Lukaj 19
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Clementine Vulgate, 1598
1I ARI kotilon on nan kanim Ieriko, ap kotin daulula.
1Et ingressus perambulabat Jericho.
2A kilan, ol kapwapwa men mia, ad a Jakauj, me jaumaj en jaunopwei kan.
2Et ecce vir nomine Zachæus: et hic princeps erat publicanorum, et ipse dives:
3A men kilan Iejuj, pwen aja, ij i, ap jota kak, pweki pokon o, o a jakakair.
3et quærebat videre Jesum, quis esset: et non poterat præ turba, quia statura pusillus erat.
4I ari tion mo ’rail, dauda nin tuka pot, pwen kak kilan i, pwe a pan kotin daulul waja o.
4Et præcurrens ascendit in arborem sycomorum ut videret eum: quia inde erat transiturus.
5A lao lel waja o Iejuj ap kotin majanda diar i, majani on i: Jakauj, madan daudi, pwe I pan pedelon on nan im om ran wet.
5Et cum venisset ad locum, suspiciens Jesus vidit illum, et dixit ad eum: Zachæe, festinans descende: quia hodie in domo tua oportet me manere.
6I ari madan daudi kajamo i pereperen.
6Et festinans descendit, et excepit illum gaudens.
7Irail lao kilaner met, karoj ap lipanedeki inda: A pedeloner, pwen kairu ren ol dipan amen.
7Et cum viderent omnes, murmurabant, dicentes quod ad hominem peccatorem divertisset.
8A Jakauj potodo potoan on Kaun o: Main re kotin mani, apali en ai kapwa i pan kijakijaki me jamama kan, o ma i kotaue amen, i kin kajapal won i pan pa pak laude jan.
8Stans autem Zachæus, dixit ad Dominum: Ecce dimidium bonorum meorum, Domine, do pauperibus: et si quid aliquem defraudavi, reddo quadruplum.
9Iejuj kotin majani on i: Maur me pwara don nan im wet ran wet, pwe a pil nain Apraam amen.
9Ait Jesus ad eum: Quia hodie salus domui huic facta est: eo quod et ipse filius sit Abrahæ.
10Pwe Nain aramaj pwara don rapaki o kamaureda me jalonalar.
10Venit enim Filius hominis quærere, et salvum facere quod perierat.
11A ni ar ronadar mepukat, a pil kotin majani karajeraj eu, aki koren ion Ierujalem, o re kiki on, me wein Kot pan madan janjaleda.
11Hæc illis audientibus adjiciens, dixit parabolam, eo quod esset prope Jerusalem: et quia existimarent quod confestim regnum Dei manifestaretur.
12A kotin majani: Ol lapalap amen kolan jap doo eu, pwen nine mar a, ap pan puredo.
12Dixit ergo: Homo quidam nobilis abiit in regionem longinquam accipere sibi regnum, et reverti.
13I me eker pena na ladu ek, o ki on irail paun eijok, indan irail: Komail dodokki, i lao puredo.
13Vocatis autem decem servis suis, dedit eis decem mnas, et ait ad illos: Negotiamini dum venio.
14A na aramaj akan kailonki i, kadarala mur i kaireki lan i: Je jota mauki, ol men et en kaun kit.
14Cives autem ejus oderant eum: et miserunt legationem post illum, dicentes: Nolumus hunc regnare super nos.
15Kadekadeo a lao puredo, murin a aleer wei o, ap ilakelan ladu kan, me a ki on na moni, pwen aja duen en amen amen ar kalaudelar na moni.
15Et factum est ut rediret accepto regno: et jussit vocari servos, quibus dedit pecuniam, ut sciret quantum quisque negotiatus esset.
16Men maj ap pwarado indada: Main, omui paun kareda paun eijok.
16Venit autem primus dicens: Domine, mna tua decem mnas acquisivit.
17A indan i: Meid pai ladu mau koe, aki om apapwali mau me tikitik, koe pan id kaunda kanim eijok.
17Et ait illi: Euge bone serve, quia in modico fuisti fidelis, eris potestatem habens super decem civitates.
18O kariamen ap pwarado indada: Main, omui paun me kareda paun limau.
18Et alter venit, dicens: Domine, mna tua fecit quinque mnas.
19A pil indan i: Koe pan kaunda kanim limau.
19Et huic ait: Et tu esto super quinque civitates.
20O pil amen pwarado indada: Main, mani, ietet japwilim omui paun, me i nekidala nan lim en pudo.
20Et alter venit, dicens: Domine, ecce mna tua, quam habui repositam in sudario:
21Pwe i majak komui, pwe I petik amen komui. Komui kin aleda, me kaidin komui kidier, o dolun jan, me kaidin komui padukedier.
21timui enim te, quia homo austerus es: tollis quod non posuisti, et metis quod non seminasti.
22A indan i: Jan nan au om I pan kadeik kin uk ada ladu jued koe. Koe ajaer, me ol petik amen nai, me kin ale, me kaidin nai kidier o dolun jan, me kaidin nai padukidier.
22Dicit ei: De ore tuo te judico, serve nequam. Sciebas quod ego homo austerus sum, tollens quod non posui, et metens quod non seminavi:
23Menda koe jota wala nai moni wajan kanaitik, o i lao puredo, i pan ale me udan ai ianaki moni naitik.
23et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam, ut ego veniens cum usuris utique exegissem illam?
24A indai on irail me u impa: Ale jan i paun o, ki on ren me a paun eijok!
24Et astantibus dixit: Auferte ab illo mnam, et date illi qui decem mnas habet.
25Irail indai on i: Main, nan a nainekier paun eijok.
25Et dixerunt ei: Domine, habet decem mnas.
26Pwe I indai on komail, meamen, me a mia, ekij pan ko on, a me jota a mia, nan a pwitikatik pil pan katia jan.
26Dico autem vobis, quia omni habenti dabitur, et abundabit: ab eo autem qui non habet, et quod habet auferetur ab eo.
27A ir, ai imwintiti, me kan, I en kakaun ir, wa ir do, o kame ir ala mo i!
27Verumtamen inimicos meos illos, qui noluerunt me regnare super se, adducite huc: et interficite ante me.
28A lao kotin kaimwijokala a majan pukat, ap kotiwei kotidala Ierujalem.
28Et his dictis, præcedebat ascendens Jerosolymam.
29Kadekadeo a lao koti don Petpake o Petanien impan dol me ad a Oliwe, ap kotin poronela japwilim a tounpadak riamen,
29Et factum est, cum appropinquasset ad Bethphage et Bethaniam, ad montem qui vocatur Oliveti, misit duos discipulos suos,
30Majani: Koma ko on nan kanim monen, koma lao pedelon, koma pan diarada ejel pul amen jalidi, me aramaj amen jaik mohdi poa. Lapwada i, ap karedo!
30dicens: Ite in castellum quod contra est: in quod introëuntes, invenietis pullum asinæ alligatum, cui nemo umquam hominum sedit: solvite illum, et adducite.
31A ma meamen pan idok re oma: Da me koma lapwa kida i? Koma ap pan inda: Kaun o men dake.
31Et si quis vos interrogaverit: Quare solvitis? sic dicetis ei: Quia Dominus operam ejus desiderat.
32A ira me pakadara wei, ap kola o diarada, duen a kotin majani on ira.
32Abierunt autem qui missi erant: et invenerunt, sicut dixit illis, stantem pullum.
33A ni ara lawada ejel pul o, ol oko, me naineki, ap indan ira: Da me koma lawa kida ejel pul en?
33Solventibus autem illis pullum, dixerunt domini ejus ad illos: Quid solvitis pullum?
34Ira ap indada: Kaun o men dake.
34At illi dixerunt: Quia Dominus eum necessarium habet.
35Ira ari wado ren Iejuj, ap irepadi pon ejel pul arail likau kan ap potoan dan Iejuj poa.
35Et duxerunt illum ad Jesum. Et jacentes vestimenta sua supra pullum, imposuerunt Jesum.
36Ni a kotikot kokowei, irail ap irepakidi arail likau kan nani al.
36Eunte autem illo, substernebant vestimenta sua in via:
37A lao kotin korendor kotidila dol Oliwe tounpadak kan karoj ap wiaki eu nil laudeda kapina Kot, pweki manaman akan karoj, me re kilaner,
37et cum appropinquaret jam ad descensum montis Oliveti, cœperunt omnes turbæ discipulorum gaudentes laudare Deum voce magna super omnibus, quas viderant, virtutibus,
38Indada: Kapina on Nanmarki, me kotido ni mar en Kaun! Nanlan en popol o linan waja ileile!
38dicentes: Benedictus, qui venit rex in nomine Domini: pax in cælo, et gloria in excelsis.
39A Parijar kai kijan pokon o indai on i: Jaunpadak, kotin kidaue japwilim omui tounpadak kan.
39Et quidam pharisæorum de turbis dixerunt ad illum: Magister, increpa discipulos tuos.
40I ari kotin japen majani on irail: I indai on komail, ma mepukat pan nenenla, takai pan id kadededa.
40Quibus ipse ait: Dico vobis, quia si hi tacuerint, lapides clamabunt.
41A lao kotin korendor, ap majani kanim o, ap tontonireki,
41Et ut appropinquavit, videns civitatem flevit super illam, dicens:
42Majani: O i men, koe en dedeki om ran mau wet, me pan kare on uk popol: Ari, a rir janer mon maj om.
42Quia si cognovisses et tu, et quidem in hac die tua, quæ ad pacem tibi: nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis.
43Pwe ran apwal ko pan lei on uk, me om imwintiti pan kele kin uk pena o it pena jan ni pali karoj;
43Quia venient dies in te: et circumdabunt te inimici tui vallo, et circumdabunt te: et coangustabunt te undique:
44O irail pan kaje uk ala ianaki noum jeri kan, o re pan karonk uk ala; jota eu takai pan mimieta pon eu, pweki om jota dedeki anjaun om kajojon.
44et ad terram prosternent te, et filios tuos, qui in te sunt, et non relinquent in te lapidem super lapidem: eo quod non cognoveris tempus visitationis tuæ.
45I ari kotilon on nan im en kaudok, ap jikon jan me netinet lole,
45Et ingressus in templum, cœpit ejicere vendentes in illo, et ementes,
46Majani on ir: Nan a intinidier: Im ai im en kapakap, a komail wiaki deun lolap akan.
46dicens illis: Scriptum est: Quia domus mea domus orationis est: vos autem fecistis illam speluncam latronum.
47I ari kotin kaukawewe nan im en kaudok ran karoj. A jamero lapalap, o jaunkawewe, o me lapalap akan ren aramaj raparapaki, en kamatala i.
47Et erat docens quotidie in templo. Principes autem sacerdotum, et scribæ, et princeps plebis quærebant illum perdere:
48A re jota kak diar, me ren wiada, pwe aramaj karoj apwali i kaualap o men ron i.
48et non inveniebant quid facerent illi. Omnis enim populus suspensus erat, audiens illum.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.