2 Crônicas 9
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Quando a rainha de Sabá ouviu da fama de Salomão, ela veio a Jerusalém para testar Salomão com perguntas difíceis, com uma caravana muito grande, incluindo camelos que carregavam especiarias, ouro em abundância e pedras preciosas. Quando ela chegou a Salomão, falou com ele sobre tudo o que estava em seu coração.
1A LOHE ke alii wahine o Seba i ke kaulana o Solomona, hele mai ia i Ierusalema e hoao ia Solomona i na mea pohihihi, me ka huakai nui, me na kamelo e lawe ana i na mea ala, a me ke gula he nui, a me na pohaku makamae; a hiki kela io Solomona la, kamailio pu oia me ia i na mea a pau loa iloko o kona naau.
2Salomão respondeu a todas as suas perguntas. Não houve nada oculto para Salomão que ele não lhe dissesse.
2A hai aku o Solomona ia ia i na mea a pau loa ana i ninau ai; aohe mea i koe a Solomona i hai ole aku ai ia ia.
3Quando a rainha de Sabá viu a sabedoria de Salomão, a casa que ele havia construído,
3A ike ke alii wahine o Seba i ka naauao o Solomona, a me ka hale ana i kukulu ai,
4a comida da sua mesa, os lugares dos seus servos, o serviço dos seus ministros e as suas roupas, os seus copeiros e as suas roupas, e a subida pela qual ele ia à casa do SENHOR, não houve mais espírito nela.
4A me ka ai o kona papaaina, a me ka noho ana o kana poe kauwa, a me ke ku ana o kana poe lawelawe, a me ko lakou kahiko ana; a i ka poe lawe kiaha a me ko lakou kahiko ana, a me ke ala kahi i pii ai oia iluna i ka hale o Iehova; aole hanu i koe iloko ona.
5Ela disse ao rei: “Foi verdadeiro o relato que ouvi na minha própria terra sobre os seus feitos e sobre a sua sabedoria.
5Olelo aku la ia i ke alii, He oiaio ka mea a'u i lohe ai ma kuu aina no kau hana ana a me kou naauao.
6No entanto, eu não acreditei nas palavras deles até que vim, e os meus olhos viram; e eis que não me contaram a metade da grandeza da sua sabedoria. Você supera a fama que ouvi!
6Aole nae i hoomaopopo i ka lakou olelo, a hiki mai au, a ike ko'u mau maka; aia hoi, aole i haiia mai ia'u ka hapalua o kou nui, a me kou naauao; ua hooi aku oe i ka lono ana a'u i lohe ai.
7Felizes são os seus homens, e felizes são estes seus servos, que estão continuamente diante de você e ouvem a sua sabedoria.
7Pomaikai kou poe kanaka, a pomaikai hoi keia poe kauwa au, ka poe e ku mau ana imua o kou alo, a e lohe ana hoi i kou naauao.
8Bendito seja o SENHOR, seu Deus, que se agradou de você e o colocou no seu trono para ser rei pelo SENHOR, seu Deus, porque o seu Deus amou a Israel, para estabelecê-los para sempre. Portanto, ele o fez rei sobre eles, para fazer justiça e retidão.”
8E hoomaikaiia o Iehova kou Akua, ka mea i makemake mai ia oe e hoonoho ia oe maluna o kona nohoalii, i alii no Iehova no kou Akua; no ke aloha ana o kou Akua i ka Iseraela, a me kona hookupaa mau loa ana ia lakou, nolaila oia i hoonoho iho ai ia oe maluna o lakou i alii e hana i ka pono a me ka pololei.
9Ela deu ao rei cento e vinte talentos de ouro, especiarias em grande abundância e pedras preciosas. Nunca antes houve especiarias como as que a rainha de Sabá deu ao rei Salomão.
9A haawi mai la oia i ke alii i hookahi haneri talena gula a me ka iwakalua, a me na mea ala he nui loa, a me na pohaku makamae; aohe mea ala e ae e like me ka mea a ke alii wahine no Seba i haawi mai ai i ke alii ia Solomona.
10Os servos de Hurão e os servos de Salomão, que trouxeram ouro de Ofir, também trouxeram árvores de algum e pedras preciosas.
10A o na kauwa a Hurama a me na kauwa a Solomona ka poe i lawe i ke gula mai Opira mai, lawe no hoi lakou i na laau aleguma a me na pohaku makamae.
11O rei usou a madeira das árvores de algum para fazer passadiços para a casa do SENHOR e para a casa do rei, e harpas e instrumentos de cordas para os cantores. Nunca antes se viu algo semelhante na terra de Judá.
11Hana iho la o Solomona me ka laau aleguma i alapii no ka hale o Iehova, a no ka hale o ke alii, a me na mea kani, a me na kuolo kani no ka poe mele; aole i ikeia na mea e like me ua mau mea la ma ka aina o Iuda.
12O rei Salomão deu à rainha de Sabá tudo o que ela desejou, tudo o que ela pediu, mais do que ela havia trazido ao rei. Então ela se virou e foi para a sua própria terra, ela e os seus servos.
12A haawi aku la ke alii o Solomona i ke alii wahine no Seba i kona makemake a pau, na mea ana i noi mai ai, o na mea kekahi ana i haawi mai ai na ke alii: alaila, huli ae la oia a hele aku la i kona aina, oia a me kana poe kauwa.
13Ora, o peso do ouro que vinha a Salomão em um ano era de seiscentos e sessenta e seis talentos de ouro,
13A o ke kaupaona ana o ke gula i laweia ia Solomona i ka makahiki hookahi, eono haneri a me kanaonokumamaono talena gula:
14além do que os mercadores e comerciantes traziam. Todos os reis da Arábia e os governadores do país traziam ouro e prata a Salomão.
14Okoa ka mea a ka poe kuai, a me ka poe kalepa i lawe mai ai: a o na'lii a pau o Arabia, a me na kiaaina, lawe mai la lakou i ke gula, a me ke kala ia Solomona.
15O rei Salomão fez duzentos escudos grandes de ouro batido. Seiscentos siclos de ouro batido foram usados para cada escudo grande.
15Hana iho la o Solomona ke alii i na paleumauma gula maemae ole elua haneri; eono haneri sekela gula maemae ole ma ka paleumauma hookahi.
16Ele fez trezentos escudos de ouro batido. Trezentos siclos de ouro foram usados para cada escudo. O rei os colocou na Casa da Floresta do Líbano.
16A me na palekaua gula maemae ole ekolu haneri; ekolu haneri sekela gula maemae ole ma ka palekaua hookahi; a waiho iho la ke ahi ia mau mea iloko o ka hale o ka ululaau o Lebanona.
17Além disso, o rei fez um grande trono de marfim e o revestiu de ouro puro.
17A hana iho la ke alii i nohoalii niho elepani a nui, a uhi oia ia mea i ke gula maemae.
18Havia seis degraus para o trono, com um estrado de ouro, que eram fixados ao trono, e braços de ambos os lados junto ao lugar do assento, e dois leões em pé ao lado dos braços.
18Eono anuu i ka nohoalii, a he paepae wawae gula, e pili ana i ka nohoalii, a me na kalele ma kela aoao a me keia aoao o kahi e noho ai, a elua liona e ku ana ma keia mau aoao.
19Doze leões estavam ali, de um lado e do outro, sobre os seis degraus. Nunca se fez nada igual em nenhum outro reino.
19O na liona he umikumamalua i ka malaila maluna o na anuu, eono ma kela aoao a ma keia aoao; aohe mea e like ai i hanaia ma na aupuni a pau.
20Todas as taças de beber do rei Salomão eram de ouro, e todos os utensílios da Casa da Floresta do Líbano eram de ouro puro. A prata não era considerada valiosa nos dias de Salomão.
20A o na kiaha inu a pau loa o ke alii, o Solomona, he gula no; a o na ipu a pau o ka hale o ka ululaau o Lebanona he gula maemae; aole he kala kekahi, ua manaia oia he mea ole, i na la o Solomona.
21Pois o rei tinha navios que iam a Társis com os servos de Hurão. Uma vez a cada três anos, os navios de Társis vinham trazendo ouro, prata, marfim, macacos e pavões.
21No ka mea, holo na moku o ke alii ma Taresisa me na kauwa a Hurama, hookahi ku ana o na moku o Taresisa i na makahiki ekolu, e lawe mai ana i ke gula, a me ke kala a me na niho elepani, a me na keko a me na pikaka.
22Assim, o rei Salomão superou todos os reis da terra em riquezas e sabedoria.
22A oi e aku o Solomona mamua o na'lii a pau loa o ka honua ma ka waiwai a me ka naauao.
23Todos os reis da terra buscavam a presença de Salomão para ouvir a sua sabedoria, que Deus havia colocado em seu coração.
23Ua imi na'lii a pau o ka honua i ke alo o Solomona e lohe i kona naauao, ka mea a ke Akua i hookomo ai iloko o kona naau.
24Cada um deles trazia tributo: utensílios de prata, utensílios de ouro, roupas, armaduras, especiarias, cavalos e mulas, todos os anos.
24A lawe mai lakou, kela mea keia mea, i kana makana, i na ipu kala, a me na ipu gula, a me na aahu, a me na mea kaua, a me na mea ala, a me na lio, a me na hoki, he haawina i kela makahiki i keia makahiki.
25Salomão tinha quatro mil estábulos para cavalos e carruagens, e doze mil cavaleiros que ele posicionou nas cidades das carruagens e com o rei em Jerusalém.
25Aia no ia Solomona na kauhale, kahi no na lio, a no na halekaa eha tausani, a me na hoohololio he umikumamalua tausani; a hoonoho oia ia lakou iloko o na kulanakauhale no na kaa, a ma Ierusalema kekahi me ke alii.
26Ele governou sobre todos os reis, desde o Rio até a terra dos filisteus, e até a fronteira do Egito.
26A noho alii oia maluna o na'lii a pau mai ka muliwai a hiki i ka aina o Pilisetia, a i ka mokuna o Aigupita.
27O rei tornou a prata tão comum em Jerusalém quanto as pedras, e fez com que os cedros fossem tão abundantes quanto os sicômoros que estão na baixada.
27A hoolilo ae la ke alii i ke kala ma Ierusalema e like me na pohaku, a haawi mai i na laau kedera e like me na laau sukamorea ma ke awawa i nui loa.
28Traziam cavalos para Salomão do Egito e de todas as terras.
28A ua kaiia mai na lio no Solomona mai Aigupita mai, a mailoko mai o na aina a pau.
29Ora, os demais atos de Salomão, desde os primeiros até os últimos, não estão escritos na história do profeta Natã, e na profecia de Aías, o silonita, e nas visões de Ido, o vidente, a respeito de Jeroboão, filho de Nebate?
29A o na mea i koe a Solomona i hana'i, mamua, a mahope hoi, aole anei i kakauia ia mau mea ma ka palapala a Natana, ke kaula, a me ka wanana a Ahiia no Siloni, a ma ka wanana a Ido ana i wanana ai no Ieroboama ke keiki a Nebata?
30Salomão reinou em Jerusalém sobre todo o Israel por quarenta anos.
30A noho alii o Solomona ma Ierusalema maluna o ka Iseraela a pau i na makahiki hookahi kanaha.
31Salomão descansou com os seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi, seu pai; e Roboão, seu filho, reinou em seu lugar.
31A hiamoe iho la o Solomona me kona mau makua, a kanu lakou ia ia ma ke kulanakauhale o Davida o kona makua, a noho alii iho la o Rehoboama mahope ona.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.