Prediger 10
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Schädliche Fliegen verderben gute Salben; also wiegt ein wenig Torheit schwerer denn Weisheit und Ehre.
1فاسد میسازد، و اندک حماقتی از حکمت و عزت سنگینتر است.
2Des Weisen Herz ist zu seiner Rechten; aber des Narren Herz ist zu seiner Linken.
2دل مرد حکیم بطرف راستش مایل است و دل احمق بطرف چپش.
3Auch ob der Narr selbst närrisch ist in seinem Tun, doch hält er jedermann für einen Narren.
3ونیز چون احمق به راه میرود، عقلش ناقص میشود و به هر کس میگوید که احمق هستم.
4Wenn eines Gewaltigen Zorn wider dich ergeht, so laß dich nicht entrüsten; denn Nachlassen stillt großes Unglück.
4اگر خشم پادشاه بر تو انگیخته شود، مکان خود را ترک منما زیرا که تسلیم، خطایای عظیم را مینشاند.
5Es ist ein Unglück, das ich sah unter der Sonne, gleich einem Versehen, das vom Gewaltigen ausgeht:
5بدیای هست که زیر آفتاب دیدهام مثل سهوی که از جانب سلطان صادر شود.
6daß ein Narr sitzt in großer Würde, und die Reichen in Niedrigkeit sitzen.
6جهالت بر مکان های بلند برافراشته میشود و دولتمندان در مکان اسفل مینشینند.
7Ich sah Knechte auf Rossen, und Fürsten zu Fuß gehen wie Knechte.
7غلامان را بر اسبان دیدم و امیران را مثل غلامان بر زمین روان.
8Aber wer eine Grube macht, der wird selbst hineinfallen; und wer den Zaun zerreißt, den wird eine Schlange stechen.
8آنکه چاه میکند در آن میافتد و آنکه دیواررا میشکافد، مار وی را میگزد.
9Wer Steine wegwälzt, der wird Mühe damit haben; und wer Holz spaltet, der wird davon verletzt werden.
9آنکه سنگها رامی کند، از آنها مجروح میشود و آنکه درختان رامی برد از آنها در خطر میافتد.
10Wenn ein Eisen stumpf wird und an der Schneide ungeschliffen bleibt, muß man's mit Macht wieder schärfen; also folgt auch Weisheit dem Fleiß.
10اگر آهن کند باشد و دمش را تیز نکنند بایدقوت زیاده بکار آورد، اما حکمت به جهت کامیابی مفید است.
11Ein Schwätzer ist nichts Besseres als eine Schlange, die ohne Beschwörung sticht.
11اگر مار پیش از آنکه افسون کنند بگزد پس افسونگرچه فایده دارد؟
12Die Worte aus dem Mund eines Weisen sind holdselig; aber des Narren Lippen verschlingen ihn selbst.
12سخنان دهان حکیم فیض بخش است، امالبهای احمق خودش را میبلعد.
13Der Anfang seiner Worte ist Narrheit, und das Ende ist schädliche Torheit.
13ابتدای سخنان دهانش حماقت است و انتهای گفتارش دیوانگی موذی میباشد.
14Ein Narr macht viele Worte; aber der Mensch weiß nicht, was gewesen ist, und wer will ihm sagen, was nach ihm werden wird?
14احمق سخنان بسیارمی گوید، اما انسان آنچه را که واقع خواهد شدنمی داند و کیست که او را از آنچه بعد از وی واقع خواهد شد مخبر سازد؟
15Die Arbeit der Narren wird ihnen sauer, weil sie nicht wissen in die Stadt zu gehen.
15محنت احمقان ایشان را خسته میسازد چونکه نمی دانند چگونه به شهر باید رفت.
16Weh dir, Land, dessen König ein Kind ist, und dessen Fürsten in der Frühe speisen!
16وای بر توای زمین وقتی که پادشاه تو طفل است و سرورانت صبحگاهان میخورند.
17Wohl dir, Land, dessen König edel ist, und dessen Fürsten zu rechter Zeit speisen, zur Stärke und nicht zur Lust!
17خوشابحال توای زمین هنگامی که پادشاه توپسر نجبا است و سرورانت در وقتش برای تقویت میخورند و نه برای مستی.
18Denn durch Faulheit sinken die Balken, und durch lässige Hände wird das Haus triefend.
18از کاهلی سقف خراب میشود و از سستی دستها، خانه آب پس میدهد.
19Das macht, sie halten Mahlzeiten, um zu lachen, und der Wein muß die Lebendigen erfreuen, und das Geld muß ihnen alles zuwege bringen.
19بزم به جهت لهو و لعب میکنند و شراب زندگانی را شادمان میسازد، اما نقره همهچیز رامهیا میکند.
20Fluche dem König nicht in deinem Herzen und fluche dem Reichen nicht in deiner Schlafkammer; denn die Vögel des Himmels führen die Stimme fort, und die Fittiche haben, sagen's weiter.
20پادشاه را در فکر خود نیز نفرین مکن ودولتمند را در اطاق خوابگاه خویش لعنت منمازیرا که مرغ هوا آواز تو را خواهد برد و بالدار، امررا شایع خواهد ساخت.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.