подај свакоме по путевима његовим, шта знаш у срцу његовом, јер Ти сам знаш срца синова човечијих;
31para que eles te temam, para andarem nos teus caminhos todos os dias em que viverem na terra que deste aos nossos pais.
31да Те се боје ходећи путевима Твојим докле су год живи на земљи, коју си дао оцима нашим.
32“Além disso, quanto ao estrangeiro, que não é do teu povo Israel, quando ele vier de uma terra distante por causa do teu grande nome, da tua mão poderosa e do teu braço estendido, quando eles vierem e orarem voltados para esta casa,
32И иностранац који није од народа Твог Израиља, него дође из далеке земље имена ради Твог великог и руке Твоје крепке и мишице Твоје подигнуте, кад дође и помоли се у овом дому,
33então ouve dos céus, do teu lugar de habitação, e faze de acordo com tudo o que o estrangeiro te pedir; para que todos os povos da terra conheçam o teu nome e te temam, assim como faz o teu povo Israel, e para que saibam que esta casa que eu construí é chamada pelo teu nome.
33Ти чуј с неба, из стана свог, и учини све за шта повиче к Теби онај странац, да би познали сви народи на земљи име Твоје и бојали се Тебе, као народ Твој Израиљ, и да би знали да је име Твоје призвано над овај дом, који сазидах.
34“Se o teu povo sair para a batalha contra os seus inimigos, por qualquer caminho que tu os enviares, e eles orarem a ti voltados para esta cidade que escolheste, e para a casa que construí para o teu nome;
34Кад народ Твој изиђе на војску на непријатеље своје путем којим га пошаљеш, и помоле Ти се окренувши се ка граду овом, који си изабрао, и к овом дому, који сам сазидао имену Твом,
35então ouve dos céus a sua oração e a sua súplica, e defende a sua causa.
35чуј с неба молбу њихову и молитву њихову, и добави им правицу.
36“Se eles pecarem contra ti (pois não há homem que não peque), e tu te indignares contra eles e os entregares ao inimigo, de modo que os levem cativos para uma terra distante ou próxima;
36Кад Ти згреше, јер нема човека који не греши, и разгневивши се на њих даш их непријатељима, те их заробе и одведу у земљу далеку или која је близу,
37ainda assim, se eles caírem em si na terra para onde foram levados cativos, e se voltarem novamente, e te fizerem súplicas na terra do seu cativeiro, dizendo: ‘Nós pecamos, agimos perversamente e cometemos iniquidade;’
37ако се дозову у земљи у коју буду одведени у ропство и обрате се и стану Ти се молити у земљи ропства свог, и кажу: Сагрешисмо и зло учинисмо и скривисмо;
38se eles se voltarem para ti de todo o seu coração e de toda a sua alma na terra do seu cativeiro, para onde foram levados cativos, e orarem voltados para a sua terra, que deste aos seus pais, e para a cidade que escolheste, e para a casa que construí para o teu nome;
38и тако се обрате к Теби свим срцем својим и свом душом својом у земљи ропства свог, у коју буду одведени у ропство, и помоле Ти се окренувши се к земљи својој, коју си дао оцима њиховим, и ка граду, који си изабрао, и к дому, који сам сазидао имену Твом,
39então ouve dos céus, do teu lugar de habitação, a sua oração e as suas súplicas, defende a sua causa e perdoa o teu povo que pecou contra ti.
39тада чуј с неба, из стана свог, молбу њихову и молитву њихову, и добави им правицу, и опрости народу свом шта Ти буду згрешили.
40“Agora, meu Deus, eu te peço, que os teus olhos estejam abertos e que os teus ouvidos estejam atentos à oração que é feita neste lugar.
40Тако, Боже мој, нека буду очи Твоје отворене и уши Твоје пригнуте на молбу у овом месту.
41“Agora, pois, levanta-te, ó SENHOR Deus, para o teu lugar de descanso, tu e a arca do teu poder. Que os teus sacerdotes, ó SENHOR Deus, estejam vestidos de salvação, e que os teus santos se alegrem na bondade.
41И тако, стани, Господе Боже, на почивалишту свом, Ти и ковчег силе Твоје; свештеници Твоји, Господе Боже, нека се обуку у спасење, и свеци Твоји нека се радују добру.
42“Ó SENHOR Deus, não rejeites o rosto do teu ungido. Lembra-te do teu amor leal para com Davi, teu servo.”
42Господе Боже, немој одвратити лице своје од помазаника свог; опомињи се милости обећане Давиду слузи Твом.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.