Ii Regum
Chapter 5
Clementine Vulgate, 1598
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Ii Regum 5

Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Naaman princeps militiæ regis Syriæ erat vir magnus apud dominum suum, et honoratus: per illum enim dedit Dominus salutem Syriæ: erat autem vir fortis et dives, sed leprosus.
1นาอามานผู้บัญชาการกองทัพ​ของ​กษัตริย์แห่งซีเรีย​เป็นบุคคลสำคัญ​และ​ได้​รับความนับถือ​จากนาย เพราะพระยาห์เวห์​ทรง​ให้ซีเรียมีชัยชนะ​โดยอาศัย​เขา เขา​เป็นนักรบผู้กล้าหาญด้วย แต่​เป็นโรคเรื้อน
2Porro de Syria egressi fuerant latrunculi, et captivam duxerant de terra Israël puellam parvulam, quæ erat in obsequio uxoris Naaman:
2พวกซีเรียเคย​ออก​ไปเป็นกองโจร และจับเด็กหญิงตัวเล็กคนหนึ่ง​มา​จากแผ่นดินอิสราเอล นาง​มา​รับใช้ภรรยา​ของนาอามาน
3quæ ait ad dominam suam: Utinam fuisset dominus meus ad prophetam qui est in Samaria, profecto curasset eum a lepra quam habet.
3เด็กหญิงพูด​กับนายหญิง​ว่า “ถ้านาย​ของดิฉัน​ได้​ไป​พบผู้เผยพระวจนะ​ที่​อยู่​ในสะ​มาเรียก็คงดี เขาคงรักษาโรคเรื้อน​ของนาย​ได้”
4Ingressus est itaque Naaman ad dominum suum, et nuntiavit ei, dicens: Sic et sic locuta est puella de terra Israël.
4มีคน​ไป​บอกนาย​ของนาอามาน​ว่า “เด็กหญิง​จากแผ่นดินอิสราเอลพูดอย่างนี้”
5Dixitque ei rex Syriæ: Vade, et mittam litteras ad regem Israël. Qui cum profectus esset, et tulisset secum decem talenta argenti, et sex millia aureos, et decem mutatoria vestimentorum,
5กษัตริย์แห่งซีเรีย​กล่าว​ว่า “ไปเถิด ข้า​จะ​ส่งจดหมาย​ไป​ยัง​กษัตริย์แห่งอิสราเอลด้วย” นาอามาน​จึง​ออกเดินทาง​โดย​นำเงินสิบตะลันต์ ทองคำหกพันชิ้น และเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสิบชุด​ไปด้วย
6detulit litteras ad regem Israël in hæc verba: Cum acceperis epistolam hanc, scito quod miserim ad te Naaman servum meum, ut cures eum a lepra sua.
6เขา​นำจดหมาย​ไป​ให้​กษัตริย์แห่งอิสราเอล มีใจความ​ว่า “เมื่อจดหมายนี้​มา​ถึง​ท่าน ดูสิ ข้า​ได้​ส่งนาอามานผู้รับใช้​ของข้า​มาหา​ท่าน​เพื่อ​ท่าน​จะรักษา​เขา​ให้หาย​จากโรคเรื้อน”
7Cumque legisset rex Israël litteras, scidit vestimenta sua, et ait: Numquid deus ego sum, ut occidere possim et vivificare, quia iste misit ad me ut curem hominem a lepra sua? animadvertite, et videte quod occasiones quærat adversum me.
7เมื่อ​กษัตริย์แห่งอิสราเอลอ่านจดหมาย​ก็ฉีกเสื้อผ้า​ของตน​และ​กล่าว​ว่า “ข้า​เป็นพระเจ้า​ที่​จะฆ่า​และทำให้มีชีวิต​หรืออย่างไร ชายคนนี้​จึง​ส่งคน​มา​ให้ข้ารักษาชายคนหนึ่ง​ให้หาย​จากโรคเรื้อน? ลองพิจารณาดูเถิด​ว่า​เขากำลังหาเรื่อง​กับข้าอย่างไร”
8Quod cum audisset Eliseus vir Dei, scidisse videlicet regem Israël vestimenta sua, misit ad eum, dicens: Quare scidisti vestimenta tua? veniat ad me, et sciat esse prophetam in Israël.
8เมื่อเอลีชาคนของพระเจ้าได้ยิน​ว่า​กษัตริย์แห่งอิสราเอลฉีกเสื้อผ้า เขา​จึง​ส่งคน​ไป​บอก​กษัตริย์​ว่า “ทำไม​ท่าน​จึงฉีกเสื้อผ้า? ให้ชายคนนั้น​มาหาข้าเถิด แล้ว​เขา​จะรู้​ว่ามีผู้เผยพระวจนะ​อยู่​ในอิสราเอล”
9Venit ergo Naaman cum equis et curribus, et stetit ad ostium domus Elisei:
9นาอามาน​จึง​มาพร้อม​กับม้า​และรถศึก​ของ​เขา แล้วหยุด​อยู่​ที่ประตูบ้านเอลีชา
10misitque ad eum Eliseus nuntium, dicens: Vade, et lavare septies in Jordane, et recipiet sanitatem caro tua, atque mundaberis.
10เอลีชา​ส่งผู้นำสาร​ออก​ไป​บอก​เขา​ว่า “ไปชำระตัว​ในแม่น้ำจอร์แดนเจ็ดครั้ง แล้วเนื้อ​ของ​ท่าน​จะ​กลับ​เป็นปกติ​และ​ท่าน​จะสะอาด”
11Iratus Naaman recedebat, dicens: Putabam quod egrederetur ad me, et stans invocaret nomen Domini Dei sui, et tangeret manu sua locum lepræ, et curaret me.
11แต่นาอามานโกรธ​และ​จาก​ไป เขาพูด​ว่า “ดูสิ ข้าคิด​ว่า ‘เขาคงจะ​ออก​มาหาข้า ยืน​อยู่ตรงหน้า เรียกพระนามพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​เขา โบกมือเหนือบริเวณ​ที่​เป็นโรค​แล้วรักษาคนโรคเรื้อน​ให้หาย’
12Numquid non meliores sunt Abana et Pharphar fluvii Damasci, omnibus aquis Israël, ut laver in eis, et munder? Cum ergo vertisset se, et abiret indignans,
12แม่น้ำอาบานาห์​และฟารปาร์แห่งดามัสกัส​ไม่ดีกว่าน้ำทั้งหมด​ในอิสราเอล​หรือ? ข้า​จะชำระตัว​ในแม่น้ำเหล่านั้น​แล้วสะอาด​ไม่​ได้​หรือ?” เขา​จึงหันหลังจาก​ไปด้วยความโกรธจัด
13accesserunt ad eum servi sui, et locuti sunt ei: Pater, etsi rem grandem dixisset tibi propheta, certe facere debueras: quanto magis quia nunc dixit tibi: Lavare, et mundaberis?
13ผู้รับใช้​ของ​เขา​เข้า​มาพูด​ว่า “ท่านพ่อ ถ้าผู้เผยพระวจนะ​สั่ง​ให้​ท่าน​ทำเรื่องยิ่งใหญ่ ท่านคง​ทำไม่ใช่​หรือ? ยิ่งกว่านั้นอีก เมื่อ​เขาเพียง​บอก​ท่าน​ว่า ‘ชำระตัว​แล้ว​จะสะอาด’”
14Descendit, et lavit in Jordane septies juxta sermonem viri Dei: et restituta est caro ejus sicut caro pueri parvuli, et mundatus est.
14นาอามาน​จึง​ลง​ไปจุ่มตัว​ในแม่น้ำจอร์แดนเจ็ดครั้งตามคำ​ของคนของพระเจ้า แล้วเนื้อ​ของ​เขา​ก็​กลับคืน​เป็นเหมือนเนื้อ​ของเด็กเล็ก​และ​เขา​ก็สะอาด
15Reversusque ad virum Dei cum universo comitatu suo, venit, et stetit coram eo, et ait: Vere scio quod non sit alius deus in universa terra, nisi tantum in Israël. Obsecro itaque ut accipias benedictionem a servo tuo.
15จากนั้นนาอามานพร้อมบริวารทั้งหมด​กลับ​มาหาคนของพระเจ้า เขา​มายืน​ต่อหน้าเอลีชา​และพูด​ว่า “ดูสิ ตอนนี้ข้ารู้​แล้ว​ว่าไม่มีพระเจ้าองค์ใด​ในทั่วโลกนอกจาก​ในอิสราเอล เพราะฉะนั้นโปรด​รับ​ของกำนัล​จากผู้รับใช้​ของ​ท่านด้วย”
16At ille respondit: Vivit Dominus, ante quem sto, quia non accipiam. Cumque vim faceret, penitus non acquievit.
16แต่เอลีชาตอบ​ว่า “ขอสาบาน​ต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์​อยู่ผู้ซึ่งข้ายืน​อยู่​ต่อหน้าพระองค์​ว่าข้า​จะ​ไม่​รับอะไรเลย” นาอามานคะยั้นคะยอ​ให้​เขา​รับ แต่เอลีชาปฏิเสธ
17Dixitque Naaman: Ut vis: sed, obsecro, concede mihi servo tuo ut tollam onus duorum burdonum de terra: non enim faciet ultra servus tuus holocaustum aut victimam diis alienis, nisi Domino.
17นาอามาน​จึงพูด​ว่า “ถ้าอย่างนั้นโปรดมอบดิน​ให้ผู้รับใช้​ของ​ท่านเท่า​ที่ล่อสองตัวบรรทุก​ได้ เพราะ​ต่อ​แต่นี้ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​จะ​ไม่​ถวายเครื่องเผาบูชา​หรือเครื่องบูชา​แก่พระอื่นอีก แต่​จะ​ถวายแด่พระยาห์เวห์เท่านั้น
18Hoc autem solum est, de quo depreceris Dominum pro servo tuo, quando ingredietur dominus meus templum Remmon ut adoret: et illo innitente super manum meam, si adoravero in templo Remmon, adorante eo in eodem loco, ut ignoscat mihi Dominus servo tuo pro hac re.
18แต่ขอพระยาห์เวห์​ทรงยกโทษผู้รับใช้​ของ​ท่าน​ในเรื่องนี้​คือ เมื่อนาย​ของข้าเข้าไป​ในวิหาร​ของริมโมน​เพื่อ​นมัสการ​ที่นั่น และ​เขาพิงแขนข้า และข้า​ต้องก้มตัว​ในวิหาร​ของริมโมน เมื่อข้าก้มตัว​ในวิหาร​ของริมโมน ขอพระยาห์เวห์​ทรงยกโทษผู้รับใช้​ของ​ท่าน​ในเรื่องนี้ด้วย”
19Qui dixit ei: Vade in pace. Abiit ergo ab eo electo terræ tempore.
19เอลีชาพูด​กับ​เขา​ว่า “ไปอย่างสงบเถิด” เมื่อนาอามานเดินทางออก​ไป​ได้ระยะหนึ่ง
20Dixitque Giezi puer viri Dei: Pepercit dominus meus Naaman Syro isti, ut non acciperet ab eo quæ attulit: vivit Dominus, quia curram post eum, et accipiam ab eo aliquid.
20เกหะซีผู้รับใช้​ของเอลีชาคนของพระเจ้าคิด​ว่า “ดูสิ นาย​ของข้าปล่อยนาอามานชาวซีเรียคนนี้​ไป​โดย​ไม่ยอมรับสิ่ง​ที่​เขา​นำ​มา ขอสาบาน​ต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์​อยู่​ว่าข้า​จะวิ่งตาม​เขา​ไปเอาอะไร​จาก​เขาบ้าง”
21Et secutus est Giezi post tergum Naaman: quem cum vidisset ille currentem ad se, desiliit de curru in occursum ejus, et ait: Rectene sunt omnia?
21เกหะซี​จึงวิ่งตามนาอามาน​ไป เมื่อนาอามาน​เห็นคนวิ่งตาม​มา​ก็​ลง​จากรถศึก​มา​พบ​เขา​และ​ถาม​ว่า “ทุกอย่างเรียบร้อยดี​หรือ?”
22Et ille ait: Recte. Dominus meus misit me ad te dicens: Modo venerunt ad me duo adolescentes de monte Ephraim, ex filiis prophetarum: da eis talentum argenti, et vestes mutatorias duplices.
22เกหะซี​ตอบ​ว่า “เรียบร้อยดี นาย​ของข้า​ส่งข้ามาบอก​ว่า ‘ดูสิ เมื่อครู่นี้มีชายหนุ่มสองคน​จากเหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะ​มาหาข้า​จากแถบภู​เขาเอฟราอิม โปรด​ให้เงินหนึ่งตะลันต์ กับเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสองชุด​แก่​พวกเขา’”
23Dixitque Naaman: Melius est ut accipias duo talenta. Et coëgit eum, ligavitque duo talenta argenti in duobus saccis, et duplicia vestimenta, et imposuit duobus pueris suis, qui et portaverunt coram eo.
23นาอามาน​ตอบ​ว่า “โปรด​รับสองตะลันต์เถิด” เขาคะยั้นคะยอ​แล้วผูกเงินสองตะลันต์ไว้​ในถุงสองใบ พร้อมเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสองชุด มอบ​ให้ผู้รับใช้สองคนของ​เขาแบกเดิน​นำหน้าเกหะซี
24Cumque venisset jam vesperi, tulit de manu eorum, et reposuit in domo, dimisitque viros, et abierunt.
24เมื่อเกหะซี​มา​ถึงเนิน​เขา ก็​รับ​ของเหล่านั้น​จากมือ​พวกเขา​และเก็บไว้​ในบ้าน​แล้ว​ให้ชาย​ทั้งสอง​กลับ​ไป
25Ipse autem ingressus, stetit coram domino suo. Et dixit Eliseus: Unde venis, Giezi? Qui respondit: Non ivit servus tuus quoquam.
25จากนั้นเกหะซีเข้าไปยืน​ต่อหน้านาย​ของตน เอลีชา​ถาม​เขา​ว่า “เกหะซี เจ้า​ไปไหน​มา?” เขา​ตอบ​ว่า “ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​ไม่​ได้​ไปไหนเลย”
26At ille ait: Nonne cor meum in præsenti erat, quando reversus est homo de curru suo in occursum tui? nunc igitur accepisti argentum, et accepisti vestes ut emas oliveta, et vineas, et oves, et boves, et servos, et ancillas.
26เอลีชาพูด​กับ​เขา​ว่า “ใจ​ของข้าตาม​เจ้า​ไปด้วยไม่ใช่​หรือ เมื่อชายคนนั้นหัน​กลับ​จากรถศึก​มา​พบ​เจ้า? นี่​เป็นเวลา​ที่​จะ​รับเงิน รับเสื้อผ้า สวนมะกอก สวนองุ่น แกะ โค ผู้รับใช้ชาย และผู้รับใช้หญิง​หรือ?
27Sed et lepra Naaman adhærebit tibi, et semini tuo usque in sempiternum. Et egressus est ab eo leprosus quasi nix.
27เพราะฉะนั้นโรคเรื้อน​ของนาอามาน​จะติด​อยู่​กับ​เจ้า​และลูกหลาน​ของ​เจ้า ตลอด​ไป” เกหะซี​ออก​จากหน้าเอลีชา​ไป เป็นโรคเรื้อนขาวราวกับหิมะ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.