Juan 10
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1DE cierto, de cierto os digo: El que no entra por la puerta en el corral de las ovejas, mas sube por otra parte, el tal es ladrón y robador.
1“ Nangmih taengah rhep rhep kan thui, thohka lamloh tu vongup khuila kun pawt tih a hloeh la aka yoeng tah hlanghuen neh dingca ni .
2Mas el que entra por la puerta, el pastor de las ovejas es.
2Tedae tu kah tudawn la aka om tah thohka longah kun .
3A éste abre el portero, y las ovejas oyen su voz: y á sus ovejas llama por nombre, y las saca.
3Anih te imtawt loh thohka a ong pah tih tu loh a ol te a yaak. Amah kah tu te khaw a ming neh a khue tih a mawt .
4Y como ha sacado fuera todas las propias, va delante de ellas; y las ovejas le siguen, porque conocen su voz.
4Amah kah te boeih a hlah vaengah a hmaiah cet tih tu rhoek loh a ol te a hmat uh dongah anih te a vai uh .
5Mas al extraño no seguirán, antes huirán de él: porque no conocen la voz de los extraños.
5Tedae hlanglang tah vai uh loengloeng pawt vetih hlanglang kah ol te a hmat uh pawt dongah anih taeng lamloh rhaelrham uh ni,” a ti nah.
6Esta parábola les dijo Jesús; mas ellos no entendieron qué era lo que les decía.
6Hekah thuidoeknah he amih taengah Jesuh loh a thui dae amih taengah a thui te metla a om khaw tekah rhoek loh ming uh pawh.
7Volvióles, pues, Jesús á decir: De cierto, de cierto os digo: Yo soy la puerta de las ovejas.
7Te donagah Jesuh loh, “ Nangmih taengah rhep rhep kan thui, Kai tah tu thohka la ka om .
8Todos los que antes de mí vinieron, ladrones son y robadores; mas no los oyeron las ovejas.
8Kai hmaikah aka pawk boeih tah hlanghuen neh dingca rhoek ni. Tedae tu loh amih ol te a hnatun moenih .
9Yo soy la puerta: el que por mí entrare, será salvo; y entrará, y saldrá, y hallará pastos.
9Kai tah thohka la ka om, u khaw kai lamloh a kun atah daem vetih a voei a bal ah rhamtlim a hmuh ni .
10El ladrón no viene sino para hurtar, y matar, y destruir: yo he venido para que tengan vida, y para que la tengan en abundancia.
10Hlanghuen tah huen ham, ngawn ham neh poci sak ham pawt atah ha pawk moenih. Kai tah hingnah a khueh uh phoeiah a puehsoi dang sak ham ka pawk .
11Yo soy el buen pastor: el buen pastor su vida da por las ovejas.
11Kai tah tudawn then la ka om. Tudawn then loh a hinglu te tu rhoek ham a hmoel .
12Mas el asalariado, y que no es el pastor, de quien no son propias las ovejas, ve al lobo que viene, y deja las ovejas, y huye, y el lobo las arrebata, y esparce las ovejas.
12Kutloh tah tudawn lam khaw om pawh. A tu khaw amah kah om pawh. Uithang ha pawk te a hmuh vaengah tu a hno tih a rhaelrham tak dongah uithang loh a poelyoe tih a thaek .
13Así que, el asalariado, huye, porque es asalariado, y no tiene cuidado de las ovejas.
13Kutloh la a om dongah tu ham anih a ngaihuet pawh .
14Yo soy el buen pastor; y conozco mis ovejas , y las mías me conocen.
14Kai tah tudawn then la ka om dongah kamah kah rhoek te ka ming tih kamah kah rhoek loh kai m'ming uh .
15Como el Padre me conoce, y yo conozco al Padre; y pongo mi vida por las ovejas.
15Pa loh kai m'ming tih kai loh pa te ka ming vanbangla ka hinglu te khaw tu rhoek ham ka hmoel .
16También tengo otras ovejas que no son de este redil; aquéllas también me conviene traer, y oirán mi voz; y habrá un rebaño, y un pastor.
16Tedae hekah vongup ah aka om mueh tu a tloe rhoek te ka khueh pueng. Amih khaw ka khue ham a kuek. Te vaengah kai ol te a yaak uh vetih tuping pakhat, tudawn pakhat la om uh ni .
17Por eso me ama el Padre, porque yo pongo mi vida, para volverla á tomar.
17Kai loh ka hinglu te koep dang ham ka voeih dongah pa loh kai n'lungnah .
18Nadie me la quita, mas yo la pongo de mí mismo. Tengo poder para ponerla, y tengo poder para volverla á tomar. Este mandamiento recibí de mi Padre.
18Kai lamkah hingnah te a rhawt uh thai moenih. Tedae te te kai kamah lamkah ni ka voeih. Te te voeih ham saithainah ka khueh tih koep lat ham khaw saithainah ka khueh. Hekah olpaek he a pa taeng lamkah ka dang,” koep a ti nah.
19Y volvió á haber disensión entre los Judíos por estas palabras.
19Hekah olka kongah Judah rhoek khuiah paekboenah koep om.
20Y muchos de ellos decían: Demonio tiene, y está fuera de sí; ¿para qué le oís?
20Te dongah amih khuikah a kumngai loh, “Rhaithae a kaem tih ang coeng, balae tih anih ol na hnatun uh?” a ti uh.
21Decían otros: Estas palabras no son de endemoniado: ¿puede el demonio abrir los ojos de los ciegos?
21A tloe rhoek loh, “He tah rhaithae aka kaem kah olka la om mahpawh. Rhaithae loh mikdael kah mik tueng sak thai pawt maco?” a ti uh.
22Y se hacía la fiesta de la dedicación en Jerusalem; y era invierno;
22Te vaengah sikca la om tih Jerusalem ah imciim khotue te om.
23Y Jesús andaba en el templo por el portal de Salomón.
23Te vaengah Jesuh tah Bawkim kah Solomon impup ah pongpa.
24Y rodeáronle los Judíos y dijéronle: ¿Hasta cuándo nos has de turbar el alma? Si tú eres el Cristo, dínos lo abiertamente.
24Te vaengah Judah rhoek loh amah te a vael uh tih, “Mevaeng duela kaimih kah hinglu te na ngaihlih sak eh? Khrih la na om atah kaimih taengah sayalh la thui lah,” a ti na uh.
25Respondióles Jesús: Os lo he dicho, y no creéis: las obras que yo hago en nombre de mi Padre, ellas dan testimonio de mí;
25Jesuh loh amih te, “ Nangmih taengah ka thui dae na tangnah uh pawh. A pa ming neh ka bibi saii long te kai kawng a phong .
26Mas vosotros no creéis, porque no sois de mis ovejas, como os he dicho.
26Tedae kai kah tu khuiah na om uh pawt dongah na tangnah uh pawh .
27Mis ovejas oyen mi voz, y yo las conozco, y me siguen;
27Ka tu rhoek tah ka ol te a yaak uh tih kai long khaw amih te ka ming dongah kai m'vai uh .
28Y yo les doy vida eterna: y no perecerán para siempre, ni nadie las arrebatará de mi mano.
28Kai loh amih taengah dungyan hingnah ka paek tih kumhal duela poci uh loengloeng mahpawh. Te dongah amih te khat khat long khaw kai kut lamloh poelyoe mahpawh .
29Mi Padre que me las dió, mayor que todos es: y nadie las puede arrebatar de la mano de mi Padre.
29A pa loh kai m'paek coeng te tah tanglue la boeih om tih pa kut lamkah te a poelyoe thai moenih .
30Yo y el Padre una cosa somos.
30Kai neh pa tah pakhat ni,” a ti nah.
31Entonces volvieron á tomar piedras los Judíos para apedrearle.
31Judah rhoek loh amah te dae ham lungto koep a muk uh.
32Respondióles Jesús: Muchas buenas obras os he mostrado de mi Padre; ¿por cuál obra de esas me apedreáis?
32Jesuh loh amih te, “ Pa lamkah khoboe then te nangmih muep kan tueng coeng. Te khuiah mebang khoboe nen nim kai nan dae uh eh,” a ti nah.
33Respondiéronle los Judíos, diciendo: Por buena obra no te apedreamos, sino por la blasfemia; y porque tú, siendo hombre, te haces Dios.
33Judah rhoek loh amah te, “Khoboe then dongah pawt tih soehsalnah neh nang hlang la aka om loh Pathen la namah te na sa uh dongah nang te kan dae uh,” a ti na uh.
34Respondióles Jesús: ¿No está escrito en vuestra ley: Yo dije, Dioses sois?
34Amih te Jesuh loh, “ Nangmih taengah ka thui dae na tangnah uh pawh. A pa ming neh ka bibi saii long te kai kawng a phong .
35Si dijo, dioses, á aquellos á los cuales fué hecha palabra de Dios (y la Escritura no puede ser quebrantada);
35Pathen kah olka aka dang te Pathen rhoek la a khue atah cacim te a phae thai moenih .
36¿A quien el Padre santificó y envió al mundo, vosotros decís: Tú blasfemas, porque dije: Hijo de Dios soy?
36Pa loh a cil tih diklai la a tueih loh, 'Kai Pathen capa ni,' ka ti dongah a salpham tila na thui uh a?
37Si no hago obras de mi Padre, no me creáis.
37A pa kah bibi te ka saii pawt atah kai n'tangnah uh boeh .
38Mas si las hago, aunque á mí no creáis, creed á las obras; para que conozcáis y creáis que el Padre está en mí, y yo en el Padre.
38Tedae ka saii atah kai nan tangnah uh pawt cakhaw kai ah a pa om tih kai khaw a pa dongah ka om tila na ming uh tih phat om ham bibi te tangnah uh ,” a ,” a ti nah.
39Y procuraban otra vez prenderle; mas él se salió de sus manos;
39Te dongah amah te tuuk ham koep a mae uh dae amih kut lamkah loh vik cet.
40Y volvióse tras el Jordán, á aquel lugar donde primero había estado bautizando Juan; y estúvose allí.
40Te phoeiah Jordan rhalvangan la koep cet tih pahoi naeh. Te hmuen ah te Johan om lamhma tih a nuem.
41Y muchos venían á él, y decían: Juan, á la verdad, ninguna señal hizo; mas todo lo que Juan dijo de éste, era verdad.
41Te vaengah a taengla muep a paan uh tih, “Johan loh miknoek saii ngawn pawt dae Johan loh anih kawng a thui boeih te thuem,” a ti uh.
42Y muchos creyeron allí en él.
42Te dongah tekah rhoek loh amah te muep a tangnah uh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.