Johannes 11
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
World English Bible
1Nu was er een zieke, zekere Lázarus van Betánië, uit het dorp van Maria en van Marta, haar zuster.
1Now a certain man was sick, Lazarus from Bethany, of the village of Mary and her sister, Martha.
2Het was de Maria, die den Heer met reukwerk gezalfd en zijn voeten met de haren afgedroogd heeft; de zieke Lázarus was haar broer.
2It was that Mary who had anointed the Lord with ointment and wiped his feet with her hair, whose brother Lazarus was sick.
3De zusters lieten Hem dus berichten: Zie, Heer: hij, dien Gij liefhebt, is ziek.
3The sisters therefore sent to him, saying, “Lord, behold, he for whom you have great affection is sick.”
4Toen Jesus dit vernam, zeide Hij: Deze ziekte loopt niet uit op de dood, maar ze dient tot glorie van God, en om Gods Zoon te verheerlijken.
4But when Jesus heard it, he said, “This sickness is not to death, but for the glory of God, that God’s Son may be glorified by it.”
5Jesus had Marta, haar zuster en ook Lázarus lief.
5Now Jesus loved Martha, and her sister, and Lazarus.
6Toen Hij had vernomen, dat hij ziek was, bleef Hij toch nog twee dagen ter plaatse, waar Hij zich bevond.
6When therefore he heard that he was sick, he stayed two days in the place where he was.
7Nu eerst sprak Hij tot de leerlingen: Laten we weer naar Judea gaan.
7Then after this he said to the disciples, “Let’s go into Judea again.”
8De leerlingen zeiden Hem: Rabbi, kort geleden zochten de Joden U te stenigen, en gaat Gij nu opnieuw daarheen?
8The disciples asked him, “Rabbi, the Jews were just trying to stone you. Are you going there again?”
9Jesus antwoordde: Heeft de dag geen twaalf uren?
9Jesus answered, “Aren’t there twelve hours of daylight? If a man walks in the day, he doesn’t stumble, because he sees the light of this world.
10Zo iemand wandelt bij dag, dan stoot hij zich niet, omdat hij het licht dezer wereld ziet; maar als hij wandelt bij nacht, dan stoot hij zich, omdat hij geen licht heeft.
10But if a man walks in the night, he stumbles, because the light isn’t in him.”
11Zo sprak Hij. Daarna zei Hij tot hen: Onze vriend Lázarus is ingeslapen; maar Ik ga hem wekken.
11He said these things, and after that, he said to them, “Our friend Lazarus has fallen asleep, but I am going so that I may awake him out of sleep.”
12Zijn leerlingen zeiden Hem: Heer, als hij slaapt, zal hij genezen.
12The disciples therefore said, “Lord, if he has fallen asleep, he will recover.”
13Maar Jesus had van zijn dood gesproken, terwijl zij meenden, dat Hij van gewoon inslapen sprak.
13Now Jesus had spoken of his death, but they thought that he spoke of taking rest in sleep.
14Daarom zei Jesus hun toen ronduit: Lázarus is gestorven.
14So Jesus said to them plainly then, “Lazarus is dead.
15En om u verheug Ik mij, dat Ik er niet aanwezig was, opdat gij geloven moogt. Maar laten we nu naar hem toegaan.
15I am glad for your sakes that I was not there, so that you may believe. Nevertheless, let’s go to him.”
16Toen zei Tomas, ook Didumus geheten, tot zijn medeleerlingen: Laten ook wij gaan, om met Hem te sterven.
16Thomas therefore, who is called Didymus, said to his fellow disciples, “Let’s also go, that we may die with him.”
17Maar bij zijn aankomst vond Jesus hem reeds vier dagen in het graf.
17So when Jesus came, he found that he had been in the tomb four days already.
18Daar Betánië dicht bij Jerusalem lag, op ongeveer vijftien stadiën afstand,
18Now Bethany was near Jerusalem, about fifteen stadia away.
19waren er veel Joden naar Marta en Maria gekomen, om haar hun rouwbeklag te doen over haar broer.
19Many of the Jews had joined the women around Martha and Mary, to console them concerning their brother.
20Zodra Marta Jesus’ aankomst vernam, ging ze Hem tegemoet; Maria bleef thuis.
20Then when Martha heard that Jesus was coming, she went and met him, but Mary stayed in the house.
21En Marta zei tot Jesus: Heer, zo Gij hier waart geweest, was mijn broer niet gestorven.
21Therefore Martha said to Jesus, “Lord, if you would have been here, my brother wouldn’t have died.
22Maar zelfs nu weet ik nog, dat God U zal geven, wat Gij Hem vraagt.
22Even now I know that whatever you ask of God, God will give you.”
23Jesus sprak tot haar: Uw broer zal verrijzen.
23Jesus said to her, “Your brother will rise again.”
24Marta zeide Hem: Ik weet, dat hij verrijzen zal bij de opstanding op de jongste dag.
24Martha said to him, “I know that he will rise again in the resurrection at the last day.”
25Jesus sprak tot haar: Ik ben de verrijzenis en het leven. Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven;
25Jesus said to her, “I am the resurrection and the life. He who believes in me will still live, even if he dies.
26en wie leeft en in Mij gelooft, zal niet sterven voor eeuwig. Gelooft ge dit?
26Whoever lives and believes in me will never die. Do you believe this?”
27Ze zeide Hem: Ja, Heer; ik geloof, dat Gij de Christus zijt, Gods Zoon, die in de wereld komt.
27She said to him, “Yes, Lord. I have come to believe that you are the Christ, God’s Son, he who comes into the world.”
28Na deze woorden ging ze heen, om Maria, haar zuster, te roepen; heel in stilte zeide ze haar: De Meester is daar, en roept u.
28When she had said this, she went away and called Mary, her sister, secretly, saying, “The Teacher is here and is calling you.”
29Zodra deze het hoorde, stond ze haastig op, en ging naar Hem toe.
29When she heard this, she arose quickly and went to him.
30Jesus was nog niet in het dorp gekomen, maar bevond Zich nog op de plaats. waar Marta Hem had ontmoet.
30Now Jesus had not yet come into the village, but was in the place where Martha met him.
31De Joden, die bij Maria in huis waren, om hun rouwbeklag te doen, zagen haar ijlings opstaan en heengaan; zij volgden haar, in de mening, dat ze naar het graf ging, om er te wenen.
31Then the Jews who were with her in the house and were consoling her, when they saw Mary, that she rose up quickly and went out, followed her, saying, “She is going to the tomb to weep there.”
32Zodra Maria kwam, waar Jesus was, en Hem zag, viel ze voor zijn voeten neer, en sprak tot Hem: Heer, zo Gij hier waart geweest, was mijn broer niet gestorven.
32Therefore when Mary came to where Jesus was and saw him, she fell down at his feet, saying to him, “Lord, if you would have been here, my brother wouldn’t have died.”
33Toen Jesus haar zag wenen, en de Joden zag wenen, die haar vergezelden, werd Hij hevig bewogen en ontroerd.
33When Jesus therefore saw her weeping, and the Jews weeping who came with her, he groaned in the spirit and was troubled,
34Hij sprak: Waar hebt gij hem begraven? Ze zeiden Hem: Heer, kom het zien.
34and said, “Where have you laid him?” They told him, “Lord, come and see.”
35En Jesus weende.
35Jesus wept.
36De Joden zeiden: Zie, hoe Hij hem liefhad.
36The Jews therefore said, “See how much affection he had for him!”
37Maar sommigen hunner zeiden: Kon Hij, die de ogen van den blinde heeft geopend, niet even goed zorgen, dat deze niet stierf?
37Some of them said, “Couldn’t this man, who opened the eyes of him who was blind, have also kept this man from dying?”
38Jesus dan, opnieuw hevig bewogen, kwam bij het graf. Het was een grot, en een steen sloot de ingang af.
38Jesus therefore, again groaning in himself, came to the tomb. Now it was a cave, and a stone lay against it.
39Jesus sprak: Neemt de steen weg. Marta, de zuster van den overledene, zeide Hem: Heer, hij riekt al; want het is reeds de vierde dag.
39Jesus said, “Take away the stone.” Martha, the sister of him who was dead, said to him, “Lord, by this time there is a stench, for he has been dead four days.”
40Jesus sprak tot haar: Heb Ik u niet gezegd: Wanneer ge gelooft, zult ge Gods heerlijkheid zien?
40Jesus said to her, “Didn’t I tell you that if you believed, you would see God’s glory?”
41Men nam dus de steen weg. Toen sloeg Jesus de ogen omhoog, en sprak: Vader, Ik dank U, omdat Gij Mij hebt verhoord.
41So they took away the stone from the place where the dead man was lying. Jesus lifted up his eyes and said, “Father, I thank you that you listened to me.
42Ik wist wel, dat Gij Mij altijd verhoort; maar Ik zeg het terwille van de omstaande menigte, opdat ze mogen geloven, dat Gij Mij gezonden hebt.
42I know that you always listen to me, but because of the multitude standing around I said this, that they may believe that you sent me.”
43Na deze woorden riep Hij met luider stem: Lázarus, kom uit.
43When he had said this, he cried with a loud voice, “Lazarus, come out!”
44En de dode kwam te voorschijn, de voeten en handen in windsels gewikkeld, en zijn gezicht met een zweetdoek omwonden. Jesus zei hun: Maakt hem los, en laat hem gaan.
44He who was dead came out, bound hand and foot with wrappings, and his face was wrapped around with a cloth. Jesus said to them, “Free him, and let him go.”
45Velen van de Joden, die naar Maria waren gekomen, en gezien hadden, wat Jesus gedaan had, geloofden daarom in Hem.
45Therefore many of the Jews who came to Mary and saw what Jesus did believed in him.
46Maar sommigen van hen liepen naar de farizeën, en deelden hun mee, wat Jesus gedaan had.
46But some of them went away to the Pharisees and told them the things which Jesus had done.
47Toen riepen de opperpriesters en farizeën de Hoge Raad bijeen. Ze zeiden: Wat doen we? Want die man doet veel wonderen.
47The chief priests therefore and the Pharisees gathered a council, and said, “What are we doing? For this man does many signs.
48Als we Hem zó laten begaan, zullen ze allemaal in Hem geloven; dan zullen de Romeinen komen, en ons land en volk verdelgen.
48If we leave him alone like this, everyone will believe in him, and the Romans will come and take away both our place and our nation.”
49Maar één hunner, Káifas, die dat jaar de hogepriester was, sprak tot hen: Weet gij geen uitkomst?
49But a certain one of them, Caiaphas, being high priest that year, said to them, “You know nothing at all,
50Beseft gij dan niet, dat het goed voor u is, dat één mens sterft voor het heil van het volk, en niet het hele volk te gronde gaat?
50nor do you consider that it is advantageous for us that one man should die for the people, and that the whole nation not perish.”
51Dit zei hij niet uit zichzelf. Maar als hogepriester van dat jaar profeteerde hij, dat Jesus sterven zou voor het heil van het volk;
51Now he didn’t say this of himself, but being high priest that year, he prophesied that Jesus would die for the nation,
52en niet voor het volk alleen, maar ook om de verstrooide kinderen Gods bijeen te brengen.
52and not for the nation only, but that he might also gather together into one the children of God who are scattered abroad.
53Van die dag af waren ze besloten, Hem te doden.
53So from that day forward they took counsel that they might put him to death.
54Daarom trad Jesus niet meer in het openbaar onder de Joden op, maar trok Hij Zich terug in een streek nabij de woestijn, in een stad, Efrem genaamd; en daar bleef Hij met zijn leerlingen.
54Jesus therefore walked no more openly among the Jews, but departed from there into the country near the wilderness, to a city called Ephraim. He stayed there with his disciples.
55Intussen was het paasfeest der Joden genaderd, en trokken er velen van het land nog vóór het paasfeest naar Jerusalem op, om zich te reinigen.
55Now the Passover of the Jews was at hand. Many went up from the country to Jerusalem before the Passover, to purify themselves.
56Ze zochten naar Jesus, en zeiden in de tempel onder elkander: Wat dunkt u? Zou Hij niet op het feest komen?
56Then they sought for Jesus and spoke with one another as they stood in the temple, “What do you think—that he isn’t coming to the feast at all?”
57Maar de opperpriesters en de farizeën hadden bevel gegeven, het aan te brengen, wanneer iemand wist, waar Hij was; dan konden ze Hem gevangen nemen.
57Now the chief priests and the Pharisees had commanded that if anyone knew where he was, he should report it, that they might seize him.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.