I Samuelis
Chapter 24
Clementine Vulgate, 1598
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

I Samuelis 24

Clementine Vulgate, 1598
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ascendit ergo David inde: et habitavit in locis tutissimis Engaddi.
1Quando Saul voltou da perseguição aos filisteus, disseram-lhe: “Eis que Davi está no deserto de En-Gedi.”
2Cumque reversus esset Saul, postquam persecutus est Philisthæos, nuntiaverunt ei, dicentes: Ecce David in deserto est Engaddi.
2Então Saul pegou três mil homens escolhidos de todo o Israel e foi à procura de Davi e dos seus homens perto dos rochedos das cabras monteses.
3Assumens ergo Saul tria millia electorum virorum ex omni Israël, perrexit ad investigandum David et viros ejus, etiam super abruptissimas petras, quæ solis ibicibus perviæ sunt.
3Ele chegou aos redis de ovelhas junto ao caminho, onde havia uma caverna; e Saul entrou nela para aliviar o ventre. Ora, Davi e os seus homens estavam sentados no fundo da caverna.
4Et venit ad caulas ovium, quæ se offerebant vianti: eratque ibi spelunca, quam ingressus est Saul ut purgaret ventrem: porro David et viri ejus in interiore parte speluncæ latebant.
4Os homens de Davi lhe disseram: “Eis o dia do qual o SENHOR lhe falou: ‘Eis que entregarei o seu inimigo em suas mãos, e você fará com ele o que lhe parecer bem.’” Então Davi se levantou e, furtivamente, cortou a ponta do manto de Saul.
5Et dixerunt servi David ad eum: Ecce dies de qua locutus est Dominus ad te: Ego tradam tibi inimicum tuum, ut facias ei sicut placuerit in oculis tuis. Surrexit ergo David, et præcidit oram chlamydis Saul silenter.
5Depois disso, porém, a consciência de Davi o acusou por ter cortado a ponta do manto de Saul.
6Post hæc percussit cor suum David, eo quod abscidisset oram chlamydis Saul.
6Ele disse aos seus homens: “Que o SENHOR me livre de fazer tal coisa ao meu senhor, o ungido do SENHOR, de estender a minha mão contra ele, visto que ele é o ungido do SENHOR.”
7Dixitque ad viros suos: Propitius sit mihi Dominus, ne faciam hanc rem domino meo, christo Domini, ut mittam manum meam in eum: quia christus Domini est.
7Com essas palavras Davi conteve os seus homens, e não permitiu que se levantassem contra Saul. Saul saiu da caverna e seguiu o seu caminho.
8Et confregit David viros suos sermonibus, et non permisit eos ut consurgerent in Saul: porro Saul exsurgens de spelunca, pergebat cœpto itinere.
8Davi também se levantou depois, saiu da caverna e gritou atrás de Saul, dizendo: “Meu senhor, o rei!” Quando Saul olhou para trás, Davi inclinou-se com o rosto em terra e lhe prestou reverência.
9Surrexit autem et David post eum: et egressus de spelunca, clamavit post tergum Saul, dicens: Domine mi rex. Et respexit Saul post se: et inclinans se David pronus in terram adoravit,
9Davi disse a Saul: “Por que o senhor dá ouvidos às palavras dos homens que dizem: ‘Eis que Davi procura fazer-lhe mal’?
10dixitque ad Saul: Quare audis verba hominum loquentium: David quærit malum adversum te?
10Veja: hoje o senhor pode constatar que o SENHOR o entregou em minhas mãos na caverna. Alguns me instigaram a matá-lo, mas eu o poupei. Eu disse: ‘Não estenderei a minha mão contra o meu senhor, pois ele é o ungido do SENHOR.’
11Ecce hodie viderunt oculi tui quod tradiderit te Dominus in manu mea in spelunca: et cogitavi ut occiderem te, sed pepercit tibi oculus meus: dixi enim: Non extendam manum meam in dominum meum, quia christus Domini est.
11Além disso, meu pai, veja! Sim, veja a ponta do seu manto na minha mão; pois, pelo fato de eu ter cortado a ponta do seu manto e não tê-lo matado, saiba e veja que não há em mim maldade nem rebelião. Não pequei contra o senhor, embora o senhor ande à caça da minha vida para tirá-la.
12Quin potius pater mi, vide, et cognosce oram chlamydis tuæ in manu mea: quoniam cum præscinderem summitatem chlamydis tuæ, nolui extendere manum meam in te: animadverte, et vide, quoniam non est in manu mea malum, neque iniquitas, neque peccavi in te: tu autem insidiaris animæ meæ ut auferas eam.
12Que o SENHOR julgue entre mim e o senhor, e que o SENHOR me vingue do senhor; mas a minha mão não estará sobre o senhor.
13Judicet Dominus inter me et te, et ulciscatur me Dominus ex te: manus autem mea non sit in te.
13Como diz o provérbio dos antigos: ‘Dos ímpios procede a impiedade’; mas a minha mão não estará sobre o senhor.
14Sicut et in proverbio antiquo dicitur: Ab impiis egredietur impietas: manus ergo mea non sit in te.
14Atrás de quem saiu o rei de Israel? A quem o senhor persegue? A um cão morto? A uma pulga?
15Quem persequeris, rex Israël? quem persequeris? canem mortuum persequeris, et pulicem unum.
15Que o SENHOR, pois, seja o juiz e dê a sentença entre mim e o senhor, e veja, e defenda a minha causa, e me livre das suas mãos.”
16Sit Dominus judex, et judicet inter me et te: et videat, et judicet causam meam, et eruat me de manu tua.
16E aconteceu que, quando Davi terminou de falar essas palavras a Saul, Saul perguntou: “É esta a sua voz, meu filho Davi?” E Saul levantou a voz e chorou.
17Cum autem complesset David loquens sermones hujuscemodi ad Saul, dixit Saul: Numquid vox hæc tua est, fili mi David? Et levavit Saul vocem suam, et flevit:
17Ele disse a Davi: “Você é mais justo do que eu; pois me tratou com bondade, enquanto eu o tratei com maldade.
18dixitque ad David: Justior tu es quam ego: tu enim tribuisti mihi bona, ego autem reddidi tibi mala.
18Você demonstrou hoje que agiu bem para comigo, porque, quando o SENHOR me entregou em suas mãos, você não me matou.
19Et tu indicasti hodie quæ feceris mihi bona: quomodo tradiderit me Dominus in manum tuam, et non occideris me.
19Pois se um homem encontra o seu inimigo, deixá-lo-á ir embora são e salvo? Portanto, que o SENHOR o recompense com o bem por aquilo que você me fez no dia de hoje.
20Quis enim cum invenerit inimicum suum, dimittet eum in via bona? sed Dominus reddat tibi vicissitudinem hanc pro eo quod hodie operatus es in me.
20Agora, eis que sei que você certamente será rei, e que o reino de Israel será estabelecido nas suas mãos.
21Et nunc quia scio quod certissime regnaturus sis, et habiturus in manu tua regnum Israël:
21Jure-me, pois, agora pelo SENHOR que você não eliminará a minha descendência depois de mim, e que não destruirá o meu nome da casa de meu pai.”
22jura mihi in Domino, ne deleas semen meum post me, neque auferas nomen meum de domo patris mei.
22Davi jurou a Saul. Saul foi para casa, mas Davi e os seus homens subiram para a fortaleza.
23Et juravit David Sauli. Abiit ergo Saul in domum suam: et David et viri ejus ascenderunt ad tutiora loca.
no verse 23 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.