1 Korintiers 13
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Berean Standard Bible
1Al spreek ik de talen van mensen en engelen, Maar ik heb de liefde niet: Ik ben een rinkelend bekken, Of een rammelend cymbaal.
1If I speak in the tongues of men and of angels, but have not love, I am only a ringing gong or a clanging cymbal.
2Al heb ik de gave der profetie, Al bezit ik alle geheimen en kennis, Al heb ik het volle geloof, dat bergen verzet: Zonder liefde ben ik niets.
2If I have the gift of prophecy and can fathom all mysteries and all knowledge, and if I have absolute faith so as to move mountains, but have not love, I am nothing.
3Al schenk ik weg al wat ik heb, Al geef ik mijn lichaam, om mij te laten verbranden: Zo ik de liefde niet heb, Het dient mij tot niets.
3If I give all I possess to the poor and exult in the surrender of my body, but have not love, I gain nothing.
4De liefde is geduldig, De liefde is goedertieren, De liefde is niet afgunstig, Niet pronkzuchtig, niet verwaand.
4Love is patient, love is kind. It does not envy, it does not boast, it is not proud.
5Zij handelt niet onedel, En zoekt zichzelve niet, Zij laat zich niet verbitteren, En rekent het kwade niet aan.
5It is not rude, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no account of wrongs.
6Over onrecht is zij niet blijde, Maar over de waarheid verheugd.
6Love takes no pleasure in evil, but rejoices in the truth.
7Alles bedekt zij, alles gelooft zij, Alles hoopt zij, alles duldt zij.
7It bears all things, believes all things, hopes all things, endures all things.
8De liefde: zij vergaat nimmer! Maar profetieën: zij houden op, En talen: zij zullen verstommen, En kennis: zij zal vergaan.
8Love never fails. But where there are prophecies, they will cease; where there are tongues, they will be restrained; where there is knowledge, it will be dismissed.
9Want ons kennen is ten halve, Ons profeteren slechts ten dele;
9For we know in part and we prophesy in part,
10Maar komt eens het volmaakte, Het onvolmaakte verdwijnt.
10but when the perfect comes, the partial passes away.
11Toen ik een kind was, sprak ik als kind, Voelde ik als kind, dacht ik als kind;
11When I was a child, I talked like a child, I thought like a child, I reasoned like a child. When I became a man, I set aside childish ways.
12Nu ik een man ben, Leg ik het kinderlijke af. Thans zien wij in een wazige spiegel; Straks aangezicht tot aangezicht. Thans ken ik slechts ten halve; Straks ten volle, zoals ik zelf ben gekend.
12Now we see but a dim reflection as in a mirror; then we shall see face to face. Now I know in part; then I shall know fully, even as I am fully known.
13Zo blijven bestaan Geloof, hoop en liefde, Drie in getal; Maar de grootste daarvan is de liefde.
13And now these three remain: faith, hope, and love; but the greatest of these is love.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.