Tobiæ 7
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ingressi sunt autem ad Raguelem, et suscepit eos Raguel cum gaudio.
1Eles chegaram a Ecbátana e foram à casa de Raguel. Sara veio ao encontro deles. Ela os cumprimentou, e eles a cumprimentaram. Então ela os levou para dentro da casa.
2Intuensque Tobiam Raguel, dixit Annæ uxori suæ: Quam similis est juvenis iste consobrino meo !
2Raguel disse a Edna, sua esposa: “Este jovem realmente se parece com meu parente Tobit!”
3Et cum hæc dixisset, ait: Unde estis juvenes fratres nostri? At illi dixerunt: Ex tribu Nephthali sumus, ex captivitate Ninive.
3Raguel lhes perguntou: “Parentes, de onde vocês são?” Eles responderam: “Somos dos filhos de Naftali, que estão cativos em Nínive.”
4Dixitque illis Raguel: Nostis Tobiam fratrem meum? Qui dixerunt: Novimus.
4Ele lhes perguntou: “Vocês conhecem nosso irmão Tobit?” Eles responderam: “Nós o conhecemos.” Então ele perguntou: “Ele está bem?”
5Cumque multa bona loqueretur de eo, dixit angelus ad Raguelem: Tobias, de quo interrogas, pater istius est.
5Eles responderam: “Está vivo e passa bem.” Tobias acrescentou: “Ele é meu pai.”
6Et misit se Raguel, et cum lacrimis osculatus est eum, et plorans supra collum ejus
6Raguel se levantou depressa, beijou-o e chorou.
7dixit: Benedictio sit tibi, fili mi, quia boni et optimi viri filius es.
7Depois o abençoou e disse: “Você é filho de um homem honrado e bom.” Quando soube que Tobit havia perdido a visão, ficou triste e chorou.
8Et Anna uxor ejus, et Sara ipsorum filia, lacrimatæ sunt.
8Edna, sua esposa, e Sara, sua filha, também choraram. Eles os receberam com alegria, mataram um carneiro do rebanho e lhes serviram carne. Tobias, porém, disse a Rafael: “Irmão Azarias, fale sobre aquilo de que tratamos no caminho e resolva este assunto.”
9Postquam autem locuti sunt, præcepit Raguel occidi arietem, et parari convivium. Cumque hortaretur eos discumbere ad prandium,
9Então ele expôs o assunto a Raguel. Raguel disse a Tobias: “Coma, beba e alegre-se,
10Tobias dixit: Hic ego hodie non manducabo neque bibam, nisi prius petitionem meam confirmes, et promittas mihi dare Saram filiam tuam.
10pois cabe a você tomar minha filha por esposa. Contudo, vou lhe contar a verdade.
11Quo audito verbo Raguel expavit, sciens quid evenerit illis septem viris qui ingressi sunt ad eam: et timere cœpit ne forte et hunc similiter contingeret. Et cum nutaret, et non daret petenti ullum responsum,
11Já dei minha filha em casamento a sete homens dos nossos parentes, e cada vez que entravam para ficar com ela, morriam naquela noite. Mas, por enquanto, alegre-se.” Tobias respondeu: “Não provarei nada aqui até que vocês façam uma aliança e a firmem comigo.”
12dixit ei angelus: Noli timere dare eam isti, quoniam huic timenti Deum debetur conjux filia tua: propterea alius non potuit habere illam.
12Raguel disse: “Tome-a por esposa desde agora, conforme o costume. Você é parente dela, e ela é sua. O Deus misericordioso fará com que tudo lhes vá bem.”
13Tunc dixit Raguel: Non dubito quod Deus preces et lacrimas meas in conspectu suo admiserit.
13Então chamou sua filha Sara, tomou-a pela mão e a deu a Tobias por esposa, dizendo: “Aqui está ela. Tome-a por esposa segundo a lei de Moisés e leve-a para a casa de seu pai.” E os abençoou.
14Et credo quoniam ideo fecit vos venire ad me, ut ista conjungeretur cognationi suæ secundum legem Moysi: et nunc noli dubium gerere quod tibi eam tradam.
14Depois chamou sua esposa Edna, pegou um documento, redigiu o contrato e o selou.
15Et apprehendens dexteram filiæ suæ, dexteræ Tobiæ tradidit, dicens: Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob vobiscum sit, et ipse conjungat vos, impleatque benedictionem suam in vobis.
15Então começaram a comer.
16Et accepta carta, fecerunt conscriptionem conjugii.
16Raguel chamou sua esposa Edna e lhe disse: “Minha irmã, prepare o outro quarto e leve Sara para lá.”
17Et post hæc epulati sunt, benedicentes Deum.
17Ela fez como ele havia pedido e levou Sara para o quarto. Edna chorou, acolheu as lágrimas da filha e lhe disse:
18Vocavitque Raguel ad se Annam uxorem suam, et præcepit ei ut præpararet alterum cubiculum.
18“Coragem, minha filha. Que o Senhor do céu e da terra lhe conceda favor nesta sua tristeza. Coragem, minha filha.”
19Et introduxit illuc Saram filiam suam, et lacrimata est.
no verse 19 in this text
20Dixitque ei: Forti animo esto, filia mea: Dominus cæli det tibi gaudium pro tædio quod perpessa es.
no verse 20 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.