دانیال 12
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
1«و در آن زمان میکائیل، امیر عظیمی که برای پسران قوم تو ایستاده است خواهد برخاست و چنان زمان تنگی خواهد شدکه از حینی که امتی به وجود آمده است تا امروزنبوده و در آنزمان هر یک از قوم تو که در دفترمکتوب یافت شود رستگار خواهد شد.
1「那時，保佑你本國之民的天使長 米迦勒 必站起來，並且有大艱難，從有國以來直到此時，沒有這樣的。你本國的民中，凡名錄在冊上的，必得拯救。
2وبسیاری از آنانی که در خاک زمین خوابیده اندبیدار خواهند شد، اما اینان به جهت حیات جاودانی و آنان به جهت خجالت و حقارت جاودانی.
2睡在塵埃中的，必有多人復醒。其中有得永生的，有受羞辱永遠被憎惡的。
3و حکیمان مثل روشنایی افلاک خواهند درخشید و آنانی که بسیاری را به راه عدالت رهبری می‌نمایند مانند ستارگان خواهندبود تا ابدالاباد.
3智慧人必發光如同天上的光；那使多人歸義的，必發光如星，直到永永遠遠。
4اما تو‌ای دانیال کلام را مخفی دار و کتاب را تا زمان آخر مهر کن. بسیاری بسرعت تردد خواهند نمود و علم افزوده خواهدگردید.»
4但以理 啊，你要隱藏這話，封閉這書，直到末時。必有多人來往奔跑，知識就必增長。」
5پس من دانیال نظر کردم و اینک دو نفر دیگریکی به اینطرف و دیگری به آنطرف نهر ایستاده بودند.
5我－ 但以理 觀看，見另有兩個人站立：一個在河這邊，一個在河那邊。
6و یکی از ایشان به آن مرد ملبس به کتان که بالای آبهای نهر ایستاده بود گفت: «انتهای این عجایب تا بکی خواهد بود؟»
6有一個問那站在河水以上、穿細麻衣的說：「這奇異的事到幾時才應驗呢？」
7و آن مرد ملبس به کتان را که بالای آبهای نهر ایستاده بود شنیدم که دست راست و دست چپ خود را بسوی آسمان برافراشته، به حی ابدی قسم خورد که برای زمانی و دو زمان و نصف زمان خواهد بود و چون پراکندگی قوت قوم مقدس به انجام رسد، آنگاه همه این امور به اتمام خواهد رسید.
7我聽見那站在河水以上、穿細麻衣的，向天舉起左右手，指着活到永遠的 主 起誓說：「要到一載、二載、半載，打破聖民權力的時候，這一切事就都應驗了。」
8و من شنیدم اما درک نکردم پس گفتم: «ای آقایم آخر این امور چه خواهد بود؟»
8我聽見這話，卻不明白，就說：「我主啊，這些事的結局是怎樣呢？」
9او جواب داد که «ای دانیال برو زیرا این کلام تا زمان آخرمخفی و مختوم شده است.
9他說：「 但以理 啊，你只管去；因為這話已經隱藏封閉，直到末時。
10بسیاری طاهر وسفید و مصفی خواهند گردید و شریران شرارت خواهند ورزید و هیچ کدام از شریران نخواهندفهمید لیکن حکیمان خواهند فهمید.
10必有許多人使自己清淨潔白，且被熬煉；但惡人仍必行惡，一切惡人都不明白，惟獨智慧人能明白。
11و ازهنگام موقوف شدن قربانی دایمی و نصب نمودن رجاست ویرانی، هزار و دویست و نود روزخواهد بود.
11從除掉常獻的 燔祭 ，並設立那行毀壞可憎之物的時候，必有一千二百九十日。
12خوشابه‌حال آنکه انتظار کشد و به هزار و سیصد و سی و پنج روز برسد.
12等到一千三百三十五日的，那人便為有福。
13اما تو تابه آخرت برو زیرا که مستریح خواهی شد و درآخر این ایام در نصیب خود قایم خواهی بود.»
13「你且去等候結局，因為你必安歇。到了末期，你必起來，享受你的 福 分。」
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.