2 Reis 5
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Naamã, comandante do exército do rei da Síria, era um grande homem diante do seu senhor, e de muito prestígio, porque por meio dele o SENHOR tinha dado vitória à Síria; ele também era um valente guerreiro, mas era leproso.
1นาอามานผู้บัญชาการกองทัพของกษัตริย์แห่งซีเรียเป็นบุคคลสำคัญและได้รับความนับถือจากนาย เพราะพระยาห์เวห์ทรงให้ซีเรียมีชัยชนะโดยอาศัยเขา เขาเป็นนักรบผู้กล้าหาญด้วย แต่เป็นโรคเรื้อน
2Os sírios tinham saído em bandos, e haviam levado cativa da terra de Israel uma menina, e ela servia à mulher de Naamã.
2พวกซีเรียเคยออกไปเป็นกองโจร และจับเด็กหญิงตัวเล็กคนหนึ่งมาจากแผ่นดินอิสราเอล นางมารับใช้ภรรยาของนาอามาน
3Ela disse à sua senhora: “Quem dera o meu senhor estivesse com o profeta que está em Samaria! Então ele o curaria da sua lepra.”
3เด็กหญิงพูดกับนายหญิงว่า “ถ้านายของดิฉันได้ไปพบผู้เผยพระวจนะที่อยู่ในสะมาเรียก็คงดี เขาคงรักษาโรคเรื้อนของนายได้”
4Alguém entrou e contou ao seu senhor, dizendo: “A menina que é da terra de Israel disse isso.”
4มีคนไปบอกนายของนาอามานว่า “เด็กหญิงจากแผ่นดินอิสราเอลพูดอย่างนี้”
5O rei da Síria disse: “Vá agora, e eu enviarei uma carta ao rei de Israel.” Ele partiu, e levou consigo dez talentos de prata, seis mil peças de ouro e dez mudas de roupa.
5กษัตริย์แห่งซีเรียกล่าวว่า “ไปเถิด ข้าจะส่งจดหมายไปยังกษัตริย์แห่งอิสราเอลด้วย” นาอามานจึงออกเดินทางโดยนำเงินสิบตะลันต์ ทองคำหกพันชิ้น และเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสิบชุดไปด้วย
6Ele levou a carta ao rei de Israel, que dizia: “Agora, quando esta carta chegar a você, eis que lhe enviei Naamã, meu servo, para que você o cure da sua lepra.”
6เขานำจดหมายไปให้กษัตริย์แห่งอิสราเอล มีใจความว่า “เมื่อจดหมายนี้มาถึงท่าน ดูสิ ข้าได้ส่งนาอามานผู้รับใช้ของข้ามาหาท่านเพื่อท่านจะรักษาเขาให้หายจากโรคเรื้อน”
7Quando o rei de Israel leu a carta, rasgou as suas vestes e disse: “Acaso sou Deus, para matar e para dar vida, para que este homem envie a mim alguém para curá-lo da sua lepra? Mas, por favor, considerem e vejam como ele busca contenda contra mim.”
7เมื่อกษัตริย์แห่งอิสราเอลอ่านจดหมายก็ฉีกเสื้อผ้าของตนและกล่าวว่า “ข้าเป็นพระเจ้าที่จะฆ่าและทำให้มีชีวิตหรืออย่างไร ชายคนนี้จึงส่งคนมาให้ข้ารักษาชายคนหนึ่งให้หายจากโรคเรื้อน? ลองพิจารณาดูเถิดว่าเขากำลังหาเรื่องกับข้าอย่างไร”
8Aconteceu que, quando Eliseu, o homem de Deus, ouviu que o rei de Israel tinha rasgado as suas vestes, mandou dizer ao rei: “Por que você rasgou as suas vestes? Deixe-o vir agora a mim, e ele saberá que há profeta em Israel.”
8เมื่อเอลีชาคนของพระเจ้าได้ยินว่ากษัตริย์แห่งอิสราเอลฉีกเสื้อผ้า เขาจึงส่งคนไปบอกกษัตริย์ว่า “ทำไมท่านจึงฉีกเสื้อผ้า? ให้ชายคนนั้นมาหาข้าเถิด แล้วเขาจะรู้ว่ามีผู้เผยพระวจนะอยู่ในอิสราเอล”
9Então Naamã chegou com os seus cavalos e com os seus carros, e parou à porta da casa de Eliseu.
9นาอามานจึงมาพร้อมกับม้าและรถศึกของเขา แล้วหยุดอยู่ที่ประตูบ้านเอลีชา
10Eliseu enviou-lhe um mensageiro, dizendo: “Vá e lave-se no Jordão sete vezes, e a sua carne será restaurada, e você ficará limpo.”
10เอลีชาส่งผู้นำสารออกไปบอกเขาว่า “ไปชำระตัวในแม่น้ำจอร์แดนเจ็ดครั้ง แล้วเนื้อของท่านจะกลับเป็นปกติและท่านจะสะอาด”
11Mas Naamã ficou indignado, foi embora e disse: “Eis que eu pensava: 'Certamente ele sairá até mim, ficará de pé, invocará o nome do SENHOR, o seu Deus, moverá a sua mão sobre o local e curará o leproso.'
11แต่นาอามานโกรธและจากไป เขาพูดว่า “ดูสิ ข้าคิดว่า ‘เขาคงจะออกมาหาข้า ยืนอยู่ตรงหน้า เรียกพระนามพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขา โบกมือเหนือบริเวณที่เป็นโรคแล้วรักษาคนโรคเรื้อนให้หาย’
12Não são Abana e Farfar, os rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? Não poderia eu me lavar neles e ficar limpo?” Então ele se virou e foi embora enfurecido.
12แม่น้ำอาบานาห์และฟารปาร์แห่งดามัสกัสไม่ดีกว่าน้ำทั้งหมดในอิสราเอลหรือ? ข้าจะชำระตัวในแม่น้ำเหล่านั้นแล้วสะอาดไม่ได้หรือ?” เขาจึงหันหลังจากไปด้วยความโกรธจัด
13Os seus servos se aproximaram e lhe falaram, dizendo: “Meu pai, se o profeta lhe tivesse pedido para fazer alguma grande coisa, você não a teria feito? Quanto mais, então, quando ele lhe diz: 'Lave-se, e fique limpo'?”
13ผู้รับใช้ของเขาเข้ามาพูดว่า “ท่านพ่อ ถ้าผู้เผยพระวจนะสั่งให้ท่านทำเรื่องยิ่งใหญ่ ท่านคงทำไม่ใช่หรือ? ยิ่งกว่านั้นอีก เมื่อเขาเพียงบอกท่านว่า ‘ชำระตัวแล้วจะสะอาด’”
14Então ele desceu e mergulhou sete vezes no Jordão, conforme a palavra do homem de Deus; e a sua carne foi restaurada como a carne de uma criança pequena, e ele ficou limpo.
14นาอามานจึงลงไปจุ่มตัวในแม่น้ำจอร์แดนเจ็ดครั้งตามคำของคนของพระเจ้า แล้วเนื้อของเขาก็กลับคืนเป็นเหมือนเนื้อของเด็กเล็กและเขาก็สะอาด
15Ele retornou ao homem de Deus, ele e toda a sua comitiva, e chegou, e se colocou diante dele; e disse: “Veja agora, eu sei que não há Deus em toda a terra, a não ser em Israel. Agora, portanto, por favor, aceite um presente do seu servo.”
15จากนั้นนาอามานพร้อมบริวารทั้งหมดกลับมาหาคนของพระเจ้า เขามายืนต่อหน้าเอลีชาและพูดว่า “ดูสิ ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าไม่มีพระเจ้าองค์ใดในทั่วโลกนอกจากในอิสราเอล เพราะฉะนั้นโปรดรับของกำนัลจากผู้รับใช้ของท่านด้วย”
16Mas ele disse: “Tão certo como vive o SENHOR, diante de quem estou, não receberei nada.” Ele insistiu para que aceitasse; mas ele recusou.
16แต่เอลีชาตอบว่า “ขอสาบานต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์อยู่ผู้ซึ่งข้ายืนอยู่ต่อหน้าพระองค์ว่าข้าจะไม่รับอะไรเลย” นาอามานคะยั้นคะยอให้เขารับ แต่เอลีชาปฏิเสธ
17Naamã disse: “Se não, então, por favor, que seja dada ao seu servo a carga de terra de duas mulas; pois o seu servo, de agora em diante, não oferecerá holocausto nem sacrifício a outros deuses, senão ao SENHOR.
17นาอามานจึงพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นโปรดมอบดินให้ผู้รับใช้ของท่านเท่าที่ล่อสองตัวบรรทุกได้ เพราะต่อแต่นี้ผู้รับใช้ของท่านจะไม่ถวายเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชาแก่พระอื่นอีก แต่จะถวายแด่พระยาห์เวห์เท่านั้น
18Nisto, que o SENHOR perdoe o seu servo: quando o meu senhor entrar no templo de Rimom para ali adorar, e ele se apoiar na minha mão, e eu me curvar no templo de Rimom. Quando eu me curvar no templo de Rimom, que o SENHOR perdoe o seu servo nisto.”
18แต่ขอพระยาห์เวห์ทรงยกโทษผู้รับใช้ของท่านในเรื่องนี้คือ เมื่อนายของข้าเข้าไปในวิหารของริมโมนเพื่อนมัสการที่นั่น และเขาพิงแขนข้า และข้าต้องก้มตัวในวิหารของริมโมน เมื่อข้าก้มตัวในวิหารของริมโมน ขอพระยาห์เวห์ทรงยกโทษผู้รับใช้ของท่านในเรื่องนี้ด้วย”
19Ele lhe disse: “Vá em paz.” Então ele se afastou dele uma certa distância.
19เอลีชาพูดกับเขาว่า “ไปอย่างสงบเถิด” เมื่อนาอามานเดินทางออกไปได้ระยะหนึ่ง
20Mas Geazi, o servo de Eliseu, o homem de Deus, disse: “Eis que o meu senhor poupou a este Naamã, o sírio, não recebendo de suas mãos o que ele trouxe. Tão certo como vive o SENHOR, correrei atrás dele e pegarei alguma coisa dele.”
20เกหะซีผู้รับใช้ของเอลีชาคนของพระเจ้าคิดว่า “ดูสิ นายของข้าปล่อยนาอามานชาวซีเรียคนนี้ไปโดยไม่ยอมรับสิ่งที่เขานำมา ขอสาบานต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์อยู่ว่าข้าจะวิ่งตามเขาไปเอาอะไรจากเขาบ้าง”
21Então Geazi seguiu atrás de Naamã. Quando Naamã viu alguém correndo atrás dele, desceu do carro para encontrá-lo, e disse: “Está tudo bem?”
21เกหะซีจึงวิ่งตามนาอามานไป เมื่อนาอามานเห็นคนวิ่งตามมาก็ลงจากรถศึกมาพบเขาและถามว่า “ทุกอย่างเรียบร้อยดีหรือ?”
22Ele disse: “Tudo está bem. O meu senhor me enviou, dizendo: 'Eis que agora mesmo dois jovens dos filhos dos profetas vieram a mim da região montanhosa de Efraim. Por favor, dê-lhes um talento de prata e duas mudas de roupa.'”
22เกหะซีตอบว่า “เรียบร้อยดี นายของข้าส่งข้ามาบอกว่า ‘ดูสิ เมื่อครู่นี้มีชายหนุ่มสองคนจากเหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะมาหาข้าจากแถบภูเขาเอฟราอิม โปรดให้เงินหนึ่งตะลันต์ กับเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสองชุดแก่พวกเขา’”
23Naamã disse: “Por favor, aceite dois talentos.” Ele insistiu com ele, e amarrou dois talentos de prata em duas sacolas, com duas mudas de roupa, e os colocou sobre dois dos seus servos; e eles os carregaram à frente dele.
23นาอามานตอบว่า “โปรดรับสองตะลันต์เถิด” เขาคะยั้นคะยอแล้วผูกเงินสองตะลันต์ไว้ในถุงสองใบ พร้อมเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสองชุด มอบให้ผู้รับใช้สองคนของเขาแบกเดินนำหน้าเกหะซี
24Quando ele chegou à colina, tomou-os das mãos deles e os guardou na casa. Então ele despediu os homens, e eles partiram.
24เมื่อเกหะซีมาถึงเนินเขา ก็รับของเหล่านั้นจากมือพวกเขาและเก็บไว้ในบ้านแล้วให้ชายทั้งสองกลับไป
25Mas ele entrou e se colocou diante do seu senhor. Eliseu lhe disse: “De onde você vem, Geazi?” Ele disse: “O seu servo não foi a lugar nenhum.”
25จากนั้นเกหะซีเข้าไปยืนต่อหน้านายของตน เอลีชาถามเขาว่า “เกหะซี เจ้าไปไหนมา?” เขาตอบว่า “ผู้รับใช้ของท่านไม่ได้ไปไหนเลย”
26Ele lhe disse: “Acaso o meu coração não foi com você quando o homem se virou do seu carro para encontrá-lo? É este um tempo para receber dinheiro, e para receber roupas, e olivais e vinhas, e ovelhas e bois, e servos e servas?
26เอลีชาพูดกับเขาว่า “ใจของข้าตามเจ้าไปด้วยไม่ใช่หรือ เมื่อชายคนนั้นหันกลับจากรถศึกมาพบเจ้า? นี่เป็นเวลาที่จะรับเงิน รับเสื้อผ้า สวนมะกอก สวนองุ่น แกะ โค ผู้รับใช้ชาย และผู้รับใช้หญิงหรือ?
27Portanto, a lepra de Naamã se apegará a você e à sua descendência para sempre.” Ele saiu da sua presença leproso, branco como a neve.
27เพราะฉะนั้นโรคเรื้อนของนาอามานจะติดอยู่กับเจ้าและลูกหลานของเจ้า ตลอดไป” เกหะซีออกจากหน้าเอลีชาไป เป็นโรคเรื้อนขาวราวกับหิมะ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.