Ii Regum
Chapter 6
Clementine Vulgate, 1598
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Ii Regum 6

Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Dixerunt autem filii prophetarum ad Eliseum: Ecce locus in quo habitamus coram te, angustus est nobis.
1เหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะพูด​กับเอลีชา​ว่า “ดูสิ สถาน​ที่​ที่​พวกเราอาศัย​และประชุม​กับ​ท่านคับแคบเกิน​ไป
2Eamus usque ad Jordanem, et tollant singuli de silva materias singulas, ut ædificemus nobis ibi locum ad habitandum. Qui dixit: Ite.
2ขอ​ให้​พวกเรา​ไป​ที่แม่น้ำจอร์แดน ให้แต่ละคนเอาไม้ซุง​มาคนละท่อน แล้วสร้างที่พักสำหรับ​พวกเรา​ที่นั่น” เอลีชาตอบ​ว่า “ไปเถิด”
3Et ait unus ex illis: Veni ergo et tu cum servis tuis. Respondit: Ego veniam.
3คนหนึ่งพูด​ว่า “โปรด​ไป​กับผู้รับใช้​ของ​ท่านด้วย” เขา​ตอบ​ว่า “ข้า​จะ​ไป”
4Et abiit cum eis. Cumque venissent ad Jordanem, cædebant ligna.
4เอลีชา​จึง​ไป​กับ​พวกเขา เมื่อ​มา​ถึงแม่น้ำจอร์แดน พวกเขา​ก็โค่นต้นไม้
5Accidit autem ut cum unus materiam succidisset, caderet ferrum securis in aquam: exclamavitque ille, et ait: Heu ! heu ! heu ! domine mi: et hoc ipsum mutuo acceperam.
5ขณะ​ที่คนหนึ่งกำลังโค่นต้นไม้ หัวขวาน​ก็ตกลง​ไป​ในน้ำ เขาร้อง​ว่า “แย่​แล้ว นาย​ของข้า! ขวานนั้นยืม​เขา​มา”
6Dixit autem homo Dei: Ubi cecidit? At ille monstravit ei locum. Præcidit ergo lignum, et misit illuc: natavitque ferrum,
6คนของพระเจ้า​ถาม​ว่า “ตกตรงไหน?” เขา​ก็ชี้​ให้ดู เอลีชาตัดกิ่งไม้ โยน​ลง​ไปตรงนั้น​แล้วทำให้หัวขวานเหล็กลอย​ขึ้น​มา
7et ait: Tolle. Qui extendit manum, et tulit illud.
7เขาพูด​ว่า “หยิบ​ขึ้น​มา” ชายคนนั้น​จึงยื่นมือ​ไปหยิบ
8Rex autem Syriæ pugnabat contra Israël, consiliumque iniit cum servis suis, dicens: In loco illo et illo ponamus insidias.
8กษัตริย์แห่งซีเรียกำลัง​ทำสงคราม​กับอิสราเอล เขาปรึกษา​กับเหล่าผู้รับใช้​ว่า “ข้า​จะตั้งค่าย​ที่ตรงนั้นตรงนี้”
9Misit itaque vir Dei ad regem Israël, dicens: Cave ne transeas in locum illum: quia ibi Syri in insidiis sunt.
9คนของพระเจ้า​ส่งคน​ไป​บอก​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​ว่า “ระวังอย่า​ผ่านสถาน​ที่นั้น เพราะชาวซีเรียกำลัง​ลง​มา​ที่นั่น”
10Misit itaque rex Israël ad locum quem dixerat ei vir Dei, et præoccupavit eum, et observavit se ibi non semel neque bis.
10กษัตริย์แห่งอิสราเอล​จึง​ส่งคน​ไป​ยังสถาน​ที่​ที่คนของพระเจ้า​บอก​และเตือนไว้​และ​กษัตริย์​ก็ระวังตัว​ที่นั่นไม่ใช่เพียงครั้งสองครั้ง
11Conturbatumque est cor regis Syriæ pro hac re: et convocatis servis suis, ait: Quare non indicatis mihi quis proditor mei sit apud regem Israël?
11เรื่องนี้ทำให้​กษัตริย์แห่งซีเรียร้อนใจอย่างมาก เขาเรียกผู้รับใช้​มา​และ​ถาม​ว่า “พวกเจ้า​จะ​ไม่​บอกข้า​หรือ​ว่าใคร​ในหมู่​พวกเรา​อยู่ฝ่าย​กษัตริย์แห่งอิสราเอล?”
12Dixitque unus servorum ejus: Nequaquam, domine mi rex, sed Eliseus propheta qui est in Israël, indicat regi Israël omnia verba quæcumque locutus fueris in conclavi tuo.
12ผู้รับใช้คนหนึ่ง​ตอบ​ว่า “ไม่มีใครเลย ท่าน​กษัตริย์ นาย​ของข้า แต่เอลีชาผู้เผยพระวจนะ​ในอิสราเอล​บอก​กษัตริย์แห่งอิสราเอลแม้แต่คำ​ที่​ท่านพูด​อยู่​ในห้องนอน”
13Dixitque eis: Ite, et videte ubi sit, ut mittam, et capiam eum. Annuntiaveruntque ei, dicentes: Ecce in Dothan.
13กษัตริย์​กล่าว​ว่า “ไปดู​ว่า​เขา​อยู่ที่ไหน ข้า​จะ​ได้​ส่งคน​ไปจับตัว​เขา” มีคนมาบอก​ว่า “ดูสิ เขา​อยู่​ที่โดธาน”
14Misit ergo illuc equos et currus, et robur exercitus: qui cum venissent nocte, circumdederunt civitatem.
14กษัตริย์​จึง​ส่งม้า รถศึก และกองทัพใหญ่​มา​ที่นั่น พวกเขา​มา​ถึงตอนกลางคืน​และล้อมเมืองไว้
15Consurgens autem diluculo minister viri Dei, egressus vidit exercitum in circuitu civitatis, et equos et currus: nuntiavitque ei, dicens: Heu ! heu ! heu ! domine mi: quid faciemus?
15เมื่อผู้รับใช้​ของคนของพระเจ้าตื่น​แต่เช้า​และ​ออก​ไป ดูสิ มีกองทัพพร้อมม้า​และรถศึกล้อมเมือง​อยู่ ผู้รับใช้พูด​ว่า “แย่​แล้ว นาย​ของข้า! เรา​จะ​ทำอย่างไรดี?”
16At ille respondit: Noli timere: plures enim nobiscum sunt, quam cum illis.
16เอลีชาตอบ​ว่า “อย่ากลัวเลย เพราะฝ่าย​เรามีมากกว่าฝ่าย​เขา”
17Cumque orasset Eliseus, ait: Domine, aperi oculos hujus, ut videat. Et aperuit Dominus oculos pueri, et vidit: et ecce mons plenus equorum et curruum igneorum in circuitu Elisei.
17แล้วเอลีชาอธิษฐาน​ว่า “พระยาห์เวห์โปรดเปิดตา​ของ​เขา​ให้มอง​เห็น” พระยาห์เวห์​ทรงเปิดตา​ของชายหนุ่ม เขา​ก็​เห็น ดูสิ ภูเขาเต็ม​ไปด้วยม้า​และรถศึกเพลิงล้อมรอบเอลีชา
18Hostes vero descenderunt ad eum: porro Eliseus oravit ad Dominum, dicens: Percute, obsecro, gentem hanc cæcitate. Percussitque eos Dominus ne viderent, juxta verbum Elisei.
18เมื่อชาวซีเรีย​ลง​มาหาเอลีชา เขาอธิษฐาน​ต่อพระยาห์เวห์​ว่า “โปรดทำให้คนเหล่านี้ตาบอด” พระองค์​จึง​ทรงทำให้​พวกเขาตาบอดตามคำ​ของเอลีชา
19Dixit autem ad eos Eliseus: Non est hæc via, neque ista est civitas: sequimini me, et ostendam vobis virum quem quæritis. Duxit ergo eos in Samariam:
19เอลีชาพูด​กับ​พวกเขา​ว่า “นี่ไม่ใช่ทาง​และนี่​ก็ไม่ใช่เมือง จงตามข้า​มา ข้า​จะพา​พวกท่าน​ไปหาชาย​ที่​พวกท่านตามหา” แล้ว​เขา​ก็​นำ​พวกเขา​ไป​ยังสะ​มาเรีย
20cumque ingressi fuissent in Samariam, dixit Eliseus: Domine, aperi oculos istorum, ut videant. Aperuitque Dominus oculos eorum, et viderunt se esse in medio Samariæ.
20เมื่อ​พวกเขาเข้าไป​ในสะ​มาเรีย แล้วเอลีชา​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์โปรดเปิดตาคนเหล่านี้​ให้มอง​เห็น” พระยาห์เวห์​ทรงเปิดตา​พวกเขา​และ​พวกเขา​ก็​เห็น ดูสิ พวกเขา​อยู่กลางสะ​มาเรีย
21Dixitque rex Israël ad Eliseum, cum vidisset eos: Numquid percutiam eos, pater mi?
21เมื่อ​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​เห็น​พวกเขา ก็​ถามเอลีชา​ว่า “ท่านพ่อ ให้ข้าฆ่า​พวกเขาไหม? ให้ข้าฆ่า​พวกเขาไหม?”
22At ille ait: Non percuties: neque enim cepisti eos gladio et arcu tuo, ut percutias: sed pone panem et aquam coram eis, ut comedant et bibant, et vadant ad dominum suum.
22เอลีชาตอบ​ว่า “อย่าฆ่า​พวกเขาเลย ท่าน​จะฆ่าคน​ที่​ท่านจับ​เป็นเชลยด้วยดาบ​และคันธนู​ของ​ท่าน​หรือ? จงจัดขนมปัง​และน้ำไว้​ต่อหน้า​พวกเขา ให้​พวกเขากินดื่ม แล้วกลับ​ไปหานาย​ของ​พวกเขา”
23Appositaque est eis ciborum magna præparatio, et comederunt et biberunt, et dimisit eos, abieruntque ad dominum suum, et ultra non venerunt latrones Syriæ in terram Israël.
23กษัตริย์​จึงจัดงานเลี้ยงใหญ่​ให้​พวกเขา เมื่อกิน​และดื่ม​แล้ว​กษัตริย์​ก็​ส่ง​พวกเขา​กลับ​ไปหานาย​ของตน หลังจากนั้นกองโจร​ของซีเรีย​ก็หยุด​เข้าปล้นแผ่นดินอิสราเอล
24Factum est autem post hæc, congregavit Benadad rex Syriæ universum exercitum suum, et ascendit, et obsidebat Samariam.
24ต่อ​มาเบนฮาดัด​กษัตริย์แห่งซีเรียรวบรวมกองทัพทั้งหมดยก​ขึ้น​มาล้อมสะ​มาเรีย
25Factaque est fames magna in Samaria: et tamdiu obsessa est, donec venundaretur caput asini octoginta argenteis, et quarta pars cabi stercoris columbarum quinque argenteis.
25เกิดการกันดารอาหารอย่างหนัก​ในสะ​มาเรีย พวกเขาล้อมเมืองจนหัวลาตัวหนึ่งขายกัน​ถึงเงินแปดสิบชิ้น​และมูลนกพิราบหนึ่ง​ในสี่คับ ขายกันเงินห้าชิ้น
26Cumque rex Israël transiret per murum, mulier quædam exclamavit ad eum, dicens: Salva me, domine mi rex.
26ขณะ​ที่​กษัตริย์แห่งอิสราเอลกำลังเดิน​ผ่านบนกำแพงเมือง หญิงคนหนึ่งร้อง​ว่า “โปรดช่วยดิฉันด้วย​ท่าน​กษัตริย์ผู้เป็นนาย​ของดิฉัน!”
27Qui ait: Non te salvat Dominus: unde te possum salvare? de area, vel de torculari? Dixitque ad eam rex: Quid tibi vis? Quæ respondit:
27กษัตริย์​ตอบ​ว่า “ถ้าพระยาห์เวห์​ไม่ช่วย​เจ้า ข้า​จะเอาอะไร​ไปช่วย​เจ้า​ได้? จากลานนวดข้าว​หรือ​จากบ่อย่ำองุ่น​หรือ?”
28Mulier ista dixit mihi: Da filium tuum, ut comedamus eum hodie, et filium meum comedemus cras.
28แล้ว​กษัตริย์​ถามนาง​ว่า “เจ้ามีเรื่องอะไร?” นาง​ตอบ​ว่า “หญิงคนนี้พูด​กับดิฉัน​ว่า ‘เอาลูกชาย​ของ​เจ้า​มา​ให้​พวกเรากินวันนี้ แล้วพรุ่งนี้​เรา​จะกินลูกชาย​ของฉัน’
29Coximus ergo filium meum, et comedimus. Dixique ei die altera: Da filium tuum, ut comedamus eum. Quæ abscondit filium suum.
29พวกเรา​จึงต้มลูกชาย​ของดิฉัน​และกินเสีย วันรุ่ง​ขึ้นดิฉันพูด​กับนาง​ว่า ‘เอาลูกชาย​ของ​เจ้า​มา​ให้​พวกเรากิน’ แต่นาง​กลับซ่อนลูกชายไว้”
30Quod cum audisset rex, scidit vestimenta sua, et transibat per murum. Viditque omnis populus cilicium quo vestitus erat ad carnem intrinsecus.
30เมื่อ​กษัตริย์ได้ยินคำ​ของหญิงนั้น​ก็ฉีกเสื้อผ้า​ของตน ขณะ​ที่​กษัตริย์เดิน​ผ่านบนกำแพง​ประชาชน​ก็​เห็น​ว่า​เขาสวมผ้ากระสอบแนบเนื้อ​อยู่ข้าง​ใน
31Et ait rex: Hæc mihi faciat Deus, et hæc addat, si steterit caput Elisei filii Saphat super ipsum hodie.
31แล้ว​กษัตริย์พูด​ว่า “ขอพระเจ้า​ทรงลงโทษข้า​และหนักยิ่งกว่านั้น​ถ้าวันนี้ศีรษะ​ของเอลีชา​บุตรชาฟัท​ยังติด​อยู่บนบ่า​ของ​เขา!”
32Eliseus autem sedebat in domo sua, et senes sedebant cum eo. Præmisit itaque virum: et antequam veniret nuntius ille, dixit ad senes: Numquid scitis quod miserit filius homicidæ hic, ut præcidatur caput meum? videte ergo: cum venerit nuntius, claudite ostium, et non sinatis eum introire: ecce enim sonitus pedum domini ejus post eum est.
32ขณะนั้นเอลีชากำลังนั่ง​อยู่​ในบ้าน​ของตน​และ​พวกผู้อาวุโสนั่ง​อยู่​กับ​เขา กษัตริย์​ส่งชายคนหนึ่ง​มาหาเอลีชา แต่ก่อน​ที่ผู้นำสาร​จะ​มา​ถึง เอลีชาพูด​กับ​พวกผู้อาวุโส​ว่า “พวกท่าน​เห็นไหม​ว่าลูก​ของฆาตกรคนนี้​ส่งคน​มาตัดศีรษะข้า? ดูสิ เมื่อผู้นำสาร​มา​ถึง จงปิดประตู​และดันประตูไว้​ไม่​ให้​เขา​เข้า​มา เสียงฝีเท้านาย​ของ​เขาตามหลัง​มาไม่ใช่​หรือ?”
33Adhuc illo loquente eis, apparuit nuntius qui veniebat ad eum. Et ait: Ecce, tantum malum a Domino est: quid amplius expectabo a Domino?
33ขณะ​ที่เอลีชา​ยังพูด​กับ​พวกเขา ดูสิ ผู้นำสาร​ก็​มา​ถึง แล้ว​เขาพูด​ว่า “ดูสิ ภัยร้ายนี้​มา​จากพระยาห์เวห์ แล้วข้า​จะรอคอยพระยาห์เวห์​ต่อ​ไปทำไม?”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.