2 Crônicas
Chapter 18
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Baibala Hemolele (…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Ora, Josafá tinha riquezas e honra em abundância; e ele se aliou a Acabe.
1A IA ia Iehosapata ka waiwai, a me ka hanohano he nui loa, a kuikahi pu ae la ia me Ahaba.
2Após alguns anos, ele desceu para encontrar Acabe em Samaria. Acabe matou ovelhas e bois em abundância para ele e para o povo que estava com ele, e o persuadiu a subir com ele a Ramote-Gileade.
2A pau ae la kekahi mau makahiki, iho iho la oia ilalo io Ahaba la ma Samaria: a pepebi iho la o Ahaba nana, a na na kanaka me ia i na hipa, a me na bipi he nui loa, a noi ikaika mai ia ia e pii pu me ia i Ramota-Gileada.
3Acabe, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: “Você irá comigo a Ramote-Gileade?” Ele lhe respondeu: “Sou como você é, e o meu povo como o seu povo. Estaremos com você na guerra.”
3Olelo mai la o Ahaba ke alii o ka Iseraela ia Iehosapata i ke alii o ka Iuda, Aole anei oe e hele pu me au i Ramota-Gileada? I aku la kela, E like me oe pela no au, e like me kou poe kanaka, pela ko'u poe kanaka, o kakou pu ma ke kaua.
4Josafá disse ao rei de Israel: “Por favor, consulte primeiro a palavra do SENHOR.”
4I aku la o Iehosapata i ke alii o ka Iseraela, E ninau oe i ka olelo a Iehova i keia la.
5Então o rei de Israel reuniu os profetas, quatrocentos homens, e lhes disse: “Iremos à batalha contra Ramote-Gileade, ou devo deixar de ir?” Eles disseram: “Suba, pois Deus a entregará nas mãos do rei.”
5Alaila houluulu ae la ke alii o ka Iseraela i na kaula eha haneri kanaka, a olelo aku la ia lakou, E hele anei makou i Ramota-Gileada i ke kaua? a e oki paha? I mai la lakou ia ia, O pii, a na ke Akua ia e haawi mai iloko o ka lima o ke alii.
6Mas Josafá disse: “Não há aqui ainda algum profeta do SENHOR, para que possamos consultá-lo?”
6Olelo aku la o Iehosapata, Aole anei he kaula e ae o Iehova maanei i ninau kakou ia ia?
7O rei de Israel disse a Josafá: “Ainda há um homem por meio de quem podemos consultar ao SENHOR; mas eu o odeio, pois ele nunca profetiza o bem a meu respeito, mas sempre o mal. Ele é Micaías, filho de Inlá.” Josafá disse: “Que o rei não fale assim.”
7I mai la ke alii o ka Iseraela ia Iehosapata, Eia no kekahi kanaka i koe ma ona la e imi ai ia Iehova, o Mikaia kona inoa, ke keiki a Imela, aka, he inaina ko'u ia ia; no ka mea, aole i wanana mai ia no'u i ka pomaikai, aka, i ka poino wale no i kona mau la a pau. I aku la o Iehosapata, Mai olelo ke alii pela.
8Então o rei de Israel chamou um oficial e disse: “Traga Micaías, filho de Inlá, depressa.”
8Kahea aku la ke alii o ka Iseraela i kekahi o na luna haku, E kii koke oe ia Mikaia ke keiki a Imela.
9Ora, o rei de Israel e Josafá, o rei de Judá, estavam sentados cada um em seu trono, vestidos com seus trajes reais, e estavam sentados em uma praça à entrada da porta de Samaria; e todos os profetas estavam profetizando diante deles.
9A noho iho la ke alii o ka Iseraela a me Iehosapata ke alii o ka Iuda, kela mea keia mea maluna o kona nohoalii, ua aahu laua i ko laua aahu alii, a noho laua ma kahi akea ma ka puka kahi e komo ai iloko o Samaria; a wanana iho la na kaula a pau imua o laua.
10Zedequias, filho de Quenaaná, fez para si chifres de ferro e disse: “Assim diz o SENHOR: ‘Com estes você empurrará os sírios, até que sejam consumidos.’”
10A o Zedakia ke keiki a Kenaana, hana iho la ia nona i mau kiwi hao, a olelo mai la, Penei i olelo mai ai o Iehova, Me keia mail mea oe e pahu aku ai i ko Suria, a pau lakou.
11Todos os profetas profetizavam assim, dizendo: “Suba a Ramote-Gileade e prospere; pois o SENHOR a entregará nas mãos do rei.”
11A wanana ae la ka poe kaula a pau loa pela, i mai la, E pii i Ramota-Gileada, a lanakila; ua haawi mai o Iehova ia wahi iloko o ka lima o ke alii.
12O mensageiro que foi chamar Micaías falou-lhe, dizendo: “Eis que as palavras dos profetas declaram o bem ao rei a uma só voz. Portanto, por favor, que a sua palavra seja como a de um deles, e fale o bem.”
12A o ka elele, ka mea i hele ae e kii aku ia Mikaia, olelo aku la oia ia ia, i aku la, Aia hoi, o na olelo a pau a na kaula e wanana ai, hookahi wale no ia, o ka pomaikai no ke alii; i hookahi hoi kau olelo me ka lakou, e olelo oe ma ka pomaikai.
13Micaías disse: “Tão certo como vive o SENHOR, o que o meu Deus disser, isso eu falarei.”
13I mai la o Mikaia, Ma ke ola o Iehova, o na mea a ko'u Akua i olelo mai ai, oia ka'u o olelo aku ai.
14Quando ele chegou ao rei, o rei lhe disse: “Micaías, iremos à batalha contra Ramote-Gileade, ou devo deixar de ir?” Ele disse: “Subam e prosperem. Eles serão entregues em suas mãos.”
14A hiki ia i ke alii, olelo ke alii ia ia, E Mikaia, e pii anei makou i Ramota-Gileada, i ke kaua? a e oki paha? I mai kela, E pii, e pomaikai, a e haawiia ua poe la iloko o ko olua lima.
15O rei lhe disse: “Quantas vezes deverei conjurá-lo para que não me fale nada além da verdade em nome do SENHOR?”
15Olelo aku la ke alii ia ia, Ehia la ka'u mau kauoha hoohiki aku ia oe, i ole oe e olelo mai ia'u i ka mea e, i ka mea oiaio wale no, ma ka inoa o Iehova?
16Ele disse: “Vi todo o Israel espalhado pelos montes, como ovelhas que não têm pastor. O SENHOR disse: ‘Estes não têm senhor. Que cada um volte para sua casa em paz.’”
16I mai la kela, Ua ike au i ka Iseraela a pau e auwana ana ma na mauna e like me na hipa kahu ole; olelo mai o Iehova, aole o lakou haku, e hoi kela kanaka keia kanaka i kona hale iho me ka maluhia.
17O rei de Israel disse a Josafá: “Eu não lhe disse que ele não profetizaria o bem a meu respeito, mas sim o mal?”
17I aku la ke alii o ka Iseraela ia Iehosapata, Aole anei au i olelo aku ia oe, aole wanana mai kela no'u i ka pomaikai, aka, i ka poino wale no?
18Micaías disse: “Portanto, ouçam a palavra do SENHOR: Vi o SENHOR assentado em seu trono, e todo o exército dos céus em pé à sua direita e à sua esquerda.
18I mai la ke kaula, No ia mea, e hoolohe mai oe i ka olelo a Iehova; ua ike au ia Iehova e noho ana maluna o kona nohoalii, a o ka poe koa a pau o na lani e ku ana ma kona lima akau, a me kona lima hema.
19O SENHOR disse: ‘Quem enganará Acabe, rei de Israel, para que ele suba e caia em Ramote-Gileade?’ Um falava de uma maneira, e outro falava de outra.
19Olelo ae la o Iehova, Owai la ka mea e hoowalewale ia Ahaba ke alii o ka Iseraela i pii aku oia a make ma Ramota-Gileada? Olelo ae la kekahi peneia, a o kekahi hoi peneia.
20Um espírito se adiantou, colocou-se diante do SENHOR e disse: ‘Eu o enganarei.’ “O SENHOR lhe disse: ‘Como?’
20Alaila, hiki mai kekahi uhane, a ku ae la imua o Iehova, a olelo aku la ia, Owau ke hoowalewale ia ia. I ae la o Iehova, Pehea?
21“Ele disse: ‘Eu irei, e serei um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas.’ “Ele disse: ‘Você o enganará, e também prevalecerá. Vá e faça isso.’
21I aku la kela, E hele au a e lilo au i uhane wahahee iloko o na waha o kona poe kaula a pau. I ae la o Iehova, E hoowalewale oe, a e lanakila hoi; e hele oe a hana no pela.
22“Agora, portanto, eis que o SENHOR colocou um espírito mentiroso na boca destes seus profetas; e o SENHOR decretou o mal contra você.”
22Ano hoi, ua haawi mai o Iehova i ka uhane wahahee iloko o ka waha o keia poe kaula au, a o Iehova hoi ua olelo mai oia nau i ka poino.
23Então Zedequias, filho de Quenaaná, aproximou-se, bateu no rosto de Micaías e disse: “Por qual caminho o Espírito do SENHOR saiu de mim para falar a você?”
23Alaila, hookokoke o Zedakia ke keiki a Kenaana, a kui mai ia Mikaia ma ka papalina, me ka i ana mai, Ma ka aoao hea i hele ai ka uhane o Iehova mai o'u aku nei e olelo aku ia oe.
24Micaías disse: “Eis que você verá naquele dia, quando entrar em um quarto interior para se esconder.”
24I aku la o Mikaia, E ike auanei oe, i ka la e komo ai oe iloko o ke keena iloko, e pee iho.
25O rei de Israel disse: “Peguem Micaías e levem-no de volta a Amom, o governador da cidade, e a Joás, o filho do rei;
25Olelo aku la ke alii o ka Iseraela, E lawe oukou ia Mikaia, a e hoihoi ia ia io Amona la i ka luna iloko o ke kulanakauhale, a ia Ioasa ke keiki a ke alii.
26e digam: ‘O rei diz: “Coloquem este homem na prisão, e alimentem-no com pão de aflição e com água de aflição, até que eu retorne em paz.”’”
26E olelo aku ia laua penei, Ua i mai la ke alii, e hookomo i keia kanaka iloko o ka hale paahao, a e hanai ia ia i ka berena o ka pilikia a me ka wai o ka pilikia, a hoi mai au me ka maluhia.
27Micaías disse: “Se você de fato retornar em paz, o SENHOR não falou por mim.” Ele disse: “Ouçam, povos, todos vocês!”
27I aku la o Mikaia, Ina e hoi io mai oe me ka maluhia, aole o Iehova i olelo mai ma o'u nei. Olelo aku la ia, E hoolohe oukou, e na kanaka a pau.
28Assim, o rei de Israel e Josafá, o rei de Judá, subiram a Ramote-Gileade.
28Alaila pii aku la ke alii o ka Iseraela, a me Iehosapata, ke alii o ka Iuda, i Ramota-Gileada.
29O rei de Israel disse a Josafá: “Eu me disfarçarei e entrarei na batalha; mas você, vista os seus trajes reais.” Então o rei de Israel se disfarçou; e eles entraram na batalha.
29Olelo mai la ke alii o ka Iseraela ia Iehosapata, E huna au ia'u iho, a e komo iloko o ke kaua, aka, e komo oe i kou kapa alii. A huna iho ke alii o ka Iseraela ia ia iho, a komo iloko o ke kaua.
30Ora, o rei da Síria havia ordenado aos capitães dos seus carros, dizendo: “Não lutem nem contra pequeno nem contra grande, exceto somente contra o rei de Israel.”
30Ua kauoha ke alii o Suria i na luna o kona mau hale kaa, i aku la, Mai kaua aku i kekahi mea uuku, aole i kekahi mea nui, i ke alii o ka Iseraela wale no.
31Quando os capitães dos carros viram Josafá, disseram: “É o rei de Israel!” Portanto, eles se viraram para lutar contra ele. Mas Josafá clamou, e o SENHOR o ajudou; e Deus os moveu a se afastarem dele.
31A ike mai na luna o na hale kaa ia Iehosapata, i iho la lakou, O ke alii ia o ka Iseraela: a puana mai la lakou ia ia a puni e kaua mai ia ia; aka, kahea aku la o Iehosapata, a kokua mai o Iehova ia ia, a hoohuli ae la ke Akua ia lakou mai ona'ku.
32Quando os capitães dos carros viram que não era o rei de Israel, eles deixaram de persegui-lo.
32Ike mai la na luna o na hale kaa, aole ke alii ia o ka Iseraela, huli ae la lakou mai ona aku la.
33Um certo homem puxou o seu arco ao acaso, e atingiu o rei de Israel entre as juntas da armadura. Portanto, ele disse ao condutor do carro: “Dê a volta e tire-me da batalha, pois estou gravemente ferido.”
33A pana wale mai la kekahi kanaka me kana kakaka, a ku i ke alii o ka Iseraela ma kahi ami o kona paleumauma; a olelo oia i ka mea nana e malama i kona hale kaa, E huli ae kou lima, a e lawe ia'u mai ke kaua aku, no ka mea, ua eha au.
34A batalha se intensificou naquele dia. No entanto, o rei de Israel manteve-se de pé em seu carro de frente para os sírios até a tarde; e, por volta do pôr do sol, ele morreu.
34Mahuahua ae la ke kaua ia la; aka, noho iho la ke alii o ka Iseraela iloko o kona hale kaa, e ku e i ko Suria, a ahiahi; a i ka napoo ana o ka la, make iho la ia.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.