1 Korintiers 13
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1Al spreek ik de talen van mensen en engelen, Maar ik heb de liefde niet: Ik ben een rinkelend bekken, Of een rammelend cymbaal.
1Ngato kanaia ja angelaia talieli kaukaubanani, ja wata ngantjani ngamalkanani, jeruja ngani windri marda talingana nganai ja lingalinga ngaiala.
2Al heb ik de gave der profetie, Al bezit ik alle geheimen en kennis, Al heb ik het volle geloof, dat bergen verzet: Zonder liefde ben ik niets.
2Ja ngato talpadakani ngamalkanani, ja kurukurula warupoto ngujamanani, ja ngujamana warupoto ngamalkanani; ja morlalu ngundrani warupoto ngamalkanani, jeruja ngani ngurunguru ngananani mardawonpa tirimalkala, ja wata ngantjani ngamalkanani, jeruja ngani baku nganai.
3Al schenk ik weg al wat ik heb, Al geef ik mijn lichaam, om mij te laten verbranden: Zo ik de liefde niet heb, Het dient mij tot niets.
3Ja ngato poto ngakani pratjana piltjaru ngankanani wangiwangini, ja palku jinkiterinani turuni jerkila, ja wata ngantjani ngamalkanani, jeruja jendralia ngana wata marangokai.
4De liefde is geduldig, De liefde is goedertieren, De liefde is niet afgunstig, Niet pronkzuchtig, niet verwaand.
4Ngantjani manju nganai, ja ngumu nganai; ngantjani wata kaldririai, ngantjani wata pirna ngundrateriai, ja wata wombatjarai.
5Zij handelt niet onedel, En zoekt zichzelve niet, Zij laat zich niet verbitteren, En rekent het kwade niet aan.
5Ngantjani wata pankipankiai, nauja wata muntapata nganai, ja tana ngandandariai ninaia kaldri ngankala, ja nulia wata kalalaia ngundrai.
6Over onrecht is zij niet blijde, Maar over de waarheid verheugd.
6Nauja wata mankiai talkula panini, a‐ai, nauja mankiai morlalulali.
7Alles bedekt zij, alles gelooft zij, Alles hoopt zij, alles duldt zij.
7Nulia pratjana mandrai, nulia pratjana morlalu ngundrai, nulia pratjanani kalkai, ja pratjanani manju nganai.
8De liefde: zij vergaat nimmer! Maar profetieën: zij houden op, En talen: zij zullen verstommen, En kennis: zij zal vergaan.
8Ngantjani wata mudai; talpadakani mudala nganai, tali pilkipilki jatana mudala nganai, ja ngujamani mudala nganai.
9Want ons kennen is ten halve, Ons profeteren slechts ten dele;
9Ngangau ngujamani ngaianini windri buru wuldru nganai, ja talpadakani ngaianini buru wuldru nganai.
10Maar komt eens het volmaakte, Het onvolmaakte verdwijnt.
10Manamirila matja wokaranani, buru wuldru mudala nganai.
11Toen ik een kind was, sprak ik als kind, Voelde ik als kind, dacht ik als kind;
11Ngani kupa ngananani, ngani jatana wonti kupa jeribaka ja ngundrana wonti kupali jeribaka, ja kaukaubana wonti kupali jeribaka; matja ngani materi, ngato kupalaia mangini worarana wonti.
12Nu ik een man ben, Leg ik het kinderlijke af. Thans zien wij in een wazige spiegel; Straks aangezicht tot aangezicht. Thans ken ik slechts ten halve; Straks ten volle, zoals ik zelf ben gekend.
12Karari ngaiani milkitjerieli jaura waluni najiai, ngadani mudlandru mudlani. Karari ngato ngujamai buru wuldrujeli, ngadani ngato nina kantji ngujamala nganai, worderu Nulia ngana ngujamai.
13Zo blijven bestaan Geloof, hoop en liefde, Drie in getal; Maar de grootste daarvan is de liefde.
13Karari wonki nganai morlalu ngundrani, kalkani, ngantjani, tanapini parkulu; ja ngantjani morla pirna nganai pudlangu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.