Hiezechielis Prophetæ
Chapter 20
Clementine Vulgate, 1598
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Hiezechielis Prophetæ 20

Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Et factum est in anno septimo, in quinto, in decima mensis, venerunt viri de senioribus Israël ut interrogarent Dominum, et sederunt coram me.
1ใน​ปี​ที่​เจ็ด​ เดือน​ที่​ห้า​ วัน​ที่​สิบ​ของ​เดือน​ ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​บาง​คน​มา​ขอ​ถาม​พระ​ยาห์เวห์​ และ​นั่ง​ลง​ตรง​หน้า​ข้าพเจ้า​
2Et factus est sermo Domini ad me, dicens:
2พระ​ดำรัส​ของ​พระ​ยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​ว่า​
3Fili hominis, loquere senioribus Israël, et dices ad eos: Hæc dicit Dominus Deus: Numquid ad interrogandum me vos venistis? vivo ego quia non respondebo vobis, ait Dominus Deus.
3“มนุษย์​เอ๋ย​ จง​พูด​กับ​พวก​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​ว่า​ ‘พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ พวก​เจ้า​มา​เพื่อ​ถาม​เรา​หรือ​? เรา​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด​ เรา​จะ​ไม่​ยอม​ให้​พวก​เจ้า​ถาม​เรา​’ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​
4Si judicas eos, si judicas, fili hominis, abominationes patrum eorum ostende eis.
4“มนุษย์​เอ๋ย​ เจ้า​จะ​พิพากษา​พวก​เขา​ไหม​? เจ้า​จะ​พิพากษา​พวก​เขา​ไหม​? จง​ทำให้​พวก​เขา​รู้​ถึง​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ของ​บรรพบุรุษ​
5Et dices ad eos: Hæc dicit Dominus Deus: In die qua elegi Israël, et levavi manum meam pro stirpe domus Jacob, et apparui eis in terra Ægypti, et levavi manum meam pro eis, dicens: Ego Dominus Deus vester:
5จง​บอก​พวก​เขา​ว่า​ ‘พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ ใน​วัน​ที่​เรา​เลือก​อิสราเอล​ เรา​ได้​ปฏิญาณ​ต่อ​เชื้อ​สาย​ของ​ชนชาติ​ยา​โคบ​ และ​สำแดง​ตัว​แก่​พวก​เขา​ใน​แผ่น​ดิน​อียิปต์​ เรา​ปฏิญาณ​ว่า​ “เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า​”
6in die illa levavi manum meam pro eis ut educerem eos de terra Ægypti, in terram quam provideram eis, fluentem lacte et melle, quæ est egregia inter omnes terras.
6ใน​วัน​นั้น​เรา​ปฏิญาณ​ว่า​จะ​นำ​พวก​เขา​ออก​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์​ ไป​ยัง​แผ่น​ดิน​ที่​เรา​เลือก​ไว้​ให้​ เป็น​แผ่น​ดิน​ที่​มี​น้ำนม​และ​น้ำ​ผึ้ง​ไหล​บริบูรณ์​ งดงาม​เหนือ​แผ่น​ดิน​ทั้ง​ปวง​
7Et dixi ad eos: Unusquisque offensiones oculorum suorum abjiciat, et in idolis Ægypti nolite pollui: ego Dominus Deus vester.
7เรา​บอก​พวก​เขา​ว่า​ “ทุก​คน​จง​โยน​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ที่​ตา​ของ​พวก​เจ้า​หลงใหล​ทิ้ง​ไป​ อย่า​ทำให้​ตัว​เอง​เป็น​มลทิน​ด้วย​รูป​เคารพ​ของ​อียิปต์​ เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า​”
8Et irritaverunt me, nolueruntque me audire: unusquisque abominationes oculorum suorum non projecit, nec idola Ægypti reliquerunt. Et dixi ut effunderem indignationem meam super eos, et implerem iram meam in eis, in medio terræ Ægypti.
8“‘“แต่​พวก​เขา​กบฏ​ต่อ​เรา​และ​ไม่​ยอม​ฟัง​ พวก​เขา​ไม่​ได้​ทิ้ง​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ที่​ตา​ของ​ตน​หลงใหล​กัน​ทุก​คน​ และ​ไม่​ละทิ้ง​รูป​เคารพ​ของ​อียิปต์​ เรา​จึง​คิด​จะ​เท​ความ​เดือดดาล​เหนือ​พวก​เขา​ ระบาย​ความ​โกรธ​ให้​หมด​ท่ามกลาง​แผ่น​ดิน​อียิปต์​
9Et feci propter nomen meum, ut non violaretur coram gentibus in quarum medio erant, et inter quas apparui eis ut educerem eos de terra Ægypti.
9แต่​เรา​ได้​กระทำ​เพื่อ​เห็น​แก่​พระนาม​ของ​เรา​ เพื่อ​ไม่​ให้​พระนาม​ของ​เรา​เสื่อม​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​ต่อ​หน้า​ประชาชาติ​ที่​พวก​เขา​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​ เพราะ​ต่อ​หน้า​ประชาชาติ​เหล่า​นั้น​ เรา​ได้​สำแดง​ตัว​แก่​พวก​เขา​ด้วย​การนำ​พวก​เขา​ออก​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์​
10Ejeci ergo eos de terra Ægypti, et eduxi eos in desertum.
10เรา​จึง​นำ​พวก​เขา​ออก​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์​และ​พา​เข้า​สู่​ถิ่น​ทุรกันดาร​
11Et dedi eis præcepta mea, et judicia mea ostendi eis, quæ faciens homo vivet in eis.
11เรา​ให้​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา​ และ​ทำให้​พวก​เขา​รู้​คำ​ตัดสิน​ของ​เรา​ ซึ่ง​ถ้า​คน​ใด​ทำ​ตาม​ เขา​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​โดย​สิ่ง​เหล่า​นั้น​
12Insuper et sabbata mea dedi eis, ut essent signum inter me et eos, et scirent quia ego Dominus sanctificans eos.
12เรา​ยัง​ให้​วัน​พัก​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​แก่​พวก​เขา​ เป็น​หมาย​สำคัญ​ระหว่าง​เรา​กับ​พวก​เขา​ เพื่อ​พวก​เขา​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​ผู้​ทำให้​พวก​เขา​ศักดิ์สิทธิ์​
13Et irritaverunt me domus Israël in deserto: in præceptis meis non ambulaverunt, et judicia mea projecerunt, quæ faciens homo vivet in eis, et sabbata mea violaverunt vehementer. Dixi ergo ut effunderem furorem meum super eos in deserto, et consumerem eos:
13“‘“แต่​ชน​อิสราเอล​กบฏ​ต่อ​เรา​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​ ไม่​ดำเนิน​ตาม​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา​ และ​ปฏิเสธ​คำ​ตัดสิน​ของ​เรา​ ซึ่ง​ถ้า​คน​ใด​ทำ​ตาม​ เขา​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​โดย​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ พวก​เขา​ทำให้​วัน​พัก​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​เสื่อม​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ยิ่ง​ เรา​จึง​คิด​จะ​เท​ความ​เดือดดาล​เหนือ​พวก​เขา​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​เพื่อ​ทำลาย​พวก​เขา​
14et feci propter nomen meum, ne violaretur coram gentibus de quibus ejeci eos in conspectu earum.
14แต่​เรา​ได้​กระทำ​เพื่อ​เห็น​แก่​พระนาม​ของ​เรา​ เพื่อ​ไม่​ให้​พระนาม​ของ​เรา​เสื่อม​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​ต่อ​หน้า​ประชาชาติ​ ซึ่ง​เห็น​เรา​เป็น​ผู้นำ​พวก​เขา​ออก​มา​
15Ego igitur levavi manum meam super eos in deserto, ne inducerem eos in terram quam dedi eis, fluentem lacte et melle, præcipuam terrarum omnium:
15ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​เรา​ยัง​ปฏิญาณ​ว่า​จะ​ไม่​นำ​พวก​เขา​เข้าไป​ใน​แผ่น​ดิน​ที่​เรา​ให้​ไว้​ เป็น​แผ่น​ดิน​ที่​มี​น้ำนม​และ​น้ำ​ผึ้ง​ไหล​บริบูรณ์​ งดงาม​เหนือ​แผ่น​ดิน​ทั้ง​ปวง​
16quia judicia mea projecerunt, et in præceptis meis non ambulaverunt, et sabbata mea violaverunt: post idola enim cor eorum gradiebatur.
16เพราะ​พวก​เขา​ปฏิเสธ​คำ​ตัดสิน​ของ​เรา​ ไม่​ดำเนิน​ตาม​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา​ และ​ทำให้​วัน​พัก​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​เสื่อม​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​ เพราะ​ใจ​ของ​พวก​เขา​ตาม​รูป​เคารพ​ไป​
17Et pepercit oculus meus super eos, ut non interficerem eos: nec consumpsi eos in deserto.
17ถึง​กระนั้น​เรา​ยัง​ปรานี​พวก​เขา​ ไม่​ทำลาย​และ​ไม่​กวาดล้าง​จน​หมด​สิ้น​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​
18Dixi autem ad filios eorum in solitudine: In præceptis patrum vestrorum nolite incedere, nec judicia eorum custodiatis, nec in idolis eorum polluamini.
18เรา​บอก​ลูก​หลาน​ของ​พวก​เขา​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​ว่า​ “อย่า​ดำเนิน​ตาม​ข้อ​กำหนด​ของ​บรรพบุรุษ​ อย่า​รักษา​คำ​ตัดสิน​ของ​พวก​เขา​ และ​อย่า​ทำให้​ตัว​เอง​เป็น​มลทิน​ด้วย​รูป​เคารพ​ของ​พวก​เขา​
19Ego Dominus Deus vester: in præceptis meis ambulate: judicia mea custodite, et facite ea,
19เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า​ จง​ดำเนิน​ตาม​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา​ รักษา​คำ​ตัดสิน​ของ​เรา​ และ​ปฏิบัติ​ตาม​
20et sabbata mea sanctificate, ut sint signum inter me et vos, et sciatis quia ego sum Dominus Deus vester.
20จง​รักษา​วัน​พัก​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​ให้​บริสุทธิ์​ วัน​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​ระหว่าง​เรา​กับ​พวก​เจ้า​ เพื่อ​พวก​เจ้า​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า​”
21Et exacerbaverunt me filii: in præceptis meis non ambulaverunt, et judicia mea non custodierunt ut facerent ea, quæ cum fecerit homo, vivet in eis, et sabbata mea violaverunt. Et comminatus sum ut effunderem furorem meum super eos, et implerem iram meam in eis in deserto.
21“‘“แต่​ลูก​หลาน​ของ​พวก​เขา​ก็​กบฏ​ต่อ​เรา​ ไม่​ดำเนิน​ตาม​ข้อ​กำหนด​ และ​ไม่​รักษา​คำ​ตัดสิน​ของ​เรา​เพื่อ​ปฏิบัติ​ตาม​ ซึ่ง​ถ้า​คน​ใด​ทำ​ตาม​ เขา​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​โดย​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ พวก​เขา​ทำให้​วัน​พัก​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​เสื่อม​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​ เรา​จึง​คิด​จะ​เท​ความ​เดือดดาล​เหนือ​พวก​เขา​ ระบาย​ความ​โกรธ​ให้​หมด​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​
22Averti autem manum meam, et feci propter nomen meum, ut non violaretur coram gentibus de quibus ejeci eos in oculis earum.
22ถึง​กระนั้น​เรา​ยั้ง​มือ​ไว้​ และ​กระทำ​เพื่อ​เห็น​แก่​พระนาม​ของ​เรา​ เพื่อ​ไม่​ให้​พระนาม​ของ​เรา​เสื่อม​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​ต่อ​หน้า​ประชาชาติ​ ซึ่ง​เห็น​เรา​เป็น​ผู้นำ​พวก​เขา​ออก​มา​
23Iterum levavi manum meam in eos in solitudine, ut dispergerem illos in nationes, et ventilarem in terras,
23ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​เรา​ยัง​ปฏิญาณ​ว่า​จะ​กระจาย​พวก​เขา​ไป​ท่ามกลาง​ประชาชาติ​ และ​ทำให้​กระจัดกระจาย​ตาม​ดิน​แดน​ต่าง​ ๆ
24eo quod judicia mea non fecissent, et præcepta mea reprobassent, et sabbata mea violassent, et post idola patrum suorum fuissent oculi eorum.
24เพราะ​พวก​เขา​ไม่​ทำ​ตาม​คำ​ตัดสิน​ของ​เรา​ ปฏิเสธ​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา​ ทำให้​วัน​พัก​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​เสื่อม​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​ และ​ตา​ของ​พวก​เขา​ตาม​รูป​เคารพ​ของ​บรรพบุรุษ​
25Ergo et ego dedi eis præcepta non bona, et judicia in quibus non vivent.
25เรา​ยัง​ให้​ข้อ​กำหนด​ที่​ไม่​ดี​แก่​พวก​เขา​ และ​คำ​ตัดสิน​ที่​ทำ​ตาม​แล้ว​ไม่​อาจ​มี​ชีวิต​อยู่​ได้​
26Et pollui eos in muneribus suis, cum offerrent omne quod aperit vulvam, propter delicta sua: et scient quia ego Dominus.
26เรา​ปล่อย​ให้​พวก​เขา​เป็น​มลทิน​ด้วย​ของ​ถวาย​ของ​ตน​ เมื่อ​พวก​เขา​ให้​บุตร​หัวปี​ทุก​คน​ผ่าน​ไฟ​ เพื่อ​เรา​จะ​ทำให้​พวก​เขา​พินาศ​ร้าง​เปล่า​ และ​ให้​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​”’
27Quam ob rem loquere ad domum Israël, fili hominis, et dices ad eos: Hæc dicit Dominus Deus: Adhuc et in hoc blasphemaverunt me patres vestri, cum sprevissent me contemnentes,
27“เพราะ​ฉะนั้น​ มนุษย์​เอ๋ย​ จง​พูด​กับ​ชน​อิสราเอล​ว่า​ ‘พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เจ้า​ยัง​ดู​หมิ่น​เรา​ใน​เรื่อง​นี้​ด้วย​ คือ​ประพฤติ​ไม่​ซื่อสัตย์​ต่อ​เรา​
28et induxissem eos in terram super quam levavi manum meam ut darem eis: viderunt omnem collem excelsum, et omne lignum nemorosum, et immolaverunt ibi victimas suas, et dederunt ibi irritationem oblationis suæ, et posuerunt ibi odorem suavitatis suæ, et libaverunt libationes suas.
28เมื่อ​เรา​นำ​พวก​เขา​เข้า​สู่​แผ่น​ดิน​ที่​ปฏิญาณ​ว่า​จะ​ให้​ พวก​เขา​เห็น​เนิน​เขา​สูง​ทุก​แห่ง​และ​ต้นไม้​ใบ​ดก​ทุก​ต้น​ ก็​ถวาย​เครื่อง​บูชา​ที่​นั่น​ นำ​ของ​ถวาย​ซึ่ง​ยั่ว​ยุ​เรา​ไป​วาง​ที่​นั่น​ ทำ​กลิ่น​หอม​ที่​นั่น​ และ​เท​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​ที่​นั่น​
29Et dixi ad eos: Quid est excelsum, ad quod vos ingredimini? et vocatum est nomen ejus Excelsum usque ad hanc diem.
29เรา​จึง​ถาม​ว่า​ “สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง​ที่​พวก​เจ้า​ไป​นั้น​คือ​อะไร​?” จึง​เรียก​ที่​นั้น​ว่า​ บา​มาห์​ มา​จนถึง​ทุก​วัน​นี้​’
30Propterea dic ad domum Israël: Hæc dicit Dominus Deus: Certe in via patrum vestrorum vos polluimini, et post offendicula eorum vos fornicamini:
30“เพราะ​ฉะนั้น​จง​บอก​ชน​อิสราเอล​ว่า​ ‘พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ พวก​เจ้า​ทำให้​ตัว​เอง​เป็น​มลทิน​ตาม​ทาง​ของ​บรรพบุรุษ​ และ​ทำตัว​เป็น​โสเภณี​ตาม​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ของ​พวก​เขา​หรือ​?
31et in oblatione donorum vestrorum, cum traducitis filios vestros per ignem, vos polluimini in omnibus idolis vestris usque hodie: et ego respondebo vobis, domus Israël? Vivo ego, dicit Dominus Deus, quia non respondebo vobis.
31เมื่อ​พวก​เจ้า​ถวาย​ของ​และ​ให้​ลูกชาย​ของ​ตน​ผ่าน​ไฟ​ พวก​เจ้า​ยัง​ทำให้​ตัว​เอง​เป็น​มลทิน​ด้วย​รูป​เคารพ​ทั้ง​ปวง​จนถึง​วัน​นี้​ แล้ว​ชน​อิสราเอล​เอ๋ย​ เรา​ควร​ยอม​ให้​พวก​เจ้า​มา​ถาม​เรา​หรือ​? พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ว่า​ เรา​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด​ เรา​จะ​ไม่​ยอม​ให้​พวก​เจ้า​ถาม​เรา​
32Neque cogitatio mentis vestræ fiet, dicentium: Erimus sicut gentes et sicut cognationes terræ, ut colamus ligna et lapides.
32“‘“สิ่ง​ที่​ผุด​ขึ้น​ใน​ใจ​พวก​เจ้า​จะ​ไม่มี​วัน​เกิด​ขึ้น​ พวก​เจ้า​พูด​ว่า​ ‘เรา​จะ​เป็น​เหมือน​ประชาชาติ​อื่น​ เหมือน​ตระกูล​ต่าง​ ๆ ใน​ดิน​แดน​ทั้ง​หลาย​ ที่​รับ​ใช้​ไม้​และ​หิน​’
33Vivo ego, dicit Dominus Deus, quoniam in manu forti, et in brachio extento, et in furore effuso, regnabo super vos.
33พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ว่า​ เรา​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด​ เรา​จะ​ปกครอง​พวก​เจ้า​ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง​ ด้วย​แขน​ที่​เหยียด​ออก​ และ​ด้วย​ความ​เดือดดาล​ที่​เท​ลง​มา​
34Et educam vos de populis, et congregabo vos de terris in quibus dispersi estis: in manu valida, et in brachio extento, et in furore effuso, regnabo super vos.
34เรา​จะ​นำ​พวก​เจ้า​ออก​จาก​ชนชาติ​ต่าง​ ๆ และ​รวบรวม​จาก​ดิน​แดน​ที่​กระจัดกระจาย​ ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง​ ด้วย​แขน​ที่​เหยียด​ออก​ และ​ด้วย​ความ​เดือดดาล​ที่​เท​ลง​มา​
35Et adducam vos in desertum populorum, et judicabor vobiscum ibi facie ad faciem.
35เรา​จะ​นำ​พวก​เจ้า​เข้า​สู่​ถิ่น​ทุรกันดาร​ของ​ชนชาติ​ต่าง​ ๆ แล้ว​จะ​พิพากษา​พวก​เจ้า​ต่อ​หน้า​กัน​ตรง​นั้น​
36Sicut judicio contendi adversum patres vestros in deserto terræ Ægypti, sic judicabo vos, dicit Dominus Deus.
36เช่น​เดียว​กับ​ที่​เรา​พิพากษา​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เจ้า​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​แห่ง​แผ่น​ดิน​อียิปต์​ เรา​ก็​จะ​พิพากษา​พวก​เจ้า​” พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​
37Et subjiciam vos sceptro meo, et inducam vos in vinculis fœderis.
37“เรา​จะ​ให้​พวก​เจ้า​ผ่าน​ใต้​ไม้​เท้า​ และ​จะ​นำ​พวก​เจ้า​เข้า​สู่​พันธะ​ของ​พันธ​สัญญา​
38Et eligam de vobis transgressores et impios, et de terra incolatus eorum educam eos, et in terram Israël non ingredientur: et scietis quia ego Dominus.
38เรา​จะ​คัด​พวก​กบฏ​และ​ผู้​ไม่​เชื่อ​ฟัง​เรา​ออก​จาก​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า​ เรา​จะ​นำ​พวก​เขา​ออก​จาก​แผ่น​ดิน​ที่​อาศัย​อยู่​ แต่​พวก​เขา​จะ​ไม่​ได้​เข้า​แผ่น​ดิน​อิสราเอล​ แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​
39Et vos, domus Israël, hæc dicit Dominus Deus: Singuli post idola vestra ambulate, et servite eis. Quod si et in hoc non audieritis me, et nomen meum sanctum pollueritis ultra in muneribus vestris et in idolis vestris:
39“‘ส่วน​พวก​เจ้า​ ชน​อิสราเอล​เอ๋ย​ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ ไป​เถอะ​ ทุก​คน​จง​รับ​ใช้​รูป​เคารพ​ของ​ตน​ต่อ​ไป​ ถ้า​หลัง​จาก​นี้​พวก​เจ้า​ยัง​ไม่​ยอม​ฟัง​เรา​ แต่​ต่อ​ไป​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ทำให้​พระนาม​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​เสื่อม​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​ด้วย​ของ​ถวาย​และ​รูป​เคารพ​ของ​พวก​เจ้า​อีก​
40in monte sancto meo, in monte excelso Israël, ait Dominus Deus, ibi serviet mihi omnis domus Israël: omnes, inquam, in terra in qua placebunt mihi: et ibi quæram primitias vestras, et initium decimarum vestrarum, in omnibus sanctificationibus vestris.
40เพราะ​บน​ภูเขา​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​ บน​ภูเขา​สูง​แห่ง​อิสราเอล​” พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ “ที่​นั่น​ชน​อิสราเอล​ทั้งหมด​ ทุก​คนใน​แผ่น​ดิน​ จะ​รับ​ใช้​เรา​ ที่​นั่น​เรา​จะ​ยอมรับ​พวก​เขา​ และ​จะ​ขอรับ​เครื่อง​ถวาย​ ผล​แรก​ของ​สิ่ง​ถวาย​ และ​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​ทั้ง​ปวง​จาก​พวก​เจ้า​
41In odorem suavitatis suscipiam vos, cum eduxero vos de populis, et congregavero vos de terris in quas dispersi estis: et sanctificabor in vobis in oculis nationum.
41เรา​จะ​ยอมรับ​พวก​เจ้า​เหมือน​กลิ่น​หอม​ เมื่อ​เรา​นำ​พวก​เจ้า​ออก​จาก​ชนชาติ​ต่าง​ ๆ และ​รวบรวม​จาก​ดิน​แดน​ที่​กระจัดกระจาย​ เรา​จะ​แสดง​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​ผ่าน​พวก​เจ้า​ต่อ​หน้า​ประชาชาติ​
42Et scietis quia ego Dominus, cum induxero vos ad terram Israël, in terram pro qua levavi manum meam ut darem eam patribus vestris.
42พวก​เจ้า​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​ เมื่อ​เรา​นำ​พวก​เจ้า​เข้า​แผ่น​ดิน​อิสราเอล​ ซึ่ง​เป็น​แผ่น​ดิน​ที่​เรา​ปฏิญาณ​ว่า​จะ​ให้​แก่​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เจ้า​
43Et recordabimini ibi viarum vestrarum, et omnium scelerum vestrorum, quibus polluti estis in eis: et displicebitis vobis in conspectu vestro, in omnibus malitiis vestris quas fecistis.
43ที่​นั่น​พวก​เจ้า​จะ​ระลึก​ถึง​ทาง​ของ​ตน​และ​การก​ระ​ทำ​ทั้งหมด​ที่​ทำให้​ตัว​เอง​เป็น​มลทิน​ แล้ว​จะ​รังเกียจ​ตัว​เอง​เพราะ​ความ​ชั่ว​ทั้ง​ปวง​ที่​ได้​ทำ​
44Et scietis quia ego Dominus, cum benefecero vobis propter nomen meum, et non secundum vias vestras malas, neque secundum scelera vestra pessima, domus Israël, ait Dominus Deus.
44ชน​อิสราเอล​เอ๋ย​ พวก​เจ้า​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​ เมื่อ​เรา​ปฏิบัติ​ต่อ​พวก​เจ้า​เพื่อ​เห็น​แก่​พระนาม​ของ​เรา​ ไม่ใช่​ตาม​ทาง​ชั่ว​หรือ​การก​ระ​ทำ​อัน​เสื่อมทราม​ของ​พวก​เจ้า​” พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​’”
45Et factus est sermo Domini ad me, dicens:
45พระ​ดำรัส​ของ​พระ​ยาห์เวห์​มา​ถึง​ข้าพเจ้า​ว่า​
46[Fili hominis, pone faciem tuam contra viam austri, et stilla ad africum, et propheta ad saltum agri meridiani.
46“มนุษย์​เอ๋ย​ จง​หัน​หน้า​ไป​ทาง​ใต้​ กล่าว​ถ้อยคำ​ไป​ทาง​ใต้​ และ​พยากรณ์​กล่าว​โทษ​ป่า​ใน​แดน​ใต้​
47Et dices saltui meridiano: Audi verbum Domini: Hæc dicit Dominus Deus: Ecce ego succendam in te ignem, et comburam in te omne lignum viride, et omne lignum aridum: non extinguetur flamma succensionis: et comburetur in ea omnis facies ab austro usque ad aquilonem,
47จง​บอก​ป่า​แห่ง​แดน​ใต้​ว่า​ ‘จง​ฟัง​พระ​ดำรัส​ของ​พระ​ยาห์เวห์​ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ เรา​จะ​จุด​ไฟ​ใน​เจ้า​ ไฟ​จะ​เผา​ต้นไม้​เขียว​ทุก​ต้น​และ​ต้นไม้​แห้ง​ทุก​ต้น​ เปลว​ไฟ​ที่​ลุก​โชน​จะ​ไม่​ดับ​ และ​ทุก​ใบหน้า​ตั้งแต่​ใต้​จรด​เหนือ​จะ​ถูก​มัน​เผา​
48et videbit universa caro quia ego Dominus succendi eam, nec extinguetur.]
48มนุษย์​ทุก​คน​จะ​เห็น​ว่า​เรา​ พระ​ยาห์เวห์​ เป็น​ผู้​จุด​ไฟ​นั้น​ และ​มัน​จะ​ไม่​ดับ​’”
49Et dixi: A, a, a, Domine Deus: ipsi dicunt de me: Numquid non per parabolas loquitur iste?
49ข้าพเจ้า​จึง​ทูล​ว่า​ “โอ พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ พระ​ยาห์เวห์​! พวก​เขา​พูด​ถึง​ข้าพเจ้า​ว่า​ ‘เขา​เอาแต่​พูด​เรื่อง​เปรียบ​ไม่ใช่​หรือ​?’”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.