I Samuelis
Chapter 16
Clementine Vulgate, 1598
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

I Samuelis 16

Clementine Vulgate, 1598
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Dixitque Dominus ad Samuelem: Usquequo tu luges Saul, cum ego projecerim eum ne regnet super Israël? Imple cornu tuum oleo, et veni, ut mittam te ad Isai Bethlehemitem: providi enim in filiis ejus mihi regem.
1O SENHOR disse a Samuel: “Até quando você lamentará Saul, já que eu o rejeitei como rei sobre Israel? Encha o seu chifre de óleo e vá. Eu o enviarei a Jessé, o belemita, pois escolhi para mim um rei entre os seus filhos.”
2Et ait Samuel: Quomodo vadam? audiet enim Saul, et interficiet me. Et ait Dominus: Vitulum de armento tolles in manu tua, et dices: Ad immolandum Domino veni.
2Samuel perguntou: “Como posso ir? Se Saul souber disso, ele me matará.” O SENHOR respondeu: “Leve uma novilha com você e diga: ‘Vim para oferecer sacrifício ao SENHOR.’
3Et vocabis Isai ad victimam, et ego ostendam tibi quid facias, et unges quemcumque monstravero tibi.
3Convide Jessé para o sacrifício, e eu lhe mostrarei o que deverá fazer. Você ungirá para mim aquele que eu lhe indicar.”
4Fecit ergo Samuel sicut locutus est ei Dominus. Venitque in Bethlehem, et admirati sunt seniores civitatis occurrentes ei: dixeruntque: Pacificusne est ingressus tuus?
4Samuel fez o que o SENHOR lhe disse e foi a Belém. Os líderes da cidade saíram tremendo ao seu encontro e perguntaram: “Você vem em paz?”
5Et ait: Pacificus: ad immolandum Domino veni: sanctificamini, et venite mecum ut immolem. Sanctificavit ergo Isai et filios ejus, et vocavit eos ad sacrificium.
5Ele respondeu: “Em paz; vim para oferecer sacrifício ao SENHOR. Purifiquem-se e venham comigo para o sacrifício.” Ele purificou Jessé e os seus filhos e os convidou para o sacrifício.
6Cumque ingressi essent, vidit Eliab, et ait: Num coram Domino est christus ejus?
6Quando eles chegaram, Samuel olhou para Eliabe e pensou: “Certamente o ungido do SENHOR está diante dele.”
7Et dixit Dominus ad Samuelem: Ne respicias vultum ejus, neque altitudinem staturæ ejus: quoniam abjeci eum, nec juxta intuitum hominis ego judico: homo enim videt ea quæ parent, Dominus autem intuetur cor.
7Mas o SENHOR disse a Samuel: “Não olhe para a sua aparência, nem para a sua grande altura, pois eu o rejeitei; porque não vejo como o homem vê. O homem olha para a aparência exterior, mas o SENHOR olha para o coração.”
8Et vocavit Isai Abinadab, et adduxit eum coram Samuele. Qui dixit: Nec hunc elegit Dominus.
8Então Jessé chamou Abinadabe e o fez passar diante de Samuel. Mas ele disse: “O SENHOR também não escolheu este.”
9Adduxit autem Isai Samma, de quo ait: Etiam hunc non elegit Dominus.
9Em seguida, Jessé fez passar a Samá. E Samuel disse: “O SENHOR também não escolheu este.”
10Adduxit itaque Isai septem filios suos coram Samuele: et ait Samuel ad Isai: Non elegit Dominus ex istis.
10Jessé fez passar sete de seus filhos diante de Samuel, mas Samuel lhe disse: “O SENHOR não escolheu nenhum destes.”
11Dixitque Samuel ad Isai: Numquid jam completi sunt filii? Qui respondit: Adhuc reliquus est parvulus, et pascit oves. Et ait Samuel ad Isai: Mitte, et adduc eum: nec enim discumbemus priusquam huc ille veniat.
11E Samuel perguntou a Jessé: “Estes são todos os seus filhos?” Jessé respondeu: “Ainda falta o mais novo, e eis que ele está apascentando as ovelhas.” Samuel disse a Jessé: “Mande buscá-lo, pois não nos sentaremos para comer até que ele chegue aqui.”
12Misit ergo, et adduxit eum. Erat autem rufus, et pulcher aspectu, decoraque facie: et ait Dominus: Surge, unge eum: ipse est enim.
12Jessé mandou buscá-lo e o trouxe. Ora, ele era ruivo, de belos olhos e de boa aparência. Então o SENHOR disse: “Levante-se e unja-o, pois é este.”
13Tulit ergo Samuel cornu olei, et unxit eum in medio fratrum ejus: et directus est spiritus Domini a die illa in David, et deinceps. Surgensque Samuel abiit in Ramatha.
13Então Samuel pegou o chifre de óleo e o ungiu no meio de seus irmãos. E, a partir daquele dia, o Espírito do SENHOR veio poderosamente sobre Davi. Depois Samuel se levantou e foi para Ramá.
14Spiritus autem Domini recessit a Saul, et exagitabat eum spiritus nequam a Domino.
14Ora, o Espírito do SENHOR se retirou de Saul, e um espírito maligno, vindo da parte do SENHOR, passou a atormentá-lo.
15Dixeruntque servi Saul ad eum: Ecce spiritus Dei malus exagitat te.
15Os servos de Saul lhe disseram: “Eis que um espírito maligno, vindo de Deus, o está atormentando.
16Jubeat dominus noster, et servi tui qui coram te sunt quærent hominem scientem psallere cithara, ut quando arripuerit te spiritus Domini malus, psallat manu sua, et levius feras.
16Que o nosso senhor ordene agora aos seus servos, que estão à sua disposição, que procurem um homem que saiba tocar harpa. E quando o espírito maligno da parte de Deus vier sobre o senhor, ele tocará a sua harpa, e o senhor se sentirá melhor.”
17Et ait Saul ad servos suos: Providete ergo mihi aliquem bene psallentem, et adducite eum ad me.
17Saul respondeu aos seus servos: “Encontrem alguém que toque bem e tragam-no para mim.”
18Et respondens unus de pueris, ait: Ecce vidi filium Isai Bethlehemitem scientem psallere, et fortissimum robore, et virum bellicosum, et prudentem in verbis, et virum pulchrum: et Dominus est cum eo.
18Então um dos jovens servos disse: “Eu conheço um filho de Jessé, o belemita, que sabe tocar harpa. Ele é um guerreiro valente, homem de guerra, fala com prudência, é de boa aparência, e o SENHOR está com ele.”
19Misit ergo Saul nuntios ad Isai, dicens: Mitte ad me David filium tuum, qui est in pascuis.
19Portanto, Saul enviou mensageiros a Jessé com esta mensagem: “Envie-me o seu filho Davi, que está com as ovelhas.”
20Tulit itaque Isai asinum plenum panibus, et lagenam vini, et hædum de capris unum, et misit per manum David filii sui Sauli.
20Jessé pegou um jumento carregado de pão, um odre de vinho e um cabrito, e os enviou a Saul por meio de Davi, seu filho.
21Et venit David ad Saul, et stetit coram eo: at ille dilexit eum nimis, et factus est ejus armiger.
21Davi chegou a Saul e passou a servi-lo. Saul passou a amá-lo muito, e Davi se tornou o seu escudeiro.
22Misitque Saul ad Isai, dicens: Stet David in conspectu meo: invenit enim gratiam in oculis meis.
22Saul mandou dizer a Jessé: “Deixe que Davi continue ao meu serviço, pois ele encontrou favor aos meus olhos.”
23Igitur quandocumque spiritus Domini malus arripiebat Saul, David tollebat citharam, et percutiebat manu sua, et refocillabatur Saul, et levius habebat: recedebat enim ab eo spiritus malus.
23Sempre que o espírito da parte de Deus vinha sobre Saul, Davi pegava a harpa e tocava. Saul sentia alívio e melhorava, e o espírito maligno o deixava.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.