Ecclesiastes 10
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1[Muscæ morientes perdunt suavitatem unguenti. Pretiosior est sapientia et gloria, parva et ad tempus stultitia.
1فاسد می‌سازد، و اندک حماقتی از حکمت و عزت سنگینتر است.
2Cor sapientis in dextera ejus, et cor stulti in sinistra illius.
2دل مرد حکیم بطرف راستش مایل است و دل احمق بطرف چپش.
3Sed et in via stultus ambulans, cum ipse insipiens sit, omnes stultos æstimat.
3ونیز چون احمق به راه می‌رود، عقلش ناقص می‌شود و به هر کس می‌گوید که احمق هستم.
4Si spiritus potestatem habentis ascenderit super te, locum tuum ne demiseris, quia curatio faciet cessare peccata maxima.]
4اگر خشم پادشاه بر تو انگیخته شود، مکان خود را ترک منما زیرا که تسلیم، خطایای عظیم را می‌نشاند.
5[Est malum quod vidi sub sole, quasi per errorem egrediens a facie principis:
5بدی‌ای هست که زیر آفتاب دیده‌ام مثل سهوی که از جانب سلطان صادر شود.
6positum stultum in dignitate sublimi, et divites sedere deorsum.
6جهالت بر مکان های بلند برافراشته می‌شود و دولتمندان در مکان اسفل می‌نشینند.
7Vidi servos in equis, et principes ambulantes super terram quasi servos.
7غلامان را بر اسبان دیدم و امیران را مثل غلامان بر زمین روان.
8Qui fodit foveam incidet in eam, et qui dissipat sepem mordebit eum coluber.
8آنکه چاه می‌کند در آن می‌افتد و آنکه دیواررا می‌شکافد، مار وی را می‌گزد.
9Qui transfert lapides affligetur in eis, et qui scindit ligna vulnerabitur ab eis.
9آنکه سنگها رامی کند، از آنها مجروح می‌شود و آنکه درختان رامی برد از آنها در خطر می‌افتد.
10Si retusum fuerit ferrum, et hoc non ut prius, sed hebetatum fuerit, multo labore exacuetur, et post industriam sequetur sapientia.
10اگر آهن کند باشد و دمش را تیز نکنند بایدقوت زیاده بکار آورد، اما حکمت به جهت کامیابی مفید است.
11Si mordeat serpens in silentio, nihil eo minus habet qui occulte detrahit.
11اگر مار پیش از آنکه افسون کنند بگزد پس افسونگر‌چه فایده دارد؟
12Verba oris sapientis gratia, et labia insipientis præcipitabunt eum;
12سخنان دهان حکیم فیض بخش است، امالبهای احمق خودش را می‌بلعد.
13initium verborum ejus stultitia, et novissimum oris illius error pessimus.
13ابتدای سخنان دهانش حماقت است و انتهای گفتارش دیوانگی موذی می‌باشد.
14Stultus verba multiplicat. Ignorat homo quid ante se fuerit; et quid post se futurum sit, quis ei poterit indicare?
14احمق سخنان بسیارمی گوید، اما انسان آنچه را که واقع خواهد شدنمی داند و کیست که او را از آنچه بعد از وی واقع خواهد شد مخبر سازد؟
15Labor stultorum affliget eos, qui nesciunt in urbem pergere.]
15محنت احمقان ایشان را خسته می‌سازد چونکه نمی دانند چگونه به شهر باید رفت.
16[Væ tibi, terra, cujus rex puer est, et cujus principes mane comedunt.
16وای بر تو‌ای زمین وقتی که پادشاه تو طفل است و سرورانت صبحگاهان می‌خورند.
17Beata terra cujus rex nobilis est, et cujus principes vescuntur in tempore suo, ad reficiendum, et non ad luxuriam.
17خوشابحال تو‌ای زمین هنگامی که پادشاه توپسر نجبا است و سرورانت در وقتش برای تقویت می‌خورند و نه برای مستی.
18In pigritiis humiliabitur contignatio, et in infirmitate manuum perstillabit domus.
18از کاهلی سقف خراب می‌شود و از سستی دستها، خانه آب پس می‌دهد.
19In risum faciunt panem et vinum ut epulentur viventes; et pecuniæ obediunt omnia.
19بزم به جهت لهو و لعب می‌کنند و شراب زندگانی را شادمان می‌سازد، اما نقره همه‌چیز رامهیا می‌کند.
20In cogitatione tua regi ne detrahas, et in secreto cubiculi tui ne maledixeris diviti: quia et aves cæli portabunt vocem tuam, et qui habet pennas annuntiabit sententiam.]
20پادشاه را در فکر خود نیز نفرین مکن ودولتمند را در اطاق خوابگاه خویش لعنت منمازیرا که مرغ هوا آواز تو را خواهد برد و بالدار، امررا شایع خواهد ساخت.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.