Hebræos 10
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Umbram enim habens lex futurorum bonorum, non ipsam imaginem rerum: per singulos annos, eisdem ipsis hostiis quas offerunt indesinenter, numquam potest accedentes perfectos facere:
1Kaalok loe krang tangtang to amtuengsak ai, angzo han koi kahoih hmuennawk ih pakhra tahlip ni amtuengsak, to pongah saning kruek angbawnhaih hoiah anih khaeah angzo kaminawk to natuek naah doeh akoephaih paek thai ai.
2alioquin cessassent offerri: ideo quod nullam haberent ultra conscientiam peccati, cultores semel mundati:
2Koepsak thaih nahaeloe, Sithaw bok kaminawk vaito ciim o boeh loe zaehaih panoek o mak ai boeh, to pongah angbawnhaih to toengh o sut mak ai boeh maw?
3sed in ipsis commemoratio peccatorum per singulos annos fit.
3Toe to tiah saning kruek sak ih angbawnhaih loe zaehaih panoeksakkung ah ni oh.
4Impossibile enim est sanguine taurorum et hircorum auferri peccata.
4Maitaw tae ih athii hoi maeh ih athiinawk mah zaehaih ciimsak han angcoeng thai ai.
5Ideo ingrediens mundum dicit: Hostiam et oblationem noluisti: corpus autem aptasti mihi:
5To pongah Anih long nuiah angzoh naah, Anih mah, Nang loe angbawnhaih hoi hmuenpaekhaih to na koeh ai e, kai hanah takpum maeto na paroep pae boeh:
6holocautomata pro peccato non tibi placuerunt.
6zae pongah sak ih hmai angbawnhaih hoi hmuenpaekhaih to na koeh ai, tiah thuih.
7Tunc dixi: Ecce venio: in capite libri scriptum est de me: Ut faciam, Deus, voluntatem tuam.
7To naah kai mah, Khenah, (cabu thungah loe kai ih akawng ni tarik o) Aw Sithaw, na koehhaih sak han ih ni kang zoh, tiah thuih.
8Superius dicens: Quia hostias, et oblationes, et holocautomata pro peccato noluisti, nec placita sunt tibi, quæ secundum legem offeruntur,
8Anih mah, Kaalok mah thuih ih baktih toengah, angbawnhaih, hmuenpaekhaih, hmai angbawnhaih, zae pongah hmuenpaekhaihnawk to na koeh ai, to baktih hmuen nuiah doeh palung nang hoe ai, tiah thuih.
9tunc dixi: Ecce venio, ut faciam, Deus, voluntatem tuam: aufert primum, ut sequens statuat.
9To pacoengah anih mah, Khenah, Aw Sithaw, na koehhaih sak han ih ni kang zoh; hnetto haih to caksak hanah, kaom hmaloe to takhoe ving boeh, tiah thuih.
10In qua voluntate sanctificati sumus per oblationem corporis Jesu Christi semel.
10To tiah koehhaih baktih toengah, kaminawk boih hanah vaito Jesu Kri mah takpum angpaekhaih rang hoiah aicae loe ciim boeh.
11Et omnis quidem sacerdos præsto est quotidie ministrans, et easdem sæpe offerens hostias, quæ numquam possunt auferre peccata:
11Qaima boih mah natuek naah doeh zaehaih ciimsak thai ai, angbawnhaih hoi hmuenpaekhaih to nithokkruek vaihi hoi vaihi a sak o.
12hic autem unam pro peccatis offerens hostiam, in sempiternum sedet in dextera Dei,
12Toe hae kami loe, dungzan ah zaehaih ciimsak hanah vaito angpaekhaih sak pacoengah, Sithaw ih bantang bangah anghnut boeh;
13de cetero exspectans donec ponantur inimici ejus scabellum pedum ejus.
13vaihi hoi kamtong anih ih misanawk to a khokkoenghaih ah suem ai karoek to a zing.
14Una enim oblatione, consummavit in sempiternum sanctificatos.
14Vaito angpaekhaih rang hoiah Anih mah ciimsak ih kaminawk to dungzan akoephaih a hnuksak.
15Contestatur autem nos et Spiritus Sanctus. Postquam enim dixit:
15Anih mah to tiah lokthuih pacoengah, Kacai Muithla loe aicae khaeah hnukung ah oh,
16Hoc autem testamentum, quod testabor ad illos post dies illos, dicit Dominus, dando leges meas in cordibus eorum, et in mentibus eorum superscribam eas:
16to pacoengah nihcae khae ka sak han ih lokmaihaih loe hae ni, Nihcae ih palung thungah ka patuk ih lok to ka suek moe, nihcae poekhaih thungah ka tarik pae han, tiah Angraeng mah thuih;
17et peccatorum, et iniquitatum eorum jam non recordabor amplius.
17Nihcae zaehaih hoi sakpazaehaihnawk to ka pakuem pae mak ai boeh, tiah a thuih let bae.
18Ubi autem horum remissio: jam non est oblatio pro peccato.
18Zae tahmenhaih oh boeh loe, zae angbawnhaih om mak ai boeh.
19Habentes itaque, fratres, fiduciam in introitu sanctorum in sanguine Christi,
19To pongah nawkamyanawk, Jesu athii rang hoiah Kaciim Koek ahmuen thungah misahoihaih hoiah akunhaih,
20quam initiavit nobis viam novam, et viventem per velamen, id est, carnem suam,
20taksa ah kaom, kahni payanghaih rang hoiah anih mah aicae han pae ih hinghaih loklam kangtha ah akun thaihaih to a tawnh o boeh;
21et sacerdotem magnum super domum Dei:
21Sithaw imthung ah kalen qaima to a tawnh o boeh pongah,
22accedamus cum vero corde in plenitudine fidei, aspersi corda a conscientia mala, et abluti corpus aqua munda,
22kasae poekhaih aicae ih palung to tui hoiah bawh moe, aicae ih takpum doeh kaciim tui hoiah pasaeh hanah, kacak tanghaih hoiah Sithaw khaeah anghnai o si.
23teneamus spei nostræ confessionem indeclinabilem (fidelis enim est qui repromisit),
23A tawnh o ih tanghaih to hnuk angnawn taak ai ah, kacakah patawn o si; (lokkamhaih sahkung loe oepthoh;)
24et consideremus invicem in provocationem caritatis, et bonorum operum:
24amlunghaih hoi kahoih hmuen sakhaih bangah maeto hoi maeto kawbangah maw thapaek thaih han, tiah poek o si:
25non deserentes collectionem nostram, sicut consuetudinis est quibusdam, sed consolantes, et tanto magis quanto videritis appropinquantem diem.
25thoemto kaminawk mah sak o ih baktih toengah, aicae doeh nawnto amkhuenghaih to pahnawt o sut hmah si; atue phak tom boeh pongah, maeto hoi maeto tha angpaek o si loe, tha pathok o aep si.
26Voluntarie enim peccantibus nobis post acceptam notitiam veritatis, jam non relinquitur pro peccatis hostia,
26Loktang a hnuk o pacoengah, sak koehhaih palung hoiah zaehaih a sak o let nahaeloe, zaehaih akrang hanah hmuenpaekhaih om mak ai boeh,
27terribilis autem quædam exspectatio judicii, et ignis æmulatio, quæ consumptura est adversarios.
27toe zit kathok lokcaekhaih to ni a hnu o tih boeh, hmai baktih kangqong palungphuihaih mah lok kaaek misanawk to kangh tih.
28Irritam quis faciens legem Moysi, sine ulla miseratione duobus vel tribus testibus moritur:
28Hnukung hnetto maw, thumto maw om nahaeloe, Mosi ih kaalok aek kami to palungnathaih tawn ai ah hum o:
29quanto magis putatis deteriora mereri supplicia qui Filium Dei conculcaverit, et sanguinem testamenti pollutum duxerit, in quo sanctificatus est, et spiritui gratiæ contumeliam fecerit?
29Sithaw Capa khok hoiah cawh kami, aicae ciimcaihaih ah kaom, athii hoi sak ih lokmaihaih to ciimcai ai, tiah poek kami, tahmenhaih paekkung Muithla kasae thui kami loe, kawkruk ah kalen danpaekhaih maw hnu tih? tito poek oh.
30Scimus enim qui dixit: Mihi vindicta, et ego retribuam. Et iterum: Quia judicabit Dominus populum suum.
30Lu lakhaih loe kai ih ni, kai mah pathok han, tiah Angraeng mah thuih. Angraeng mah, angmah ih kaminawk to lokcaek tih, tiah thui kami to a panoek o.
31Horrendum est incidere in manus Dei viventis.
31Kahing Sithaw ban thungah krak han zitthoh parai.
32Rememoramini autem pristinos dies, in quibus illuminati, magnum certamen sustinuistis passionum:
32Toe Aanghaih na hnuk o pacoengah, kawkruk kalen patangkhanghaih maw na tongh o vop;
33et in altero quidem opprobriis et tribulationibus spectaculum facti: in altero autem socii taliter conversantium effecti.
33kawbaktih naah maw loe, minawk hma ah kasae ang thuih o moe, ang pacaekthlaek o, kawbaktih naah maw loe to tiah patangkhang kaminawk baktih toengah ang sak o, canghni ah kaom to baktih atuenawk to pahnet o hmah.
34Nam et vinctis compassi estis, et rapinam bonorum vestrorum cum gaudio suscepistis, cognoscentes vos habere meliorem et manentem substantiam.
34Thongim ka krak naah nang tahmen o, minawk mah hmuenmae ang lomh pae o naah doeh, van ah kahoih kue dungzan ah kacak qawk ka tawnh, tiah na panoek o pongah anghoehaih hoiah na pauep o.
35Nolite itaque amittere confidentiam vestram, quæ magnam habet remunerationem.
35To pongah na tawnh o ih oephaih to va o ving hmah, kalen parai tangqum to na hnu o tih.
36Patientia enim vobis necessaria est: ut voluntatem Dei facientes, reportetis promissionem.
36Sithaw koehhaih na sak o pacoengah, lokkamhaih na hnuk o thai hanah, palungsawkhaih na tawnh o han angaih.
37Adhuc enim modicum aliquantulum, qui venturus est, veniet, et non tardabit.
37Tipongah tih nahaeloe angzo han koi kami loe, atue kasawkah om mak ai, akra ai ah angzo tih boeh.
38Justus autem meus ex fide vivit: quod si subtraxerit se, non placebit animæ meæ.
38Katoeng kami loe tanghaih hoiah hing tih: toe mi kawbaktih doeh hnuk angnawn kami loe, a nuiah ka hinghaih pakhra anghoe mak ai.
39Nos autem non sumus subtractionis filii in perditionem, sed fidei in acquisitionem animæ.
39Toe aicae loe amro hanah hnukbang angnawn kami na ai ni; pakhra pahlonghaih hnuk hanah tanghaih tawn kami ah ni a oh o.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.