کارهای رسولان 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1و چون روز پنطیکاست رسید، به یک دل در یکجا بودند.
1When the day of Pentecost came, they were all together in one place.
2که ناگاه آوازی چون صدای وزیدن باد شدید از آسمان آمد و تمام آن خانه را که در آنجا نشسته بودند پر ساخت.
2Suddenly a sound like a mighty rushing wind came from heaven and filled the whole house where they were sitting.
3وزبانه های منقسم شده، مثل زبانه های آتش بدیشان ظاهر گشته، بر هر یکی از ایشان قرار گرفت.
3They saw tongues like flames of fire that separated and came to rest on each of them.
4و همه از روح‌القدس پر گشته، به زبانهای مختلف، به نوعی که روح بدیشان قدرت تلفظ بخشید، به سخن‌گفتن شروع کردند.
4And they were all filled with the Holy Spirit and began to speak in other tongues as the Spirit enabled them.
5و مردم یهود دین دار از هر طایفه زیر فلک دراورشلیم منزل می‌داشتند.
5Now there were dwelling in Jerusalem God-fearing Jews from every nation under heaven.
6پس چون این صدابلند شد گروهی فراهم شده در حیرت افتادندزیرا هر کس لغت خود را از ایشان شنید.
6And when this sound rang out, a crowd came together in bewilderment, because each one heard them speaking his own language.
7و همه مبهوت و متعجب شده به یکدیگر می‌گفتند: «مگر همه اینها که حرف می‌زنند جلیلی نیستند؟
7Astounded and amazed, they asked, “Are not all these men who are speaking Galileans?
8پس چون است که هر یکی از ما لغت خود را که در آن تولد یافته‌ایم می‌شنویم؟
8How is it then that each of us hears them in his own native language?
9پارتیان و مادیان و عیلامیان و ساکنان جزیره و یهودیه و کپدکیا وپنطس و آسیا
9Parthians, Medes, and Elamites; residents of Mesopotamia, Judea and Cappadocia, Pontus and Asia,
10و فریجیه و پمفلیه و مصر ونواحی لبیا که متصل به قیروان است و غربا از روم یعنی یهودیان و جدیدان
10Phrygia and Pamphylia, Egypt and the parts of Libya near Cyrene; visitors from Rome,
11و اهل کریت و عرب اینها را می‌شنویم که به زبانهای ما ذکر کبریایی خدا می‌کنند.»
11both Jews and converts to Judaism; Cretans and Arabs—we hear them declaring the wonders of God in our own tongues!”
12پس همه در حیرت و شک افتاده، به یکدیگر گفتند: «این به کجا خواهدانجامید؟»
12Astounded and perplexed, they asked one another, “What does this mean?”
13اما بعضی استهزاکنان گفتند که «ازخمر تازه مست شده‌اند!»
13But others mocked them and said, “They are drunk on new wine!”
14پس پطرس با آن یازده برخاسته، آواز خودرا بلند کرده، بدیشان گفت: «ای مردان یهود وجمیع سکنه اورشلیم، این را بدانید و سخنان مرافرا‌گیرید.
14Then Peter stood up with the Eleven, lifted up his voice, and addressed the crowd: “Men of Judea and all who dwell in Jerusalem, let this be known to you, and listen carefully to my words.
15زیرا که اینها مست نیستند چنانکه شما گمان می‌برید، زیرا که ساعت سوم از روزاست.
15These men are not drunk, as you suppose. It is only the third hour of the day!
16بلکه این همان است که یوئیل نبی گفت
16No, this is what was spoken by the prophet Joel:
17که “خدا می‌گوید در ایام آخر چنین خواهدبود که از روح خود بر تمام بشر خواهم ریخت وپسران و دختران شما نبوت کنند و جوانان شما رویاها و پیران شما خوابها خواهند دید؛
17‘In the last days, God says, I will pour out My Spirit on all people. Your sons and daughters will prophesy, your young men will see visions, your old men will dream dreams.
18و برغلامان و کنیزان خود در آن ایام از روح خودخواهم ریخت و ایشان نبوت خواهند نمود.
18Even on My menservants and maidservants I will pour out My Spirit in those days, and they will prophesy.
19واز بالا در افلاک، عجایب و از پایین در زمین، آیات را از خون و آتش و بخار دود به ظهور آورم.
19I will show wonders in the heavens above and signs on the earth below, blood and fire and billows of smoke.
20خورشید به ظلمت و ماه به خون مبدل گرددقبل از وقوع روز عظیم مشهور خداوند.
20The sun will be turned to darkness, and the moon to blood, before the coming of the great and glorious Day of the Lord.
21وچنین خواهد بود که هرکه نام خداوند را بخواند، نجات یابد.”
21And everyone who calls on the name of the Lord will be saved.’
22«ای مردان اسرائیلی این سخنان را بشنوید. عیسی ناصری مردی که نزد شما از جانب خدامبرهن گشت به قوات و عجایب و آیاتی که خدادر میان شما از او صادر گردانید، چنانکه خودمی دانید،
22Men of Israel, listen to this message: Jesus of Nazareth was a man certified by God to you by miracles, wonders, and signs, which God did among you through Him, as you yourselves know.
23این شخص چون برحسب اراده مستحکم و پیشدانی خدا تسلیم شد، شما به‌دست گناهکاران بر صلیب کشیده، کشتید،
23He was delivered up by God’s set plan and foreknowledge, and you, by the hands of the lawless, put Him to death by nailing Him to the cross.
24که خدا دردهای موت را گسسته، او را برخیزانیدزیرا محال بود که موت او را در بند نگاه دارد،
24But God raised Him from the dead, releasing Him from the agony of death, because it was impossible for Him to be held in its clutches.
25زیرا که داود درباره وی می‌گوید: “خداوند راهمواره پیش روی خود دیده‌ام که به‌دست راست من است تا جنبش نخورم؛
25David says about Him: ‘I saw the Lord always before me; because He is at my right hand, I will not be shaken.
26از این سبب دلم شادگردید و زبانم به وجد آمد بلکه جسدم نیز در امیدساکن خواهد بود؛
26Therefore my heart is glad and my tongue rejoices; my body also will dwell in hope,
27زیرا که نفس مرا در عالم اموات نخواهی گذاشت و اجازت نخواهی داد که قدوس تو فساد را ببیند.
27because You will not abandon my soul to Hades, nor will You let Your Holy One see decay.
28طریقهای حیات را به من آموختی و مرا از روی خود به خرمی سیرگردانیدی.”
28You have made known to me the paths of life; You will fill me with joy in Your presence.’
29«ای برادران، می‌توانم درباره داود پطریارخ با شما بی‌محابا سخن گویم که او وفات نموده، دفن شد و مقبره او تا امروز در میان ماست.
29Brothers, I can tell you with confidence that the patriarch David died and was buried, and his tomb is with us to this day.
30پس چون نبی بود و دانست که خدا برای او قسم خوردکه از ذریت صلب او بحسب جسد، مسیح رابرانگیزاند تا بر تخت او بنشیند،
30But he was a prophet and knew that God had promised him on oath that He would place one of his descendants on his throne.
31درباره قیامت مسیح پیش دیده، گفت که نفس او در عالم اموات گذاشته نشود و جسد او فساد را نبیند.
31Foreseeing this, David spoke about the resurrection of the Christ, that He was not abandoned to Hades, nor did His body see decay.
32پس همان عیسی را خدا برخیزانید و همه ما شاهد برآن هستیم.
32God has raised this Jesus to life, to which we are all witnesses.
33پس چون به‌دست راست خدا بالابرده شد، روح‌القدس موعود را از پدر یافته، این را که شما حال می‌بینید و می‌شنوید ریخته است.
33Exalted, then, to the right hand of God, He has received from the Father the promised Holy Spirit and has poured out what you now see and hear.
34زیرا که داود به آسمان صعود نکرد لیکن خودمی گوید “خداوند به خداوند من گفت بر دست راست من بنشین
34For David did not ascend into heaven, but he himself says: ‘The Lord said to my Lord, “Sit at My right hand
35تا دشمنانت را پای انداز توسازم.”
35until I make Your enemies a footstool for Your feet.”’
36پس جمیع خاندان اسرائیل یقین بدانندکه خدا همین عیسی را که شما مصلوب کردیدخداوند و مسیح ساخته است.»
36Therefore let all Israel know with certainty that God has made this Jesus, whom you crucified, both Lord and Christ!”
37چون شنیدند دلریش گشته، به پطرس وسایر رسولان گفتند: «ای برادران چه کنیم؟»
37When the people heard this, they were cut to the heart and asked Peter and the other apostles, “Brothers, what shall we do?”
38پطرس بدیشان گفت: «توبه کنید و هر یک ازشما به اسم عیسی مسیح بجهت آمرزش گناهان تعمید گیرید و عطای روح‌القدس را خواهیدیافت.
38Peter replied, “Repent and be baptized, every one of you, in the name of Jesus Christ for the forgiveness of your sins, and you will receive the gift of the Holy Spirit.
39زیرا که این وعده است برای شما وفرزندان شما و همه آنانی که دورند یعنی هرکه خداوند خدای ما او را بخواند.»
39This promise belongs to you and your children and to all who are far off—to all whom the Lord our God will call to Himself.”
40و به سخنان بسیار دیگر، بدیشان شهادت داد و موعظه نموده، گفت که «خود را از این فرقه کجرو رستگارسازید.»
40With many other words he testified, and he urged them, “Be saved from this corrupt generation.”
41پس ایشان کلام او را پذیرفته، تعمیدگرفتند و در همان روز تخمین سه هزار نفر بدیشان پیوستند
41Those who embraced his message were baptized, and about three thousand were added to the believers that day.
42و در تعلیم رسولان ومشارکت ایشان و شکستن نان و دعاها مواظبت می‌نمودند.
42They devoted themselves to the apostles’ teaching and to the fellowship, to the breaking of bread and to prayer.
43و همه خلق ترسیدند و معجزات وعلامات بسیار از دست رسولان صادر می‌گشت.
43A sense of awe came over everyone, and the apostles performed many wonders and signs.
44و همه ایمانداران با هم می‌زیستند و درهمه‌چیز شریک می‌بودند
44All the believers were together and had everything in common.
45و املاک و اموال خود را فروخته، آنها را به هر کس به قدراحتیاجش تقسیم می‌کردند.
45Selling their possessions and goods, they shared with anyone who was in need.
46و هر روزه درهیکل به یکدل پیوسته می‌بودند و در خانه‌ها نان را پاره می‌کردند و خوراک را به خوشی وساده دلی می‌خوردند.
46With one accord they continued to meet daily in the temple courts and to break bread from house to house, sharing their meals with gladness and sincerity of heart,
47و خدا را حمد می‌گفتندو نزد تمامی خلق عزیز می‌گردیدند و خداوند هرروزه ناجیان را بر کلیسا می‌افزود.
47praising God and enjoying the favor of all the people. And the Lord added to their number daily those who were being saved.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.