Iohannem 10
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Amen, amen dico vobis: qui non intrat per ostium in ovile ovium, sed ascendit aliunde, ille fur est et latro.
1“ Nangmih taengah rhep rhep kan thui, thohka lamloh tu vongup khuila kun pawt tih a hloeh la aka yoeng tah hlanghuen neh dingca ni .
2Qui autem intrat per ostium, pastor est ovium.
2Tedae tu kah tudawn la aka om tah thohka longah kun .
3Huic ostiarius aperit, et oves vocem ejus audiunt, et proprias ovas vocat nominatim, et educit eas.
3Anih te imtawt loh thohka a ong pah tih tu loh a ol te a yaak. Amah kah tu te khaw a ming neh a khue tih a mawt .
4Et cum proprias oves emiserit, ante eas vadit: et oves illum sequuntur, quia sciunt vocem ejus.
4Amah kah te boeih a hlah vaengah a hmaiah cet tih tu rhoek loh a ol te a hmat uh dongah anih te a vai uh .
5Alienum autem non sequuntur, sed fugiunt ab eo: quia non noverunt vocem alienorum.
5Tedae hlanglang tah vai uh loengloeng pawt vetih hlanglang kah ol te a hmat uh pawt dongah anih taeng lamloh rhaelrham uh ni,” a ti nah.
6Hoc proverbium dixit eis Jesus: illi autem non cognoverunt quid loqueretur eis.
6Hekah thuidoeknah he amih taengah Jesuh loh a thui dae amih taengah a thui te metla a om khaw tekah rhoek loh ming uh pawh.
7Dixit ergo eis iterum Jesus: Amen, amen dico vobis, quia ego sum ostium ovium.
7Te donagah Jesuh loh, “ Nangmih taengah rhep rhep kan thui, Kai tah tu thohka la ka om .
8Omnes quotquot venerunt, fures sunt, et latrones, et non audierunt eos oves.
8Kai hmaikah aka pawk boeih tah hlanghuen neh dingca rhoek ni. Tedae tu loh amih ol te a hnatun moenih .
9Ego sum ostium. Per me si quis introierit, salvabitur: et ingredietur, et egredietur, et pascua inveniet.
9Kai tah thohka la ka om, u khaw kai lamloh a kun atah daem vetih a voei a bal ah rhamtlim a hmuh ni .
10Fur non venit nisi ut furetur, et mactet, et perdat. Ego veni ut vitam habeant, et abundantius habeant.
10Hlanghuen tah huen ham, ngawn ham neh poci sak ham pawt atah ha pawk moenih. Kai tah hingnah a khueh uh phoeiah a puehsoi dang sak ham ka pawk .
11Ego sum pastor bonus. Bonus pastor animam suam dat pro ovibus suis.
11Kai tah tudawn then la ka om. Tudawn then loh a hinglu te tu rhoek ham a hmoel .
12Mercenarius autem, et qui non est pastor, cujus non sunt oves propriæ, videt lupum venientem, et dimittit oves, et fugit: et lupus rapit, et dispergit oves;
12Kutloh tah tudawn lam khaw om pawh. A tu khaw amah kah om pawh. Uithang ha pawk te a hmuh vaengah tu a hno tih a rhaelrham tak dongah uithang loh a poelyoe tih a thaek .
13mercenarius autem fugit, quia mercenarius est, et non pertinet ad eum de ovibus.
13Kutloh la a om dongah tu ham anih a ngaihuet pawh .
14Ego sum pastor bonus: et cognosco meas, et cognoscunt me meæ.
14Kai tah tudawn then la ka om dongah kamah kah rhoek te ka ming tih kamah kah rhoek loh kai m'ming uh .
15Sicut novit me Pater, et ego agnosco Patrem: et animam meam pono pro ovibus meis.
15Pa loh kai m'ming tih kai loh pa te ka ming vanbangla ka hinglu te khaw tu rhoek ham ka hmoel .
16Et alias oves habeo, quæ non sunt ex hoc ovili: et illas oportet me adducere, et vocem meam audient, et fiet unum ovile et unus pastor.
16Tedae hekah vongup ah aka om mueh tu a tloe rhoek te ka khueh pueng. Amih khaw ka khue ham a kuek. Te vaengah kai ol te a yaak uh vetih tuping pakhat, tudawn pakhat la om uh ni .
17Propterea me diligit Pater: quia ego pono animam meam, ut iterum sumam eam.
17Kai loh ka hinglu te koep dang ham ka voeih dongah pa loh kai n'lungnah .
18Nemo tollit eam a me: sed ego pono eam a meipso, et potestatem habeo ponendi eam, et potestatem habeo iterum sumendi eam. Hoc mandatum accepi a Patre meo.
18Kai lamkah hingnah te a rhawt uh thai moenih. Tedae te te kai kamah lamkah ni ka voeih. Te te voeih ham saithainah ka khueh tih koep lat ham khaw saithainah ka khueh. Hekah olpaek he a pa taeng lamkah ka dang,” koep a ti nah.
19Dissensio iterum facta est inter Judæos propter sermones hos.
19Hekah olka kongah Judah rhoek khuiah paekboenah koep om.
20Dicebant autem multi ex ipsis: Dæmonium habet, et insanit: quid eum auditis?
20Te dongah amih khuikah a kumngai loh, “Rhaithae a kaem tih ang coeng, balae tih anih ol na hnatun uh?” a ti uh.
21Alii dicebant: Hæc verba non sunt dæmonium habentis: numquid dæmonium potest cæcorum oculos aperire?
21A tloe rhoek loh, “He tah rhaithae aka kaem kah olka la om mahpawh. Rhaithae loh mikdael kah mik tueng sak thai pawt maco?” a ti uh.
22Facta sunt autem Encænia in Jerosolymis, et hiems erat.
22Te vaengah sikca la om tih Jerusalem ah imciim khotue te om.
23Et ambulabat Jesus in templo, in porticu Salomonis.
23Te vaengah Jesuh tah Bawkim kah Solomon impup ah pongpa.
24Circumdederunt ergo eum Judæi, et dicebant ei: Quousque animam nostram tollis? si tu es Christus, dic nobis palam.
24Te vaengah Judah rhoek loh amah te a vael uh tih, “Mevaeng duela kaimih kah hinglu te na ngaihlih sak eh? Khrih la na om atah kaimih taengah sayalh la thui lah,” a ti na uh.
25Respondit eis Jesus: Loquor vobis, et non creditis: opera quæ ego facio in nomine Patris mei, hæc testimonium perhibent de me:
25Jesuh loh amih te, “ Nangmih taengah ka thui dae na tangnah uh pawh. A pa ming neh ka bibi saii long te kai kawng a phong .
26sed vos non creditis, quia non estis ex ovibus meis.
26Tedae kai kah tu khuiah na om uh pawt dongah na tangnah uh pawh .
27Oves meæ vocem meam audiunt, et ego cognosco eas, et sequuntur me:
27Ka tu rhoek tah ka ol te a yaak uh tih kai long khaw amih te ka ming dongah kai m'vai uh .
28et ego vitam æternam do eis, et non peribunt in æternum, et non rapiet eas quisquam de manu mea.
28Kai loh amih taengah dungyan hingnah ka paek tih kumhal duela poci uh loengloeng mahpawh. Te dongah amih te khat khat long khaw kai kut lamloh poelyoe mahpawh .
29Pater meus quod dedit mihi, majus omnibus est: et nemo potest rapere de manu Patris mei.
29A pa loh kai m'paek coeng te tah tanglue la boeih om tih pa kut lamkah te a poelyoe thai moenih .
30Ego et Pater unum sumus.
30Kai neh pa tah pakhat ni,” a ti nah.
31Sustulerunt ergo lapides Judæi, ut lapidarent eum.
31Judah rhoek loh amah te dae ham lungto koep a muk uh.
32Respondit eis Jesus: Multa bona opera ostendi vobis ex Patre meo: propter quod eorum opus me lapidatis?
32Jesuh loh amih te, “ Pa lamkah khoboe then te nangmih muep kan tueng coeng. Te khuiah mebang khoboe nen nim kai nan dae uh eh,” a ti nah.
33Responderunt ei Judæi: De bono opere non lapidamus te, sed de blasphemia; et quia tu homo cum sis, facis teipsum Deum.
33Judah rhoek loh amah te, “Khoboe then dongah pawt tih soehsalnah neh nang hlang la aka om loh Pathen la namah te na sa uh dongah nang te kan dae uh,” a ti na uh.
34Respondit eis Jesus: Nonne scriptum est in lege vestra, Quia ego dixi: Dii estis?
34Amih te Jesuh loh, “ Nangmih taengah ka thui dae na tangnah uh pawh. A pa ming neh ka bibi saii long te kai kawng a phong .
35Si illos dixit deos, ad quos sermo Dei factus est, et non potest solvi Scriptura:
35Pathen kah olka aka dang te Pathen rhoek la a khue atah cacim te a phae thai moenih .
36quem Pater sanctificavit, et misit in mundum vos dicitis: Quia blasphemas, quia dixi: Filius Dei sum?
36Pa loh a cil tih diklai la a tueih loh, 'Kai Pathen capa ni,' ka ti dongah a salpham tila na thui uh a?
37Si non facio opera Patris mei, nolite credere mihi.
37A pa kah bibi te ka saii pawt atah kai n'tangnah uh boeh .
38Si autem facio: etsi mihi non vultis credere, operibus credite, ut cognoscatis, et credatis quia Pater in me est, et ego in Patre.
38Tedae ka saii atah kai nan tangnah uh pawt cakhaw kai ah a pa om tih kai khaw a pa dongah ka om tila na ming uh tih phat om ham bibi te tangnah uh ,” a ,” a ti nah.
39Quærebant ergo eum apprehendere: et exivit de manibus eorum.
39Te dongah amah te tuuk ham koep a mae uh dae amih kut lamkah loh vik cet.
40Et abiit iterum trans Jordanem, in eum locum ubi erat Joannes baptizans primum, et mansit illic;
40Te phoeiah Jordan rhalvangan la koep cet tih pahoi naeh. Te hmuen ah te Johan om lamhma tih a nuem.
41et multi venerunt ad eum, et dicebant: Quia Joannes quidem signum fecit nullum.
41Te vaengah a taengla muep a paan uh tih, “Johan loh miknoek saii ngawn pawt dae Johan loh anih kawng a thui boeih te thuem,” a ti uh.
42Omnia autem quæcumque dixit Joannes de hoc, vera erant. Et multi crediderunt in eum.
42Te dongah tekah rhoek loh amah te muep a tangnah uh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.