Lamentationes 3
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
1[ Aleph Ego vir videns paupertatem meam in virga indignationis ejus.
1ΑΛΕΦ. Ἐγὼ ἀνὴρ ὁ βλέπων πτωχείαν, ἐν ῥάβδῳ θυμοῦ αὐτοῦ ἐπʼ ἐμέ.
2Aleph Me minavit, et adduxit in tenebras, et non in lucem.
2Παρέλαβέ με καὶ ἀπήγαγέ με εἰς σκότος, καὶ οὐ φῶς.
3Aleph Tantum in me vertit et convertit manum suam tota die.
3Πλὴν ἐν ἐμοὶ ἐπέστρεψε χεῖρα αὐτοῦ ὅλην τὴν ἡμέραν,
4Beth Vetustam fecit pellem meam et carnem meam; contrivit ossa mea.
4ἐπαλαίωσε σάρκα μου καὶ δέρμα μου, ὀστέα μου συνέτριψεν.
5Beth Ædificavit in gyro meo, et circumdedit me felle et labore.
5ΒΗΘ. Ἀνῳκοδόμησε κατʼ ἐμοῦ, καὶ ἐκύκλωσε κεφαλήν μου, καὶ ἐμόχθησεν·
6Beth In tenebrosis collocavit me, quasi mortuos sempiternos.
6ἐν σκοτεινοῖς ἐκάθισέ με ὡς νεκροὺς αἰῶνος.
7Ghimel Circumædificavit adversum me, ut non egrediar; aggravavit compedem meum.
7Ἀνῳκοδόμησε κατʼ ἐμοῦ, καὶ οὐκ ἐξελεύσομαι, ἐβάρυνε χαλκόν μου.
8Ghimel Sed et cum clamavero, et rogavero, exclusit orationem meam.
8ΓΙΜΕΛ. Καί γε κεκράξομαι καὶ βοήσω, ἀπέφραξε προσευχήν μου.
9Ghimel Conclusit vias meas lapidibus quadris; semitas meas subvertit.
9ΔΑΛΕΘ. Ἀνῳκοδόμησεν ὁδούς μου, ἐνέφραξε τρίβους μου,
10Daleth Ursus insidians factus est mihi, leo in absconditis.
10ἐτάραξεν ἄρκος ἐνεδρεύουσα, αὐτός μοι λέων ἐν κρυφαίοις,
11Daleth Semitas meas subvertit, et confregit me; posuit me desolatam.
11κατεδίωξεν ἀφεστηκότα, καὶ κατέπαυσέ με, ἔθετό με ἠφανισμένην.
12Daleth Tetendit arcum suum, et posuit me quasi signum ad sagittam.
12Η. Ἐνέτεινε τόξον αὐτοῦ, καὶ ἐστήλωσέ με ὡς σκοπὸν εἰς βέλος.
13He Misit in renibus meis filias pharetræ suæ.
13Εἰσήγαγεν ἐν τοῖς νεφροῖς μου ἰοὺς φαρέτρας αὐτοῦ.
14He Factus sum in derisum omni populo meo, canticum eorum tota die.
14Ἐγενήθην γέλως παντὶ λαῷ μου, ψαλμὸς αὐτῶν ὅλην τὴν ἡμέραν.
15He Replevit me amaritudinibus; inebriavit me absinthio.
15ΟΥΑΥ. Ἐχόρτασέ με πικρίας, ἐμέθυσέ με χολῆς,
16Vau Et fregit ad numerum dentes meos; cibavit me cinere.
16καὶ ἐξέβαλε ψήφῳ ὀδόντας μου· ἐψώμισέ με σποδὸν,
17Vau Et repulsa est a pace anima mea; oblitus sum bonorum.
17καὶ ἀπώσατο ἐξ εἰρήνης ψυχήν μου· ἐπελαθόμην ἀγαθά.
18Vau Et dixi: Periit finis meus, et spes mea a Domino.
18Καὶ ἀπώλετο νῖκός μου, καὶ ἡ ἐλπίς μου ἀπὸ Κυρίου.
19Zain Recordare paupertatis, et transgressionis meæ, absinthii et fellis.
19ΖΑΙΝ. Ἐμνήσθην ἀπὸ πτωχείας μου, καὶ ἐκ διωγμοῦ πικρία καὶ χολή μου μνησθήσεται,
20Zain Memoria memor ero, et tabescet in me anima mea.
20καὶ καταδολεσχήσει ἐπʼ ἐμὲ ἡ ψυχή μου.
21Zain Hæc recolens in corde meo, ideo sperabo.
21Ταύτην τάξω εἰς τὴν καρδίαν μου, διατοῦτο ὑπομενῶ. ΗΘ. Τὰ ἐλέη Κυρίου, ὅτι οὐκ ἐξέλιπέ με, ὅτι οὐ συνετελέσθησαν οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ· μῆνας εἰς τὰς πρωΐας ἐλέησον Κύριε, ὅτι οὐ συνετελέσθημεν, ὅτι οὐ συνετελέσθησαν οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ. Καινὰ εἰς τὰς πρωΐας, πολλὴ ἡ πίστις σου. Μερίς μου Κύριος, εἶπεν ἡ ψυχή μου· διατοῦτο ὑπομενῶ αὐτῷ·
22Heth Misericordiæ Domini, quia non sumus consumpti; quia non defecerunt miserationes ejus.
no verse 22 in this text
23Heth Novi diluculo, multa est fides tua.
no verse 23 in this text
24Heth Pars mea Dominus, dixit anima mea; propterea exspectabo eum.
no verse 24 in this text
25Teth Bonus est Dominus sperantibus in eum, animæ quærenti illum.
25ΤΗΘ. Ἀγαθὸς Κύριος τοῖς ὑπομένουσιν αὐτὸν, ψυχὴ ἣ ζητήσει αὐτὸν, ἀγαθόν·
26Teth Bonum est præstolari cum silentio salutare Dei.
26καὶ ὑπομενεῖ, καὶ ἡσυχάσει εἰς τὸ σωτήριον Κυρίου.
27Teth Bonum est viro cum portaverit jugum ab adolescentia sua.
27ΤΗΘ. Ἀγαθὸν ἀνδρὶ, ὅταν ἄρῃ ζυγὸν ἐν νεότητι αὐτοῦ,
28Jod Sedebit solitarius, et tacebit, quia levavit super se.
28καθήσεται κατὰ μόνας, καὶ σιωπήσεται, ὅτι ᾖρεν ἐφʼ ἑαυτῷ.
29Jod Ponet in pulvere os suum, si forte sit spes.
no verse 29 in this text
30Jod Dabit percutienti se maxillam: saturabitur opprobriis.
30ΙΩΔ. Δώσει τῷ παίοντι αὐτὸν σιαγόνα, χορτασθήσεται ὀνειδισμῶν·
31Caph Quia non repellet in sempiternum Dominus.
31Ὅτι οὐκ εἰς τὸν αἰῶνα ἀπώσεται Κύριος.
32Caph Quia si abjecit, et miserebitur, secundum multitudinem misericordiarum suarum.
32ΧΑΦ. Ὅτι ὁ ταπεινώσας οἰκτειρήσει, καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους αὐτοῦ,
33Caph Non enim humiliavit ex corde suo et abjecit filios hominum.
33οὐκ ἀπεκριθη ἀπὸ καρδίας αὐτοῦ, καὶ ἐταπείνωσεν υἱοὺς ἀνδρός.
34Lamed Ut conteret sub pedibus suis omnes vinctos terræ.
34ΛΑΜΕΔ. Τοῦ ταπεινῶσαι ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ πάντας δεσμίους γῆς,
35Lamed Ut declinaret judicium viri in conspectu vultus Altissimi.
35τοῦ ἐκκλίναι κρίσιν ἀνδρὸς κατέναντι προσώπου ὑψίστου,
36Lamed Ut perverteret hominem in judicio suo; Dominus ignoravit.
36καταδικάσαι ἄνθρωπον ἐν τῷ κρίνεσθαι αὐτὸν, Κύριος οὐκ εἶπε.
37Mem Quis est iste qui dixit ut fieret, Domino non jubente?
37Τίς οὕτως εἶπε, καὶ ἐγενήθη; Κύριος οὐκ ἐνετείλατο.
38Mem Ex ore Altissimi non egredientur nec mala nec bona?
38Ἐκ στόματος ὑψίστου οὐκ ἐξελεύσεται τὰ κακὰ καὶ τὸ ἀγαθόν.
39Mem Quid murmuravit homo vivens, vir pro peccatis suis?
39ΜΗΜ. Τί γογγύσει ἄνθρωπος ζῶν, ἀνὴρ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ;
40Nun Scrutemur vias nostras, et quæramus, et revertamur ad Dominum.
40ΝΟΥΝ. Ἐξηρευνήθη ἡ ὁδὸς ἡμῶν καὶ ἠτάσθη, καὶ ἐπιστρέψομεν ἕως Κυρίου.
41Nun Levemus corda nostra cum manibus ad Dominum in cælos.
41Ἀναλάβωμεν καρδίας ἡμῶν ἐπὶ χειρῶν πρὸς ὑψηλὸν ἐν οὐρανῷ.
42Nun Nos inique egimus, et ad iracundiam provocavimus; idcirco tu inexorabilis es.
42Ἡμαρτήσαμεν, ἠσεβήσαμεν, καὶ οὐχ ἱλάσθης.
43Samech Operuisti in furore, et percussisti nos; occidisti, nec pepercisti.
43ΣΑΜΕΧ. Ἐπεσκέπασας ἐν ʼθυμῷ, καὶ ἀπεδίωξας ἡμᾶς, ἀπέκτεινας, οὐκ ἐφείσω.
44Samech Opposuisti nubem tibi, ne transeat oratio.
44Ἐπεσκέπασας νεφέλην σεαυτῷ ἕινεκεν προσευχῆς,
45Samech Eradicationem et abjectionem posuisti me in medio populorum.
45καμμύσαι με καὶ ἀπωσθῆναι. ΑΙΝ. Ἔθηκας ἡμᾶς ἐν μέσῳ τῶν λαῶν.
46Phe Aperuerunt super nos os suum omnes inimici.
46Διήνοιξαν ἐφʼ ἡμᾶς τὸ στόμα αὐτῶν πάντες οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν.
47Phe Formido et laqueus facta est nobis vaticinatio, et contritio.
47Φόβος καὶ θυμὸς ἐγενήθη ἡμῖν, ἔπαρσις καὶ συντριβή.
48Phe Divisiones aquarum deduxit oculus meus, in contritione filiæ populi mei.
48Ἀφέσεις ὑδάτων κατάξει ὁ ὀφθαλμός μου ἐπὶ τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου.
49Ain Oculus meus afflictus est, nec tacuit, eo quod non esset requies.
49ΦΗ. Ὁ ὀφθαλμός μου κατεπόθη, καὶ οὐ σιγήσομαι τοῦ μὴ εἶναι ἔκνηψιν,
50Ain Donec respiceret et videret Dominus de cælis.
50ἕως οὗ διακύψῃ καὶ ἴδῃ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ.
51Ain Oculus meus deprædatus est animam meam in cunctis filiabus urbis meæ.
51Ὁ ὀφθαλμός μου ἐπιφυλλιεῖ ἐπὶ τὴν ψυχήν μου παρὰ πάσας θυγατέρας πόλεως.
52Sade Venatione ceperunt me quasi avem inimici mei gratis.
52ΤΣΑΔΗ. Θηρεύοντες ἐθήρευσάν με ὡς στρουθίον· πάντες οἱ ἐχθροί μου δωρεὰν
53Sade Lapsa est in lacum vita mea, et posuerunt lapidem super me.
53ἐθανάτωσαν ἐν λάκκῳ ζωήν μου, καὶ ἐπέθηκαν λίθον ἐπʼ ἐμοί.
54Sade Inundaverunt aquæ super caput meum; dixi: Perii.
54Ὑπερεχύθη ὕδωρ ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου· εἶπα, ἄπωσμαι.
55Coph Invocavi nomen tuum, Domine, de lacu novissimo.
55ΚΩΦ. Ἐπεκαλεσάμην τὸ ὄνομά σου, Κύριε, ἐκ λάκκου κατωτάτου·
56Coph Vocem meam audisti; ne avertas aurem tuam a singultu meo et clamoribus.
56Φωνήν μου ἤκουσας· μὴ κρύψῃς τὰ ὦτά σου εἰς τὴν δέησίν μου·
57Coph Appropinquasti in die quando invocavi te; dixisti: Ne timeas.
57Εἰς τὴν βοήθειάν μου ἤγγισας· ἐν ἡμέρᾳ ᾗ ἐπεκαλεσάμην σε εἶπάς μοι, μὴ φοβοῦ.
58Res Judicasti, Domine, causam animæ meæ, redemptor vitæ meæ.
58ΡΗΧΣ. Ἐδίκασας, Κύριε, τὰς δίκας τῆς ψυχῆς μου, ἐλυτρώσω τὴν ζωήν μου.
59Res Vidisti, Domine, iniquitatem illorum adversum me: judica judicium meum.
59Ἴδες, Κύριε, τὰς ταραχάς μου, ἔκρινας τὴν κρίσιν μου.
60Res Vidisti omnem furorem, universas cogitationes eorum adversum me.
60Εἶδες πᾶσαν τὴν ἐκδίκησιν αὐτῶν, εἰς πάντας διαλογισμοὺς αὐτῶν ἐν ἐμοί.
61Sin Audisti opprobrium eorum, Domine, omnes cogitationes eorum adversum me.
61ΧΣΕΝ. Ἤκουσας τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν, πάντας τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν κατʼ ἐμοῦ,
62Sin Labia insurgentium mihi, et meditationes eorum adversum me tota die.
62χείλη ἐπανισταμένων μοι, καὶ μελέτας αὐτῶν κατʼ ἐμοῦ ὅλην τὴν ἡμέραν,
63Sin Sessionem eorum et resurrectionem eorum vide; ego sum psalmus eorum.
63καθέδραν αὐτῶν, καὶ ἀνάστασιν αὐτῶν· ἐπίβλεψον ἐπὶ ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
64Thau Redes eis vicem, Domine, juxta opera manuum suarum.
64Ἀποδώσεις αὐτοῖς ἀνταπόδομα, Κύριε, κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτῶν.
65Thau Dabis eis scutum cordis, laborem tuum.
65ΘΑΥ. Ἀποδώσεις αὐτοῖς ὑπερασπισμὸν, καρδίας μου μόχθον.
66Thau Persequeris in furore, et conteres eos sub cælis, Domine.]
66Σὺ αὐτοὺς καταδιώξεις ἐν ὀργῇ, καὶ ἐξαναλώσεις αὐτοὺς ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ, Κύριε.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.