کارهای رسولان 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1و چون روز پنطیکاست رسید، به یک دل در یکجا بودند.
1And when the days of the Pentecost were accomplished, they were all together in one place:
2که ناگاه آوازی چون صدای وزیدن باد شدید از آسمان آمد و تمام آن خانه را که در آنجا نشسته بودند پر ساخت.
2And suddenly there came a sound from heaven, as of a mighty wind coming, and it filled the whole house where they were sitting.
3وزبانه های منقسم شده، مثل زبانه های آتش بدیشان ظاهر گشته، بر هر یکی از ایشان قرار گرفت.
3And there appeared to them parted tongues as it were of fire, and it sat upon every one of them:
4و همه از روح‌القدس پر گشته، به زبانهای مختلف، به نوعی که روح بدیشان قدرت تلفظ بخشید، به سخن‌گفتن شروع کردند.
4And they were all filled with the Holy Ghost, and they began to speak with divers tongues, according as the Holy Ghost gave them to speak.
5و مردم یهود دین دار از هر طایفه زیر فلک دراورشلیم منزل می‌داشتند.
5Now there were dwelling at Jerusalem, Jews, devout men, out of every nation under heaven.
6پس چون این صدابلند شد گروهی فراهم شده در حیرت افتادندزیرا هر کس لغت خود را از ایشان شنید.
6And when this was noised abroad, the multitude came together, and were confounded in mind, because that every man heard them speak in his own tongue.
7و همه مبهوت و متعجب شده به یکدیگر می‌گفتند: «مگر همه اینها که حرف می‌زنند جلیلی نیستند؟
7And they were all amazed, and wondered, saying: Behold, are not all these, that speak, Galileans?
8پس چون است که هر یکی از ما لغت خود را که در آن تولد یافته‌ایم می‌شنویم؟
8And how have we heard, every man our own tongue wherein we were born?
9پارتیان و مادیان و عیلامیان و ساکنان جزیره و یهودیه و کپدکیا وپنطس و آسیا
9Parthians, and Medes, and Elamites, and inhabitants of Mesopotamia, Judea, and Cappadocia, Pontus and Asia,
10و فریجیه و پمفلیه و مصر ونواحی لبیا که متصل به قیروان است و غربا از روم یعنی یهودیان و جدیدان
10Phrygia, and Pamphylia, Egypt, and the parts of Libya about Cyrene, and strangers of Rome,
11و اهل کریت و عرب اینها را می‌شنویم که به زبانهای ما ذکر کبریایی خدا می‌کنند.»
11Jews also, and proselytes, Cretes, and Arabians: we have heard them speak in our own tongues the wonderful works of God.
12پس همه در حیرت و شک افتاده، به یکدیگر گفتند: «این به کجا خواهدانجامید؟»
12And they were all astonished, and wondered, saying one to another: What meaneth this?
13اما بعضی استهزاکنان گفتند که «ازخمر تازه مست شده‌اند!»
13But others mocking, said: These men are full of new wine.
14پس پطرس با آن یازده برخاسته، آواز خودرا بلند کرده، بدیشان گفت: «ای مردان یهود وجمیع سکنه اورشلیم، این را بدانید و سخنان مرافرا‌گیرید.
14But Peter standing up with the eleven, lifted up his voice, and spoke to them: Ye men of Judea, and all you that dwell in Jerusalem, be this known to you, and with your ears receive my words.
15زیرا که اینها مست نیستند چنانکه شما گمان می‌برید، زیرا که ساعت سوم از روزاست.
15For these are not drunk, as you suppose, seeing it is but the third hour of the day:
16بلکه این همان است که یوئیل نبی گفت
16But this is that which was spoken of by the prophet Joel:
17که “خدا می‌گوید در ایام آخر چنین خواهدبود که از روح خود بر تمام بشر خواهم ریخت وپسران و دختران شما نبوت کنند و جوانان شما رویاها و پیران شما خوابها خواهند دید؛
17And it shall come to pass, in the last days, (saith the Lord,) I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams.
18و برغلامان و کنیزان خود در آن ایام از روح خودخواهم ریخت و ایشان نبوت خواهند نمود.
18And upon my servants indeed, and upon my handmaids will I pour out in those days of my spirit, and they shall prophesy.
19واز بالا در افلاک، عجایب و از پایین در زمین، آیات را از خون و آتش و بخار دود به ظهور آورم.
19And I will shew wonders in the heaven above, and signs on the earth beneath: blood and fire, and vapour of smoke.
20خورشید به ظلمت و ماه به خون مبدل گرددقبل از وقوع روز عظیم مشهور خداوند.
20The sun shall be turned into darkness, and the moon into blood, before the great and manifest day of the Lord come.
21وچنین خواهد بود که هرکه نام خداوند را بخواند، نجات یابد.”
21And it shall come to pass, that whosoever shall call upon the name of the Lord, shall be saved.
22«ای مردان اسرائیلی این سخنان را بشنوید. عیسی ناصری مردی که نزد شما از جانب خدامبرهن گشت به قوات و عجایب و آیاتی که خدادر میان شما از او صادر گردانید، چنانکه خودمی دانید،
22Ye men of Israel, hear these words: Jesus of Nazareth, a man approved of God among you, by miracles, and wonders, and signs, which God did by him, in the midst of you, as you also know:
23این شخص چون برحسب اراده مستحکم و پیشدانی خدا تسلیم شد، شما به‌دست گناهکاران بر صلیب کشیده، کشتید،
23This same being delivered up, by the determinate counsel and foreknowledge of God, you by the hands of wicked men have crucified and slain.
24که خدا دردهای موت را گسسته، او را برخیزانیدزیرا محال بود که موت او را در بند نگاه دارد،
24Whom God hath raised up, having loosed the sorrows of hell, as it was impossible that he should be holden by it.
25زیرا که داود درباره وی می‌گوید: “خداوند راهمواره پیش روی خود دیده‌ام که به‌دست راست من است تا جنبش نخورم؛
25For David saith concerning him: I foresaw the Lord before my face: because he is at my right hand, that I may not be moved.
26از این سبب دلم شادگردید و زبانم به وجد آمد بلکه جسدم نیز در امیدساکن خواهد بود؛
26For this my heart hath been glad, and any tongue hath rejoiced: moreover my flesh also shall rest in hope.
27زیرا که نفس مرا در عالم اموات نخواهی گذاشت و اجازت نخواهی داد که قدوس تو فساد را ببیند.
27Because thou wilt not leave my soul in hell, nor suffer thy Holy One to see corruption.
28طریقهای حیات را به من آموختی و مرا از روی خود به خرمی سیرگردانیدی.”
28Thou hast made known to me the ways of life: thou shalt make me full of joy with thy countenance.
29«ای برادران، می‌توانم درباره داود پطریارخ با شما بی‌محابا سخن گویم که او وفات نموده، دفن شد و مقبره او تا امروز در میان ماست.
29Ye men, brethren, let me freely speak to you of the patriarch David; that he died, and was buried; and his sepulchre is with us to this present day.
30پس چون نبی بود و دانست که خدا برای او قسم خوردکه از ذریت صلب او بحسب جسد، مسیح رابرانگیزاند تا بر تخت او بنشیند،
30Whereas therefore he was a prophet, and knew that God hath sworn to him with an oath, that of the fruit of his loins one should sit upon his throne.
31درباره قیامت مسیح پیش دیده، گفت که نفس او در عالم اموات گذاشته نشود و جسد او فساد را نبیند.
31Foreseeing this, he spoke of the resurrection of Christ. For neither was he left in hell, neither did his flesh see corruption.
32پس همان عیسی را خدا برخیزانید و همه ما شاهد برآن هستیم.
32This Jesus hath God raised again, whereof all we are witnesses.
33پس چون به‌دست راست خدا بالابرده شد، روح‌القدس موعود را از پدر یافته، این را که شما حال می‌بینید و می‌شنوید ریخته است.
33Being exalted therefore by the right hand of God, and having received of the Father the promise of the Holy Ghost, he hath poured forth this which you see and hear.
34زیرا که داود به آسمان صعود نکرد لیکن خودمی گوید “خداوند به خداوند من گفت بر دست راست من بنشین
34For David ascended not into heaven; but he himself said: The Lord said to my Lord, sit thou on my right hand,
35تا دشمنانت را پای انداز توسازم.”
35Until I make thy enemies thy footstool.
36پس جمیع خاندان اسرائیل یقین بدانندکه خدا همین عیسی را که شما مصلوب کردیدخداوند و مسیح ساخته است.»
36Therefore let all the house of Israel know most certainly, that God hath made both Lord and Christ, this same Jesus, whom you have crucified.
37چون شنیدند دلریش گشته، به پطرس وسایر رسولان گفتند: «ای برادران چه کنیم؟»
37Now when they had heard these things, they had compunction in their heart, and said to Peter, and to the rest of the apostles: What shall we do, men and brethren?
38پطرس بدیشان گفت: «توبه کنید و هر یک ازشما به اسم عیسی مسیح بجهت آمرزش گناهان تعمید گیرید و عطای روح‌القدس را خواهیدیافت.
38But Peter said to them: Do penance, and be baptized every one of you in the name of Jesus Christ, for the remission of your sins: and you shall receive the gift of the Holy Ghost.
39زیرا که این وعده است برای شما وفرزندان شما و همه آنانی که دورند یعنی هرکه خداوند خدای ما او را بخواند.»
39For the promise is to you, and to your children, and to all that are far off, whomsoever the Lord our God shall call.
40و به سخنان بسیار دیگر، بدیشان شهادت داد و موعظه نموده، گفت که «خود را از این فرقه کجرو رستگارسازید.»
40And with very many other words did he testify and exhort them, saying: Save yourselves from this perverse generation.
41پس ایشان کلام او را پذیرفته، تعمیدگرفتند و در همان روز تخمین سه هزار نفر بدیشان پیوستند
41They therefore that received his word, were baptized; and there were added in that day about three thousand souls.
42و در تعلیم رسولان ومشارکت ایشان و شکستن نان و دعاها مواظبت می‌نمودند.
42And they were persevering in the doctrine of the apostles, and in the communication of the breaking of bread, and in prayers.
43و همه خلق ترسیدند و معجزات وعلامات بسیار از دست رسولان صادر می‌گشت.
43And fear came upon every soul: many wonders also and signs were done by the apostles in Jerusalem, and there was great fear in all.
44و همه ایمانداران با هم می‌زیستند و درهمه‌چیز شریک می‌بودند
44And all they that believed, were together, and had all things common.
45و املاک و اموال خود را فروخته، آنها را به هر کس به قدراحتیاجش تقسیم می‌کردند.
45Their possessions and goods they sold, and divided them to all, according as every one had need.
46و هر روزه درهیکل به یکدل پیوسته می‌بودند و در خانه‌ها نان را پاره می‌کردند و خوراک را به خوشی وساده دلی می‌خوردند.
46And continuing daily with one accord in the temple, and breaking bread from house to house, they took their meat with gladness and simplicity of heart;
47و خدا را حمد می‌گفتندو نزد تمامی خلق عزیز می‌گردیدند و خداوند هرروزه ناجیان را بر کلیسا می‌افزود.
47Praising God, and having favour with all the people. And the Lord increased daily together such as should be saved.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.