2 Crônicas 18
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ora, Josafá tinha riquezas e honra em abundância; e ele se aliou a Acabe.
1И Јосафат имајући велико благо и славу, опријатељи се с Ахавом.
2Após alguns anos, ele desceu para encontrar Acabe em Samaria. Acabe matou ovelhas e bois em abundância para ele e para o povo que estava com ele, e o persuadiu a subir com ele a Ramote-Gileade.
2И после неколико година отиде к Ахаву у Самарију; и накла му Ахав много оваца и волова и народу који беше с њим, и наговараше га да пође на Рамот галадски.
3Acabe, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: “Você irá comigo a Ramote-Gileade?” Ele lhe respondeu: “Sou como você é, e o meu povo como o seu povo. Estaremos com você na guerra.”
3И рече Ахав цар Израиљев Јосафату цару Јудином: Хоћеш ли ићи са мном на Рамот галадски? А он рече: Ја као ти, народ мој као твој народ; хоћемо с тобом на војску.
4Josafá disse ao rei de Israel: “Por favor, consulte primeiro a palavra do SENHOR.”
4Још рече Јосафат цару Израиљевом: Питај данас шта ће Господ рећи.
5Então o rei de Israel reuniu os profetas, quatrocentos homens, e lhes disse: “Iremos à batalha contra Ramote-Gileade, ou devo deixar de ir?” Eles disseram: “Suba, pois Deus a entregará nas mãos do rei.”
5Тада сазва цар Израиљев пророке своје, четири стотине људи, и рече им: Хоћемо ли ићи на војску на Рамот галадски, или ћу се оканити? А они рекоше: Иди, јер ће га Господ дати у руке цару.
6Mas Josafá disse: “Não há aqui ainda algum profeta do SENHOR, para que possamos consultá-lo?”
6А Јосафат рече: Има ли ту још који пророк Господњи да га питамо?
7O rei de Israel disse a Josafá: “Ainda há um homem por meio de quem podemos consultar ao SENHOR; mas eu o odeio, pois ele nunca profetiza o bem a meu respeito, mas sempre o mal. Ele é Micaías, filho de Inlá.” Josafá disse: “Que o rei não fale assim.”
7А цар рече Јосафату: Има још један човек преко ког бисмо могли упитати Господа; али ја мрзим на њ, јер ми не прориче добра него свагда зло; то је Михеја син Јемлин. А Јосафат рече: Нека цар не говори тако.
8Então o rei de Israel chamou um oficial e disse: “Traga Micaías, filho de Inlá, depressa.”
8Тада цар Израиљев дозва једног дворанина, и рече му: Брже доведи Михеју, сина Јемлиног.
9Ora, o rei de Israel e Josafá, o rei de Judá, estavam sentados cada um em seu trono, vestidos com seus trajes reais, e estavam sentados em uma praça à entrada da porta de Samaria; e todos os profetas estavam profetizando diante deles.
9А цар Израиљев и Јосафат, цар Јудин сеђаху, сваки на свом престолу обучени у царске хаљине, сеђаху на пољани код врата самаријских, и сви пророци пророковаху пред њима.
10Zedequias, filho de Quenaaná, fez para si chifres de ferro e disse: “Assim diz o SENHOR: ‘Com estes você empurrará os sírios, até que sejam consumidos.’”
10И Седекија син Хананин начини себи гвоздене рогове, и рече: Овако вели Господ: Овим ћеш бити Сирце докле их не истребиш.
11Todos os profetas profetizavam assim, dizendo: “Suba a Ramote-Gileade e prospere; pois o SENHOR a entregará nas mãos do rei.”
11Тако и сви пророци пророковаху говорећи: Иди на Рамот галадски, и бићеш срећан, јер ће га Господ предати цару у руке.
12O mensageiro que foi chamar Micaías falou-lhe, dizendo: “Eis que as palavras dos profetas declaram o bem ao rei a uma só voz. Portanto, por favor, que a sua palavra seja como a de um deles, e fale o bem.”
12А посланик који отиде да дозове Михеју рече му говорећи: Ево пророци проричу сви једним гласом добро цару; нека и твоја реч буде као њихова, и говори добро.
13Micaías disse: “Tão certo como vive o SENHOR, o que o meu Deus disser, isso eu falarei.”
13А Михеја рече: Тако да је жив Господ, говорићу оно што рече Бог мој.
14Quando ele chegou ao rei, o rei lhe disse: “Micaías, iremos à batalha contra Ramote-Gileade, ou devo deixar de ir?” Ele disse: “Subam e prosperem. Eles serão entregues em suas mãos.”
14И кад дође к цару, рече му цар: Михеја! Хоћемо ли ићи на војску на Рамот галадски, или ћу се оканити? А он рече: Идите, бићете срећни, и даће вам се у руке.
15O rei lhe disse: “Quantas vezes deverei conjurá-lo para que não me fale nada além da verdade em nome do SENHOR?”
15А цар му рече: Колико ћу те пута заклањати да ми не говориш него истину у име Господње?
16Ele disse: “Vi todo o Israel espalhado pelos montes, como ovelhas que não têm pastor. O SENHOR disse: ‘Estes não têm senhor. Que cada um volte para sua casa em paz.’”
16Тада рече: Видео сам сав народ Израиљев разасут по планинама као овце које немају пастира, јер рече Господ: Ови немају господара, нека се врате свак својој кући с миром.
17O rei de Israel disse a Josafá: “Eu não lhe disse que ele não profetizaria o bem a meu respeito, mas sim o mal?”
17Тада рече цар Израиљев Јосафату: Нисам ли ти рекао да ми неће пророковати добра него зло?
18Micaías disse: “Portanto, ouçam a palavra do SENHOR: Vi o SENHOR assentado em seu trono, e todo o exército dos céus em pé à sua direita e à sua esquerda.
18А Михеја рече: Зато чујте реч Господњу: Видех Господа где седи на престолу свом, а сва војска небеска стајаше му с десне и с леве стране;
19O SENHOR disse: ‘Quem enganará Acabe, rei de Israel, para que ele suba e caia em Ramote-Gileade?’ Um falava de uma maneira, e outro falava de outra.
19и Господ рече: Ко ће преварити Ахава цара Израиљевог да отиде и падне код Рамота галадског? Још рече: Један рече ово а други оно.
20Um espírito se adiantou, colocou-se diante do SENHOR e disse: ‘Eu o enganarei.’ “O SENHOR lhe disse: ‘Como?’
20Тада изиђе један дух, и ставши пред Господа рече: Ја ћу га преварити. А Господ му рече: Како?
21“Ele disse: ‘Eu irei, e serei um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas.’ “Ele disse: ‘Você o enganará, e também prevalecerá. Vá e faça isso.’
21Одговори: Изићи ћу и бићу лажљив дух у устима свих пророка његових. А Господ му рече: Преварићеш га и надвладаћеш, иди учини тако.
22“Agora, portanto, eis que o SENHOR colocou um espírito mentiroso na boca destes seus profetas; e o SENHOR decretou o mal contra você.”
22Зато сада ето, Господ је метнуо лажљив дух у уста тим пророцима твојим; а Господ је изрекао зло по те.
23Então Zedequias, filho de Quenaaná, aproximou-se, bateu no rosto de Micaías e disse: “Por qual caminho o Espírito do SENHOR saiu de mim para falar a você?”
23Тада приступи Седекија син Хананин, и удари Михеју по образу говорећи: Којим је путем отишао дух Господњи од мене да говори с тобом?
24Micaías disse: “Eis que você verá naquele dia, quando entrar em um quarto interior para se esconder.”
24А Михеја му рече: Ето, видећеш у онај дан кад отидеш у најтајнију клет да се сакријеш.
25O rei de Israel disse: “Peguem Micaías e levem-no de volta a Amom, o governador da cidade, e a Joás, o filho do rei;
25Тада цар Израиљев рече: Ухватите Михеју, и одведите га к Амону заповеднику градском и к Јоасу сину царевом.
26e digam: ‘O rei diz: “Coloquem este homem na prisão, e alimentem-no com pão de aflição e com água de aflição, até que eu retorne em paz.”’”
26И реците им: Овако вели цар: Метните овог у тамницу, а дајите му по мало хлеба и по мало воде докле се не вратим у миру.
27Micaías disse: “Se você de fato retornar em paz, o SENHOR não falou por mim.” Ele disse: “Ouçam, povos, todos vocês!”
27А Михеја рече: Ако се вратиш у миру, није Господ говорио преко мене. Још рече: Чујте сви народи.
28Assim, o rei de Israel e Josafá, o rei de Judá, subiram a Ramote-Gileade.
28И отиде цар Израиљев с Јосафатом царем Јудиним на Рамот галадски.
29O rei de Israel disse a Josafá: “Eu me disfarçarei e entrarei na batalha; mas você, vista os seus trajes reais.” Então o rei de Israel se disfarçou; e eles entraram na batalha.
29И рече цар Израиљев Јосафату: Ја ћу се преобући кад пођем у бој, а ти обуци своје одело. И преобуче се цар Израиљев, и отидоше у бој.
30Ora, o rei da Síria havia ordenado aos capitães dos seus carros, dizendo: “Não lutem nem contra pequeno nem contra grande, exceto somente contra o rei de Israel.”
30А цар сирски заповеди војводама од кола својих говорећи: Не ударајте ни на малог ни на великог, него на самог цара Израиљевог.
31Quando os capitães dos carros viram Josafá, disseram: “É o rei de Israel!” Portanto, eles se viraram para lutar contra ele. Mas Josafá clamou, e o SENHOR o ajudou; e Deus os moveu a se afastarem dele.
31А кад војводе од кола видеше Јосафата, рекоше: То је цар Израиљев. И окренуше се на њ да га ударе. Али Јосафат повика, и Господ му поможе, и одврати их Бог од њега.
32Quando os capitães dos carros viram que não era o rei de Israel, eles deixaram de persegui-lo.
32Јер видевши војводе од кола да није цар Израиљев, одступише од њега.
33Um certo homem puxou o seu arco ao acaso, e atingiu o rei de Israel entre as juntas da armadura. Portanto, ele disse ao condutor do carro: “Dê a volta e tire-me da batalha, pois estou gravemente ferido.”
33А један застрели из лука нагоном и устрели цара Израиљевог где спуча оклоп. А он рече свом возачу: Савиј руком својом и извези ме из боја, јер сам рањен.
34A batalha se intensificou naquele dia. No entanto, o rei de Israel manteve-se de pé em seu carro de frente para os sírios até a tarde; e, por volta do pôr do sol, ele morreu.
34И бој би жесток оног дана, а цар Израиљев заоста на колима својим према Сирцима до вечера, и умре о сунчаном заходу.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.