کارهای رسولان 4
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1و چون ایشان با قوم سخن می‌گفتند، کهنه وسردار سپاه هیکل و صدوقیان بر سر ایشان تاختند،
1While Peter and John were speaking to the people, the priests and the captain of the temple guard and the Sadducees came up to them,
2چونکه مضطرب بودند از اینکه ایشان قوم را تعلیم می‌دادند و در عیسی به قیامت ازمردگان اعلام می‌نمودند.
2greatly disturbed that they were teaching the people and proclaiming in Jesus the resurrection of the dead.
3پس دست بر ایشان انداخته، تا فردا محبوس نمودند زیرا که آن، وقت عصر بود.
3They seized Peter and John, and because it was evening, they put them in custody until the next day.
4اما بسیاری از آنانی که کلام را شنیدند ایمان آوردند و عدد ایشان قریب به پنج هزاررسید.
4But many who heard the message believed, and the number of men grew to about five thousand.
5بامدادان روسا و مشایخ و کاتبان ایشان دراورشلیم فراهم آمدند،
5The next day the rulers, elders, and scribes assembled in Jerusalem,
6با حنای رئیس کهنه وقیافا و یوحنا و اسکندر و همه کسانی که از قبیله رئیس کهنه بودند.
6along with Annas the high priest, Caiaphas, John, Alexander, and many others from the high priest’s family.
7و ایشان را در میان بداشتند واز ایشان پرسیدند که «شما به کدام قوت و به چه نام این کار را کرده‌اید؟»
7They had Peter and John brought in and began to question them: “By what power or what name did you do this?”
8آنگاه پطرس ازروح‌القدس پر شده، بدیشان گفت: «ای روسای قوم و مشایخ اسرائیل،
8Then Peter, filled with the Holy Spirit, said to them, “Rulers and elders of the people!
9اگر امروز از ما بازپرس می‌شود درباره احسانی که بدین مرد ضعیف شده، یعنی به چه سبب او صحت یافته است،
9If we are being examined today about a kind service to a man who was lame, to determine how he was healed,
10جمیع شما و تمام قوم اسرائیل را معلوم باد که به نام عیسی مسیح ناصری که شما مصلوب کردید و خدا او را از مردگان برخیزانید، در او این کس به حضور شما تندرست ایستاده است.
10then let this be known to all of you and to all the people of Israel: It is by the name of Jesus Christ of Nazareth, whom you crucified but whom God raised from the dead, that this man stands before you healed.
11این است آن سنگی که شما معماران آن را رد کردید والحال سر زاویه شده است.
11This Jesus is ‘the stone you builders rejected, which has become the cornerstone.’
12و در هیچ‌کس غیراز او نجات نیست زیرا که اسمی دیگر زیر آسمان به مردم عطانشده که بدان باید ما نجات یابیم.»
12Salvation exists in no one else, for there is no other name under heaven given to men by which we must be saved.”
13پس چون دلیری پطرس و یوحنا را دیدندو دانستند که مردم بی‌علم و امی هستند، تعجب کردند و ایشان را شناختند که از همراهان عیسی بودند.
13When they saw the boldness of Peter and John and realized that they were unschooled, ordinary men, they marveled and took note that these men had been with Jesus.
14و چون آن شخص را که شفا یافته بود باایشان ایستاده دیدند، نتوانستند به ضد ایشان چیزی گویند.
14And seeing the man who had been healed standing there with them, they had nothing to say in response.
15پس حکم کردند که ایشان ازمجلس بیرون روند و با یکدیگر مشورت کرده، گفتند
15So they ordered them to leave the Sanhedrin and then conferred together.
16که «با این دو شخص چه کنیم؟ زیرا که برجمیع سکنه اورشلیم واضح شد که معجزه‌ای آشکار از ایشان صادر گردید و نمی توانیم انکار کرد.
16“What shall we do with these men?” they asked. “It is clear to everyone living in Jerusalem that a remarkable miracle has occurred through them, and we cannot deny it.
17لیکن تا بیشتر در میان قوم شیوع نیابد، ایشان را سخت تهدید کنیم که دیگر با هیچ‌کس این اسم را به زبان نیاورند.»
17But to keep this message from spreading any further among the people, we must warn them not to speak to anyone in this name.”
18پس ایشان راخواسته قدغن کردند که هرگز نام عیسی را بر زبان نیاورند و تعلیم ندهند.
18Then they called them in again and commanded them not to speak or teach at all in the name of Jesus.
19اما پطرس و یوحنا درجواب ایشان گفتند: «اگر نزد خدا صواب است که اطاعت شما را بر اطاعت خدا ترجیح دهیم حکم کنید.
19But Peter and John replied, “Judge for yourselves whether it is right in God’s sight to listen to you rather than God.
20زیرا که ما را امکان آن نیست که آنچه دیده و شنیده‌ایم، نگوییم.»
20For we cannot stop speaking about what we have seen and heard.”
21و چون ایشان رازیاد تهدید نموده بودند، آزاد ساختند چونکه راهی نیافتند که ایشان را معذب سازند به‌سبب قوم زیرا همه به واسطه آن ماجرا خدا را تمجیدمی نمودند،
21After further threats they let them go. They could not find a way to punish them, because all the people were glorifying God for what had happened.
22زیرا آن شخص که معجزه شفا دراو پدید گشت، بیشتر از چهل ساله بود.
22For the man who was miraculously healed was over forty years old.
23و چون رهایی یافتند، نزد رفقای خودرفتند و ایشان را از آنچه روسای کهنه و مشایخ بدیشان گفته بودند، مطلع ساختند.
23On their release, Peter and John returned to their own people and reported everything that the chief priests and elders had said to them.
24چون این راشنیدند، آواز خود را به یکدل به خدا بلند کرده، گفتند: «خداوندا، تو آن خدا هستی که آسمان وزمین و دریا و آنچه در آنها است آفریدی،
24When the believers heard this, they lifted up their voices to God with one accord. “Sovereign Lord,” they said, “You made the heaven and the earth and the sea and everything in them.
25که بوسیله روح‌القدس به زبان پدر ما و بنده خودداود گفتی “چرا امت‌ها هنگامه می‌کنند و قومها به باطل می‌اندیشند؛
25You spoke by the Holy Spirit through the mouth of Your servant, our father David: ‘Why do the nations rage and the peoples plot in vain?
26سلاطین زمین برخاستند وحکام با هم مشورت کردند، برخلاف خداوند وبرخلاف مسیحش.”
26The kings of the earth take their stand and the rulers gather together against the Lord and against His Anointed One.’
27زیرا که فی الواقع بر بنده قدوس تو عیسی که او را مسح کردی، هیرودیس و پنطیوس پیلاطس با امت‌ها و قومهای اسرائیل با هم جمع شدند،
27In fact, this is the very city where Herod and Pontius Pilate conspired with the Gentiles and the people of Israel against Your holy servant Jesus, whom You anointed.
28تا آنچه را که دست و رای تو از قبل مقدر فرموده بود، به‌جا آورند.
28They carried out what Your hand and will had decided beforehand would happen.
29و الان ای خداوند، به تهدیدات ایشان نظر کن و غلامان خود را عطا فرما تا به دلیری تمام به کلام تو سخن گویند،
29And now, Lord, consider their threats, and enable Your servants to speak Your word with complete boldness,
30به دراز کردن دست خود، بجهت شفادادن و جاری کردن آیات و معجزات به نام بنده قدوس خود عیسی.»
30as You stretch out Your hand to heal and perform signs and wonders through the name of Your holy servant Jesus.”
31و چون ایشان دعا کرده بودند، مکانی که درآن جمع بودند به حرکت آمد و همه به روح‌القدس پر شده، کلام خدا را به دلیری می‌گفتند.
31After they had prayed, their meeting place was shaken, and they were all filled with the Holy Spirit and spoke the word of God boldly.
32و جمله مومنین را یک دل و یک جان بود، بحدی که هیچ‌کس چیزی از اموال خودرا از آن خود نمی دانست، بلکه همه‌چیز رامشترک می‌داشتند.
32The multitude of believers was one in heart and soul. No one claimed that any of his possessions was his own, but they shared everything they owned.
33و رسولان به قوت عظیم به قیامت عیسی خداوند شهادت می‌دادند و فیضی عظیم برهمگی ایشان بود.
33With great power the apostles continued to give their testimony about the resurrection of the Lord Jesus. And abundant grace was upon them all.
34زیرا هیچ‌کس از آن گروه محتاج نبود زیرا هر‌که صاحب زمین یا خانه بود، آنها را فروختند و قیمت مبیعات را آورده،
34There were no needy ones among them, because those who owned lands or houses would sell their property, bring the proceeds from the sales,
35به قدمهای رسولان می‌نهادند و به هر یک بقدراحتیاجش تقسیم می‌نمودند.
35and lay them at the apostles’ feet for distribution to anyone as he had need.
36و یوسف که رسولان او را برنابا یعنی ابن الوعظ لقب دادند، مردی از سبط لاوی و از طایفه قپرسی،
36Joseph, a Levite from Cyprus, whom the apostles called Barnabas (meaning Son of Encouragement),
37زمینی را که داشت فروخته، قیمت آن را آورد و پیش قدمهای رسولان گذارد.
37sold a field he owned, brought the money, and laid it at the apostles’ feet.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.